VI Ka 491/21
Podsumowanie
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący za składanie fałszywych zeznań, oddalając apelację obrońcy oskarżonego.
Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego C.K. skazanego za składanie fałszywych zeznań (art. 233 § 1 kk). Obrońca zarzucał błędy w ustaleniach faktycznych i naruszenie przepisów postępowania, sugerując inną kwalifikację prawną czynu lub odstąpienie od kary. Sąd odwoławczy uznał zarzuty za niezasadne, stwierdzając, że oskarżony umyślnie zeznał nieprawdę, a jego motywacja nie uzasadniała zastosowania art. 233 § 1a kk ani art. 233 § 5 kk. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok i zasądził od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego C.K., który został skazany przez Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej wyrokiem z dnia 4 marca 2021 r. (sygn. akt II K 441/20) za popełnienie przestępstwa z art. 233 § 1 Kodeksu karnego (składanie fałszywych zeznań). Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w całości, zarzucając m.in. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść wyroku. Argumentował, że zachowanie oskarżonego nie zrealizowało znamion art. 233 § 1 kk, a jedynie potencjalnie art. 233 § 1a kk, ze względu na rzekomą obawę przed odpowiedzialnością karną. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za niezasadny, wskazując, że oskarżony nie powołał się na taką motywację, a jego wyjaśnienia nie stanowiły dowodu. Ponadto, sąd podkreślił, że obawa oskarżonego nie była realna, a zeznania dotyczyły wzoru dokumentu, który nie miał być wykorzystany. Kolejny zarzut dotyczył braku wystąpienia okoliczności z art. 233 § 5 kk, które pozwalałyby na nadzwyczajne złagodzenie kary lub odstąpienie od jej wymierzenia. Obrońca twierdził, że fałszywe zeznania dotyczyły okoliczności niemających wpływu na rozstrzygnięcie sprawy M.B. Sąd odwoławczy również ten zarzut oddalił, wyjaśniając, że zastosowanie art. 233 § 5 kk jest fakultatywne i wymaga oceny społecznej szkodliwości czynu oraz postawy sprawcy. W tym przypadku, zeznania miały znaczenie dla prowadzonego postępowania. Zarzut naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 7 kpk (dowolna ocena dowodów), również został uznany za niezasadny. Sąd Okręgowy stwierdził, że postępowanie było prowadzone prawidłowo, a ocena dowodów dokonana przez sąd pierwszej instancji była swobodna i zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Wobec powyższego, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając go za trafny. Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł oraz wymierzono opłatę za II instancję w wysokości 180 zł, zgodnie z art. 636 § 1 kpk.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, obawa musi być realna i osadzona w rzeczywistych okolicznościach, a oskarżony nie powołał się na taką motywację ani nie zaprzeczył, że zeznał nieprawdę.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że obrona nie wykazała realności obawy oskarżonego przed odpowiedzialnością karną, a jego zeznania dotyczyły wzoru dokumentu. Brak było podstaw do zastosowania art. 233 § 1a kk.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy wyroku
Strona wygrywająca
oskarżony
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| C. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona postępowania |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 233 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 233 § 1a
Kodeks karny
k.k. art. 233 § 5
Kodeks karny
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych co do kwalifikacji prawnej czynu (art. 233 § 1a kk). Zarzut braku wystąpienia przesłanek z art. 233 § 5 kk. Zarzut naruszenia art. 7 kpk poprzez dowolną ocenę dowodów.
Godne uwagi sformułowania
Obawa, o której mowa w art. 233 § 1a kk ma mieć charakter realnej i osadzonej w rzeczywistych, a nie urojonych, bliżej nieokreślonych okolicznościach. Oświadczenia obrońcy, a tym bardziej treść środka odwoławczego nie stanowią środka dowodowego i treści wyjaśnień oskarżonego zastępować nie mogą.
Skład orzekający
Grażyna Tokarczyk
przewodniczący-sprawozdawca
Piotr Mika
członek
Arkadiusz Łata
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek zastosowania art. 233 § 1a kk i § 5 kk, ocena dowodów w sprawach o składanie fałszywych zeznań."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i argumentacji obrony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego przestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwości, a analiza zarzutów obrony i odpowiedzi sądu pokazuje niuanse interpretacyjne przepisów.
“Czy obawa przed konsekwencjami chroni przed odpowiedzialnością za fałszywe zeznania? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygnatura akt VI Ka 491/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 sierpnia 2021 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący sędzia Grażyna Tokarczyk (spr.) Sędziowie SO Piotr Mika SO Arkadiusz Łata Protokolant Marzena Mocek przy udziale Adama Mościńskiego Prokuratora Prokuratury Rejonowej w R. po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2021 r. sprawy C. K. ur. (...) w miejscowości Ł. syna A. i E. oskarżonego z art. 233§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 4 marca 2021 r. sygnatura akt II K 441/20 na mocy art. 437 § 1 kpk i art. 636 § 1 kpk 1.utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; 2.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł (dwadzieścia złotych) i wymierza mu opłatę za II instancję w kwocie 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych). UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 491/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1.CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.1.Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z 4 marca 2021 r., sygn. akt II K 441/20 0.1.Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.1.Granice zaskarżenia 0.0.1.Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.0.1.Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 1.Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.1.Ustalenie faktów 0.0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 0.0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 0.1.Ocena dowodów 0.0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść orzeczenia polegający na przyjęciu, iż: - zachowanie oskarżonego zrealizowało znamiona zarzucanego mu czynu określonego w art. 233 § 1 k.k. , podczas gdy oskarżony zeznał nieprawdę z obawy przed odpowiedzialnością karną grożąca jemu samemu w związku z naniesionym przez niego podpisem M. B. na umowie sprzedaży z dnia 20 maja 2016 r., tym samym jego zachowanie mogło co najwyżej zrealizować znamiona typu czynu zabronionego określonego w art. 233 § la k.k. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Obrońca zdaje się w tym zarzucie nie kwestionować oceny dowodów, która doprowadziła Sąd do krytycznej oceny wyjaśnień oskarżonego i ustalenia, że oskarżony umyślnie z zamiarem bezpośrednim dwukrotnie w toku postępowania przeciwko M. B. zeznał nieprawdę, że nie nakreślił treści i zapisów w funkcji podpisów jej oraz oskarżonego w piśmie, co do którego nie było już wątpliwości, że stanowiło wzór dokumentu, jaki wedle woli obu stron miał w przyszłości zostać sporządzony. Stąd apelująca wywodzi motywację oskarżonego. Oświadczenia obrońcy, a tym bardziej treść środka odwoławczego nie stanowią środka dowodowego i treści wyjaśnień oskarżonego zastępować nie mogą. W tej sprawie oskarżony w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do winy i odmówił składania wyjaśnień, a przed Sądem, również do winy się nie przyznając wyjaśnił, to co powiedział jako świadek było prawdą i podtrzymuje to, a dodał jedynie, że po zakończeniu rozprawy otrzymał groźby. Nie tylko, że oskarżony nie powołał się na motywację w postaci obawy przed grożącą mu odpowiedzialnością karną, ale w ogóle zaprzeczył, aby nieprawdę zeznał. Dlatego dalsze rozważania o motywacji oskarżonego i możliwości zakwalifikowania jego zachowania z art. 233 § 1a kk są nieuzasadnione, bo owej motywacji i obawy nie można domniemywać. Co więcej nie wiadomo o jaka obawę chodzić miało, przed oskarżeniem o jakie przestępstwo miałby się bronić, w sytuacji kiedy ówczesna oskarżona potwierdzała, że pismo stanowiło wzór, który nie miał być nigdzie wykorzystany. Obawa, o której mowa w art. 233 § 1a kk ma mieć charakter realnej i osadzonej w rzeczywistych, a nie urojonych, bliżej nieokreślonych okolicznościach. Pomimo odmiennych wniosków, co do istnienia również w obecnie obowiązującym porządku prawnym okoliczności wyłączających odpowiedzialność za czyn z art. 233 § 1 kk , Sąd Najwyższy w postanowieniach w sprawach I KZP 10/19 i I KK 58/19, jednoznacznie wypowiedział się, że mają istnieć warunki wskazujące, że zeznania oceniane w taki sposób muszą dotyczyć realnie grożącej odpowiedzialności. Tak w niniejszej sprawie nie było, nie było przecież wątpliwości, że chodzi o wzór, a już na etapie sądowym również co do tego, że postępowanie nie dotyczy zachowań oskarżonego, ani pisma datowanego na 20.05.2016 r., co zauważa obrońca w kolejnym zarzucie. Wniosek zmiana wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów w wypadku uznania, iż oskarżony dopuścił się popełnienia przestępstwa zmiana zaskarżonego wyroku poprzez modyfikację przyjętej kwalifikacji prawnej i uznanie oskarżonego za winnego zarzucanych mu czynów z art. 233 § 1 kk w zw. z art. 233 § 1a kk oraz odstąpienie o wymierzenia kary na podstawie art. 233 § 5 pkt 1 kk ewentualnie uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Rudzie Śląskiej do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Sąd przeprowadził pełne postępowanie nie uchybiając przepisom procesowym z zakresu gromadzenia i oceny dowodów, prawidłowo ocenił zachowanie oskarżonego stosując przepis prawa materialnego, wyciągną zasługujące na akceptację wnioski o konicznej dla realizacji celów kary konsekwencji prawnokarnych popełnienia przez oskarżonego przestępstw. W sprawie nie ujawniono bezwzględnych przyczyn odwoławczych, ani innych okoliczności uzasadniających uchylenie zaskarżonego wyroku. 3.2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść orzeczenia polegający na przyjęciu, iż: - w niniejszej sprawie nie wystąpiły okoliczności wskazane w art. 233 § 5 k.k. , podczas gdy oskarżony zrealizował przesłanki określone w przedmiotowym przepisie, które pozwalały na nadzwyczajne złagodzenie kary lub odstąpienie od jej wykonania, bowiem złożone przez oskarżonego fałszywe zeznania dotyczyły okoliczności, które nie miały wpływu na rozstrzygnięcie sprawy M. B. , ponieważ M. B. w toku prowadzonego przeciwko niej postępowania została oskarżona, a następnie skazana za przestępstwo posłużenia się jako autentycznym innym dokumentem, jak umowa sprzedaży z dnia 20 maja 2016 r., a o którego istnieniu oskarżony nie wiedział. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zgodnie art. 233 § 5 kk sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia, jeżeli fałszywe zeznanie dotyczy okoliczności niemogących mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, lub sprawca dobrowolnie sprostuje fałszywe zeznanie zanim nastąpi, chociażby nieprawomocne, rozstrzygnięcie sprawy. Oczywiście nie chodzi o sprostowanie, bo oskarżony nadal twierdzi, że zeznał prawdę. Owszem dla rozstrzygnięcia sprawy zeznania w tym zakresie miały znaczenie śladowe, ale nie tak aby można było ocenić, że w ogóle nie miały. Pierwsze w postępowaniu przygotowawczym spowodowały konieczność wyjaśnienia sprawy w dochodzeniu prowadzonym w sprawie z doniesienia oskarżonego przeciwko M. B. . Przede wszystkim nadzwyczajne złagodzenie jest w takim wypadku fakultatywne, a zatem może zostać zastosowane kiedy nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa (posiłkując się przesłanką z art. 60 § 2 kk ), rozstrzygając ten problem, należy zawsze – na zasadach ogólnych – brać pod uwagę postanowienia art. 1 § 2, a więc społeczną szkodliwość czynu. W tym wypadku biorąc pod uwagę postawę oskarżonego realny wpływ zeznań na zakres prowadzonego postępowania i kolejnych z tego wynikających czynności, ów stopień nie jest niczym ograniczony. Dlatego również ten zarzut nie jest zasadny. Wniosek zmiana wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów w wypadku uznania, iż oskarżony dopuścił się popełnienia przestępstwa zmiana zaskarżonego wyroku poprzez modyfikację przyjętej kwalifikacji prawnej i uznanie oskarżonego za winnego zarzucanych mu czynów z art. 233 § 1 kk w zw. z art. 233 § 1a kk oraz odstąpienie o wymierzenia kary na podstawie art. 233 § 5 pkt 1 kk ewentualnie uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Rudzie Śląskiej do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Sąd przeprowadził pełne postępowanie nie uchybiając przepisom procesowym z zakresu gromadzenia i oceny dowodów, prawidłowo ocenił zachowanie oskarżonego stosując przepis prawa materialnego, wyciągną zasługujące na akceptację wnioski o konicznej dla realizacji celów kary konsekwencji prawnokarnych popełnienia przez oskarżonego przestępstw. W sprawie nie ujawniono bezwzględnych przyczyn odwoławczych, ani innych okoliczności uzasadniających uchylenie zaskarżonego wyroku. 3.3. naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 7 kpk , poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny wyjaśnień oskarżonego przy przyjęciu, iż pomimo braku podstaw do odmówienia wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego, w żadnym razie nie podważały one zasadności stawianych mu zarzutów, podczas gdy właściwa analiza i ocena wyjaśnień oskarżonego winna prowadzić do braku zasadności przypisania mu winy w zakresie stawianych zarzutów ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ten zarzut w ogóle nie jest uzasadniony, bo nieznany jest środek dowodowy, w którym oskarżony opisał „wszelkie okoliczności”. Ogólniki o domniemaniu niewinności nie znajdują wsparcia w przeprowadzonych dowodach, a wątpliwości nie wiadomo jakie i nie wiadomo komu miały towarzyszyć, bo takie nie wynikają z zaskarżonego orzeczenia, ani takich nie ma podstaw podejmować. Wniosek zmiana wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów w wypadku uznania, iż oskarżony dopuścił się popełnienia przestępstwa zmiana zaskarżonego wyroku poprzez modyfikację przyjętej kwalifikacji prawnej i uznanie oskarżonego za winnego zarzucanych mu czynów z art. 233 § 1 kk w zw. z art. 233 § 1a kk oraz odstąpienie o wymierzenia kary na podstawie art. 233 § 5 pkt 1 kk ewentualnie uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Rudzie Śląskiej do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Sąd przeprowadził pełne postępowanie nie uchybiając przepisom procesowym z zakresu gromadzenia i oceny dowodów, prawidłowo ocenił zachowanie oskarżonego stosując przepis prawa materialnego, wyciągnął zasługujące na akceptację wnioski o konicznej dla realizacji celów kary konsekwencji prawnokarnych popełnienia przez oskarżonego przestępstw. W sprawie nie ujawniono bezwzględnych przyczyn odwoławczych, ani innych okoliczności uzasadniających uchylenie zaskarżonego wyroku. 1.OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 1.ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.1.Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy skazanie za przestępstwa z art. 233 par 1 kk z orzeczeniami o karach i kosztach procesu Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Apelująca nie wykazała dających się zaakceptować racji wskazujących na uchybienie przez Sąd przepisom prawa procesowego, czy materialnego. 0.1.Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.1.Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.1.Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.0.1.Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.1.Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 1.Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 O kosztach orzeczono po myśli art. 636 § 1 k.p.k. Przepis ten stanowi, że w sprawach z oskarżenia publicznego, w razie nieuwzględnienia środka odwoławczego, wniesionego wyłącznie przez oskarżonego lub oskarżyciela posiłkowego, koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi na ogólnych zasadach ten, kto wniósł środek odwoławczy (…). Apelację wniosła obrońca oskarżonego, zatem to oskarżony winien ponieść koszty sądowe postępowania odwoławczego, na które składają się wydatki w kwocie 20 złotych, jako ryczałt za doręczenie wezwań oraz opłata w kwocie 180 zł od kary pozbawienia wolności nie przekraczającej 1 roku. Nie dopatrzył się Sąd odwoławczy okoliczności, o których mowa w art. 624 § 1 kpk . 1.PODPIS 0.1.Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja skazanie za przestępstwo z art. 233 par 1 kk 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę