VI Ka 320/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej oskarżonych K. T. i P. D., oddalając apelację obrońców i zwalniając oskarżone od kosztów sądowych.
Sąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońców oskarżonych K. T. i P. D. od wyroku Sądu Rejonowego, który skazał je za przestępstwa z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 297 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Głównym zarzutem apelacji była rażąca niewspółmierność orzeczonej kary grzywny. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną, utrzymując wyrok w mocy, a także zwolnił oskarżone od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie rozpoznał sprawę z apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych K. T. i P. D. od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 28 grudnia 2023 r., sygn. akt III K 365/22. Oskarżone zostały skazane za przestępstwa z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 297 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Obrońcy zarzucili zaskarżonemu wyrokowi rażącą niewspółmierność orzeczonej kary grzywny, argumentując, że nie uwzględnia ona przyznania się do winy, wyjaśnień oskarżonych, ich postawy procesowej ani faktu, że kara grzywny wraz z karą pozbawienia wolności nie jest niezbędna dla wychowania oskarżonej. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za niezasadny, stwierdzając, że wysokość kary grzywny nie nosi cech rażącej niewspółmierności i jest adekwatna do stopnia winy, społecznej szkodliwości czynu oraz celów kary. Sąd utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w zaskarżonej części, zwolnił oskarżone od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa, oraz zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata kwotę 1033,20 zł za obronę z urzędu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kara grzywny nie nosi cech rażącej niewspółmierności i jest adekwatna do stopnia winy, społecznej szkodliwości czynu oraz celów kary.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że kara grzywny jest adekwatna, ponieważ uwzględnia stopień winy, szkodliwość społeczną czynu oraz cele kary, w tym represyjne, wychowawcze i prewencyjne. Okoliczności obciążające, takie jak wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, umyślność, działanie w zamiarze bezpośrednim i z niskich pobudek, wysokość grożącej szkody oraz uprzednia karalność, przeważały nad okolicznościami łagodzącymi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji w zaskarżonej części.
Strona wygrywająca
Oskarżone (w zakresie utrzymania wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. T. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| P. D. | osoba_fizyczna | oskarżona |
Przepisy (9)
Główne
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 297 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 270 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § 4
Kodeks postępowania karnego
Zarzut rażącej niewspółmierności kary.
k.k. art. 33 § 2
Kodeks karny
Podstawa do orzeczenia grzywny w przypadku przestępstw popełnionych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
k.k. art. 53
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary.
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zwolnienia od kosztów sądowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara grzywny nie jest rażąco niewspółmierna. Kara grzywny pełni funkcje represyjną, wychowawczą i prewencyjną. Okoliczności obciążające przeważają nad łagodzącymi. Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary.
Odrzucone argumenty
Rażąca niewspółmierność orzeczonej kary grzywny.
Godne uwagi sformułowania
kara nosi cech rażącej niewspółmierności nieproporcjonalność tej kary w takim stopniu, że dotychczas wymierzoną karę można byłoby nazwać ,,rażąco” niewspółmierną w stopniu nie dającym się zaakceptować kara grzywny pełni w tym przypadku funkcję nie tylko represyjną, ale również wychowawczą i prewencyjną
Skład orzekający
Agnieszka Wojciechowska-Langda
przewodnicząca
Anna Kalbarczyk
sędzia
Adam Bednarczyk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia rażącej niewspółmierności kary grzywny w kontekście przestępstw popełnionych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz stosowania dyrektyw wymiaru kary."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zastosowanych przepisów Kodeksu karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu wymiaru kary w sprawach karnych – rażącej niewspółmierności grzywny. Choć nie zawiera nietypowych faktów, stanowi przykład rutynowej kontroli instancyjnej w tym zakresie, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Kara grzywny: kiedy jest za wysoka? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt VI Ka 320/24 Warszawa, dnia 27 marca 2025 r. 1 2WYROK 2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: 4 Przewodnicząca: SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda 5 Sędzia: SA (del.) Anna Kalbarczyk 6 SO Adam Bednarczyk 8protokolant: protokolant sądowy Sylwia Pulkowska 9przy udziale prokuratora: Mariusza Ejflera 10po rozpoznaniu dnia 27 marca 2025 r. w Warszawie 11sprawy 12 K. T. , córki D. i H. , ur. (...) w W. 13oskarżonej o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 297 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk 14 P. D. , córki D. i H. , ur. (...) w W. 15oskarżonej o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 297 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk 16na skutek apelacji wniesionych przez obrońców obu oskarżonych 17od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie 18z dnia 28 grudnia 2023 r. sygn. akt III K 365/22 I. utrzymuje w mocy wyrok w zaskarżonej części tj. co do oskarżonych K. T. i P. D. ; II. zwalnia oskarżoną K. T. oraz oskarżoną P. D. od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa; III. zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie na rzecz adw. M. K. kwotę 1033,20 złotych obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu oskarżonej K. T. w instancji odwoławczej oraz podatek od towarów i usług. 21 SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda SSA (del.) Anna Kalbarczyk SSO Adam Bednarczyk UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 320/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1 Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 28 grudnia 2023 r., sygn. akt III K 365/22 1.2 Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. K. T. Stan majątkowy Karana Informacja e-PUAP, k. nr 169 Dane o karalności z K. , k. nr (...)- (...) 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu. 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu. . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Obrońca oskarżonej zarzucił zaskarżonemu wyrokowi rażąca niewspółmierność orzeczonej kary grzywny w pkt 1 w wymiarze 120 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę wynoszącą 20 złotych, co jest karą rażącą niewspółmiernie surową, nieuwzględniającą w adekwatny sposób okoliczności, iż oskarżona przyznała się do zarzucanego jej czynu, złożyła obszerne i spójne wyjaśnienia, którym Sąd dał w całości wiarę i oparł na nich również swoje rozstrzygnięcie, a także tego, że oskarżona prezentowała worową postawę procesową i zachowanie oraz tego, iż orzeczenie kary grzywny wraz z karą pozbawienia wolności za popełniony czyn nie jest niezbędne dla wychowania oskarżonej jako sprawcy i oddziaływania mającego na celu spowodowanie, by nie popełniła w przyszłości tożsamego przestępstwa, której to dodatkowo wymierzenie kary grzywny co do konkretnego wymiaru stawek dziennych i ich wysokości nie zostało uzasadnione i przekonująco wyjaśnione w uzasadnieniu wyroku. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. Przeprowadzona przez Sąd Okręgowy kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia pozwala na stwierdzenie, że wysokość kary grzywny wymierzonej przez Sąd Rejonowy oskarżonej K. T. w wymiarze 120 stawek dziennych z ustaloną stawką dzienną na kwotę 20 złotych nie nosi cech rażącej niewspółmierności. W związku z tym apelacja obrońcy oskarżonej została uznana za niezasadną. Skarżący nie kwestionował ustaleń faktycznych, kwalifikacji prawnej zarzucanych czynów ani winy oskarżonej. Zatem, zdaniem Sądu Okręgowego, szczegółowe odnoszenie się do powyższych aspektów należało uznać za niecelowe i poprzestać wyłącznie na stwierdzeniu, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie jest kompletny, a ocena dowodów dokonana przez Sąd I instancji jest prawidłowa i nie budzi wątpliwości. W odniesieniu do podniesionego w apelacji zarzutu zaznaczyć należy, że rażąca niewspółmierność kary występuje wówczas, gdy sąd pierwszej instancji w jaskrawy sposób nie skoreluje wymierzonej kary ze stopniem winy, społecznej szkodliwości czynu oraz z celami kary ( M. W. , Rażąca niewspółmierność kary jako przyczyna odwoławcza od wyroku , LEX/el. 2014.). Działanie takie skutkuje nieproporcjonalnością tej kary w takim stopniu, że dotychczas wymierzoną karę można byłoby nazwać ,,rażąco” niewspółmierną w stopniu nie dającym się zaakceptować. Trzeba podkreślić, że zmiana zaskarżonego wyroku z powodu rażącej niewspółmierności orzeczonej kary może mieć miejsce dopiero, gdy wskazana zostanie wyraźna dysproporcja między karą wymierzoną przez sąd I instancji, a karą jaką należałoby wymierzyć w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary (por. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2004 roku, sygn. akt II AKa 514/04). W odniesieniu do zarzutu obrońcy oskarżonej wskazać należy, że grzywnę na podstawie art. 33 § 2 k.k. Sąd może orzec w przypadku przypisania przestępstwa popełnionego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Istotą regulacji art. 33 § 2 k.k. pozostaje możliwość orzeczenia sankcji majątkowej w postaci grzywny w przypadku popełnienia wszystkich przestępstw, których elementem pozostaje korzyść majątkowa osiągnięta z przestępstwa przez sprawcę lub inną osobę zgodnie z kodeksową definicją tej korzyści określoną w art. 115 § 4 k.k. Chodzi tu o szczególne sankcjonowanie tych wszystkich przestępstw, których elementem pozostaje korzyść majątkowa osiągnięta przez sprawcę lub inną osobę. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż oskarżona działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Wymierzona kara grzywny w wymiarze 120 stawek dziennych po 20 złotych każda nie może być uznana za rażąco niewspółmierną – jest to kara adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonej, charakteru popełnionego czynu oraz jej sytuacji majątkowej i dochodowej, ocenianej przez Sąd I instancji. Kara grzywny pełni w tym przypadku funkcję nie tylko represyjną, ale również wychowawczą i prewencyjną – jej orzeczenie ma za zadanie podkreślić naganność czynu i uzmysłowić oskarżonej negatywne konsekwencje podejmowania działań godzących w porządek prawny. Kara grzywny uzupełnia zatem karę pozbawienia wolności i w ocenie Sądu stanowi element konieczny dla osiągnięcia celów kary, o których mowa w art. 53 k.k. Wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd Rejonowy przy wymiarze kary uwzględnił zarówno okoliczności obciążające, jak i łagodzące. Szczegółowo omówił każdą z tych kategorii. W realiach niniejszej sprawy należy wskazać, iż charakter okoliczności obciążających przeważał nad okolicznościami łagodzącymi. Do okoliczności obciążających należał przede wszystkim wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, umyślność działania, działanie w zamiarze bezpośrednim i z niskich pobudek, a także wysokość grożącej szkody jak i również uprzednia karalność oskarżonej. Uwzględniając powyższe, Sąd Okręgowy stwierdza, że kara wymierzona przez Sąd Rejonowy jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, stopnia zawinienia oraz celów, jakie kara ma spełniać. Wniosek Obrońca oskarżonej wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: - uchylenie rozstrzygnięcia wobec oskarżonej w zakresie orzeczonej kary grzywny ewentualnie -zmianę orzeczenia w zakresie kary grzywny poprzez wymierzenie jej w minimalnym wymiarze. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. Z uwagi na niezasadność podniesionego przez skarżącego zarzutu skorelowane z nim wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów ( art. 439 k.p.k. , art. 440 k.p.k. ). Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności. 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1.3 1 Przedmiot utrzymania w mocy 0.1Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 28 grudnia 2023 r., sygn. akt III K 365/22 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy. Wyrok jest w pełni zasadny. Brak podstaw do uwzględnienia zarzutu apelacyjnego oraz brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu określonych w art. 439 k.p.k. oraz art. 440 k.p.k. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1.3.1 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany. 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia. 4. Konieczność warunkowego umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania. 5. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku Lp. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. 6. Koszty Procesu Wskazać oskarżonego. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. K. T. II. Sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżoną od kosztów sądowych, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. 7. PODPIS 1.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 28 grudnia 2023 r., sygn. akt III K 365/22 1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ Uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI