VI Ka 361/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, eliminując kwalifikację czynów z art. 64 § 2 kk (recydywa wielokrotna) na rzecz art. 64 § 1 kk (recydywa zwykła) i obniżając karę łączną.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego S. J. od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu. Głównym zarzutem apelacji była rażąca surowość kary. Sąd Okręgowy, mimo braku uwzględnienia apelacji w zakresie surowości kary, zmienił zaskarżony wyrok, uznając, że sąd pierwszej instancji błędnie zastosował przepis o recydywie wielokrotnej (art. 64 § 2 kk). Zamiast tego, czyny zostały zakwalifikowane z uwzględnieniem recydywy zwykłej (art. 64 § 1 kk), co skutkowało obniżeniem kar jednostkowych i kary łącznej.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego S. J., dokonał istotnej zmiany w zaskarżonym wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu. Oskarżony był pierwotnie skazany za szereg przestępstw, w tym z użyciem przemocy i groźby, z zastosowaniem kwalifikacji prawnej uwzględniającej recydywę specjalną wielokrotną (art. 64 § 2 kk). Sąd Okręgowy uznał, że sąd pierwszej instancji popełnił błąd, stosując ten przepis, ponieważ opis uprzedniej karalności oskarżonego nie spełniał wymogów stawianych przez art. 64 § 2 kk. W szczególności, nie wykazano, że oskarżony był uprzednio skazany co najmniej dwukrotnie za przestępstwa z katalogu określonego w tym przepisie. W związku z tym, Sąd Okręgowy zmienił wyrok, eliminując zastosowanie art. 64 § 2 kk i przypisując oskarżonemu popełnienie czynów w warunkach recydywy specjalnej zwykłej (art. 64 § 1 kk). Ta zmiana kwalifikacji prawnej skutkowała obniżeniem kar jednostkowych za poszczególne przestępstwa oraz karze łącznej, która została ustalona na 3 lata pozbawienia wolności. Sąd utrzymał w mocy pozostałe rozstrzygnięcia, w tym zasądzenie kosztów obrony z urzędu i zwolnienie oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji błędnie zastosował przepis o recydywie specjalnej wielokrotnej, ponieważ opis uprzedniej karalności oskarżonego nie spełniał wymogów tego przepisu.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy wskazał, że zastosowanie art. 64 § 2 kk wymaga ustalenia, że sprawca był uprzednio skazany co najmniej dwukrotnie za przestępstwa z katalogu wymienionego w tym przepisie, a także odbył łącznie co najmniej rok kary pozbawienia wolności i popełnił kolejne przestępstwo w określonym terminie. Opis uprzedniej karalności w akcie oskarżenia i wyroku sądu rejonowego nie zawierał tych elementów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku
Strona wygrywająca
oskarżony (w zakresie kwalifikacji prawnej i kary)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. J. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Ł. Ł. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Prokuratura Okręgowa | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| adw. J. R. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 280 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
Zastosowany do kwalifikacji czynów w ciągu przestępstw.
k.k. art. 85
Kodeks karny
Podstawa do wymierzenia kary łącznej.
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
Podstawa do wymierzenia kary łącznej.
k.k. art. 91 § 2
Kodeks karny
Podstawa do wymierzenia kary łącznej.
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
Zastosowany przez sąd odwoławczy jako podstawa recydywy zwykłej.
Pomocnicze
k.k. art. 64 § 2
Kodeks karny
Sąd odwoławczy wyeliminował ten przepis z kwalifikacji prawnej i podstawy wymiaru kary, uznając go za nieprawidłowo zastosowany.
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zmiany wyroku z urzędu z uwagi na rażącą niesprawiedliwość.
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych.
Prawo o adwokaturze art. 29 § 1
Ustawa Prawo o adwokaturze
Podstawa do zasądzenia kosztów obrony z urzędu.
ustawa z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych art. 17 § 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Podstawa do zwolnienia oskarżonego od opłat.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieprawidłowe zastosowanie art. 64 § 2 kk przez sąd I instancji, co skutkowało rażącą niesprawiedliwością orzeczenia w zakresie kwalifikacji prawnej i wymiaru kary.
Odrzucone argumenty
Apelacja obrońcy oskarżonego w zakresie zarzutu rażącej surowości kary.
Godne uwagi sformułowania
utrzymanie jego byłoby rażąco niesprawiedliwe ( art.440k.p.k. ) pozostawienie wyroku Sądu Rejonowego w stanie niezmienionym byłoby rażąco niesprawiedliwe w sytuacji, gdy przyjęty przez Sąd I instancji opis przypisanych oskarżonemu czynów nie odpowiada wymogom z art.64§2k.k., a jedynie pozwala na przyjęcie recydywy specjalnej zwykłej z art.64§1k.k.
Skład orzekający
Tomasz Skowron
przewodniczący-sprawozdawca
Barbara Żukowska
członek
Klara Łukaszewska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących recydywy specjalnej (art. 64 kk), w szczególności wymogów formalnych dla zastosowania recydywy wielokrotnej."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki zastosowania art. 64 § 2 kk w kontekście uprzedniej karalności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotna jest precyzyjna kwalifikacja prawna czynów i prawidłowe stosowanie przepisów o recydywie, a także jak sąd odwoławczy koryguje błędy sądu niższej instancji, nawet jeśli apelacja nie dotyczyła bezpośrednio tej kwestii.
“Sąd Okręgowy skorygował błąd Sądu Rejonowego: recydywa wielokrotna okazała się zwykłą, co obniżyło karę.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VI Ka 361/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Tomasz Skowron (spr.) Sędziowie SO Barbara Żukowska SO Klara Łukaszewska Protokolant Anna Potaczek przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Lesława Królikowskiego po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2013 r. sprawy S. J. oskarżonego z art. 13§1kk w zw. z art. 280§1kk w zw. z art. 64§2kk i inne z powodu apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 30 kwietnia 2013 r. sygn. akt II K 712/12 zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego S. J. w ten sposób, że: - ustala, iż przypisanych mu w pkt I części dyspozytywnej przestępstw dopuścił się on w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w art. 64 § 1 kk , eliminując z kwalifikacji prawnej i z podstawy wymiaru kary przepis art. 64 § 2 kk i przypisane oskarżonemu czyny kwalifikuje z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk , art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 280 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, - ustala, iż przypisanych mu w pkt II części dyspozytywnej przestępstw dopuścił się on w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w art. 64 § 1 kk eliminując z kwalifikacji prawnej i z podstawy wymiaru kary przepis art. 64 § 2 kk i przypisane oskarżonemu czyny kwalifikuje z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 157 § 2 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności, - stwierdza, że orzeczenie o karze łącznej z pkt IV części dyspozytywnej straciło moc i na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk i art. 91 § 2 kk wymierza oskarżonemu karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. R. kwotę 516, 60 zł w tym 96, 60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym, IV. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE S. J. oskarżony był o to, że: w dniu 25 kwietnia 2012 r. w lokalu (...) znajdującym się w L. przy ulicy (...) woj. (...) używając przemocy wobec P. K. w postaci grożenia wymienionemu pozbawieniem życia przy pomocy pistoletu alarmowego oraz zadając pokrzywdzonemu uderzenia dłonią w twarz, zażądał wydania od niego pieniędzy w kwocie 2.500 zł, usiłując tym samym doprowadzić go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencję kierownika lokalu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio karanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 16 lutego 2009 r. w sprawie IIK 131/09 za przestępstwa podobne, na karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 06.05.2009 r. do 12.05.2011 r. oraz od 03.11.2008 r. do 16.02.2009 r. , tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk , w dniu 25 kwietnia 2012 r. w L. woj. (...) , używając przemocy wobec P. K. w postaci grożenia wymienionemu pozbawieniem życia przy pomocy pistoletu alarmowego, doprowadził go do stanu bezbronności, po czym zerwał pokrzywdzonemu z szyi srebrny łańcuszek z dwoma medalikami w kształcie połowy serca i litery P , wartości 100 zł, dokonując następnie jego zaboru w celu przywłaszczenia, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio karanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 16 lutego 2009 r. w sprawie IIK 131/09 za przestępstwa podobne, na karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 06.05.2009 r. do 12.05.2011 r. oraz od 03.11.2008 r. do 16.02.2009 r., tj. o czyn z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk , w dniu 25 kwietnia 2012 r. w L. woj. (...) , stosując przemoc wobec P. K. polegającą na uderzeniu go w głowę pistoletem alarmowym, spowodował u wymienionego obrażenia ciała w postaci rany tłuczonej długości 1 cm okolicy potylicznej lewej, skutkującej rozstrojem zdrowia organizmu na okres poniżej 7 – miu dni, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio karanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 16 lutego 2009 r. w sprawie IIK 131/09 za przestępstwa podobne, na karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 06.05.2009 r. do 12.05.2011 r. oraz od 03.11.2008 r. do 16.02.2009 r., tj. o czyn z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk , w dniu 09 maja 2012 r. w L. woj. (...) używając pistoletu alarmowego groził Ł. Ł. pozbawieniem życia, przy czym groźby te w pokrzywdzonym wzbudziły uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio karanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 16 lutego 2009 r. w sprawie IIK 131/09 za przestępstwa podobne, na karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 06.05.2009 r. do 12.05.2011 r. oraz od 03.11.2008 r. do 16.02.2009 r. , tj. o czyn z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , w dniu 09 maja 2012 r. w L. woj. (...) stosując przemoc wobec Ł. Ł. polegająca na uderzeniu go w głowę pistoletem alarmowym spowodował u wymienionego obrażenia ciała w postaci rany tłuczonej długości 2 cm okolicy ciemieniowo – potylicznej lewej, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio karanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 16 lutego 2009 r. w sprawie IIK 131/09 za przestępstwa podobne, na karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 06.05.2009 r. do 12.05.2011 r. oraz od 03.11.2008 r. do 16.02.2009 r., tj. o czyn z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk . Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt IIK 712/12: uznał oskarżonego S. J. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt 1 i 2 części wstępnej wyroku z tą zmianą, iż przyjął, że zdarzenie opisane w pkt 1 miało miejsce w lokalu (...) mieszczącym się w L. przy ulicy (...) woj. (...) oraz, że zachodzi ciąg przestępstw opisany w treści art. 91 § 1 kk tj. występku z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk i za to na podstawie art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk wymierzył mu karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, uznał oskarżonego S. J. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt 3 i 5 części wstępnej wyroku z tą zmianą, iż przyjął, że zachodzi ciąg przestępstw opisany w treści art. 91 § 1 kk tj. występku z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 91 § 1 kk i za to na podstawie art. 157 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, uznał oskarżonego S. J. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego we pkt 4 części wstępnej wyroku tj. występku z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 190 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 85 kk , art. 86 § 1 kk i art. 91 § 2 kk połączył oskarżonemu S. J. kary pozbawienia wolności orzeczonej w pkt I – III wyroku i wymierzył mu karę łączną 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 44 § 2 kk orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa przez zniszczenie dowodu rzeczowego w postaci pistoletu (...) , opisanego w wykazie dowodów rzeczowych nr Drz 79/12, na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. J. R. koszty nieopłaconej obrony z urzędu w kwocie 1.195, 56 zł w tym podatek VAT w kwocie 223, 56 zł, na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie i nie wymierzył mu opłaty. Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonego, który zarzucił rażącą surowość orzeczonej kary pozbawienia wolności i wniósł o zmianę wyroku przez złagodzenie kary pozbawienia wolności oraz wniósł o zasądzenie kosztów obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym według norm przepisanych – jak w załączonym zestawieniu kosztów obrony z urzędu. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługuje na uwzględnienie. Wyrok jednak podlegał zmianie ze względu na popełnione przez sąd I instancji uchybienia, które spowodowałyby, iż jego utrzymanie byłoby rażąco niesprawiedliwe ( art.440k.p.k. ) Sąd Rejonowy przypisał oskarżonemu S. j. popełnienie przestępstw z art.280§1k.k. oraz 13§1k.k. w zw. z art.280§1k.k. ( pkt. I części dyspozytywnej wyroku ) w warunkach recydywy specjalnej wielokrotnej z art. 64§2k.k. podobnie postąpił przypisując oskarżonemu popełnienie przestępstw z art. 157§2k.k. ( pkt. II części dyspozytywnej wyroku ). Przyjął przy tym opis uprzedniej karalności S. J. zawarty w zarzutach aktu oskarżenia , a przeniesiony do części wstępnej zaskarżonego wyroku. We wszystkich tych przypadkach ( pkt. 1-3 i 5 części wstępnej wyroku ) opis ten jest taki sam. Wskazane jest w nim, iż oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów „ będąc uprzednio karanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 16 lutego 2009r. w sprawie IIK 131/09 za przestępstwa podobne, na karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 06.05.2009r. do 12.05.2011r. oraz od 03.11.2008r. do 16.02.2009r.” Z art.64§2k.k. zaś odpowiada sprawca, który był uprzednio skazany w warunkach określonych w art.64§1k.k., który odbył łącznie co najmniej rok kary pozbawienia wolności i w ciągu 5 lat po odbyciu w całości lub w części ostatniej kary, który popełnia ponownie umyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu, przestępstwo zgwałcenia, rozboju, kradzieży z włamaniem lub inne przestępstwo przeciwko mieniu popełnione z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia. Przypisanie zatem sprawcy powrotu do przestępstwa w warunkach multirecydywy wymaga ustalenia, że popełnił on co najmniej trzecie kolejne przestępstwo umyślne należące do którejś z grup przestępstw taksatywnie wymienionych w art.64§2k.k. Oczywistą rzeczą jest, że zarówno przy recydywie specjalnej zwykłej, jak i wielokrotnej konieczne jest dokonanie jej opisu w czynie zarzucanym lub przypisanym oraz powołanie stosownego przepisu ( art.64§1 lub §2 ) w kwalifikacji prawnej. Wyżej już wskazano tymczasem, iż zaskarżony wyrok takiego dokładnego opisu uprzedniej karalności oskarżonego S. J. nie zawiera. Nie wynika z niego bowiem aby oskarżony był uprzednio karany co najmniej dwukrotnie oraz aby uprzednio popełnił on przestępstwo a katalogu przestępstw wymienionych w art.64§2k.k. W tej sytuacji w ocenie sądu odwoławczego pozostawienie wyroku Sądu Rejonowego w stanie niezmienionym byłoby rażąco niesprawiedliwe w sytuacji, gdy przyjęty przez Sąd I instancji opis przypisanych oskarżonemu czynów nie odpowiada wymogom z art.64§2k.k., a jedynie pozwala na przyjęcie recydywy specjalnej zwykłej z art.64§1k.k. Wobec powyższego zaskarżony wyrok należało zmienić w pkt. I i II części dyspozytywnej poprzez przyjęcie, że przypisanych mu przestępstw oskarżony S. J. dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych a art.64§1k.k.i wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej i podstawy wymiaru kary art.64§2k.k. W związku z tym konieczna była zmiana – obniżenie oskarżonemu kary uprzednio wymierzonych przy zastosowaniu art.64§2k.k. wobec braku podstaw do jej obostrzenia wymienionych w tym przepisie. W rezultacie za przypisane S. J. przestępstwa z art.13§1k.k.w zw. z art.280§1k.k., art.280§1k.k. w zw. z art.64§1k.k. na podstawie art.280§1k.k. w zw. z art.91§1k.k. Sąd wymierzył mu karę 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaś za przestępstwa z art.157§2k.k. w zw. z art.64§1k.k. na podstawie art.157§2k.k. w zw. z art.91§1k.k. karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. Z uwagi na wymierzenie nowych kar jednostkowych kara łączna z pkt IV części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku straciła moc i na podstawie art.85k.k. ,art.86§1k.k. i art.91§2k.k. Sąd Okręgowy wymierzył karę łączną 3 lat pozbawienia wolności. W pozostałej części zaskarżony wyrok jako słuszny należało utrzymać w mocy. Na podstawie art.29ust.1 ustawy z dnia 26.05.1982r. prawo o adwokaturze Sąd zasadził od skarbu Państwa na rzecz adw. J. R. 516,60zł w tym 96,60zł podatku od towarów i usług . Ustanowiony bowiem oskarżonemu obrońca brał udział w postępowaniu odwoławczym, a koszty tej obrony nie zostały opłacone. Względy słuszności przemawiały za zwolnieniem oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ( art.624§1k.p.k. w zw. z art.634k.p.k. ). AP
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI