VI Ka 453/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Jeleniej Górze obniżył karę pozbawienia wolności orzeczoną wobec oskarżonego R.N. z powodu naruszenia nietykalności cielesnej i groźby, uznając ją za rażąco niewspółmierną.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację oskarżonego R.N. od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu, który skazał go za naruszenie nietykalności cielesnej i groźby. Sąd odwoławczy, mimo utrzymania w mocy ustaleń faktycznych i winy, obniżył orzeczoną karę pozbawienia wolności z uwagi na jej rażącą niewspółmierność, biorąc pod uwagę stopień społecznej szkodliwości czynu i brak istotnych następstw dla pokrzywdzonego. Zasądzono również koszty obrony z urzędu i zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, rozpoznając apelację oskarżonego R.N. od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu (sygn. akt II K 404/22), zmienił zaskarżony wyrok w części dotyczącej kary pozbawienia wolności. Oskarżony został pierwotnie skazany za przestępstwa z art. 191 § 1 kk (groźba bezprawna) i inne, w tym naruszenie nietykalności cielesnej. Sąd odwoławczy uznał, że choć ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego były trafne, a apelacja oskarżonego nie wykazała błędów w ocenie dowodów, to orzeczona kara była rażąco niewspółmierna. Sąd Okręgowy obniżył karę pozbawienia wolności do roku i trzech miesięcy, argumentując, że stopień społecznej szkodliwości czynu, mimo jego chuligańskiego charakteru i działania w warunkach recydywy, nie uzasadnia tak surowej izolacji więziennej. Podkreślono, że pokrzywdzony nie poniósł istotnej szkody ani nie odczuł znaczących następstw ataku. Sąd utrzymał w mocy pozostałe rozstrzygnięcia, w tym winę i kwalifikację prawną czynu. Zasądzono również koszty obrony z urzędu na rzecz radcy prawnego J. K. oraz zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa, ze względu na jego trudną sytuację majątkową.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, kara była rażąco niewspółmierna.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy obniżył karę, uznając, że stopień społecznej szkodliwości czynu, mimo jego chuligańskiego charakteru i recydywy, nie uzasadnia tak surowej izolacji więziennej, zwłaszcza że pokrzywdzony nie poniósł istotnej szkody.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku
Strona wygrywająca
oskarżony R.N. (w części dotyczącej kary)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. N. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| N. L. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| A. B. | osoba_fizyczna | świadek |
| J. O. | osoba_fizyczna | świadek |
| B. R. | osoba_fizyczna | świadek |
| Magdalena Wesołowska | osoba_fizyczna | prokurator |
| J. K. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 191 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
zasady oceny dowodów
k.p.k. art. 53
Kodeks postępowania karnego
cele kary
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
podstawy apelacji
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
bezwzględne podstawy uchylenia
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
zmiana wyroku
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
zwolnienie od kosztów sądowych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara pozbawienia wolności była rażąco niewspółmierna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i jego następstw.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące błędnych ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji. Wniosek o uniewinnienie oskarżonego.
Godne uwagi sformułowania
Wbrew jednak stanowisku apelującego zaskarżony wyrok jest w zakresie ustaleń faktycznych trafny. Ocena ta, zawarta w pisemnym uzasadnieniu zebranego w sprawie materiału dowodowego jest przy tym zgodna z zasadami, o których mowa w art. 7 k.p.k. a co za tym idzie pozostaje ona pod ochroną prawa i nie ma podstaw do jej zmiany w postępowaniu odwoławczym. Bez wątpienia bowiem, czego nie negował sam oskarżony, naruszył on nietykalność cielesna N. L. , stosował wobec niego groźby, jakich pokrzywdzony zasadnie się obawiał a czynił to w celu zmuszenia go do zaniechania wejścia do klatki schodowej. W ocenie Sądu Odwoławczego okoliczności powyższe w połączeniu z uprzednia karalnością oskarżonego, działającego w warunkach recydywy podstawowej nie uzasadniają jednak powinności wymierzenia mu kary tak surowej, jaką orzekł Sąd I instancji. Wyraz temu dał sam ustawodawca, określając granice sankcji.
Skład orzekający
Robert Bednarczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie obniżenia kary pozbawienia wolności w przypadku recydywy, gdy stopień społecznej szkodliwości czynu i jego następstwa nie są znaczne."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny sądu odwoławczego co do współmierności kary.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak sąd odwoławczy może ingerować w wymiar kary orzeczonej przez sąd niższej instancji, nawet w przypadku recydywy, jeśli uzna ją za rażąco niewspółmierną. Jest to przykład praktycznego stosowania zasad wymiaru kary.
“Kara za groźby obniżona przez sąd odwoławczy – kiedy sąd może zmienić wyrok?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VI Ka 453/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 lipca 2023 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Robert Bednarczyk Protokolant Agnieszka Telega przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lubaniu Magdaleny Wesołowskiej po rozpoznaniu w dniu 03 lipca 2023r. sprawy R. N. ur. (...) w L. s. L. , G. z domu S. oskarżonego z art. 191 § 1 kk i in. z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 31 marca 2023 r. sygn. akt II K 404/22 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego R. N. w punkcie 1 części rozstrzygającej w ten sposób, że wymierzoną karę pozbawienia wolności obniża do roku i 3 (trzech) miesięcy II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz r. pr. J. K. kwotę 840 zł w tym podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz dalsze 53 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu; IV. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 453/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 31 marca 2023r. w sprawie II K 404/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☒ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny W odręcznie sporządzonej apelacji oskarżony nie sformułował wprawdzie żadnych zarzutów, jednak z jej treści wnioskować należy, że neguje on ustalenia faktyczne, przyjętych za podstawę orzeczenia podnosząc jednocześnie, że błąd taki mógł mieć wpływ na treść tego orzeczenia. Wbrew jednak stanowisku apelującego zaskarżony wyrok jest w zakresie ustaleń faktycznych trafny. Słusznie Sąd Rejonowy ocenił wyjaśnienia oskarżonego jako odosobnione a przy tym sprzeczne z pozostała częścią zebranego w sprawie materiału dowodowego. W swojej apelacji R. N. wprost nie neguje prawdomówności przesłuchanych świadków, odnosi się bowiem wyłącznie do postrzeganych przez siebie cech charakteru N. L. , A. B. i J. O. , czyniąc to w sposób nader subiektywny. Wprawdzie przedstawia on w wywiedzionym środku odwoławczym własna wersje przebiegu zdarzeń a co za tym idzie pośrednio neguje prawdziwość zeznań przesłuchanych świadków, jednak jego w tym zakresie argumentacja pozostaje- tak jak w przypadku treści wyjaśnień- odosobniona i gołosłowna. Oskarżony nie tylko we wniesionej apelacji nie wykazał, lecz nawet nie uprawdopodobnił żadnych konkretnych uchybień, jakich dopuścić się miał Sąd Rejonowy w kontekście zasad wiedzy, logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego, oceniając zebrany materiał dowodowy. Ocena ta, zawarta w pisemnym uzasadnieniu zebranego w sprawie materiału dowodowego jest przy tym zgodna z zasadami, o których mowa w art. 7 k.p.k. a co za tym idzie pozostaje ona pod ochroną prawa i nie ma podstaw do jej zmiany w postępowaniu odwoławczym. Słusznie Sąd Rejonowy stwierdził, że zeznania N. L. , A. B. i J. O. korelują ze sobą i pozostają zgodne z twierdzeniami B. R. a także z protokołami oględzin. Na bazie poprawnie ocenionego materiału dowodowego Sąd Rejonowy dokonał równie trafnych ustaleń faktycznych i w sposób prawidłowy dokonał ich subsumpcji pod trafnie wskazane w treści zaskarżonego wyroku przepisy. Bez wątpienia bowiem, czego nie negował sam oskarżony, naruszył on nietykalność cielesna N. L. , stosował wobec niego groźby, jakich pokrzywdzony zasadnie się obawiał a czynił to w celu zmuszenia go do zaniechania wejścia do klatki schodowej. Wprawdzie R. N. wywodził, że dokonał tych zachowań po uprzednim ataku ze strony pokrzywdzonego, lecz opisany wyżej materiał dowodowy okoliczność te wyklucza. Nie istniał w związku z tym żaden racjonalny motyw jego działania co sprawia, że zasadne było mu przypisanie działania z błahego w stopniu oczywistym powodu. Bezspornym jest to, że oskarżony działał w miejscu publicznym a zatem dostępnym powszechnie, dla nieokreślonej grupy osób, zaś działania te mogły być, mimo pory nocnej z uwagi na towarzyszący im hałas, dostrzegalne dla nieokreślonej liczby osób, zamieszkujących okoliczne zabudowania. Sprawca miał tego pełna świadomość i, okazał rażące lekceważenie porządku prawnego. Wszak nie był i nie jest on osobą uprawnioną do decydowania, które osoby z miejsc typu klatka schodowa budynku wielorodzinnego mogą korzystać a które nie. W ocenie Sądu Odwoławczego okoliczności powyższe w połączeniu z uprzednia karalnością oskarżonego, działającego w warunkach recydywy podstawowej nie uzasadniają jednak powinności wymierzenia mu kary tak surowej, jaką orzekł Sąd I instancji. Wszak stopień społecznej szkodliwości popełnionego przezeń przestępstwa, pomimo wyczerpania zespołu ustawowych znamion, określonych w różnorakich przepisach i chuligańskiego charakteru nie jest na tyle znaczny, by niezbędna było dla realizacji określonych w art. 53 kk celów aż tak długa izolacja więzienna R. N. . Wyraz temu dał sam ustawodawca, określając granice sankcji. Podnieść przy tym należy, że natężenie realizacji owych znamion nie było znaczne, pokrzywdzony istotnej szkody nie poniósł i nie odczuwał istotnych następstw ataku ze strony sprawcy, który dodatkowo miarkował natężenie przemocy wobec niego. Elementy te sprawiły, że niezbędne było obniżenie wymiaru kary do poziomu, jaki w pełni odpowiada minimalnym wymogom, określonym w art. 53 kk . Wniosek Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Podniesiona w apelacji argumentacja nie okazała się zasadna a co za tym idzie również zawarty w niej, korelujący z ta argumentacją wniosek zasadny nie jest. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w części co do sprawstwa oskarżonego, jego winy i kwalifikacji prawnej czynu, wymierzonych środków – karnego i kompensacyjnego, rozstrzygnięcia o dowodach rzeczowych i kosztach sądowych. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wyrok Sądu I instancji jest w tym zakresie wolny od uchybień, opisanych w apelacji i nie zawiera on również uchybień, o jakich mowa w art. 439 kpk i art. 440 kpk .. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Wymierzona kara pozbawienia wolności została obniżona do roku i trzech miesięcy. Zwięźle o powodach zmiany Przyczyny obniżenia wymiaru kary podane zostały wyżej. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III O kosztach nieopłaconej obrony oskarżonej z urzędu za postępowanie odwoławcze orzeczono § 11 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.w sprawie opłat za czynności radców prawnych 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Podstawę rozstrzygnięcia o wydatkach poniesionych w postępowaniu odwoławczym stanowi przepis art. 624 § 1 k.p.k. Oskarżony nie posiada majątku, ani dochodów, orzeczona została wobec niego kara pozbawienia wolności a co za tym idzie uiszczenie przez niego kosztów sądowych byłoby nadmiernie uciążliwe. Z tego powodu Sąd odstąpił od obciążania go tymi należnościami. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację oskarżony Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☒ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI