VI Ka 391/17

Warszawa, dnia 6 września 2017 r. Sygn. akt VI Ka 391/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Małgorzata Bańkowska Protokolant: p.o. protokolanta sądowego Sylwester Sykut przy udziale prokuratora Teresy Pakieły po rozpoznaniu dnia 6 września 2017 r. sprawy J. B. (1) syna J. i L. ur. (...) w W. oskarżonego z art. 288 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 10 stycznia 2017 r. sygn. akt IV K 3/15 zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi-Południe do ponownego rozpoznania. sygn. akt VI Ka 391/17 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja wniesiona przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego T. S. zasługuje na uwzględnienie. Kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku, wykazała, że jest on co najmniej przedwczesny, obarczony wadą, polegającą na niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy, wynikiem czego było uznanie, że oskarżony J. B. (1) nie popełnił zarzucanego mu czynu zabronionego. Nie ulega wątpliwości, na co słusznie wskazał pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, iż w realiach niniejszej sprawy jeden z głównych dowodów oskarżenia stanowi nagranie z kamer monitoringu, zainstalowanych w miejscu inkryminowanego zdarzenia. Kamery te zarejestrowały całe zdarzenie z dnia 26 września 2013 r., jednakże niska rozdzielczość nagrania nie pozwoliła na rozpoznanie twarzy sprawcy. W toku postępowania przygotowawczego została w sprawie sporządzona opinia biegłego antropologa, który wskazał, że możliwym jest przeprowadzenie z udziałem oskarżonego badań porównawczych, które pozwoliłyby na porównanie sposobu poruszania J. B. (1) z osobą zarejestrowaną na monitoringu. Oskarżony z nieznanych sądowi odwoławczemu przyczyn nie wziął udziału w omawianym eksperymencie procesowym, uniemożliwiając tym samym wydanie przez biegłego pełnej opinii w sprawie. W ocenie sądu okręgowego zupełnie niezrozumiałym i nieakceptowalnym jest fakt, że organ prowadzący postępowanie przygotowawcze bezrefleksyjnie przyjął odmowę oskarżonego, a sąd meriti w żaden sposób nie starał się konwalidować braków posiadanej opinii antropologicznej. Należy w tym miejscu stanowczo podkreślić, że zgodnie z treścią art. 74 § 2 kpk poddanie się przez oskarżonego szeroko rozumianym zewnętrznym oględzinom ciała jest jego obowiązkiem, a przeprowadzenie badań wskazanych w omawianym przepisie może nastąpić przy użyciu wobec oskarżonego środków przymusu. Przeprowadzenie pełnego dowodu ze wskazanej wyżej opinii biegłego jest także niezbędne dla dokładnego ustalenia stanu przebiegu inkryminowanego zdarzenia. W przypadku bowiem pozytywnego zweryfikowania osoby zarejestrowanej na zabezpieczonym nagraniu, w zupełnie inny sposób trzeba będzie ocenić dowody pośrednie, takie jak przebywanie J. B. (1) około godz. 3 w nocy na osiedlu, na którym zamieszkuje pokrzywdzony, a także co najmniej dwuznaczne zakomunikowanie przez L. B. pokrzywdzonemu, że może on spodziewać się przykrych konsekwencji swojego zachowania, ponieważ „dobro chodzi po kole, jak i zło chodzi po kole, a każdy tworzy swoją karmę sam” (k. 246). Mając na względzie wskazane wyżej powody, sąd okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie. Rozpoznając ponownie sprawę sąd meriti przede wszystkim doprowadzi do uzupełnienia, w trybie art. 201 kpk , złożonej do akt sprawy opinii antropologicznej, zobowiązując oskarżonego J. B. (1) do udziału w czynnościach koniecznych do przeprowadzenia badaniach porównawczych. Po uzyskaniu pełnej opinii biegłego antropologa, sąd rejonowy ponownie przeanalizuje całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zwracając podczas tej analizy szczególną uwagę na wzajemne powiązania, występujące w realiach niniejszej sprawy pomiędzy wszystkimi dowodami pośrednimi. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.