VI Ka 400/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, uznając apelację obrońcy oskarżonego za bezzasadną i odrzucając argumenty dotyczące naruszenia prawa procesowego oraz wymiaru kary.
Sąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego D. K. od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku, który skazał go za przestępstwo z art. 242 § 1 kk. Apelacja kwestionowała ustalenia faktyczne i naruszenie prawa procesowego. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną, stwierdzając, że ustalenia Sądu Rejonowego są prawidłowe, a prawo oskarżonego do obrony nie zostało naruszone. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok, a oskarżonego zwolniono od opłat za drugą instancję.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, VI Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego D. K. od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt II K 233/14, którym oskarżony został skazany za przestępstwo z art. 242 § 1 Kodeksu karnego. Sąd Okręgowy, po rozpoznaniu sprawy w dniu 6 września 2016 r., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. W uzasadnieniu wskazano, że apelacja obrońcy, kwestionująca ustalenia faktyczne i podnosząca zarzuty naruszenia prawa procesowego, nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd odwoławczy stwierdził, że ustalenia Sądu Rejonowego są prawidłowe, a argumentacja obrońcy stanowi jedynie polemikę. Podkreślono, że prawo oskarżonego do obrony nie zostało naruszone, a kara wymierzona oskarżonemu nie nosi cech rażącej surowości. Sąd odrzucił również argumenty oskarżonego dotyczące stanu wyższej konieczności, wskazując na chronologię zdarzeń. Nie znaleziono podstaw do zastosowania warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności. Oskarżonego zwolniono od opłaty za drugą instancję, a koszty postępowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, apelacja obrońcy w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że ustalenia Sądu Rejonowego są prawidłowe, a prawo oskarżonego do obrony nie zostało naruszone. Nie było konieczności wznawiania przewodu sądowego ani dołączania aktualnych danych o karalności. Obrońca był obecny na rozprawach, a oskarżony nie był doprowadzany na niektóre terminy zgodnie z jego wnioskiem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie wyroku w mocy
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie utrzymania wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (3)
Główne
kk art. 242 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
kk art. 53 § 1 i 2
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary
kk art. 69 § 1
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie kary
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego są prawidłowe. Prawo oskarżonego do obrony nie zostało naruszone. Kara nie jest rażąco surowa i jest zgodna z dyrektywami z art. 53 kk. Nie zachodzą podstawy do zastosowania instytucji wyższej konieczności. Nie ma podstaw do warunkowego zawieszenia kary.
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa procesowego mogło mieć wpływ na treść wyroku w zakresie dotyczącym wymiaru kary. Oskarżony działał w stanie wyższej konieczności. Należy zastosować warunkowe zawieszenie kary.
Godne uwagi sformułowania
argumentacja obrońcy (...) stanowi wyłącznie próbę niczym nie popartej polemiki z prawidłowymi ustaleniami sądu I instancji nie sposób w ocenie sądu okręgowego uznać, że postawa oskarżonego oraz jego warunki osobiste pozwalają na przyjęcie wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej
Skład orzekający
Ludmiła Tułaczko
przewodniczący
Małgorzata Bańkowska
sędzia sprawozdawca
Anita Jarząbek - Bocian
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości ustaleń faktycznych i oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji w sprawie o samouwolnienie; brak podstaw do zastosowania instytucji wyższej konieczności i warunkowego zawieszenia kary."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i konkretnego przestępstwa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowego utrzymania wyroku w mocy po rozpoznaniu apelacji w sprawie karnej. Argumentacja sądu jest standardowa dla tego typu spraw.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VI Ka 400/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 września 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Ludmiła Tułaczko Sędziowie: SO Małgorzata Bańkowska (spr.) SO Anita Jarząbek - Bocian protokolant: p.o. protokolant sądowy Aneta Kniaziuk przy udziale prokuratora Anny Radyno-Idzik po rozpoznaniu dnia 6 września 2016 r. sprawy D. K. s. R. i L. ur. (...) w N. oskarżonego o przestępstwo z art. 242 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 12 listopada 2015 r. sygn. akt II K 233/14 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od opłaty za drugą instancję, a kosztami postepowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa, zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. H. K. kwotę 516,60 zł tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w instancji odwoławczej wraz z podatkiem VAT. SSO Ludmiła Tułaczko SSO Małgorzata Bańkowska SSO Anita Jarząbek - Bocian Sygn. akt: VI Ka 400/16 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacji obrońcy oskarżonego D. K. nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący kwestionując ustalenia faktyczne wskazuje, że doszło do naruszenia prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na treść wydanego wyroku w zakresie dotyczącym okoliczności rzutujących na wymiar kary. Zaprezentowana w treści apelacji argumentacja obrońcy, w ocenie sądu okręgowego stanowi wyłącznie próbę niczym nie popartej polemiki z prawidłowymi ustaleniami sądu I instancji. Wnikliwa analiza całości materiału dowodowego zebranego w sprawie nie daje podstaw do stwierdzenia, iż Sąd Rejonowy w Otwocku dopuścił się jakiegokolwiek błędu przy ustalaniu stanu faktycznego. Przesłanki, którymi kierował się przy wydaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia znajdują pełne odzwierciedlenie w jego uzasadnieniu, które zostało sporządzone w sposób umożliwiający jego kontrolę instancyjną. Należy wskazać, że w niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniu obrońcy oskarżonego nie wznawiano przewodu sądowego. Ze znajdującego się na k. 300 protokołu ogłoszenia wyroku jednoznacznie wynika, że w dniu 12 listopada 2015 r. sąd rejonowy ogłosił wyrok w sprawie D. K. , podał ustne motywy orzeczenia oraz pouczył o możliwości jego zaskarżenia. W niniejszej sprawie nie istniała konieczność dołączenia do akt sprawy aktualnych danych o karalności oskarżonego, ponieważ na dzień orzekania sąd meriti takimi danymi dysponował (k. 241-242). Obrońca D. K. był obecny na każdej rozprawie do momentu zamknięcia przewodu sądowego, a oskarżony, zgodnie ze złożonym przez niego w dniu 8 października 2015 r. wnioskiem (k. 274) nie był doprowadzany na pozostałe terminy rozprawy. Uwzględniając zatem powyższe należy stwierdzić, że w toku całego postępowania sądowego prawo oskarżonego do obrony nie zostało w żaden sposób naruszone. Kara wymierzona oskarżonemu, wbrew twierdzeniom obrońcy, nie nosi także cech rażącej surowości i jest w ocenie sądu odwoławczego w pełni zgodna z dyrektywami zawartymi w art. 53 § 1 i 2 kk . Złożone przez oskarżonego na rozprawie odwoławczej wyjaśnienia, w których starał się usprawiedliwić swoje zachowanie koniecznością szybkiej sprzedaży posiadanej przez niego nieruchomości i spłaty długu na rzecz osób rzekomo powiązanych ze zorganizowaną grupą przestępczą w ocenie sądu odwoławczego w żaden sposób nie mogą zostać uznane za działanie przez niego w stanie wyższej konieczności. Z oświadczenia złożonego na rozprawie przez oskarżonego jednoznacznie wynika, że wyżej wymieniony dług uregulowano w połowie października 2013 r., czyli na ponad miesiąc przed datą popełnienia przez niego zarzucanego mu czynu. Fakt ten nie mógł w związku z powyższym stanowić prawdziwego powodu, dla którego D. K. podjął próbę samouwolnienia się z sali rozpraw Sądu Rejonowego w Legionowie. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynikają także żadne okoliczności, które pozwoliłyby, zgodnie z treścią art.69 § 1 kk , na zastosowanie wobec D. K. dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności, albowiem nie sposób w ocenie sądu okręgowego uznać, że postawa oskarżonego oraz jego warunki osobiste pozwalają na przyjęcie wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej, jaka jest niezbędna przy orzekaniu o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności. SSO Małgorzata Bańkowska SSO Ludmiła Tułaczko SSO Anita Jarząbek - Bocian
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI