VI Ka 455/24

Sąd Okręgowy w Jeleniej GórzeJelenia Góra2024-09-12
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaokręgowy
zakaz zbliżania sięnaruszenie zakazukara pozbawienia wolnościapelacjasąd okręgowysąd rejonowyobrona z urzędukoszty sądowe

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze obniżył karę pozbawienia wolności oskarżonemu W.S. z 10 do 8 miesięcy za naruszenie zakazu zbliżania się do K.B., uznając częściowo zasadność zarzutów apelacji obrońcy dotyczących oceny dowodów i wpływu okoliczności na wymiar kary.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego W.S. od wyroku Sądu Rejonowego, który skazał go m.in. za naruszenie zakazu zbliżania się do K.B. Obrońca zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych i naruszenie przepisów postępowania. Sąd Okręgowy, częściowo uwzględniając apelację, obniżył karę pozbawienia wolności z 10 do 8 miesięcy, uznając, że choć oskarżony naruszył zakaz, to pewne okoliczności, jak zgoda pokrzywdzonej na kontakty i świadomość oskarżonego co do biegu zakazu, wpływają na stopień społecznej szkodliwości czynu.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego W.S. od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze (sygn. akt II K 790/23), zmienił zaskarżony wyrok w punkcie dotyczącym wymierzonej kary. Oskarżony został skazany za naruszenie zakazu zbliżania się do K.B. (art. 244 k.k.). Obrońca w apelacji podniósł zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.) poprzez błędną ocenę zeznań świadków oraz błędu w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.), wskazując, że oskarżony nie miał świadomości, iż zakaz zbliżania się nie uległ przedłużeniu w trakcie jego pobytu w zakładzie karnym i że kontakty z pokrzywdzoną odbywały się za jej zgodą. Sąd Okręgowy uznał zarzut naruszenia przepisów postępowania za niezasadny, wskazując na zeznania kuratora i policjanta potwierdzające świadomość oskarżonego o zakazie. Jednakże, analizując zeznania świadków R. Z. (1) i R. Z. (2) (synów pokrzywdzonej), sąd odwoławczy stwierdził, że sąd pierwszej instancji nie dość wnikliwie ocenił te dowody. Z zeznań tych wynikało, że pokrzywdzona nie zawsze sprzeciwiała się kontaktom z oskarżonym, co miało wpływ na stopień społecznej szkodliwości czynu. W związku z tym, Sąd Okręgowy obniżył wymierzoną karę pozbawienia wolności z 10 do 8 miesięcy, uznając ją za adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynów. W pozostałej części wyrok sądu pierwszej instancji został utrzymany w mocy. Sąd zasądził również koszty nieopłaconej obrony z urzędu i zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ze względu na jego trudną sytuację materialną.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, oskarżony nie działał w usprawiedliwionym błędzie. Jego wyobrażenie o końcu obowiązywania zakazu było pozbawione podstaw faktycznych i prawnych, a błędu mógł uniknąć, np. poprzez kontakt z kuratorem.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy, powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, podkreślił, że usprawiedliwiony błąd wymaga obiektywnej możliwości uniknięcia nieświadomości bezprawności. W tym przypadku oskarżony mógł i powinien był upewnić się co do obowiązywania zakazu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

oskarżony W.S. (w części dotyczącej kary)

Strony

NazwaTypRola
W. S.osoba_fizycznaoskarżony
K. B.osoba_fizycznapokrzywdzona
Prokuratura Rejonowa w Jeleniej Górzeorgan_państwowyoskarżyciel publiczny
adw. M. Ś.inneobrońca z urzędu

Przepisy (8)

Główne

k.k. art. 244

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 28 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy błędu co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego.

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Zarzut obrazy przepisów postępowania.

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych.

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Zasada swobodnej oceny dowodów.

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zwalnianie od kosztów sądowych.

prawo o adwokaturze art. 29 § ust. 1

Ustawa - Prawo o adwokaturze

Podstawa zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości art. 17 § ust. 1 pkt 4 w zw. z § 4 ust.3

Szczegółowe zasady ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Częściowe uwzględnienie wpływu zgody pokrzywdzonej na kontakty z oskarżonym na stopień społecznej szkodliwości czynu. Obniżenie wymierzonej kary pozbawienia wolności.

Odrzucone argumenty

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych co do świadomości oskarżonego o obowiązywaniu zakazu zbliżania się. Zarzut naruszenia przepisów postępowania (art. 7 k.p.k.) poprzez błędną ocenę zeznań świadków.

Godne uwagi sformułowania

usprawiedliwiony błąd to taki, którego sprawca nie mógł uniknąć kryteria usprawiedliwienia mają przede wszystkim charakter obiektywny nie sposób jest ustalić, że oskarżony [...] pozostawał w usprawiedliwionym błędzie nie dość wnikliwie ocenił zeznania świadków okoliczność ta, że dochodziło do kontaktów z pokrzywdzoną nawet za jej zgodą nie powoduje, iż oskarżony swoim zachowaniem nie wyczerpuje znamion występku z art. 244 k.k. kara adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości

Skład orzekający

Tomasz Skowron

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia usprawiedliwionego błędu w kontekście naruszenia zakazu zbliżania się oraz wpływ okoliczności faktycznych (zgoda pokrzywdzonej) na wymiar kary w sprawach o art. 244 k.k."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej, z uwzględnieniem zeznań świadków i informacji udzielonych przez kuratora.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje, jak sąd odwoławczy może zmodyfikować wyrok sądu niższej instancji, uwzględniając subtelne okoliczności faktyczne wpływające na ocenę społecznej szkodliwości czynu i wymiar kary. Jest to interesujące dla prawników procesowych.

Sąd obniżył karę za naruszenie zakazu zbliżania się. Czy zgoda ofiary ma znaczenie?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VI Ka 455/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 września 2024 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Tomasz Skowron Protokolant Joanna Szmel przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Mariusza Rybaka po rozpoznaniu w dniu 12 września 2024r. sprawy W. S. ur. (...) w H. s. J. , G. z domu J. oskarżonego z art. 244 k.k. i innych z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 26 kwietnia 2024 r. sygn. akt II K 790/23 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego W. S. w pkt I części dyspozytywnej w ten sposób, że obniża wymierzoną mu karę pozbawienia wolności do 8 (ośmiu) miesięcy; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. Ś. kwotę 840 złotych tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz dalsze 193,20 złotych tytułem podatku od towarów i usług; IV. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 455/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 26 kwietnia 2024r. sygn. akt II K 790/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść polegający na stwierdzeniu, że oskarżony W. S. zbliżając się do K. B. w okresie wynikającym z przedstawionych zarzutów wiedział, że w tym okresie obowiązywał środek karny w postaci zakazu kontaktowania się oraz zbliżania się do K. B. , następstwem czego było ustalenie, że oskarżony popełn8ił zarzucane mu czyny, nie pozostając w błędzie co do okoliczności stanowiącej jego znamię, co w konsekwencji doprowadziło do niezastosowania normy art. 28§1 k.k. i uznania winy oskarżonego, podczas gdy prawidłowa analiza całokształtu okoliczności przedmiotowego zdarzenia prowadzi do wniosku, iż oskarżony nie miał świadomości, iż w trakcie odbywania przez niego kary pozbawienia wolności wskazany środek karny nie był wykonywany, a co za tym idzie nie został wykonany wraz z upływem czasu, na który został orzeczony, 2. Naruszenie przepisów postepowania, tj. art. 7 k.p.k. , poprzez dokonanie oceny całokształtu przeprowadzonych dowodów z naruszeniem zasady logicznego rozumowania i wbrew doświadczeniu życiowemu, w szczególności na błędnej ocenie wiarygodności zeznań K. B. , co doprowadziło do nieuzasadnionego ustalenia, że a. Kontakty oskarżonego z K. B. w inkryminowanym czasie odbywały się wbrew jej woli, gdy z przeprowadzonych dowodów, w tym w szczególności zeznań jej dwóch dorosłych synów R. Z. (1) i R. Z. (2) wynika, że w tym czasie oskarżony u nich pomieszkiwał, wspólnie z oskarżonym i K. B. spędzali czas, spożywali posiłki i alkohol, co wskazuje, iż K. B. nie tylko nie sprzeciwiała się ale była inicjatorką tych kontaktów. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 Oskarżony sam w swoich wyjaśnieniach składanych w toku postepowania przygotowawczego twierdził, iż wiedział o zakazie zbliżania się do K. B. ale czynił to za jej zgodą. Dopiero na rozprawie wskazał, że był w błędzie bo myślał, że zakaz już się skończył. Z zeznań świadka A. – K. ( kuratora, której podopiecznym był oskarżony ) wynika, że informowała ona oskarżonego o sposobie wykonywania środka karnego oraz o tym, że w trakcie pobytu w zakładzie karnym zakaz nie obowiązuje i ulega wydłużeniu. Zeznania jej korespondują z zeznaniami świadka K. K. ( policjanta, który podejmował interwencje wobec oskarżonego ), który twierdził, ze w czasie interwencji oskarżony oświadczył, że jest świadomy, że ma orzeczony zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną, choć w trakcie interwencji był pijany. Dokonując zatem oceny wskazanych wyżej dowodów nie sposób jest ustalić, że oskarżony zbliżając się w inkryminowanym okresie do K. B. pozostawał w usprawiedliwionym błędzie co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego a tym samym w jego przypadku zachodzi kontratyp wskazany w art. 28§1 k.k. Usprawiedliwiony błąd to taki, którego sprawca nie mógł uniknąć. Kryteria usprawiedliwienia mają przede wszystkim charakter obiektywny, co oznacza, że przy ich rozpoznawaniu i ustaleniu należy posłużyć się kryterium normatywnym miarodajnego (wzorowego) obywatela, a następnie uwzględniając również kryterium subiektywne, charakterystyczne dla problematyki błędu, należy ocenić, czy miałby on możliwość uniknięcia błędu w postaci nieświadomości bezprawności czynu. ( zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2020 r., sygn. IV KK 143/20, opublik. LEX nr 3275719 ). Uwzględniając wyżej wskazany pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy stwierdzić należy, że w realiach niniejszej sprawy z całą pewnością jeśli nawet w którymś momencie swojego działania oskarżony W. S. myślał, że zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną K. B. przestał obowiązywać to jego wyobrażenie było zupełnie pozbawione podstaw faktycznych i prawnych a przy tym nieusprawiedliwione. Z całą pewnością również tego błędu mógł on uniknąć chociażby poprzez upewnienie się u kuratora, pod którego pieczą pozostawał. Ad.2 Odnosząc się do wskazanego zarzutu stwierdzić należy, że sad I instancji nie dość wnikliwe ocenił zeznania świadków R. Z. (1) i R. Z. (2) . Wskazywali oni w swoich zeznaniach, że pomimo orzeczonego zakazu W. S. pojawiał się u nich, że zdarzyło się, iż wspólnie spożywali alkohol. R. Z. (2) wskazywał nawet, że bywał nawet na śniadaniach i rozmawiał z K. B. , a nawet spał kiedy spalił mu się dom. Relacje tych świadków korespondują w części z zeznaniami K. B. , która potwierdziła, że oskarżony przychodził na ich posesje, przynosił kwiaty, wykonywał prace na ogrodzie. Okoliczność ta, że dochodziło do kontaktów z pokrzywdzoną nawet za jej zgodą nie powoduje, iż oskarżony swoim zachowaniem nie wyczerpuje znamion występku z art. 244 k.k. Dokonana natomiast całościowa ocena materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie pod kątem wyczerpania przez oskarżonego W. S. znamion zarzucanych mu występkówz art. 244 k.k. dokonana przez Sąd I instancji jest prawidłowa i odpowiada kryteriom wskazanym w art. 7 k.p.k. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Powyżej już wskazano powody, dla których sąd okręgowy nie uwzględnił zarzutów apelacji. Stad tez zawarty w niej wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów nie może zasługiwać na uwzględnienie. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy Orzeczenie o sprawstwie i winie oskarżonego Zwięźle o powodach utrzymania w mocy We wcześniejszym fragmencie uzasadnienia przedstawiono już argumentację odnośnie braku zasadności zarzutów apelacji 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany Obniżenie wymierzonej oskarżonemu kary do 8 miesięcy pozbawienia wolności. Zwięźle o powodach zmiany Powyżej już wskazano, że sąd I instancji nie dość wnikliwie ocenił zeznania świadków R. Z. (1) i R. Z. (2) – synów K. B. . Z lektury tych zeznań wynika, iż zdarzały się sytuacje, że K. B. nie sprzeciwiała się temu, iż oskarżony narusza wcześniej orzeczony wobec niego środek karny w postaci zakazu zbliżania się do niej na odległość mniejsza niż 50 metrów. Sytuacja ta jakkolwiek nie powoduje ekskulpacji oskarżonego to jednak bez wątpienia ma wpływ na stopień społecznej szkodliwości czynów, których popełnienia się dopuszczał a tym samym musi znaleźć odzwierciedlenie w wymiarze kary. Uwzględniają powyższe Sąd Okręgowy uznał, iż karą adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonemu czynów będzie kara 8 miesięcy pozbawienia wolności. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III IV Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. prawo o adwokaturze oraz § 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z § 4 ust.3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. Ś. kwotę 840zł i dalsze 193,20 zł. podatku od towarów i usług albowiem oskarżony W. S. w postępowaniu odwoławczym korzystał z pomocy obrońcy ustanowionego z urzędu a koszty tej obrony nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Ze względu na trudną sytuację materialną oskarżonego Sąd na podstawie art. 624§1 k.p.k. w zw. z art. 634k,p ,jk, zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Sprawstwo i wina oskarżonego 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI