VI Ka 411/24

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w WarszawieWarszawa2024-10-02
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuNiskaokręgowy
groźba karalnaapelacjaocena dowodówprawo karnepostępowanie karnesąd okręgowysąd rejonowykoszty procesu

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, oddalając apelację obrońcy oskarżonego i zasądzając od niego koszty sądowe oraz koszty zastępstwa procesowego pokrzywdzonych.

Sąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego R. S. od wyroku Sądu Rejonowego, który skazał go m.in. za groźby karalne. Obrońca zarzucał m.in. obrazę przepisów postępowania i prawa materialnego. Sąd Okręgowy uznał zarzuty za niezasadne, szczegółowo analizując ocenę dowodów i argumentację sądu pierwszej instancji, w tym zeznania świadków i materiał dowodowy w postaci nagrań. W konsekwencji, sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zasądzając od oskarżonego koszty sądowe i koszty zastępstwa procesowego.

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego R. S., który został skazany przez Sąd Rejonowy m.in. za przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. (groźba karalna). Apelacja podnosiła zarzuty obrazy przepisów prawa materialnego i procesowego, a także błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy szczegółowo odniósł się do zarzutów dotyczących czynu z art. 190 § 1 k.k., uznając je za niezasadne. Podkreślono, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zeznania pokrzywdzonej B. W., uwzględniając jej wiek i kontekst sytuacji, a także potwierdzenie jej relacji przez inne dowody, w tym nagranie. Sąd odwoławczy odrzucił również zarzuty dotyczące czynów z punktów II i III wyroku, w tym kwestię opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej w kontekście art. 160 § 1 k.k. oraz ocenę dowodów w postaci nagrań i zeznań świadków. Sąd uznał, że opinia biegłego była wystarczająca, a sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody, nie dopatrując się manipulacji nagraniami ani sprzeczności dyskwalifikujących zeznania świadków. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając, że kara orzeczona przez sąd pierwszej instancji nie nosi cech rażącej surowości i spełnia swoje cele prewencyjne. Zasądzono od oskarżonego koszty sądowe oraz koszty zastępstwa procesowego pokrzywdzonych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zeznania świadka, a inne dowody potwierdziły jego relację.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji właściwie ocenił zeznania pokrzywdzonej, biorąc pod uwagę jej wiek i kontekst sytuacji, a także fakt, że jej relacja była potwierdzana przez inne dowody, w tym nagranie. Zarzuty apelacji dotyczące błędnej oceny dowodów uznano za niezasadne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Strona wygrywająca

Skarb Państwa, Ł. W., B. W.

Strony

NazwaTypRola
R. S.osoba_fizycznaoskarżony
Agata Stawiarzinneprokurator
B. W.osoba_fizycznapokrzywdzona
Ł. W.osoba_fizycznapokrzywdzony

Przepisy (9)

Główne

k.k. art. 190 § 1

Kodeks karny

groźba karalna

k.k. art. 160 § 1

Kodeks karny

narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

zasady oceny dowodów

k.p.k. art. 5

Kodeks postępowania karnego

zasady postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

granice rozpoznania apelacji

k.p.k. art. 438 § pkt 1

Kodeks postępowania karnego

obraza przepisów prawa materialnego

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

obraza przepisów postępowania

k.p.k. art. 438 § pkt 4

Kodeks postępowania karnego

rażąca niewspółmierność kary

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

koszty postępowania odwoławczego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowa ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji. Wystarczająca opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji ze względu na brak podstaw do jego zmiany. Kara orzeczona przez sąd pierwszej instancji nie nosi cech rażącej surowości.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów prawa materialnego i procesowego. Błąd w ustaleniach faktycznych. Niewystarczająca opinia biegłego. Manipulacja nagraniami. Sprzeczności w zeznaniach świadków.

Godne uwagi sformułowania

Autor apelacji posługuje się w swej argumentacji całkowicie niezasadnymi przesłankami. Jeśli zatem takie wątpliwości są podnoszone dopiero w apelacji to uznać trzeba, iż powodem ich podnoszenia jest sam w sobie fakt, iż dowód ten nie jest korzystny dla oskarżonego. Sąd słusznie nie przeprowadził dodatkowego dowodu z opinii innego biegłego z zakresu medycyny, uznając dotychczasową opinię za wystarczającą. Sąd słusznie dał wiarę jej zeznaniom tylko w części jaką wskazał w uzasadnieniu. Sąd również wskazał szereg innych sprzeczności w zeznaniach tego świadka, których powtarzać nie ma celu dość bowiem stwierdzić iż te wskazane wyżej dyskwalifikują ten dowód jako podstawę ustaleń faktycznych co postuluje apelacja. Orzeczona wobec oskarżonego kara nie nosi cech rażącej surowości w rozumieniu art. 438 pkt.4 kpk.

Skład orzekający

Adam Bednarczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowej oceny dowodów w sprawach o groźby karalne i przestępstwa przeciwko zdrowiu, a także procedury odwoławczej w sprawach karnych."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa jest typowym przykładem postępowania odwoławczego w sprawie karnej, gdzie sąd drugiej instancji analizuje zarzuty apelacji dotyczące oceny dowodów i kwalifikacji prawnej czynów. Brak w niej nietypowych faktów czy przełomowych rozstrzygnięć.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Warszawa, dnia 2 października 2024 r. Sygn. akt VI Ka 411/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk protokolant: protokolant sądowy – stażysta Dominika Mroczka przy udziale prokuratora Agaty Stawiarz po rozpoznaniu dnia 2 października 2024 r. sprawy R. S. syna Z. i B. , ur. (...) w W. oskarżonego o przestępstwo z art. 190 § 1 kk i inne na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 2 lutego 2024 r. sygn. akt IV K 1309/22 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty za II instancję i pozostałe koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym; zasądza od oskarżonego na rzecz Ł. W. i B. W. kwoty po 840 (osiemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 411/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie z dnia 2 lutego 2024 r. sygn. IV K 1309/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. zarzut apelacji obrońcy oskarżonego w zakresie czynu z pkt.1 wyroku obrazy przepisów postępowania tj. art.5,7 i 410 kpk . ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut jest niezasadny. Przypomnieć należy , iż czyn ten dotyczył gróżb wypowiedzianych przez oskarżonego wobec B. W. . Autor apelacji posługuje się w swej argumentacji całkowicie niezasadnymi przesłankami zarzucając sądowi w ocenie tego dowodu kwestie których rzekomo sąd nie dostrzegł. Po pierwsze zauważyć trzeba, iż sąd bezpośrednio przesłuchiwał świadka W. i nie dostrzegł w kontekście jej wieku jakichkolwiek argumentów do powzięcia wątpliwości, iż świadek z tytułu owego wieku ma jakiekolwiek ponadstandardowe kłopoty z pamięcią. Zresztą takich wątpliwości nie miał sam autor apelacji który przecież także uczestniczył bezpośrednio w przesłuchaniu świadka, zadawał mu pytania i nie wnioskował o ponowne przesłuchanie świadka np. w obecności psychologa, a zatem także zeznania te uznał za nie budzące wątpliwości. Jeśli zatem takie wątpliwości są podnoszone dopiero w apelacji to uznać trzeba, iż powodem ich podnoszenia jest sam w sobie fakt, iż dowód ten nie jest korzystny dla oskarżonego, co jednak nie jest argumentem mogącym zostać uznanym za zasadny. Świadek wyjaśniła logicznie dlaczego nie rozpoznała oskarżonego na zdjęciach sygnalitycznych stwierdzając wprost , iż wyglądał on na nich po prostu inaczej. Równie logicznie wytłumaczyła różnice w swoich zeznaniach pomiędzy postępowaniem przygotowawczym a jurysdykcyjnym dotyczące nie tylko zdarzenia z 30 czerwca ale też 15 pazdziernika wskazując na upływ czasu. Odnośnie zeznań Ł. W. pomimo , iż znał on przebieg zdarzenia tylko z relacji matki sąd słusznie uznał iż potwierdzają one jej depozycje nie argumentując przecież tej oceny , iż był on bezpośrednim świadkiem. Wreszcie trafnie sąd dostrzegł, iż po części wiarygodność relacji B. W. potwierdza nagranie z 15 pażdziernika 2022 r. dokonane przez M. Z. . Reasumując sąd wziął pod uwagę wszelkie dowody dotyczące zdarzenia z 30 czerwca 2022 r. i ocenił je nie wychodząc poza ramy art. 7 jak 5 kpk . Jeśli zaś chodzi o to czy grożby wypowiedziane przez oskarżonego mogły spowodować w pokrzywdzonej obawy, iż zostaną spełnione to za logiczną i zasadną nalezy wskazać argumentację sądu który zauważył , iż pokrzywdzona jest osobą starszą , oskarżony przyszedł do jej miejsca zamieszkania z wyglądu niewątpliwie posiadał nad nią znacząca przewagę fizyczną , z jego zachowania wyglądało w sposób oczywisty, iż jest zaangażowany emocjonalnie w konflikt sąsiedzki którego pokrzywdzona miała świadomość, zaś język którego używał był wulgarny, zatem wbrew twierdzeniom apelacji pokrzywdzona miała realne podstawy do obaw przed spełnieniem gróżb przez oskarżonego. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 3.2. Zarzuty apelacji obrońcy oskarżonego w odniesieniu do czynów z pkt.II i III wyroku. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty te podzielić należy na dwie zasadnicze grupy. Pierwsza dotyczy kwestii opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej w połączeniu z zarzutem obrazy prawa materialnego a mianowicie art.160§1 kk . Sąd słusznie nie przeprowadził dodatkowego dowodu z opinii innego biegłego z zakresu medycyny, uznając dotychczasową opinię za wystarczającą w tym znaczeniu że pełną, logiczną i sporządzoną przez osobę o odpowiedniej wiedzy medycznej. Pełną natomiast w tym sensie , iż opinia ta wskazywała na istotę odpowiedzialności z art. 160§1 kk . a mianowicie w oparciu o wiedzę medyczną wskazywała z dostatecznym prawdopodobieństwem , iż w danej konkretnej sytuacji ciosy zadawane przez oskarżonego mogły doprowadzić do nastąpienia skutku w postaci ciężkiego uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonego. Tymczasem w swej argumentacji autor apelacji niejako postuluje tzw. konkrety czyli w danej sytuacji faktycznej wymaga dywagacji ze strony biegłego czy też hipotetycznego wskazania, co mogło by się wydarzyć choć w efekcie się nie wydarzyło. Jak słusznie wskazuje sąd zadaniem opinii i na tej podstawie ustaleń faktycznych sądu w zakresie odpowiedzialności z w/w przepisu jest wykazanie realności zagrożenia i z tego zadania opinia biegłej S. jak sąd się wywiązały. Kolejna część zarzutów dotyczy oceny konkretnych dowodów. Jeśli chodzi zatem o fakt posiadania w czasie zdarzenia z dnia 15 pażdziernika przez oskarżonego noża tzw. " motylka" to sąd oparł się w tym ustaleniu na fragmencie nagrania. Przechodząc w tym miejscu do zarzutów apelacji odnośnie samej wiarygodności nagrań dołączonych do akt sprawy, to sąd słusznie nie dopuścił w tym zakresie dowodu z opinii biegłego. Trafnie sąd zauważa , iż gdyby nawet przyjąć że nagrania te zostały zmanipulowane w ten sposób, iż przedstawiają w tym konkretnym rzecz jasna przypadku pewne fragmenty wydarzeń, to owe fragmenty służące sądowi do poczynienia ustaleń faktycznych w rzeczywistości miały miejsce i są autentyczne. Zauważyć natomiast trzeba, iż apelacja nie wskazuje jakie fragmenty zostały rzekomo z nagrania wycięte, a mogły by co ważniejsze wskazywać na inny przebieg po pierwsze wydarzeń po drugie roli i zachowania oskarżonego. Dodać tylko należy i podkreślić, iż sąd swoje ustalenia faktyczne oraz oceny opierał wyłącznie na tych fragmentach nagrań które były dostępne, a których autentyczności nikt nie zaprzeczał i nie wywodził ustaleń owych czy też nie snuł hipotez na podstawie tego czego nie widział. Jeśli chodzi o zeznania świadka M. K. to sąd słusznie dał wiarę jej zeznaniom tylko w części jaką wskazał w uzasadnieniu. Natomiast w fragmencie uwypuklonym w apelacji odnośnie rzekomego zaatakowania przez pokrzywdzonego Ł. W. oskarżonego pałką teleskopową na klatce schodowej całkowicie słusznie nie dał świadkowi wiary. Myli się skarżący wskazując , iż świadek była jedynym bezpośrednim uczestnikiem czy też obserwującym przebieg zdarzenia byli nimi bowiem i Ł. W. i sam oskarżony. Pomijając już inne dowody w tym samego pokrzywdzonego, iż w ogóle nie posiadał tego rodzaju narzędzia jak pałka teleskopowa, to wersji świadka zaprzecza sam oskarżony, twierdząc , iż pokrzywdzony użył go dopiero póżniej a mianowicie już przed klatką schodową. Słusznie też za kuriozalne uznał sąd wytłumaczenie przez świadka tej oczywistej sprzeczności z wyjaśnieniami samego oskarżonego poprzez stwierdzenie, iż pokrzywdzony oddał pałkę jakiemuś bliżej nieznanemu koledze, którego obecności w czasie zdarzeń z dnia 15 pazdziernika 2022 r. nie potwierdza żaden inny dowód. Sąd również wskazał szereg innych sprzeczności w zeznaniach tego świadka, których powtarzać nie ma celu dość bowiem stwierdzić iż te wskazane wyżej dyskwalifikują ten dowód jako podstawę ustaleń faktycznych co postuluje apelacja. Wreszcie na koniec poczynić trzeba uwagę, iż apelacja całkowicie pomija inne całkowicie obiektywne dowody jak choćby zeznania świadka C. P. bezpośrednio obserwującego zdarzenia zarówno z 30 czerwca jak i 15 pażdziernika 2022 r. obcego zaś pokrzywdzonych jak i oskarżonego. Podobnie świadka K. A. która z kolei obserwowała naocznie zdarzenie z 15 pażdziernika 2022 r. Dowody te służyły sądowi do czynienia ustaleń faktycznych a przede wszystkim stanowiły obiektywna podstawę do weryfikacji wersji pokrzywdzonych jak oskarżonego oraz wskazywanych w apelacji nagrań. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. brak tego rodzaju okoliczności. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie z dnia 2 lutego 2024 r. sygn. akt IV K 1309/22 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Zarzuty jak i wywody apelacji nie mogły spowodować zmiany zaskarżonego wyroku w kierunku postulowanym przez jej autora. Natomiast orzeczona wobec oskarżonego kara nie nosi cech rażącej surowości w rozumieniu art. 438 pkt.4 kpk . wbrew argumentacji zawartej w uzasadnieniu apelacji sąd rejonowy bardzo obszernie umotywował swe rozstrzygnięcie w zakresie zarówno kar cząstkowych jak i kary łącznej w tym wskazał dlaczego uznał bezwzględną karę pozbawienia wolności za tą jaka jedynie może spełnić swoje zadania w zakresie prewencji wobec przede wszystkim oskarżonego i sąd odwoławczy ową argumentację w pełni podziela. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności o kosztach postępowania odwołąwczego orzeczono na podstawie art.636§1 kpk . 7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie z dnia 2 lutego 2024 r. sygn. akt IV K 1309/22 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI