VI KA 386/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego W. G. od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 1 lutego 2016 r. (sygn. akt IX K 725/14), którym oskarżony został skazany za popełnienie przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. (kradzież z włamaniem). Obrońca oskarżonego wniósł apelację, zarzucając orzeczeniu obrazę przepisów prawa materialnego (art. 279 § 1 k.k. poprzez błędne ustalenie pokonania zabezpieczenia) oraz przepisów postępowania (art. 5 k.p.k. i art. 7 k.p.k. poprzez naruszenie domniemania niewinności i dowolną ocenę wyjaśnień oskarżonego). Z ostrożności procesowej podniesiono zarzut rażącej niewspółmierności kary. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. W pierwszej kolejności odrzucono zarzuty naruszenia prawa procesowego, wskazując, że ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była prawidłowa i zgodna z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego. Sąd odwoławczy podkreślił, że obrońca nie wykazał konkretnych błędów w rozumowaniu Sądu I instancji ani nie przedstawił istotnych dowodów, które zostały pominięte. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 5 § 2 k.p.k., wskazano, że przepis ten dotyczy wątpliwości sądu, a nie stron postępowania, a Sąd Rejonowy nie miał wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego. Sąd Okręgowy szczegółowo omówił również kwestię pojęcia "włamania", wskazując, że pokonanie zabezpieczenia nie musi polegać na użyciu siły fizycznej, a otwarcie zamkniętego pomieszczenia kluczem, nawet oryginalnym, wbrew woli dysponenta, stanowi włamanie. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również obrazy prawa materialnego, uznając, że zarzuty obrońcy sprowadzały się do kwestionowania ustaleń faktycznych. W odniesieniu do kary, Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego, że kara bezwzględnego pozbawienia wolności jest uzasadniona ze względu na przeszłość kryminalną oskarżonego, wielokrotną recydywę, w tym kary z warunkowym zawieszeniem, które nie przyniosły rezultatu, oraz wysoki stopień demoralizacji. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok, zasądzono koszty obrony z urzędu i zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia "włamania" w kontekście kradzieży z włamaniem, stosowanie zasady in dubio pro reo oraz ocena kary w przypadku recydywy.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki polskiego prawa karnego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy pokonanie zabezpieczenia drzwi kluczem uzyskanym bezprawnie stanowi "włamanie" w rozumieniu art. 279 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, pokonanie zabezpieczenia, nawet przy użyciu oryginalnego klucza wbrew woli dysponenta, stanowi włamanie.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy wyjaśnił, że "włamanie" polega na pokonaniu przeszkody stanowiącej zabezpieczenie, niekoniecznie siłą fizyczną. Istotne jest naruszenie woli dysponenta rzeczy chronionej. Otwarcie zamkniętego pomieszczenia kluczem wbrew woli uprawnionej osoby, w celu kradzieży, jest traktowane jako kradzież z włamaniem.
Czy sąd I instancji naruszył zasadę domniemania niewinności i zasadę in dubio pro reo poprzez dowolną ocenę wyjaśnień oskarżonego i błędne ustalenia faktyczne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ocena dowodów przez sąd I instancji była prawidłowa i zgodna z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że obrońca nie wykazał konkretnych błędów w ocenie dowodów przez sąd I instancji. Odmówienie wiary wyjaśnieniom oskarżonego, które były sprzeczne z innymi dowodami, nie stanowi naruszenia art. 7 k.p.k. Sąd I instancji prawidłowo ocenił całokształt materiału dowodowego.
Czy kara bezwzględnego pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmierna do popełnionego czynu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara jest adekwatna ze względu na recydywę i wysoki stopień demoralizacji oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że wcześniejsze kary z warunkowym zawieszeniem wykonania nie skłoniły oskarżonego do zmiany postawy. Jego wielokrotne karanie, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu, oraz wysoki stopień demoralizacji uzasadniają izolację społeczną i wymierzenie kary bezwzględnej w celu osiągnięcia celów wychowawczych i zapobiegawczych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Agnieszka Kowalczyk | inne | Prokurator Prokuratury Rejonowej G. w G. |
| I. D. | inne | adwokat (obrońca z urzędu) |
Przepisy (13)
Główne
k.k. art. 279 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 58 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 53 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ocena dowodów przez sąd I instancji była prawidłowa i zgodna z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego. • Pokonanie zabezpieczenia drzwi kluczem uzyskanym bezprawnie stanowi włamanie w rozumieniu art. 279 § 1 k.k. • Kara bezwzględnego pozbawienia wolności jest uzasadniona ze względu na recydywę i wysoki stopień demoralizacji oskarżonego.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów prawa materialnego (art. 279 § 1 k.k.) poprzez błędne ustalenie pokonania zabezpieczenia. • Obraza przepisów postępowania (art. 5 k.p.k. i art. 7 k.p.k.) poprzez naruszenie domniemania niewinności i dowolną ocenę wyjaśnień oskarżonego. • Rażąca niewspółmierność kary.
Godne uwagi sformułowania
"włamanie" oznacza zachowanie polegające na usunięciu przeszkody, stanowiącej zabezpieczenie danego przedmiotu, przy czym wskazuje się, iż nie musi ono polegać na stosowaniu siły fizycznej • Istota włamania sprowadza się więc nie tyle do fizycznego uszkodzenia lub zniszczenia przeszkody chroniącej dostępu do rzeczy, lecz polega na zachowaniu, którego podstawową cechą jest nieposzanowanie wyrażonej przez dysponenta rzeczy woli zabezpieczenia jej przed innymi osobami. • Art. 5 § 2 k.p.k. dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie rozstrzygnąć sąd rozpoznający sprawę, nie zaś wątpliwości obrony i skazanych co do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez ten Sąd.
Skład orzekający
Ewa Trzeja-Wagner
przewodniczący-sprawozdawca
Kazimierz Cieślikowski
sędzia
Arkadiusz Łata
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"włamania\" w kontekście kradzieży z włamaniem, stosowanie zasady in dubio pro reo oraz ocena kary w przypadku recydywy."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki polskiego prawa karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa kradzieży z włamaniem, ale zawiera ciekawe rozważania na temat definicji włamania oraz uzasadnienia kary w kontekście recydywy, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Czy użycie klucza to zawsze włamanie? Sąd Okręgowy wyjaśnia granice przestępstwa z art. 279 § 1 k.k.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.