Orzeczenie · 2018-09-14

VI Ka 405/18

Sąd
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2018-09-14
SAOSKarnewypadki drogoweWysokaokręgowy
wypadek drogowyzadośćuczynieniekara ograniczenia wolnościodpowiedzialność karnakodeks karnykodeks postępowania karnegouszczerbek na zdrowiunieumyślne spowodowanie wypadku

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelacje w sprawie VI Ka 405/18 dotyczącej przestępstwa z art. 177 § 2 k.k. Apelacja obrońcy oskarżonego, zarzucająca błąd w ustaleniach faktycznych i naruszenie prawa procesowego (art. 7 kpk), została uznana za bezzasadną. Sąd Okręgowy potwierdził prawidłowość postępowania dowodowego i oceny zebranego materiału przez sąd I instancji, wskazując na nieprawidłowe zachowanie oskarżonego (przekroczenie prędkości, brak ostrożności) jako przyczynę wypadku. Ustalenia faktyczne, w tym ocena zeznań świadków i opinii biegłego, zostały uznane za logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Zasadna okazała się apelacja pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej dotycząca wysokości zadośćuczynienia. Sąd Okręgowy uznał, że kwota 5 000 zł orzeczona przez sąd I instancji nie spełnia funkcji kompensacyjnej, biorąc pod uwagę ciężkość obrażeń pokrzywdzonej A. J., która stała się osobą niepełnosprawną, leżącą i wymagającą całodobowej opieki. Na tej podstawie zadośćuczynienie zostało podwyższone do 30 000 zł na rzecz spadkobierczyni zmarłej pokrzywdzonej, M. C. Dodatkowo, sąd odwoławczy z urzędu zmienił karę ograniczenia wolności orzeczoną wobec oskarżonego z jednego roku na 12 miesięcy, uznając to rozwiązanie za korzystniejsze dla sprawcy w świetle przepisów kkw dotyczących obliczania kar.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących zadośćuczynienia za krzywdę w sprawach karnych (art. 46 § 1 k.k.) oraz zasad wymiaru kary ograniczenia wolności (art. 34 § 1 k.k. w zw. z art. 12 c k.k.w.).

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego, jednak zasady interpretacji przepisów mają szersze zastosowanie.

Zagadnienia prawne (2)

Czy sąd odwoławczy może podwyższyć zadośćuczynienie orzeczone na podstawie art. 46 § 1 k.k. na skutek apelacji pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej, mimo że zarzut dotyczył środka karnego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd odwoławczy może podwyższyć zadośćuczynienie, jeśli stwierdzi uchybienia w zakresie jego wysokości, nawet jeśli apelacja formalnie dotyczyła środka karnego, a uzasadnienie opierało się na przepisach prawa cywilnego i ustaleniach faktycznych.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że granice rozpoznania sprawy wyznaczone są przez zarzuty apelacyjne, a zakres orzekania przez stwierdzone uchybienia. W tym przypadku, mimo formalnego zarzutu dotyczącego środka karnego, uzasadnienie apelacji pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej opierało się na kwestionowaniu wysokości zadośćuczynienia w świetle prawa cywilnego i ustaleń faktycznych, co pozwoliło na orzeczenie na niekorzyść oskarżonego.

Jak należy interpretować wymiar kary ograniczenia wolności w miesiącach i latach w kontekście art. 34 § 1 k.k. i art. 12 c k.k.w.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

W przypadku wątpliwości związanych z wymiarem kary ograniczenia wolności, należy stosować rozwiązanie korzystniejsze dla sprawcy. Kara 12 miesięcy ograniczenia wolności jest korzystniejsza niż rok ograniczenia wolności ze względu na sposób obliczania dni w k.k.w.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy, powołując się na zasadę stosowania przepisu korzystniejszego dla sprawcy (in dubio pro reo) oraz na zasady obliczania kar w k.k.w. (rok = 365 dni, miesiąc = 30 dni), uznał, że wymierzenie kary w miesiącach (12 miesięcy = 360 dni) jest korzystniejsze niż w latach (1 rok = 365 dni). Dlatego z urzędu zmienił karę z roku na 12 miesięcy.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana wyroku w części
Strona wygrywająca
oskarżycielka posiłkowa (spadkobierczyni)

Strony

NazwaTypRola
M. F.osoba_fizycznaoskarżony
A. J.osoba_fizycznapokrzywdzona
M. C.osoba_fizycznaspadkobierczyni zmarłej A. J., wstąpiła w prawa oskarżycielki posiłkowej
Aneta Ostromeckainneprokurator

Przepisy (11)

Główne

k.k. art. 177 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 46 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 34 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 438 § 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.k.w. art. 12 § c

Kodeks karny wykonawczy

k.p.k. art. 434 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 635

Kodeks postępowania karnego

u.o.p.k. art. 2 § 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

u.o.p.k. art. 2 § 2

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zarzut rażącej niewspółmierności zadośćuczynienia orzeczonego na podstawie art. 46 § 1 k.k. w związku z prawem cywilnym i ustaleniami faktycznymi. • Konieczność stosowania przepisu korzystniejszego dla sprawcy przy wymiarze kary ograniczenia wolności.

Odrzucone argumenty

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych i naruszenia prawa procesowego (art. 7 kpk) dotyczący winy oskarżonego.

Godne uwagi sformułowania

Sąd I instancji przeprowadził w niniejszej sprawie prawidłowe postępowanie dowodowe dążąc do wyjaśnienia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności sprawy, a zebrane dowody poddał wszechstronnej analizie nie wykraczającej poza ramy art. 7 kpk i na tej podstawie wyprowadził zasadne wnioski w przedmiocie winy oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu. • W ocenie sądu okręgowego w realiach niniejszej sprawy, biorąc pod uwagę doznaną przez A. J. krzywdę, zadośćuczynienie w wysokości pięciu tysięcy złotych nie spełnia swojej funkcji kompensacyjnej. • Przy oznaczaniu zakresu wyrządzonej krzywdy należy uwzględnić rodzaj naruszonego dobra, zakres (natężenie i czas trwania) naruszenia, trwałość skutków naruszenia i stopień ich uciążliwości, a także stopień winy sprawcy i jego zachowanie po dokonaniu naruszenia. • Zdaniem sądu odwoławczego przy tego rodzaju wątpliwościach związanych z wymiarem kary należy brać pod uwagę wersję korzystniejszą dla sprawcy.

Skład orzekający

Agnieszka Wojciechowska-Langda

przewodniczący-sprawozdawca

Anita Jarząbek-Bocian

sędzia

Sebastian Mazurkiewicz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zadośćuczynienia za krzywdę w sprawach karnych (art. 46 § 1 k.k.) oraz zasad wymiaru kary ograniczenia wolności (art. 34 § 1 k.k. w zw. z art. 12 c k.k.w.)."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego, jednak zasady interpretacji przepisów mają szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak sąd odwoławczy może znacząco podwyższyć zadośćuczynienie dla ofiary wypadku, podkreślając wagę oceny krzywdy. Dodatkowo, kwestia interpretacji wymiaru kary ograniczenia wolności jest istotna dla praktyków.

Sąd podwyższył zadośćuczynienie dla ofiary wypadku do 30 000 zł – kluczowa interpretacja prawa karnego.

Dane finansowe

zadośćuczynienie: 30 000 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst