VI Ka 400/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę A.W. oskarżonego z art. 56§2 kks w zw. z art. 9§3 kks. Oskarżony został skazany przez Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej za to, że w zeznaniu rocznym PIT-36 za 2008 r. podał nieprawdę, zaniżając przychód z działalności gospodarczej prowadzonej przez jego żonę, którą faktycznie sam się zajmował. Zaniżenie to naraziło podatek na uszczuplenie w łącznej wysokości 52.214,00 zł. Sąd Rejonowy wymierzył mu karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych, po 100 zł za stawkę. Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w całości, podnosząc zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych, obrazy przepisów postępowania (art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, art. 401 § 1 kpk) oraz, z ostrożności procesowej, rażącej niewspółmierności kary. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Sąd odwoławczy stwierdził, że Sąd I instancji przeprowadził pełne postępowanie dowodowe i dokonał prawidłowej oceny dowodów. Oddalił zarzuty obrazy przepisów postępowania, w tym art. 5 § 2 kpk, wskazując, że sąd orzekający nie powziął wątpliwości, które nie dały się usunąć. Podkreślono, że sąd wybrał jedną z wersji wydarzeń na podstawie swobodnej oceny dowodów. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również obrazy art. 7 kpk, uznając, że ocena dowodów była zgodna z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. Odrzucono zarzut dotyczący nieodroczenia rozprawy, wskazując, że strony powinny być przygotowane na wpływ opinii biegłej. Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany wyroku, podzielając ustalenia faktyczne i prawne Sądu Rejonowego. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok i zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze oraz opłatę.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności karnej skarbowej za zaniżenie przychodu i naruszenie obowiązków dokumentacyjnych, a także stosowanie przepisów kpk w kontekście oceny dowodów i procedury odwoławczej.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów kks oraz kpk. Interpretacja art. 5 § 2 kpk w kontekście zobowiązań podatkowych może mieć szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny i ocenił dowody, nie naruszając przepisów postępowania, w szczególności art. 5 § 2 kpk i art. 7 kpk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji przeprowadził pełne postępowanie, zgromadzone dowody poddał ocenie zgodnej z zasadami wiedzy, logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego. Nie doszło do naruszenia art. 5 § 2 kpk, gdyż sąd nie powziął wątpliwości, które nie dały się usunąć, a wybrał jedną z wersji wydarzeń na podstawie swobodnej oceny dowodów. Ocena dowodów była zgodna z art. 7 kpk.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy analizując zarzuty apelacji dotyczące naruszenia przepisów postępowania, w tym zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk) i swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk), stwierdził, że sąd pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe i dokonał wszechstronnej analizy materiału dowodowego. Sąd nie powziął wątpliwości, które nie mógłby usunąć, a wybór jednej z wersji wydarzeń opierał się na logicznej ocenie dowodów.
Czy odmowa odroczenia rozprawy przez sąd pierwszej instancji, mimo oczekiwania na opinię biegłej, stanowiła obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, odmowa odroczenia nie stanowiła obrazy przepisów postępowania, gdyż strony powinny być przygotowane na wpływ opinii, która wpłynęła na długo przed rozprawą i nie zawierała nowych okoliczności. Obrońca nie wskazał na przesłanki uzasadniające sięgnięcie po uzupełniającą opinię biegłej.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że obrońca powinien był być przygotowany na wpływ opinii biegłej, która wpłynęła na długo przed rozprawą i nie zawierała nowych, zaskakujących okoliczności. Brak wniosku o uzupełniającą opinię w postępowaniu odwoławczym również przemawiał przeciwko zasadności tego zarzutu.
Czy kara grzywny wymierzona oskarżonemu jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara grzywny w wysokości 150 stawek dziennych, przy przyjęciu stawki 100 zł, mieści się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia i jest adekwatna do stopnia zawinienia, społecznej szkodliwości czynu oraz celów prewencyjnych.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy ocenił, że kara grzywny wymierzona oskarżonemu jest adekwatna do popełnionego przestępstwa skarbowego. Zagrożenie ustawowe jest znacznie wyższe, a wymierzona kara mieści się w dolnych granicach, uwzględniając stopień zawinienia i społeczną szkodliwość czynu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. W. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. | organ_państwowy | przedstawiciel |
Przepisy (11)
Główne
k.k.s. art. 56 § § 2
Kodeks karny skarbowy
k.k.s. art. 9 § § 3
Kodeks karny skarbowy
u.p.d.o.f. art. 22 § ust. 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 23 § ust. 1 lit. a
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 45
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Pomocnicze
kpk art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Reguła in dubio pro reo nie jest naruszona, gdy sąd orzekający wybiera jedną z wersji wydarzeń na podstawie swobodnej oceny dowodów, nawet jeśli istnieją inne możliwości interpretacji.
kpk art. 7
Kodeks postępowania karnego
Przekonanie sądu o wiarygodności dowodów pozostaje pod ochroną zasady, gdy spełnione są warunki ujawnienia całokształtu okoliczności, rozważenia wszystkich okoliczności zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej oraz wyczerpującego i logicznego uzasadnienia.
kpk art. 401 § § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 438
Kodeks postępowania karnego
Orzeczenie ulega uchyleniu lub zmianie w razie stwierdzenia obrazy przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny. • Nie doszło do naruszenia art. 5 § 2 kpk ani art. 7 kpk. • Kara grzywny jest współmierna do popełnionego czynu.
Odrzucone argumenty
Błąd w ustaleniach faktycznych. • Obraza przepisów postępowania (art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, art. 401 § 1 kpk). • Rażąca niewspółmierność kary. • Niewłaściwe nieodroczenie rozprawy.
Godne uwagi sformułowania
każdą niejasność w dziedzinie ustaleń faktycznych (m.in. w przypadku kilku wersji wydarzeń) należy w pierwszym rzędzie redukować wszechstronną inicjatywą dowodową, a następnie wnikliwą analizą całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie. • Przekonanie sądu o wiarygodności lub niewiarygodności określonych dowodów pozostaje pod ochroną zasady wyrażonej w art. 7 k.p.k. wtedy tylko, kiedy spełnione są warunki: ujawnienia całokształtu okoliczności sprawy ( art. 410 k.p.k. ) w granicach respektujących zasadę prawdy obiektywnej ( art. 2 § 2 k.p.k. ), rozważenia wszystkich okoliczności zgodnie z zasadą określoną w art. 4 k.p.k. oraz wyczerpującego i logicznego - z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego - uzasadnienia przekonania sądu ( art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. ) • Nie można się też zgodzić z zarzutem nie odroczenia rozprawy 5 marca 2019 r., jak wskazywał na to Sąd I instancji oczekiwanie na opinię biegłej trwało już od wcześniejszych terminów, a zatem strony winny być przygotowane na wpływ opinii, to miało miejsce 27 lutego 2019 r. • Nie rozumie również obrońca, że zasad procesu karnego, a szczególnie normy art. 5 § 2 kpk nie można stosować przy ustalaniu wysokości zobowiązań podatkowych. • To na podatniku ciążą określone obowiązki, a jeżeli ich nie realizuje w należyty sposób nie pozbawia to możliwości dokonania ustaleń innymi środkami, co miało miejsce w niniejszej sprawie.
Skład orzekający
Grażyna Tokarczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności karnej skarbowej za zaniżenie przychodu i naruszenie obowiązków dokumentacyjnych, a także stosowanie przepisów kpk w kontekście oceny dowodów i procedury odwoławczej."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów kks oraz kpk. Interpretacja art. 5 § 2 kpk w kontekście zobowiązań podatkowych może mieć szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy przestępstwa skarbowego i odpowiedzialności podatkowej, co jest istotne dla przedsiębiorców i osób prowadzących działalność gospodarczą. Analiza zarzutów apelacyjnych i ich oddalenie przez sąd odwoławczy stanowi cenne studium przypadku.
“Przedsiębiorco, uważaj na PIT! Sąd Okręgowy potwierdza odpowiedzialność za zaniżenie przychodu.”
Dane finansowe
WPS: 194 616,09 PLN
opłata_za_II_instancję: 1500 PLN
wydatki_za_postępowanie_odwoławcze: 20 PLN
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.