VI Ka 352/20

Sąd Okręgowy w Jeleniej GórzeJelenia Góra2021-04-13
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
czyn ciągłykwalifikacja prawnaapelacjaprawo karnepostępowanie odwoławczekradzieżoszustwo

Podsumowanie

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, przyjmując, że czyny oskarżonego D.W. stanowiły czyn ciągły popełniony w określonym okresie, a w pozostałej części utrzymał wyrok w mocy.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację prokuratora i obrońcy od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze. Zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjął, iż zachowania oskarżonego D.W. stanowiły czyn ciągły popełniony w okresie od 17 listopada 2017 r. do 29 grudnia 2017 r. W pozostałej części wyrok Sądu Rejonowego został utrzymany w mocy. Sąd zasądził również koszty obrony z urzędu i zwolnił oskarżonego od części kosztów sądowych.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, rozpoznając sprawę D.W. oskarżonego z art. 279 § 1 kk i art. 287 § 1 kk w związku z art. 11 § 2 kk, dokonał zmiany zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego. Zmiana dotyczyła przyjęcia, że czyny przypisane oskarżonemu, pierwotnie traktowane jako odrębne, stanowiły w rzeczywistości czyn ciągły popełniony w okresie od 17 listopada 2017 r. do 29 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy uznał, że choć sąd pierwszej instancji prawidłowo argumentował w kwestii czynu ciągłego, to brakowało precyzyjnego określenia ram czasowych. W pozostałej części wyrok Sądu Rejonowego, w tym w zakresie kwalifikacji prawnej i kary, został utrzymany w mocy. Sąd odwoławczy uznał zarzuty apelacji prokuratora za częściowo zasadne, a zarzuty apelacji obrońcy za niezasadne. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania odwoławczego, zasądzając wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu i zwalniając oskarżonego od części kosztów sądowych.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, zachowania oskarżonego D.W. stanowią czyn ciągły popełniony w okresie od 17 listopada 2017 r. do 29 grudnia 2017 r.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że choć sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował konstrukcję czynu ciągłego, brakowało precyzyjnego określenia ram czasowych. Zmiana wyroku w tym zakresie była konieczna dla jednoznacznego określenia okresu popełnienia czynu ciągłego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

oskarżony (w zakresie zmiany kwalifikacji czynu)

Strony

NazwaTypRola
D. W.osoba_fizycznaoskarżony
Prokurator Prokuratury Rejonowej w J.organ_państwowyoskarżyciel publiczny
adw. M. M.inneobrońca z urzędu

Przepisy (11)

Główne

k.k. art. 279 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 287 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 12 § 1

Kodeks karny

Konstrukcja czynu ciągłego, wymagająca jednolitego zamiaru popełnienia wszystkich objętych nim zachowań od początku.

Pomocnicze

k.p.k. art. 438 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 399 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 6

Kodeks postępowania karnego

Prawo o Adwokaturze art. 29

Ustawa Prawo o Adwokaturze

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zarzut obrazy prawa materialnego (art. 12 k.k.) w aspekcie błędnego zastosowania konstrukcji czynu ciągłego poprzez nieprecyzyjne określenie ram czasowych. Zarzut obrazy przepisów postępowania (art. 399 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k.) poprzez zaniechanie uprzedzenia o możliwości zakwalifikowania czynu jako czyn ciągły.

Odrzucone argumenty

Zarzut obrazy prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu (w całości niezasadny, poza kwestią ram czasowych czynu ciągłego). Zarzut obrazy przepisów postępowania (art. 399 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k.) w zakresie naruszenia prawa do obrony (niezasadny).

Godne uwagi sformułowania

zachowania oskarżonego wymienione w pkt. I części dyspozytywnej wyroku stanowią czyn ciągły popełniony w okresie od 17 listopada 2017r. do 29 grudnia 2017r. Sąd Okręgowy co do zasady akceptuje tą argumentację. Składające się na czyn ciągły zachowania tracą swoje autonomiczne znaczenie stając się elementami złożonego czynu ciągłego. Zmiana kwalifikacji prawnej zachowań oskarżonego w istocie była dla niego korzystna, przypisano mu jeden czyn, nie zaś 59, każdy kwalifikowany m.in. z art. 279 § 1 k.k.

Skład orzekający

Andrzej Tekieli

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie konstrukcji czynu ciągłego (art. 12 k.k.) w sprawach karnych, zwłaszcza w kontekście precyzyjnego określenia ram czasowych."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki zarzutów apelacyjnych. Nie stanowi przełomu w orzecznictwie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników karnistów ze względu na analizę konstrukcji czynu ciągłego i potencjalne naruszenie prawa do obrony. Dla szerszej publiczności może być mniej angażująca.

Czyn ciągły w prawie karnym: Jak sąd doprecyzował ramy czasowe przestępstwa?

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt VI Ka 352/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 kwietnia 2021 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Sylwia Piliszewska przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w J. : M. S. po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2021r. sprawy D. W. ur. (...) w J. s. C. , J. z domu S. oskarżonego z art. 279 § 1 kk i art. 287 § 1 kk w związku z art. 11 § 2 kk i in. z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora i obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 28 lutego 2020 r. sygn. akt II K 1868/18 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego D. W. w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowania oskarżonego wymienione w pkt. I części dyspozytywnej wyroku stanowią czyn ciągły popełniony w okresie od 17 listopada 2017r. do 29 grudnia 2017r. w J. ; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. M. kwotę 516,60 złotych w tym 96,60 złotych podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym; IV. stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w części dotyczącej apelacji prokuratora ponosi Skarb Państwa i zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w części dotyczącej apelacji jego obrońcy zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 352/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 28 lutego 2020r., sygn. akt II K 1868/18 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------ --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1 Na podstawie art. 423 § 2 k.p.k. Sąd Okręgowy ograniczył powyższe uzasadnienie do części skazującej wyroku Sądu Rejonowego i zarzutów oraz wniosku zawartych w apelacji obrońcy oskarżonego bowiem tylko obrońca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia i jego doręczenie wraz z odpisem wyroku 1.Obraza prawa materialnego tj. art. 12 k.k. w aspekcie błędnego zastosowania konstrukcji czynu ciągłego poprzez wyróżnienie z pierwotnego zbioru czynów dwóch rozłącznych i i wyczerpujących pierwotny zbiór kategorii wzajemnie się wykluczających ( uniewinnionego ) – ( winnego ) i uzupełniających do całości co w tej sytuacji świadczy o zaistniałej w orzeczeniu dychotomii ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2 2.Obraza przepisów postępowania tj. art. 399 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez zaniechanie Sądu Rejonowego w podjęciu prawidłowego działania – zgodnego z wyrażoną w tym przepisie normą postępowania, co polegało na nieuprzedzeniu obecnych w toku całej rozprawy głównej stron o tym że nie wychodząc poza granice oskarżenia można czyn zakwalifikować z przepisu art. 12 § 1 k.k. co mogło mieć zasadniczy wpływ na treść orzeczenia uwzględniając chociażby fakt, że na ostatnim terminie przed zamknięciem przewodu sądowego wskutek zmiany pierwotnie ogłoszonego na rozprawie terminu nie stawił się oskarżonego, który nie został prawidłowo powiadomiony o zmianie co łącznie postrzegać należy jako przekroczenie granic procesowych. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad 1 Zarzut co do zasady nietrafny, część argumentacja na jego poparcie budzi wręcz zdziwienie. Sąd Okręgowy zupełnie nie dostrzega w wyroku Sądu Okręgowego „dychotomii” na którą powołuje się skarżąca. Prokurator zarzucił oskarżonemu D. W. w akcie oskarżenia popełnienie 105 przestępstw, w tym 102 kwalifikowanych z art. 279 § 1 k.k. i art. 287 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , dwóch z art. 284 § 2 k.k. i jednego z art. 278 § 1 k.k. Sąd Rejonowy uniewinnił oskarżonego od popełnienia 46 z nich, w tym obydwu z art. 284 § 2 k.k. i tego z art. 278 § 1 k.k. ( pkt II części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku ). Co do pozostałych 59 działań oskarżonego o takiej samej kwalifikacji prawnej, które Sąd I instancji uznał za udowodnione, Sąd ten przyjął konstrukcję czynu ciągłego z art.12 § 1 k.k. tj. zachowań w krótkim odstępie czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. To swoje stanowisko Sąd Rejonowy przekonywująco argumentował w pisemnym uzasadnieniu wyroku. Sąd Okręgowy co do zasady akceptuje tą argumentację. Skarżąca w apelacji powołując się na poglądy doktryny i judykatury wskazuje na szereg oczywistych cech które charakteryzują czyn ciągły. Jest to niewątpliwie czyn który stanowi jednolitą całość, podstawą odpowiedzialności za niego są wszystkie objęte znamieniem ciągłości zachowania a granice wyznacza początek pierwszego i zakończenie ostatniego z zachowań. Składające się na czyn ciągły zachowania tracą swoje autonomiczne znaczenie stając się elementami złożonego czynu ciągłego. W skład czynu ciągłego mogą wchodzić wyłącznie zachowania umyślne a zamiar dotyczący ich wszystkich musi istnieć już przed podjęciem pierwszego z nich, co wynika wprost z treści art.12 § 1 k.k. W zasadzie wszystkie te uwarunkowania spełnione zostały w wyroku Sądu I instancji poza precyzyjnym określeniem ram czasowych przypisanego oskarżonemu czynu ciągłego. W tej części Sąd Okręgowy uznał zarzut apelacji za zasadny, wymagający zmiany wyroku. W pkt I części dyspozytywnej Sąd Rejonowy nieopacznie użył sformułowania, że uznaje oskarżonego winnym „popełnienia czynów” po czym wymienił punkty z części wstępnej wyroku gdzie opisane zostały te zachowania. Zachodziła konieczność zmiany wyroku poprzez jednoznaczne nazwanie zachowań oskarżonego jako czyn ciągły i określenie okresu jego popełnienia, o czym jeszcze mowa będzie poniżej. Ad 2 Zarzut niezasadny, choć istotnie Sąd I instancji nie uprzedził o możliwości zakwalifikowania zachowań oskarżonego jako czynu ciągłego, zgodnie z wymogami art. 399 § 1 k.p.k. , co jednak w ocenie Sądu Okręgowego nie miało to wpływu na treść wyroku, nie naruszało w szczególności jego prawa do obrony. Zmiana kwalifikacji prawnej zachowań oskarżonego w istocie była dla niego korzystna, przypisano mu jeden czyn, nie zaś 59, każdy kwalifikowany m.in. z art. 279 § 1 k.k. Jedynie na marginesie wskazać należy, że oskarżony o ostatnim terminie rozprawy w dniu 17.02.2020 r. został prawidłowo zawiadomiony przez tzw. podwójne awizo oraz ze na tym terminie rozprawy obecny był jego obrońca ( k. 319 odwrót, k. 320 ). Wniosek o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze argumentacje przedstawioną powyżej wniosek o zmianę wyroku we wskazany wyżej sposób nie znajdował podstaw. 4. OKOLICZNO ŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok Sądu I instancji został utrzymany w mocy wobec oskarżonego D. W. w przeważającej części , z wyjątkiem zmiany z pkt I części dyspozytywnej Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Zarzuty i wniosek apelacji były w przeważającej części niezasadne, wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności nie razi surowością, orzeczony środek kompensacyjny nie był kwestionowany, nie zachodzą okoliczności z art. 439 k.p.k. i art. 440 k.p.k. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zmiana w Pkt I części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, że zachowania oskarżonego w punkcie tym oznaczone cyframi odwołującymi się do opisów z części wstępnej wyroku stanowią czyn ciągły popełniony w okresie od 17 listopada 2017 r. do 29 grudnia 2017 r. ( data początkowa – data zachowania opisanego w pkt 2 części wstępnej, data końcowa - data zachowania opisanego w pkt 103 części wstępnej ). Zwięźle o powodach zmiany Mając na uwadze argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok należało zmienić w sposób wyżej opisany. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ---------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III i IV 1.Na podstawie art.. 29 Ustawy Prawo o Adwokaturze Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. M. kwotę 516,60 zł. w tym 96,60 podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. 2.Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego D. W. od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w części dotyczącej apelacji obrońcy zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie o kwalifikacji prawnej i pośrednio o winie 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę