VI Ka 383/25Utrzymanie wyroku za jazdę po zakazie 3
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Warszawie-Pradze rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego H. C., skazanego przez Sąd Rejonowy w Otwocku za przestępstwo polegające na prowadzeniu pojazdu mechanicznego wbrew orzeczonemu sądowemu zakazowi (art. 244 kk w zb. z art. 180a kk). Obrońca zarzucił zaskarżonemu wyrokowi obrazę przepisów postępowania (m.in. brak bezpośredniego przesłuchania świadka, zaniechanie zlecenia wywiadu kuratorskiego), błąd w ustaleniach faktycznych (wadliwe ustalenie lekceważącego stosunku do prawa, brak okoliczności łagodzących) oraz rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy uznał wszystkie zarzuty apelacji za niezasadne. Stwierdzono, że Sąd Rejonowy prawidłowo zebrał i ocenił materiał dowodowy, a ustalenia faktyczne są słuszne. Sąd odwoławczy podkreślił notoryczne naruszanie przez oskarżonego porządku prawnego, w tym wielokrotne popełnianie przestępstw z art. 244 kk i art. 180a kk, mimo wcześniejszych kar. Odniesiono się do zachowania oskarżonego po ogłoszeniu wyroku, wskazując na brak szacunku dla sądu i jego orzeczeń. Wersja oskarżonego o rzekomej pomocy pracownikowi i prowokacji została uznana za niewiarygodną i nielogiczną. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, uznając orzeczoną karę 1 roku pozbawienia wolności, 5-letni zakaz prowadzenia pojazdów oraz świadczenie pieniężne za słuszne i sprawiedliwe. Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w postępowaniu odwoławczym.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej oceny zarzutu rażącej niewspółmierności kary w sprawach o jazdę pod wpływem zakazu, a także oceny wiarygodności wyjaśnień oskarżonego w kontekście jego wcześniejszej karalności i postawy.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki zarzutów podniesionych w apelacji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd odwoławczy powinien przeprowadzić bezpośrednie przesłuchanie świadka V. B. (1) w sytuacji, gdy oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu?
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy nie miał obowiązku ponownego przesłuchiwania świadka V. B. (1), gdyż jego zeznania w postępowaniu przygotowawczym były krótkie i ogólnikowe, a oskarżony przyznał się do winy.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że ponowne przesłuchanie świadka V. B. (1) nie wniosłoby nic nowego, zwłaszcza że oskarżony przyznał się do prowadzenia pojazdu wbrew zakazom, co potwierdzały zeznania świadka N. P. Ponadto, ani oskarżony, ani jego obrońca nie wnosili o ponowne przesłuchanie w pierwszej instancji, a na rozprawie apelacyjnej oskarżony cofnął wniosek dowodowy w tym zakresie.
Czy zaniechanie zlecenia przez sąd pierwszej instancji wywiadu kuratorskiego wobec oskarżonego stanowi obrazę przepisów postępowania?
Odpowiedź sądu
Nie, zaniechanie zlecenia wywiadu kuratorskiego nie stanowiło obrazy przepisów postępowania, a sąd odwoławczy sam zlecił przeprowadzenie takiego wywiadu.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że sąd pierwszej instancji nie miał obowiązku zlecania wywiadu kuratorskiego, zwłaszcza wobec wielokrotnej karalności oskarżonego i formalnej niemożności zastosowania warunkowego zawieszenia kary. Oskarżony miał możliwość przedstawienia swojej sytuacji i złożenia dokumentów potwierdzających jego okoliczności życiowe, czego nie uczynił w pierwszej instancji.
Czy orzeczona kara 1 roku pozbawienia wolności, 5-letni zakaz prowadzenia pojazdów i świadczenie pieniężne są rażąco niewspółmierne do popełnionego czynu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, orzeczona kara i środki karne nie są rażąco niewspółmierne.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że kara jest słuszna i sprawiedliwa, biorąc pod uwagę notoryczne naruszanie przez oskarżonego przepisów prawa, w tym wielokrotne popełnianie przestępstw z art. 244 kk i art. 180a kk. Oskarżony nie wyciągnął wniosków z wcześniejszych kar, w tym kar pozbawienia wolności odbywanych w trybie dozoru elektronicznego. Sąd podkreślił brak szacunku oskarżonego do prawa i orzeczeń sądowych.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H. C. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (10)
Główne
k.k. art. 244
Kodeks karny
k.k. art. 180a
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
u.o.p.k. art. 2 § ust. 1 pkt 3
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji. • Notoryczne naruszanie prawa przez oskarżonego. • Brak szacunku oskarżonego do prawa i orzeczeń sądowych. • Niewiarygodność wersji oskarżonego o rzekomej pomocy pracownikowi. • Kara i środki karne są współmierne do popełnionego czynu.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (brak przesłuchania świadka, brak wywiadu kuratorskiego). • Błąd w ustaleniach faktycznych (wadliwe ustalenie lekceważącego stosunku do prawa, brak okoliczności łagodzących). • Rażąca niewspółmierność kary, zakazu prowadzenia pojazdów i świadczenia pieniężnego.
Godne uwagi sformułowania
Oskarżony jest człowiekiem, który w dalszym ciągu nie rozumie tego, że nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi i obowiązują go zakazy ich prowadzenia. • Jego intencje w tym kontekście nie miały żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. • Tym samym dopiero wykazanie rażącej niewspółmierności kary, a więc istnienia wyraźnej dysproporcji między karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary, uzasadnia korektę zaskarżonego wyroku przez sąd odwoławczy. • Orzeczona kara 1 roku pozbawienia wolności jest ze wszech miar słuszna i sprawiedliwa.
Skład orzekający
Tomasz Morycz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej oceny zarzutu rażącej niewspółmierności kary w sprawach o jazdę pod wpływem zakazu, a także oceny wiarygodności wyjaśnień oskarżonego w kontekście jego wcześniejszej karalności i postawy."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki zarzutów podniesionych w apelacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak sąd ocenia zarzuty apelacyjne dotyczące błędów proceduralnych i niewspółmierności kary, a także jak ważna jest postawa oskarżonego i jego wcześniejsza karalność w kontekście wymiaru sprawiedliwości.
“Czy kara za jazdę po zakazie była sprawiedliwa? Sąd Okręgowy rozwiewa wątpliwości.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.