IV KA 561/21

Sąd Okręgowy w Piotrkowie TrybunalskimPiotrków Trybunalski
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaokręgowy
nękaniestalkingprzemoc domowaprawo karnepostępowanie odwoławczeocena dowodówustalenia faktyczne

Sąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok uniewinniający oskarżoną od zarzutu uporczywego nękania, uznając apelację prokuratora za niezasadną.

Sąd Rejonowy w Radomsku uniewinnił oskarżoną A. F. od zarzutu uporczywego nękania (art. 190a § 1 k.k.). Prokurator wniósł apelację, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim uznał apelację za niezasadną, utrzymując wyrok uniewinniający. Sąd odwoławczy podkreślił, że zachowania oskarżonej, choć intensywne, miały charakter kontaktów rodzinnych i finansowych, a nie złośliwego nękania.

Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim rozpoznał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonej A. F., która została uniewinniona przez Sąd Rejonowy w Radomsku od zarzutu popełnienia przestępstwa uporczywego nękania (art. 190a § 1 k.k.). Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na niesłusznym uznaniu, że materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia wyczerpania znamion czynu zabronionego. Sąd odwoławczy uznał ten zarzut za niezasadny. Wskazał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, stosując zasadę swobodnej oceny dowodów (art. 7 k.p.k.). Sąd odwoławczy podkreślił, że choć oskarżona wielokrotnie kontaktowała się telefonicznie z pokrzywdzonym mężem i odwiedzała go w pracy, jej zachowania nie były motywowane złośliwością czy chęcią dokuczenia, lecz wynikały z realiów rodzinnych, osobistych i finansowych małżonków. Oskarżona poszukiwała informacji o mężu, jego samopoczuciu, planach rodzinnych oraz potrzebowała wsparcia finansowego, gdyż nie posiadała własnych dochodów. Sąd odwoławczy odrzucił również argumentację o popełnieniu wykroczenia z art. 107 k.w., uznając brak złośliwego charakteru działań oskarżonej. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy wyrok uniewinniający, uznając go za słuszny.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli zachowania te nie są motywowane złośliwością, chęcią dokuczenia czy poniżenia, lecz wynikają z potrzeby kontaktu rodzinnego, osobistego i finansowego.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych. Zachowania oskarżonej, choć intensywne, miały charakter prób kontaktu z mężem i ojcem dziecka oraz poszukiwania wsparcia finansowego, a nie złośliwego nękania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Strona wygrywająca

Oskarżona A. F.

Strony

NazwaTypRola
A. F.osoba_fizycznaoskarżona
P. F.osoba_fizycznapokrzywdzony
Prokuratororgan_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (5)

Główne

k.k. art. 190a § § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący przestępstwa uporczywego nękania.

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Zasada swobodnej oceny dowodów.

k.w. art. 107

Kodeks wykroczeń

Przepis dotyczący złośliwego niepokojenia.

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Podstawa zarzutu apelacyjnego dotycząca błędu w ustaleniach faktycznych.

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa obciążenia Skarbu Państwa kosztami postępowania odwoławczego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zachowania oskarżonej miały charakter kontaktów rodzinnych i finansowych, a nie złośliwego nękania. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy zgodnie z art. 7 k.p.k. Brak znamion przestępstwa z art. 190a § 1 k.k. oraz wykroczenia z art. 107 k.w.

Odrzucone argumenty

Zarzut prokuratora o błędzie w ustaleniach faktycznych sądu pierwszej instancji.

Godne uwagi sformułowania

zachowania nie były motywowane niskimi pobudkami tj. złośliwością, chęcią dokuczenia mężowi czy poniżenia go osadzone były w realiach kontaktów rodzinnych, osobistych i finansowych małżonków nie sposób przypisać charakteru złośliwego niepokojenia w celu dokuczenia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa uporczywego nękania w kontekście relacji rodzinnych i finansowych."

Ograniczenia: Konkretny stan faktyczny sprawy, specyfika relacji między stronami.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje subtelne granice między uporczywym nękaniem a próbami utrzymania kontaktu rodzinnego i finansowego w skomplikowanych relacjach małżeńskich.

Czy próby kontaktu z mężem to już stalking? Sąd wyjaśnia granice nękania w rodzinie.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 561/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 8 czerwca 2021 roku sygn. II K 1114/20 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mającego wpływ na jego treść, polegającego na niesłusznym uznaniu przez sąd orzekający, że zebrany w toku postępowania materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia, że oskarżona A. F. swoim zachowaniem wyczerpała znamiona zarzucanego jej czynu, podczas gdy prawidłowa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego, ujawnionego w toku przewodu sądowego, prowadzi do przeciwnych wniosków ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut dopuszczenia się błędu w ustaleniach faktycznych poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego i bezpodstawne uznanie , że brak jest w zachowaniu oskarżonej znamion zarzucanego jej czynu, ma charakter wyłącznie polemiczny. Zgodzić należy się z sądem pierwszej instancji, że dowody te nie dawały podstaw do nie budzącego wątpliwości ustalenia o sprawstwie i winie A. H. - F. w zakresie występku uporczywego nękania stypizowanego w art. 190 a & 1 k.k. Sąd ten stosując określoną przepisem art. 7 k.p.k. zasadę swobodnej oceny dowodów przeprowadził wszechstronną ich analizę, nie wykazującą błędów natury faktycznej czy logicznej i zgodną ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Bezsporny, bo nie kwestionowany również przez oskarżoną, jest fakt wykonywania przez nią w okresie objętym zarzutem aktu oskarżenia wielokrotnych połączeń telefonicznych i wysyłania wiadomości tekstowych do P. F. oraz odwiedzania go w miejscu wykonywania przez niego pracy tj. w Szpitalu (...) w R. , w którym zatrudniony był jako lekarz. Sąd merytoryczny mając na względzie istnienie , przynajmniej formalne, związku małżeńskiego pomiędzy oskarżoną i pokrzywdzonym i wiążący się z tymże obowiązek tego ostatniego finansowego wsparcia dla niepracującej żony, zajmującej się stosownie do dotychczasowych uzgodnień prowadzeniem domu i wychowaniem ich wspólnego małoletniego dziecka, a nadto opuszczenie przez P. F. rodzinnego miasta - Ł. i wyjazd do R. , z którego rzadko wracał do rodziny zasłaniając się nawałem obowiązków zawodowych, a z upływem czasu w ogóle nie przyjeżdżał do domu bo odnowił kontakty z wcześniej poznaną kobietą - zasadnie uznał, że inkryminowane Anie H. - F. zachowania nie były motywowane niskimi pobudkami tj. złośliwością, chęcią dokuczenia mężowi czy poniżenia go w oczach współpracowników lecz osadzone były w realiach kontaktów rodzinnych, osobistych i finansowych małżonków. Miały na celu zasięgnięcie informacji o osobie męża, jego samopoczuciu, planach dotyczących sposobu spędzenia w najbliższej perspektywie czasu wolnego od pracy wspólnie z żoną i córką, a także otrzymanie wsparcia pieniężnego, zważywszy że oskarżona nie posiadała własnych dochodów, jak i rachunku bankowego, który mógłby uprościć przekazywanie jej pieniędzy, a pokrzywdzony sam z siebie nie przejawiał zainteresowania losem najbliższych i nie troszczył się o nie, tak jak przystało na męża i ojca. Nie obchodziło go, że jego żona nie posiadając polskiego obywatelstwa lecz brazylijskie pozostawała bez pracy i środków do życia, a przez obcesowe traktowanie przez męża oddalającego się od niej popadła w nałogi: alkoholowy i narkotykowy, z powodu których podjęła terapię i utrzymuje abstynencję a ze względu na pogarszający się stan zdrowia psychicznego (chorobę afektywną dwubiegunową) leczyła się psychiatrycznie. Sąd pierwszej instancji powołując się na zeznania współpracowników pokrzywdzonego - M. K. i A. S. słusznie wskazał, że wizytując męża w miejscu pracy oskarżona nigdy nie wszczynała awantur i kłótni, nie zakłócała wykonywanych przez niego obowiązków. Zawsze w tych sytuacjach towarzystwa dotrzymywała jej córka K. F. . Wielość połączeń telefonicznych wykonywanych przez oskarżoną do męża w okresie od 20 marca 2019 roku do 26 lutego 2020 roku - w liczbie 938, zważywszy na fakt ich oddzielnego zamieszkiwania, nie stanowiła niepokojenia i gnębienia męża, zważywszy że sąd rejonowy prawidłowo ustalił, iż nawiązywane kontakty dotyczyły również relacji rodzinnych i osobistych małżonków, a nie tylko roszczeniowej postawy - oczekiwań finansowych oskarżonej - jak uprościł skarżący w apelacji, zapominając że pokrzywdzonego jako ojca wykonującego władzę rodzicielską obciążały obowiązki opiekuńcze i wychowawcze względem nastoletniego dziecka. Nic istotnego dla rozstrzygnięcia merytorycznego, wbrew wywodom apelanta, nie wnoszą przeprowadzone w sprawie cywilnej o rozwód dowody z zeznań H. P. - kuratora nie posiadającego od 2016 roku kontaktów z rodziną F. i K. J. - sąsiada małżonków, widującego oskarżoną w przeszłości pod wpływem alkoholu i słyszącego odgłosy awantur dobiegające z mieszkania małżonków. Bez znaczenia jest natomiast powód, który legł u podstaw zaprzestania od dnia 4 lutego 2020 roku przez oskarżoną nawiązywania kontaktów z mężem. Nawet jeśli rację ma prokurator, że było nim powzięcie przez tą ostatnią wiedzy o zainicjowaniu przez P. F. przedmiotowego postępowania karnego, a nie wydanie w dniu 19 marca 2020 roku w sprawie I C 271/20 przez Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim postanowienia w przedmiocie zabezpieczenia powództwa do czasu prawomocnego zakończenia procesu o rozwód, poprzez zobowiązanie ostatnio wymienionego do przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny poprzez łożenie na jej rzecz łącznej kwoty 4 000 złotych, a nie pozyskanie środków do życia w postaci tymczasowych alimentów, to niewątpliwie świadomość wytoczenia przez męża powództwa o rozwód, a więc jego dążenie również do prawnego zerwania z nią jakichkolwiek więzi, przyczyniła się do zaniechania ze strony oskarżonej kontaktów. Powody przesądzające o trafności ustaleń sądu merytorycznego co do braku znamion czynu zabronionego stypizowanego w art. 190 a & 1 k.k. w prezentowanych przez oskarżoną A. H. - F. zachowaniach, zostały drobiazgowo i wieloaspektowo przedstawione w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia, a sąd odwoławczy nie powtarzając całości wywodów jakie w nim zawarto, przypomniał jedynie w sposób skrótowy jakie argumenty przesądziły o rozstrzygnięciu uniewinniającym ww.. Nie ma też racji skarżący doszukując się w inkryminowanych czynnościach sprawczych realizacji znamion wykroczenia z art. 107 k.w. - złośliwego niepokojenia. Zostało już w niniejszym opracowaniu wskazane, że w zachowaniu oskarżonej wynikającym z potrzeby spotkania z mężem i ojcem wspólnego dziecka oraz z chęci pozyskania środków do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych swoich i córki, nie sposób przypisać charakteru złośliwego niepokojenia w celu dokuczenia. Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek jest niezasadny z przyczyn podanych powyżej. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok uniewinniający oskarżoną od popełnienia zarzucanego jej czynu. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wyrok jest słuszny, zarzuty skarżącego są niezasadne. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2. i 3. Zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej wg stawek określonych w & 2 pkt. 1 w zw. z & 4 ust. 1 i 3 w zw. z & 17 ust. 2 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu ( Dz. U. z 2016 roku poz. 1714 ). Na podstawie art. 636 & 1 k.p.k. kosztami sądowi za postępowanie odwoławcze obciążono Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja rozstrzygnięcie uniewinniające 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI