VI Ka 382/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Elblągu utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w B., skazujący A. D. za spowodowanie obrażeń ciała M. D. (1) w postaci stłuczenia nadgarstka i innych drobnych stłuczeń, skutkujących rozstrojem zdrowia na okres nieprzekraczający 7 dni (art. 157 § 2 kk). Apelację wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając naruszenie szeregu przepisów Kodeksu postępowania karnego (m.in. art. 2§2, 4, 5§2, 7, 192§2, 193§1 w zw. z art. 201 i 211 kpk) oraz błędy w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za chybione. Podkreślono, że sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe wszechstronnie, a zgromadzony materiał dowodowy poddał rzetelnej analizie, oceniając dowody zgodnie z zasadami logicznego rozumowania, wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia przepisów procesowych, w tym art. 167 kpk w zakresie nieprzeprowadzenia z urzędu dowodów wnioskowanych dopiero w apelacji (przesłuchanie pokrzywdzonej z udziałem psychologa, eksperyment procesowy), wskazując, że inicjatywa dowodowa stron jest kluczowa, a sąd odwoławczy miał ograniczone możliwości dowodowe na tym etapie postępowania. Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do kwestionowania opinii biegłego lekarza, która została logicznie uzasadniona i uwzględniała całokształt materiału dowodowego, w tym wyjaśnienia oskarżonego, który przyznał, że doszło do szarpaniny. Sąd odwoławczy uznał zeznania pokrzywdzonej za konsekwentne i wiarygodne, potwierdzone opinią biegłego, podczas gdy zeznania konkubiny oskarżonego i samego oskarżonego były sprzeczne i niewiarygodne w kluczowych kwestiach. Sąd odwoławczy oddalił również zarzut naruszenia art. 5§2 kpk, wskazując, że wątpliwości strony nie są miarodajne, a sąd nie powziął wątpliwości co do winy oskarżonego. Wymierzona kara grzywny została uznana za sprawiedliwą i adekwatną do popełnionego czynu i sytuacji oskarżonego. Na koniec, sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ze względu na jego sytuację finansową i rodzinną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie prawidłowości oceny dowodów w sprawach o przestępstwa z art. 157 § 2 kk, stosowania zasad postępowania dowodowego i oceny opinii biegłego.
Sprawa o charakterze indywidualnym, oparta na specyficznej ocenie konkretnych dowodów.
Zagadnienia prawne (4)
Czy sąd I instancji dopuścił się naruszenia przepisów postępowania (art. 2§2, 4, 5§2, 7, 192§2, 193§1 w zw. z art. 201 i 211 kpk) oraz błędów w ustaleniach faktycznych, skutkujących wadliwym skazaniem oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty naruszenia przepisów postępowania i błędów w ustaleniach faktycznych są chybione. Postępowanie dowodowe było wszechstronne, a ustalenia sądu I instancji słuszne i zgodne z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy szczegółowo analizował zarzuty apelacji, wskazując na prawidłowość postępowania dowodowego, ocenę dowodów przez sąd I instancji oraz brak podstaw do uzupełniania materiału dowodowego. Podkreślono, że zeznania pokrzywdzonej były konsekwentne i potwierdzone opinią biegłego, podczas gdy wyjaśnienia oskarżonego i zeznania jego konkubiny były sprzeczne i niewiarygodne.
Czy sąd odwoławczy powinien przeprowadzić dodatkowe dowody (przesłuchanie pokrzywdzonej z udziałem psychologa, eksperyment procesowy) na wniosek obrońcy złożony w apelacji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy nie miał obowiązku ani podstaw do przeprowadzenia tych dowodów, zwłaszcza że nie zostały one zgłoszone przed sądem I instancji, a materiał dowodowy był wystarczający do rozpoznania sprawy.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy wskazał na ograniczone możliwości dowodowe na etapie apelacji (art. 452 kpk w brzmieniu sprzed 01.07.2015r.) oraz na zasadę inicjatywy dowodowej stron. Podkreślono, że sąd I instancji prawidłowo ocenił, iż zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający.
Czy opinia biegłego lekarza dotycząca mechanizmu powstania obrażeń u pokrzywdzonej była prawidłowa i czy sąd I instancji mógł się na niej oprzeć?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, opinia biegłego lekarza była prawidłowa, logicznie uzasadniona i uwzględniała całokształt materiału dowodowego. Sąd I instancji miał pełne prawo oprzeć się na tej opinii przy dokonywaniu ustaleń faktycznych.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy odparł zarzuty dotyczące opinii biegłego, wskazując, że biegły dysponował aktami sprawy, materiałem fotograficznym i historią choroby, a jego wnioski były logiczne i spójne z wyjaśnieniami oskarżonego o szarpaninie. Opinia oceniała prawdopodobieństwo mechanizmu powstania obrażeń, nie wchodząc w kompetencje sądu co do oceny wiarygodności zeznań.
Czy sąd I instancji naruszył zasadę domniemania niewinności (art. 5§2 kpk) poprzez błędną ocenę dowodów i przyjęcie ustaleń faktycznych na niekorzyść oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 5§2 kpk nie jest zasadny. Sąd nie powziął wątpliwości co do winy oskarżonego, a ocena dowodów mieściła się w granicach swobody sędziowskiej (art. 7 kpk).
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wyjaśnił, że wątpliwości strony nie są miarodajne dla oceny naruszenia art. 5§2 kpk. Podkreślono, że ocena wiarygodności dowodów przez sąd, jeśli jest poprzedzona ujawnieniem całokształtu okoliczności, rozważeniem wszystkich dowodów i zgodna z wiedzą i doświadczeniem życiowym, korzysta z ochrony art. 7 kpk.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. D. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. D. (1) | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| I. D. | osoba_fizyczna | świadkowa (konkubina oskarżonego, córka pokrzywdzonej) |
| Prokuratura Okręgowa | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (13)
Główne
k.k. art. 157 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 33 § § 1 i 3
Kodeks karny
k.p.k. art. 2 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 192 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 211
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 452
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie dowodowe sądu I instancji było wszechstronne i wyczerpujące. • Zgromadzony materiał dowodowy został poddany rzetelnej analizie. • Ustalenia faktyczne sądu I instancji są słuszne i zgodne z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego. • Zeznania pokrzywdzonej są konsekwentne i wiarygodne, potwierdzone opinią biegłego. • Wyjaśnienia oskarżonego i zeznania jego konkubiny są sprzeczne i niewiarygodne. • Opinia biegłego lekarza jest prawidłowa i logicznie uzasadniona. • Sąd odwoławczy nie miał obowiązku przeprowadzania dodatkowych dowodów na etapie apelacji. • Kara grzywny jest sprawiedliwa i uwzględnia dyrektywy wymiaru kary oraz sytuację oskarżonego.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 2§2, 4, 5§2, 7, 192§2, 193§1 w zw. z art. 201 i 211 kpk). • Błędy w ustaleniach faktycznych. • Niewłaściwa ocena dowodów przez sąd I instancji. • Konieczność przeprowadzenia dodatkowych dowodów (przesłuchanie z udziałem psychologa, eksperyment procesowy). • Dowolność opinii biegłego lekarza. • Naruszenie zasady domniemania niewinności (art. 5§2 kpk).
Godne uwagi sformułowania
Apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie. • Przedmiotem rozważań zaprezentowanych przez sąd rejonowy w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku były nie tylko dowody obciążające oskarżonego, ale również wszelkie dowody przeciwne, a wszystkie one zostały ocenione w zgodzie z zasadami logicznego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. • Sąd I instancji miał, zdaniem obrońcy oskarżonego, dopuścić się obrazy przepisów prawa procesowego... • Tymczasem zgodnie z art. 167 kpk dowody przeprowadza się na wniosek stron, podmiotu określonego w art. 416 kpk lub z urzędu, przy czym w wypadku, gdy strona nie składa stosownych wniosków dowodowych, obowiązek sądu wynikający z art. 167 kpk powstaje tylko wtedy, gdy dokonanie prawidłowych ustaleń faktycznych uzależnione jest od przeprowadzenia danego dowodu. • Literalna treść wyjaśnień oskarżonego o „szarpaninie” potwierdza – negowaną w apelacji - opinię biegłego lekarza. • Wyprowadzone zatem na tej podstawie stanowisko Sądu Rejonowego korzysta z ochrony przewidzianej w art. 7 kpk i w całej rozciągłości zasługuje na aprobatę sądu odwoławczego. • Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną przepisu art. 7 kpk...
Skład orzekający
Elżbieta Kosecka - Sobczak
przewodnicząca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów w sprawach o przestępstwa z art. 157 § 2 kk, stosowania zasad postępowania dowodowego i oceny opinii biegłego."
Ograniczenia: Sprawa o charakterze indywidualnym, oparta na specyficznej ocenie konkretnych dowodów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa z art. 157 § 2 kk, a jej wartość polega głównie na szczegółowej analizie zarzutów apelacyjnych dotyczących procedury i oceny dowodów, co jest interesujące dla prawników procesualistów.
“Sąd Okręgowy rozstrzyga spór o dowody w sprawie o uszkodzenie ciała: apelacja obrońcy oddalona.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.