VI Ka 492/14

Sąd Okręgowy w GliwicachGliwice2014-09-09
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuNiskaokręgowy
kwalifikacja prawnaapelacjabłąd sąduczynuszkodzenie mieniakodeks karny

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, korygując błędną kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonemu w zakresie uszkodzenia mienia.

Prokurator wniósł apelację od wyroku Sądu Rejonowego, zarzucając obrazę prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie przepisów dotyczących narażenia na niebezpieczeństwo (art. 160 § 3 k.k.) i zbiegu przepisów (art. 11 § 2 k.k.) do czynu polegającego na uszkodzeniu mienia (art. 288 § 1 k.k.). Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, stwierdzając omyłkę Sądu Rejonowego w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego w punkcie 2 wyroku. W konsekwencji, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok, eliminując wskazane przepisy z kwalifikacji prawnej czynu i podstawy wymiaru kary, a w pozostałym zakresie utrzymał wyrok w mocy, zwalniając oskarżonego od kosztów sądowych postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach, który skazał M. B. m.in. za przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. (uszkodzenie mienia) i art. 160 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. (narażenie na niebezpieczeństwo). Prokurator zarzucił obrazę prawa materialnego, wskazując, że czyn przypisany w punkcie 2 wyroku, polegający na uszkodzeniu mienia, powinien być kwalifikowany wyłącznie z art. 288 § 1 k.k., a przepisy art. 160 § 3 k.k. i art. 11 § 2 k.k. zostały zastosowane omyłkowo. Sąd Okręgowy przychylił się do argumentacji prokuratora, stwierdzając, że błąd w kwalifikacji prawnej wynikał z omyłki przy sporządzaniu aktu oskarżenia, która nie została dostrzeżona przez sąd pierwszej instancji. W związku z tym, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok, eliminując z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego w punkcie 2 przepisy art. 160 § 3 k.k. i art. 11 § 2 k.k., a także art. 11 § 3 k.k. z podstawy wymiaru kary. W pozostałym zakresie wyrok został utrzymany w mocy. Sąd odwoławczy, kierując się zasadami słuszności, zwolnił oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Czyn polegający na uszkodzeniu mienia powinien być kwalifikowany wyłącznie z art. 288 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że zastosowanie przepisów art. 160 § 3 k.k. i art. 11 § 2 k.k. do czynu polegającego na uszkodzeniu mienia było wynikiem omyłki przy sporządzaniu aktu oskarżenia i nie znajdowało uzasadnienia w ustaleniach faktycznych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku w części dotyczącej kwalifikacji prawnej czynu

Strona wygrywająca

oskarżony (w zakresie korekty kwalifikacji)

Strony

NazwaTypRola
M. B.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratura Okręgowaorgan_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (7)

Główne

k.k. art. 288 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 160 § 3

Kodeks karny

Wyeliminowany z kwalifikacji prawnej czynu z punktu 2.

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

Wyeliminowany z kwalifikacji prawnej czynu z punktu 2.

k.k. art. 11 § 3

Kodeks karny

Wyeliminowany z podstawy wymiaru kary.

k.p.k. art. 437

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Błędna kwalifikacja prawna czynu przypisanego w punkcie 2 wyroku Sądu Rejonowego, polegająca na zastosowaniu art. 160 § 3 k.k. i art. 11 § 2 k.k. do czynu, który powinien być kwalifikowany wyłącznie z art. 288 § 1 k.k.

Godne uwagi sformułowania

Apelacja jest oczywiście zasadna. Powyższego mankamentu aktu oskarżenia nie dostrzegł sąd I instancji na etapie wyrokowania i powielił błędną kwalifikację czynu. Dopuścił się obrazy prawa materialnego przez błędne zastosowanie w kwalifikacji prawnej tego czynu art. 160 § 3 k.k. i art. 11 § 2 k.k.

Skład orzekający

Piotr Mika

przewodniczący

Grażyna Tokarczyk

sędzia

Andrzej Ziębiński

sędzia sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Kwestie prawidłowej kwalifikacji prawnej czynów w sprawach karnych, zwłaszcza w kontekście omyłek sądu pierwszej instancji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji omyłki sądu w zastosowaniu przepisów, nie stanowi ogólnej wykładni prawa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy rutynowej korekty kwalifikacji prawnej czynu, wynikającej z omyłki sądu. Nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygnatura akt VI Ka 492/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Piotr Mika Sędziowie SSO Grażyna Tokarczyk SSO Andrzej Ziębiński (spr.) Protokolant Sylwia Sitarz przy udziale Krystyny Marchewki Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 9 września 2014 r. sprawy M. B. ur. (...) w R. syna J. i W. oskarżonego z art. 288§1 kk i art. 160§3 kk w zw. z art. 11§2 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 24 lutego 2014 r. sygnatura akt II K 1327/13 na mocy art. 437 kpk , art. 438 kpk , art. 624 § 1 kpk 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego w punkcie 2 eliminuje przepisy art. 160 § 3 kk i art. 11 § 2 kk , a z podstawy wymiaru kary eliminuje art. 11 § 3 kk ; 2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; 3. zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 492/14 UZASADNIENIE Od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 24 lutego 2014 r., sygn. akt II K 1327/13, apelację wniósł prokurator, zaskarżając wyrok na korzyść oskarżonego w zakresie dotyczącym czynu przypisanego mu w punkcie 2 w całości i zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 160 § 3 k.k. i art. 11 § 2 k.k. , poprzez zastosowanie ich w kwalifikacji przypisanego sprawcy czynu opisanego w punkcie II oraz w podstawie wymiaru kary, podczas gdy prawidłowo dokonane ustalenia faktyczne wskazują, iż oskarżony dopuścił się czynu typizowanego w art. 288 § 1 k.k. Stawiając powyższy zarzut, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej czynu opisanego w punkcie II poprzez przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się czynu opisanego w art. 288 § 1 k.k. i wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej art. 160 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , zaś z podstawy prawnej (winno być: wymiaru kary) art. 11 § 3 k.k. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest oczywiście zasadna. M. B. został oskarżony o popełnienie dwóch przestępstw z art. 288 § 1 k.k. i art. 160 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Analiza treści zarzutów wskazuje jednoznacznie, iż w rzeczywistości kwalifikacja taka winna dotyczyć wyłącznie czynu zarzucanego w punkcie I, podczas gdy czyn zarzucony w punkcie II, polegający na uszkodzeniu mienia, podlega kwalifikacji tylko z art. 288 § 1 k.k. , a pozostałe przepisy ( art. 160 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ) zostały ujęte na skutek omyłki przy sporządzaniu aktu oskarżenia. Potwierdza to fakt, że oskarżonemu w toku postępowania przygotowawczego przedstawiono dwa zarzuty - jeden kwalifikowany z art. 288 § 1 k.k. i art. 160 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , drugi - kwalifikowany z art. 288 § 1 k.k. Powyższego mankamentu aktu oskarżenia nie dostrzegł sąd I instancji na etapie wyrokowania i powielił błędną kwalifikację czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 2 zaskarżonego wyroku. W ten sposób dopuścił się obrazy prawa materialnego przez błędne zastosowanie w kwalifikacji prawnej tego czynu art. 160 § 3 k.k. i art. 11 § 2 k.k. , a w podstawie wymiaru kary art. 11 § 3 k.k. Dlatego sąd odwoławczy, uwzględniając apelację prokuratora, zmienił zaskarżony wyrok, w ten sposób, że z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 2 wyeliminował przepisy art. 160 § 3 k.k. i art. 11 § 2 k.k , a z podstawy wymiaru kary art. 11 § 3 k.k. Nie znajdując z urzędu podstaw do dokonywania innych zmian zaskarżonego wyroku lub jego uchylenia, w pozostałym zakresie wyrok ten utrzymał w mocy. Ponieważ potrzeba zmiany zaskarżonego wyroku była wynikiem błędu sądu I instancji, sąd odwoławczy, kierując się zasadami słuszności ( art. 624 § 1 k.p.k. ), zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI