VI KA 418/18

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sprawę z apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego S.K. od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie, który warunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego M.B. oskarżonego o spowodowanie obrażeń ciała (art. 157 § 2 k.k.). Oskarżyciel posiłkowy zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego, zarzucając m.in. obrazę przepisów prawa procesowego (art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 366 § 1 k.p.k., art. 424 § 1 k.p.k.), obrazę prawa materialnego (art. 66 § 1 k.k.) oraz błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący utraty zęba przez pokrzywdzonego. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. Odnosząc się do zarzutów procesowych, podkreślił, że art. 4 k.p.k. jest normą ogólną, a zasada in dubio pro reo nie ma zastosowania do wątpliwości związanych z oceną dowodów. Sąd Okręgowy podzielił ocenę dowodów dokonaną przez Sąd Rejonowy, uznając ją za swobodną i zgodną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. W kwestii utraty zęba, sąd odwoławczy przychylił się do stanowiska sądu pierwszej instancji, że wątpliwości w tym zakresie należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego (zasada in dubio pro reo), powołując się na zeznania świadków i dokumentację medyczną. Sąd Okręgowy uznał również, że zarzut obrazy art. 66 § 1 k.k. i błąd w ustaleniach faktycznych są niezasadne, podkreślając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił winę i społeczną szkodliwość czynu jako nieznaczne, biorąc pod uwagę m.in. nagły zamiar, prowokacyjne zachowanie pokrzywdzonego i brak premedytacji po stronie oskarżonego. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, w tym warunkowe umorzenie postępowania, zasądzone zadośćuczynienie w kwocie 2000 zł, a także orzekł o kosztach postępowania odwoławczego, zwalniając pokrzywdzonego od ich ponoszenia i zasądzając wynagrodzenie dla adwokata z urzędu.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający