VI Ka 399/20

Sąd Okręgowy w Jeleniej GórzeJelenia Góra2020-10-27
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
rozbójkara pozbawienia wolnościapelacjakarasąd okręgowysąd rejonowykodeks karny

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący S. K. za rozbój, uznając apelację obrońcy dotyczącą rażącej niewspółmierności kary za niezasadną.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację obrońcy S. K. skazanego za rozbój (art. 280 § 1 kk) przez Sąd Rejonowy. Obrońca zarzucił rażącą niewspółmierność kary. Sąd odwoławczy uznał ten zarzut za niezasadny, podkreślając, że kara 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, agresji sprawcy i zaplanowania przestępstwa. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok i zasądzono od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, VI Wydział Karny Odwoławczy, wyrokiem z dnia 27 października 2020 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 8 lipca 2020 r. (sygn. akt II K 75/20) wobec oskarżonego S. K., skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 280 § 1 Kodeksu karnego (rozbój). Apelację wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając rażącą niewspółmierność orzeczonej kary. Sąd odwoławczy uznał ten zarzut za niezasadny. W uzasadnieniu wskazano, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo uwzględnił wszystkie okoliczności łagodzące i obciążające. Podkreślono, że młody wiek i uprzednia niekaralność nie mogą w sposób znaczący wpływać na wymiar kary, która nieznacznie przekracza dolny próg ustawowego zagrożenia. Sąd odwoławczy stwierdził, że kara 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności jest konieczna dla osiągnięcia celów zapobiegawczych i wychowawczych, biorąc pod uwagę znaczne natężenie agresji oskarżonego, zaplanowanie czynu oraz jego zachowanie. Sąd odrzucił argumenty oskarżonego dotyczące potrzeby terapii odwykowej, wskazując na brak dowodów uzależnienia i kwestionując potrzebę terapii. Podkreślono, że dalsze łagodzenie kary byłoby nieuzasadnionym premiowaniem sprawcy. Sąd utrzymał wyrok w mocy, uznając go za wolny od uchybień i nie rażący surowością, a następnie zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 420 złotych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, kara nie jest rażąco niewspółmierna.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że kara 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, agresji sprawcy, zaplanowania przestępstwa i jego zachowania. Wymiar kary mieści się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia i uwzględnia okoliczności łagodzące, ale nie w stopniu pozwalającym na dalsze jej łagodzenie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy wyroku

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
S. K.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (5)

Główne

k.k. art. 280 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 438 § pkt 4

Kodeks postępowania karnego

Zarzut rażącej niewspółmierności kary

k.k. art. 53

Kodeks karny

Dyrektywy wymiaru kary

k.k. art. 54

Kodeks karny

Okoliczności łagodzące

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Koszty postępowania odwoławczego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kara pozbawienia wolności jest konieczna dla osiągnięcia celów zapobiegawczych i wychowawczych. Kara mieści się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia i uwzględnia okoliczności łagodzące. Brak podstaw do odstąpienia od obciążania oskarżonego kosztami postępowania.

Odrzucone argumenty

Zarzut rażącej niewspółmierności kary.

Godne uwagi sformułowania

ani młody wiek, ani też uprzednia niekaralność sprawcy nie są elementami, jakie mogą w sposób znaczący wpływać na kwestię wymiaru kary kara nieznacznie przekracza dolny próg ustawowego zagrożenia brak jest jakichkolwiek podstaw, by nie przydać waloru wiarygodności obu pisemnym informacjom ani efekt wychowawczy, ani tez zapobiegawczy nie zostałby wobec S. K. osiągnięty dalsze łagodzenie wymierzonej oskarżonemu kary byłoby niczym nieuzasadnionym premiowaniem sprawcy

Skład orzekający

Robert Bednarczyk

przewodniczący-sprawozdawca

Andrzej Tekieli

sędzia

Waldemar Masłowski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie wymiaru kary za rozbój, ocenę zarzutu rażącej niewspółmierności kary, uwzględnianie okoliczności łagodzących i obciążających."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnych okoliczności sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie dotyczy standardowej procedury odwoławczej w sprawie karnej, gdzie sąd odwoławczy analizuje zarzut niewspółmierności kary. Jest to typowa sprawa dla prawników karnistów, ale nie zawiera elementów zaskakujących dla szerszej publiczności.

Kara za rozbój: Sąd Okręgowy podtrzymuje wyrok, odrzucając zarzut niewspółmierności kary.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VI Ka 399/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 października 2020 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Robert Bednarczyk (spr.) Sędzia Andrzej Tekieli Sędziowie Waldemar Masłowski Protokolant Sylwia Piliszewska przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. : A. I. po rozpoznaniu w dniu 27 października 2020 r. sprawy S. K. ur. (...) w K. s. P. , J. z domu C. oskarżonego z art. 280 § 1 kk z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 8 lipca 2020 r. sygn. akt II K 75/20 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego S. K. ; II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 420 złotych, w tym 400 złotych opłaty za II instancję. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 399/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 8 lipca 2020r w sprawie II K 75/20 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1 2 S. K. Zapewnienie o zatrudnieniu Wola oskarżonego rozpoczęcia grupowej terapii odwykowej Informacja od pracodawcy Informacja z poradni odwykowej 307 309 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1,2 Informacja od pracodawcy, Informacja z poradni odwykowej W ocenie Sądu brak jest jakichkolwiek podstaw, by nie przydać waloru wiarygodności obu pisemnym informacjom tym bardziej, że w aspekcie wiarygodności nie zostały one zanegowane przez oskarżyciela publicznego. Brak jest również okoliczności wskazujących na to, by autorzy owych informacji byli w jakikolwiek sposób zainteresowani wydaniem w sprawie konkretnego rozstrzygnięcia. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Art. 427 § 2 kpk i art. 438 kpk rażąca niewspółmierność kary ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Autor apelacji nie kwestionował tego, że Sąd I instancji wziął pod uwagę wszystkie okoliczności zarówno łagodzące, jak i obciążające. Nie sposób jednak podzielić zawartego w apelacji poglądu, że Sąd ów przecenił znaczenie okoliczności, wpływających na powinność zaostrzenia kary, przydając jednocześnie zbyt małe znaczenie okolicznościom łagodzącym. Ani młody wiek, ani też uprzednia niekaralność sprawcy nie są elementami, jakie mogą w sposób znaczący wpływać na kwestię wymiaru kary tym bardziej, że w przedmiotowej sprawie kara nieznacznie przekracza dolny próg ustawowego zagrożenia. Poziom intelektualny oskarżonego mieści się w granicach normy, zaś jego poczytalność w chwili popełnienia zarzuconego czynu była w pełni zachowana, co wprost wynika z przeprowadzonego przez Sąd Rejonowy dowodu z opinii biegłych lekarzy psychiatrów. Treść tejże opinii nie była ani na etapie postepowania przed Sądem Rejonowym, ani tez w postepowaniu odwoławczym kwestionowana, brak jest również powodów do zanegowania jej poprawności przez Sąd z urzędu. Wbrew zawartym w apelacji argumentom wnioskowana w niej kara nie spełni podstawowych celów, o jakich mowa w art. 53 kk i art. 54 kk . Sąd I instancji trafnie powołał się na znaczne natężenie agresji oskarżonego w chwili czynu, zaplanowanie popełnionego przestępstwa i zachowanie się S. K. w toku rozprawy głównej. Elementy te przemawiają za przypisaniem mu znacznego stopnia demoralizacji, co w ocenie Sądu Odwoławczego wiąże się z koniecznością zastosowania wobec niego odpowiednio stanowczych, prawnokarnych środków o celu zarówno zapobiegawczym, jak i wychowawczym. Oceny tej nie zmienia podjęcie przez oskarżonego zarobkowania po wydaniu przez Sąd Rejonowy wyroku, skoro S. K. uprzednio nie pracował i pozostawał na utrzymaniu matki. Biegli nie stwierdzili przy tym, by oskarżony był osobnikiem uzależnionym od substancji psychoaktywnych i aby wymagał on podjęcia terapii odwykowej. Skoro tak, to bez znaczenia jest zadeklarowana przezeń wola podjęcia takiej terapii. Z kolei twierdzenie o przydaniu okolicznościom łagodzącym nie dość istotnego znaczenia jest gołosłowne. Sąd Rejonowy, jak zostało wyżej wskazane wszystkie te elementy dostrzegł i opisał w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Wymiar kary, mieszczący się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia wprost wskazuje natomiast, że zostały ona odpowiednio ocenione, zaś w ocenie Sądu Odwoławczego dalsze łagodzenie wymierzonej oskarżonemu kary byłoby niczym nieuzasadnionym premiowaniem sprawcy. Kara łagodniejsza sprawiłaby, że ani efekt wychowawczy, ani tez zapobiegawczy nie zostałby wobec S. K. osiągnięty, skoro popełnił on przestępstwo o znacznym stopniu społecznej szkodliwości. W tej sytuacji uznać należy, że jedynie orzeczona kara pozbawienia wolności może dać pożądany społecznie efekt w postaci wdrożenia oskarżonego do przestrzegania w przyszłości porządku prawnego. Również wzgląd na kształtowanie pozytywnej świadomości prawnej społeczeństwa wskazuje – w kontekście sposobu działania oskarżonego- na potrzebę wymierzenia mu kary 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Wniosek Orzeczenie wobec oskarżonego z zastosowaniem art. 37 b kk kary 6 miesięcy pozbawienia wolności i roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wymierzona oskarżonemu kara w pełni koreluje z dyrektywami, określonymi w art. 53 kk a zarazem uwzględnia okoliczności, o jakich mowa w art. 54 kk . 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Zaskarżony w zakresie wymiaru kary wyrok został utrzymany w mocy. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Jak zostało wyżej wykazane, wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze wolny jest od opisanych w apelacji obrońcy uchybień. Wymierzona oskarżonemu kara z całą pewnością- w kontekście opisanych wyżej okoliczności – nie razi surowością. Uwzględnia ona wszystkie okoliczności zarówno obciążające, jak i łagodzące. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach procesu za postępowanie odwoławcze stanowi przepis art. 636 § 1 k.p.k. Sąd nie stwierdził podstaw faktycznych, uzasadniających odstąpienie od obciążania oskarżonego tymi należnościami 7. PODPIS

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI