VI Ka 453 / 13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Elblągu rozpoznał apelację obwinionego T.G. od wyroku Sądu Rejonowego, który uznał go winnym popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 kw (stworzenie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym). Obwiniony zarzucał Sądowi Rejonowemu błędy w ustaleniach faktycznych, naruszenie przepisów postępowania (m.in. art. 4, 7, 410 kpk, art. 54 kpw) oraz naruszenie jego uprawnień procesowych. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Wskazał, że Sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe wszechstronnie i wyczerpująco, a ocena materiału dowodowego była prawidłowa. Podkreślono, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych musi wykazywać braki w logicznym rozumowaniu sądu, a nie polegać na odmiennej ocenie dowodów. Sąd Okręgowy odrzucił zarzuty naruszenia art. 7 i 410 kpk, wskazując, że przekonanie sądu o wiarygodności dowodów jest pod ochroną prawa, jeśli jest poprzedzone ujawnieniem całokształtu okoliczności, rozważeniem wszystkich dowodów i jest zgodne z wiedzą i doświadczeniem życiowym. Uznano, że wina obwinionego została wykazana w oparciu o spójny materiał dowodowy, w tym zeznania naocznego świadka A.T., które były logiczne, spójne i konsekwentne. Sąd odwoławczy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego co do kwalifikacji prawnej czynu i wymierzonej kary grzywny, uznając ją za sprawiedliwą i współmierną. W konsekwencji, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy, a obwiniony został obciążony kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie prawidłowej interpretacji art. 86 § 1 kw oraz zasad oceny dowodów w postępowaniu w sprawach o wykroczenia.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i rutynowej interpretacji przepisów.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd pierwszej instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych, naruszając przepisy postępowania, poprzez niewłaściwą ocenę materiału dowodowego i uznanie obwinionego za winnego popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 kw?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, dokonał wszechstronnej i wyczerpującej oceny materiału dowodowego, a ustalenia faktyczne są prawidłowe i znajdują oparcie w dowodach.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy szczegółowo analizuje zarzuty apelacji dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych i naruszenia przepisów postępowania. Podkreśla, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych musi wykazywać braki w logicznym rozumowaniu sądu, a nie polegać na odmiennej ocenie dowodów. Uznaje, że ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była prawidłowa, a zeznania świadka A.T. były logiczne, spójne i wystarczające do przypisania obwinionemu popełnienia wykroczenia.
Czy obwiniony stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym poprzez nie zachowanie należytej ostrożności podczas zmiany pasa ruchu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, obwiniony stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym poprzez nie zachowanie należytej ostrożności, co skutkowało koniecznością podjęcia przez innego uczestnika ruchu manewru obronnego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podzielił ustalenia Sądu Rejonowego, że obwiniony T.G. podczas zmiany pasa ruchu z lewego na prawy nie zachował ostrożności, nie ustąpił pierwszeństwa kierującemu samochodem H., co zmusiło tego kierowcę do gwałtownego hamowania i najechania na krawężnik. Podkreślono, że szczególna ostrożność przy zmianie pasa ruchu wymaga upewnienia się, czy manewr nie utrudni ruchu ani nie spowoduje zagrożenia.
Czy doszło do naruszenia uprawnień procesowych obwinionego oraz przepisów postępowania w zakresie czynności wyjaśniających?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, obwiniony aktywnie uczestniczył w postępowaniu, miał możliwość ustosunkowania się do dowodów i zadawania pytań, a czynności wyjaśniające zostały przeprowadzone prawidłowo.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że obwiniony aktywnie uczestniczył w postępowaniu sądowym, złożył wyjaśnienia i miał możliwość zadawania pytań świadkom, co przeczy twierdzeniom o naruszeniu jego uprawnień procesowych. Odnosząc się do czynności wyjaśniających, uznano, że nie doszło do uchybień przepisów art. 54 kpw, a sporządzenie notatki urzędowej było uzasadnione.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. G. | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (14)
Główne
k.w. art. 86 § § 1
Kodeks wykroczeń
Przepis penalizuje zachowanie sprawcy, który na skutek nie zachowania należytej ostrożności powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Należyta ostrożność oznacza ostrożność wymaganą w danych warunkach, w tym ostrożność szczególną, polegającą na zwiększeniu uwagi i dostosowaniu zachowania do zmieniających się warunków na drodze.
Pomocnicze
k.p.k. art. 2 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek oparcia rozstrzygnięcia na prawdziwych ustaleniach faktycznych.
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek badania i uwzględniania okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i niekorzyść obwinionego.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Przekonanie sądu o wiarygodności dowodów pozostaje pod ochroną przepisu, jeżeli jest poprzedzone ujawnieniem całokształtu okoliczności, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności oraz jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto wyczerpująco i logicznie uargumentowane.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Podstawę wyroku stanowi całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy sądowej.
k.p.w. art. 8
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Odpowiednik art. 4 kpk w postępowaniu w sprawach o wykroczenia.
k.p.w. art. 54 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Czynności wyjaśniające mają na celu ustalenie, czy istnieją podstawy do wystąpienia z wnioskiem o ukaranie.
k.p.w. art. 54 § § 3
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Gdy okoliczności czynu nie budzą wątpliwości, można ograniczyć utrwalenie czynności do notatki urzędowej.
k.p.w. art. 82 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Odpowiednik art. 410 kpk w postępowaniu w sprawach o wykroczenia.
k.p.w. art. 118 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Podstawa do obciążenia obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania.
u.o.p.k. art. 3 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Podstawa do naliczania opłat w sprawach o wykroczenia.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 roku § § 3
Określa wysokość zryczałtowanych wydatków postępowania oraz opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia.
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do utrzymania w mocy zaskarżonego wyroku.
k.p.w. art. 109 § § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Podstawa do utrzymania w mocy zaskarżonego wyroku.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowość postępowania dowodowego i oceny materiału przez Sąd I instancji. • Logiczna, spójna i konsekwentna ocena zeznań świadka A.T. • Jednoznaczność przepisu art. 86 § 1 kw. • Brak naruszenia przepisów postępowania i uprawnień procesowych obwinionego. • Wina obwinionego wykazana w oparciu o całokształt spójnego materiału dowodowego.
Odrzucone argumenty
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku. • Naruszenie przepisów postępowania (art. 4, 7, 410 kpk, art. 54 kpw). • Naruszenie uprawnień procesowych obwinionego. • Niewiarygodność zeznań świadka A.T. i J.W. • Odmienna wersja przebiegu zdarzenia przedstawiona przez obwinionego.
Godne uwagi sformułowania
Sąd ocenił prawidłowo zgromadzony materiał dowodowy, omawiając wszystkie dowody, nie wykraczając przy tym poza ramy swobodnej oceny dowodów. • To, że Sąd Rejonowy ocenił poszczególne dowody zebrane w tej sprawie w sposób odmienny, aniżeli życzyłby sobie tego obwiniony absolutnie jeszcze nie oznacza, że w procesie rozumowania tegoż Sądu nastąpił błąd natury logicznej. • Wybór wiarygodnych źródeł dowodowych jest prerogatywą sądu stykającego się bezpośrednio z dowodami. • Krytyka odwoławcza, aby była skuteczna, musi wykazywać braki w zakresie logicznego rozumowania sądu orzekającego. • Dla odpowiedzialności z art. 86 kw konieczne jest ustalenie, że sprawca nie zachował „należytej ostrożności”, a więc takiej, jaka była wymagana w danej sytuacji. • Szczególna ostrożność, czego winien mieć świadomość skarżący, polega na upewnieniu się, czy można dokonać zmiany pasa ruchu bez utrudnienia ruchu lub spowodowania zagrożenia. • Wyjaśnienia obwinionego rażą naiwnością i stanowią jedynie swoisty sposób uniknięcia odpowiedzialności. • Nie istnieje bowiem żadna reguła dowodowa, która uzasadniałaby pogląd, że zeznania choćby jednego świadka są niewystarczającą podstawą skazania.
Skład orzekający
Małgorzata Kowalczyk – Przedpełska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowej interpretacji art. 86 § 1 kw oraz zasad oceny dowodów w postępowaniu w sprawach o wykroczenia."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i rutynowej interpretacji przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy typowego wykroczenia drogowego i rutynowej kontroli instancyjnej, bez nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.