VI Ka 342 / 15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Elblągu rozpoznał apelację obrońcy obwinionego M. C. od wyroku Sądu Rejonowego w Iławie, który uznał obwinionego za winnego popełnienia wykroczenia z art. 92 § 1 kw (naruszenie znaku poziomego P-4 – linia podwójna ciągła podczas wyprzedzania). Obrońca zarzucił Sądowi I instancji obrazę przepisów postępowania (art. 7, 410, 5 § 2 kpk w zw. z art. 8 kpsw i 82 § 1 kpsw) poprzez błędną ocenę dowodów, w szczególności wyjaśnień obwinionego i zeznań świadka W. P., a także błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy, po analizie akt sprawy, uznał apelację za bezzasadną. Podkreślono, że Sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe wszechstronnie, ocenił dowody zgodnie z zasadami swobodnej oceny, a ustalenia faktyczne są prawidłowe i znajdują oparcie w zebranym materiale dowodowym. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania ani błędów w ustaleniach faktycznych. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia miały zeznania świadka W. P., które Sąd Okręgowy uznał za logiczne, spójne i jednoznacznie wskazujące na sprawstwo obwinionego. Wersja obwinionego została uznana za linię obrony, która jest nieprzekonująca i sprzeczna z zeznaniami świadka. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, obciążając obwinionego kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie zasad oceny dowodów w sprawach o wykroczenia drogowe, zwłaszcza w kontekście zeznań świadków i wyjaśnień obwinionego.
Dotyczy specyficznego wykroczenia drogowego i zasad procedury wykroczeniowej.
Zagadnienia prawne (3)
Czy naruszenie znaku poziomego P-4 (linia podwójna ciągła) podczas manewru wyprzedzania stanowi wykroczenie z art. 92 § 1 kw?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, naruszenie znaku poziomego P-4 podczas manewru wyprzedzania stanowi wykroczenie z art. 92 § 1 kw.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo zakwalifikował czyn jako wykroczenie z art. 92 § 1 kw, opierając się na zeznaniach świadka W. P., który jednoznacznie opisał wykonanie manewru wyprzedzania w miejscu, gdzie znajdowała się linia podwójna ciągła. Wersja obwinionego, że rozpoczął manewr w dozwolonym miejscu, a linia została najechana z powodu zachowania innego uczestnika ruchu, została uznana za niewiarygodną.
Czy zeznania jednego świadka mogą stanowić wystarczającą podstawę do skazania, nawet jeśli obwiniony nie przyznaje się do winy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zeznania jednego świadka mogą stanowić wystarczającą podstawę do skazania, pod warunkiem, że są logiczne, spójne i sąd oceni je jako wiarygodne.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podkreślił, że nie istnieje reguła dowodowa, która uzasadniałaby pogląd, że zeznania jednego świadka są niewystarczającą podstawą skazania. Kluczowe jest, aby dowód ten nie wywoływał zastrzeżeń i nie został podważony pod względem wiarygodności, a sąd przedstawił tok rozumowania prowadzący do takiej oceny.
Czy zarzut błędu w ustaleniach faktycznych może opierać się wyłącznie na odmiennej ocenie materiału dowodowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut błędu w ustaleniach faktycznych musi polegać na wykazaniu uchybień w świetle zasad wiedzy oraz doświadczenia życiowego, a nie tylko na przedstawieniu odmiennej interpretacji dowodów.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wyjaśnił, że skuteczna krytyka odwoławcza musi wykazywać braki w logicznym rozumowaniu sądu orzekającego, a nie ograniczać się do twierdzeń o innym przebiegu zdarzeń lub odmiennej ocenie dowodów. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych wymaga wykazania konkretnych uchybień sądu w ocenie materiału dowodowego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. C. (1) | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (9)
Główne
kw art. 92 § § 1
Kodeks wykroczeń
Przepis penalizuje niestosowanie się m.in. do znaku drogowego, co oznacza brak podporządkowania się dyrektywie płynącej ze znaku lub sygnału drogowego.
Pomocnicze
kpk art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
kpk art. 410
Kodeks postępowania karnego
Podstawa wyroku stanowi całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy sądowej.
kpk art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada in dubio pro reo (w razie wątpliwości na korzyść oskarżonego).
kpw art. 8
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Obowiązek badania i uwzględniania okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i niekorzyść obwinionego.
kpw art. 82 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Zastosowanie przepisów kpk do postępowania w sprawach o wykroczenia.
u.o.w.k. art. 3 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Zasady dotyczące zryczałtowanych wydatków postępowania i opłat.
kpk art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku.
prd
Prawo o ruchu drogowym
Przepisy dotyczące znaków drogowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd I instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy. • Zeznania świadka W. P. są wiarygodne i jednoznacznie potwierdzają winę obwinionego. • Wersja obwinionego jest niewiarygodna i stanowi linię obrony. • Nie doszło do naruszenia przepisów postępowania ani błędów w ustaleniach faktycznych.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7, 410, 5 § 2 kpk w zw. z art. 8 kpsw i 82 § 1 kpsw) poprzez błędną ocenę dowodów. • Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym przyjęciu, że obwiniony wykonał manewr wyprzedzania w miejscu niedozwolonym.
Godne uwagi sformułowania
Sąd ocenił prawidłowo zgromadzony materiał dowodowy, omawiając wszystkie dowody, nie wykraczając przy tym poza ramy swobodnej oceny dowodów. • Wersja obwinionego, jakoby nie popełnił on zarzucanego mu wykroczenia, albowiem rozpoczął on manewr wyprzedzania innego pojazdu w miejscu dozwolonym, a zakończył go najeżdżając na linię podwójną ciągłą, z uwagi na niedozwolone zachowanie innego uczestnika ruchu, całkowicie nie koreluje, a wręcz stoi w jaskrawej sprzeczności z wyżej przytoczonymi, konsekwentnymi i spójnymi zeznaniami naocznego świadka zdarzenia. • Jest ona nie tylko niezgodna z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, ale również jest pozbawiona jakichkolwiek realnych podstaw. • Rzecz w tym, że tego rodzaju dowód, jak wykazał to szerzej Sąd Rejonowy w pisemnych motywach wyroku, nie wywołuje zastrzeżeń i nie został w żaden sposób podważony pod względem jego wiarygodności.
Skład orzekający
Elżbieta Kosecka – Sobczak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad oceny dowodów w sprawach o wykroczenia drogowe, zwłaszcza w kontekście zeznań świadków i wyjaśnień obwinionego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego wykroczenia drogowego i zasad procedury wykroczeniowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowego wykroczenia drogowego i standardowej procedury odwoławczej. Argumentacja apelacji i odpowiedź sądu są typowe dla tego rodzaju spraw.
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.