IV KA 691/14

Sygnatura akt IV Ka 691/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 października 2014 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Waldemar Majka Protokolant : Agnieszka Kaczmarek przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu dnia 8 października 2014 roku sprawy R. F. syna M. i J. z domu B. , urodzonego (...) w G. oskarżony z art. 177§1kk na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 4 czerwca 2014 roku, sygnatura akt II K 152/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie III jego dyspozycji w ten sposób, że okres zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych obniża do 1 (jednego) roku; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. D. z Kancelarii Adwokackiej w W. 516,60 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa. Sygnatura akt: IV Ka 691/14 UZASADNIENIE Prokurator Rejonowy w Wałbrzychu wniósł akt oskarżenia przeciwko R. F. oskarżając go o to, że w dniu 05.12.2013 roku w W. , woj. (...) na ulicy (...) nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując samochodem marki V. (...) o nr rej. (...) nie zachował należytej ostrożności i bezpiecznej odległości od poprzedzającego pojazdu i najechał przodem na tył stojącego na tym samym pasie ruchu samochodu marki P. (...) o nr rej. (...) w wyniku czego obrażeń ciała doznała kierująca P. A. K. w postaci urazu kręgosłupa szyjnego z rozluźnieniem aparatu więzadłowego i zniesieniem lordozy szyjnej i bolesnym zespołem barkowym lewostronnym, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na czas dłuższy niż dni siedem, to jest o czyn z art. 177 § 1 kk Z aktem oskarżenia sformułowano wniosek o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy w trybie art. 335 § 1 k.p.k. za zgodą oskarżonego wyrażoną w dniu 19 lutego 2014 roku w formie oświadczenia, zgodnie z którym prokurator wniósł o skazanie R. F. bez przeprowadzenia rozprawy za czyn zarzucony mu aktem oskarżenia i wymierzenia mu kary 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 2, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres jednego roku oraz świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 500 złotych. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu wyrokiem z dnia 4 czerwca 2014 roku (sygn. akt II K 152/14): I. R. F. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 177 § 1 k i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu kare 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby 2 (dwóch) lat; III. na podstawie art. 42 § 1 kk orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 (dwóch) lat; IV. na podstawie art. 49 § 2 kk orzekł świadczenie pieniężne w wysokości 500 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; V. zwolnił oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych poniesionych w sprawie, wydatki zaliczył na rachunek Skarbu Państwa. Apelację od wskazanego wyroku wywiódł obrońca oskarżonego zaskarżając go w części dotyczącej środka karnego na korzyść oskarżonego zarzucając obrazę przepisów postępowania art. 343 § 6 i 7 kpk poprzez orzeczenie środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych niezgodnie z treścią wniosku oskarżonego i prokuratora na okres 2 lat zamiast uzgodnionego roku, a podnosząc wskazany zarzut wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów na rok. W osobistej apelacji oskarżony podniósł, iż zapadły wyrok jest niezgodny z wnioskiem o skazanie, ponieważ orzeczono dwuletni zakaz prowadzenia pojazdów, a winien być orzeczony w wymiarze jednego roku i wniósł o zmianę wyroku jak apelujący obrońca. Sąd okręgowy zważył: apelacje są zasadne. Zawarte w przepisie art. 343 § 1 k.p.k sformułowanie „uwzględniając wniosek" o skazanie oskarżonego bez przeprowadzenia rozprawy, zwłaszcza w powiązaniu z unormowaniami zawartymi w jego § 6 i § 7, oznacza dla sądu orzekającego obowiązek rozstrzygnięcia zgodnie z treścią wniosku określonego przez oskarżyciela publicznego w trybie art. 335 k.p.k. , a będącego wynikiem stosownego porozumienia z oskarżonym w zakresie kary i środków karnych. Jeśli zaś sąd uznaje, że nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku w takim kształcie, jaki nadał mu prokurator, a jednocześnie nie wyraża on woli (oczywiście po stosownym porozumieniu z oskarżonym) jego modyfikacji, obowiązkiem sądu jest skierowanie sprawy do rozpoznania na zasadach ogólnych. Niedopuszczalne jest natomiast wydanie rozstrzygnięcia odbiegającego w treści od uzgodnień dokonanych w trybie art. 335 § 1 k.p.k. Sąd I Instancji nie orzekł zgodnie z wnioskiem, co słusznie podnoszą apelujący, dlatego zaskarżony wyrok podlegał zmianie w zakresie orzeczenia o środku karnym zakazu prowadzenia pojazdów ( art.437§1 kpk ). Na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. nr 16 poz. 124 ze zm.) oraz § 14 ust. 2 pkt 4, §2 ust.3 i § 19 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 164 poz. 1348, ze zmianami), zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokata P. D. 516,60 złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Orzeczenie o kosztach uzasadnia przepis art.636§1 kpk .