VI Ka 416/13

Sąd Okręgowy w Jeleniej GórzeJelenia Góra2013-09-20
SAOSKarnewykroczeniaŚredniaokręgowy
wykroczenieprawo drogoweniewskazanie kierowcyodpowiedzialność właścicielaustawa prawo o ruchu drogowymsąd okręgowyapelacjauniewinnienie

Sąd Okręgowy uniewinnił właścicielkę pojazdu od zarzutu niewskazania kierowcy, uznając, że przebywała w szpitalu i nie mogła wiedzieć, kto prowadził jej samochód.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze zmienił wyrok Sądu Rejonowego, uniewinniając obwinioną I.W. od zarzutu wykroczenia z art. 96 § 3 kw. Obwiniona była oskarżona o niewskazanie na żądanie organu, komu powierzyła pojazd do kierowania. Sąd odwoławczy ustalił, że w dacie popełnienia wykroczenia obwiniona przebywała w szpitalu, co uniemożliwiło jej fizyczne udostępnienie pojazdu i posiadanie wiedzy o tym, kto go prowadził.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację obwinionej I.W. od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze, który uznał ją za winną wykroczenia z art. 96 § 3 kw (niewskazanie komu powierzono pojazd) i ukarał grzywną w wysokości 300 złotych. Obwiniona zarzuciła sądowi błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że nie mogła spełnić obowiązku wskazania kierowcy, ponieważ w czasie popełnienia wykroczenia przebywała w szpitalu. Sąd Okręgowy, po przeprowadzeniu dowodu z dokumentów, potwierdził, że I.W. od 1 do 28 czerwca 2012 roku przebywała na oddziale szpitalnym z powodu zagrażającego porodu. W związku z tym, w dniu 13 czerwca 2012 roku, kiedy zarejestrowano naruszenie przepisów ruchu drogowego, obwiniona fizycznie nie mogła udostępniać swojego pojazdu ani wiedzieć, kto go prowadził. Sąd uznał, że nie można jej przypisać winy, ponieważ nie mogła zadośćuczynić obowiązkowi prawnemu wynikającemu z art. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym. W konsekwencji, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok, uniewinniając I.W. od popełnienia zarzucanego jej czynu i stwierdzając, że koszty postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, właściciel pojazdu, który w czasie popełnienia wykroczenia przebywał w szpitalu i nie mógł fizycznie udostępnić pojazdu ani wiedzieć, kto go prowadził, nie może być uznany za winnego niewskazania kierującego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy ustalił, że obwiniona w dacie popełnienia wykroczenia przebywała w szpitalu, co uniemożliwiło jej fizyczne udostępnienie pojazdu i posiadanie wiedzy o tym, kto go prowadził. W związku z tym nie mogła zadośćuczynić obowiązkowi prawnemu wynikającemu z art. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym, co wyklucza przypisanie jej winy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku i uniewinnienie

Strona wygrywająca

I. W.

Strony

NazwaTypRola
I. W.osoba_fizycznaobwiniona

Przepisy (6)

Główne

k.w. art. 96 § § 3

Kodeks wykroczeń

Pomocnicze

k.p.k. art. 437 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.w. art. 109 § § 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

prd art. 78 § ust. 4

Prawo o ruchu drogowym

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.w. art. 119

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obwiniona przebywała w szpitalu w dacie popełnienia wykroczenia, co uniemożliwiło jej fizyczne udostępnienie pojazdu i wiedzę o kierującym. Nie można przypisać winy, gdy obwiniony nie mógł zadośćuczynić obowiązkowi prawnemu z powodu obiektywnych przeszkód (pobyt w szpitalu).

Godne uwagi sformułowania

nie mogła spełnić tego obowiązku, gdyż nie wie kto pojazd ten prowadził, bowiem w tym czasie przebywała w szpitalu. nie była w stanie zadość uczynić obowiązkowi prawnemu wynikającemu z normy art. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym. Nie mogła mieć więc wiedzy o tym kto prowadził jej pojazd w dniu 13 czerwca 2012 r. o godz. 15.25 popełniając wykroczenie drogowe.

Skład orzekający

Waldemar Masłowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie uniewinnienia właściciela pojazdu od zarzutu niewskazania kierowcy w sytuacji jego usprawiedliwionej nieobecności i braku wiedzy o sprawcy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pobytu w szpitalu, ale może być analogicznie stosowane do innych udokumentowanych, obiektywnych przeszkód uniemożliwiających spełnienie obowiązku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, że nawet w przypadku wykroczeń drogowych, obiektywne okoliczności losowe (jak choroba i pobyt w szpitalu) mogą stanowić podstawę do uniewinnienia, co jest istotne dla zrozumienia granic odpowiedzialności.

Choroba jako obrona przed mandatem: Sąd uniewinnił właścicielkę pojazdu, która była w szpitalu.

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VI Ka 416/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Waldemar Masłowski Protokolant Anna Potaczek po rozpoznaniu w dniu 20 września 2013 r. sprawy I. W. obwinionej z art. 96 § 3 kw z powodu apelacji, wniesionej przez obwinioną od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 28 maja 2013 r. sygn. akt II W 483/13 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec obwinionej I. W. w ten sposób, że uniewinnia ją od popełnienia zarzucanego jej czynu, II. stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. Sygn. akt VIKa 416/13 UZASADNIENIE I. W. obwiniona była o to, że w okresie od 10.10.2012 r. do 22.02.2013r. w Straży Miejskiej w J. ul. (...) J. , będąc właścicielką/użytkowaniem pojazdu marki V. o nr rej. (...) nie wskazała na żądanie uprawnionego organu, komu powierzyła do kierowania w/w pojazd w dniu 13.06.2012 r. o godz. 17.25, 48 (godz. 15.25, 48 czasu UTC) na ul. (...) w J. , tj. o wykroczenie z art. 96 § 3 kw. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 28 maja 2013 r. w sprawie o sygn. IIW 483/13: I. uznał obwinioną I. W. za winną popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 96 § 3 kw i za to na podstawie art. 96 § 3 kw wymierzył jej karę grzywny w wysokości 300 złotych, II. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpow, zwolnił obwinioną od ponoszenia kosztów postępowania w niniejszej sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa i nie obciążył jej opłatą sądową. Powyższy wyrok zaskarżyła obwiniona zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku poprzez przyjęcie, że nie wskazała mimo istniejącemu obowiązkowi kierującego pojazdem, albowiem nie mogła spełnić tego obowiązku, gdyż nie wie kto pojazd ten prowadził, bowiem w tym czasie przebywała w szpitalu. Wniosła o uniewinnienie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest zasadna. W toku rozprawy odwoławczej przeprowadzono dowód z dokumentów, w tym z karty informacyjnej leczenia w (...) Centrum (...) , z którego wynika, że w okresie od 1 czerwca 2012 r. do 28 czerwca 2012 roku obwiniona I. W. przebywała na oddziale szpitalnym z uwagi na zagrażający przedwczesny poród. Zatem w dacie 13 czerwca 2012 roku, kiedy to urządzenie rejestrujące wykonało raport z naruszenia przepisów prawa o ruchu drogowym I. W. nie udostępniała swojego samochodu innym osobom, gdyż nie była w stanie tego fizycznie uczynić, skoro przebywała w tym czasie w szpitalu. Nie mogła mieć więc wiedzy o tym kto prowadził jej pojazd w dniu 13 czerwca 2012 r. o godz. 15.25 popełniając wykroczenie drogowe. Powoduje to ten skutek, że nie była w stanie zadość uczynić obowiązkowi prawnemu wynikającemu z normy art. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym . Z tych też powodów nie można jej przypisać winy w zakresie popełnienia wykroczenia z art. 96 § 3 kw. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 437 § 2 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw zmieniono zaskarżony wyrok uniewinniając I. W. od popełnienia zarzucanego jej czynu i jednocześnie obciążając kosztami Skarb Państwa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI