VI Ka 298/24

Sąd Okręgowy w Jeleniej GórzeJelenia Góra2024-08-06
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko zdrowiu i życiuŚredniaokręgowy
narkotykimarihuanaposiadaniekara pozbawienia wolnościapelacjasąd okręgowymedyczna marihuanaprawo karne

Sąd Okręgowy obniżył karę pozbawienia wolności za posiadanie marihuany z roku do 6 miesięcy, uznając zarzut rażącej niewspółmierności kary za zasadny, jednocześnie utrzymując w mocy orzeczenie o winie i sprawstwie.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację obrońcy w sprawie posiadania marihuany przez S. K. Uznano, że posiadana substancja była środkiem odurzającym, a twierdzenia o jej medycznym przeznaczeniu nie znalazły pełnego potwierdzenia, zwłaszcza w kontekście braku ważnego zaświadczenia lekarskiego i niezgodności zawartości substancji z receptą. Sąd utrzymał w mocy orzeczenie o winie i sprawstwie, jednak obniżył karę pozbawienia wolności z roku do 6 miesięcy, uznając pierwotną karę za rażąco niewspółmierną, biorąc pod uwagę rodzaj posiadanej substancji i okoliczności łagodzące.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego S. K., który został skazany przez Sąd Rejonowy za posiadanie 58,24 g marihuany. Sąd odwoławczy, analizując zarzuty apelacji, uznał, że posiadana substancja stanowiła środek odurzający, a twierdzenia oskarżonego, że marihuana służyła mu do celów medycznych, nie znalazły pełnego potwierdzenia. Wskazano, że zaświadczenie lekarskie, na które powoływał się oskarżony, straciło ważność w dacie czynu, a zawartość substancji czynnej w posiadanej marihuanie różniła się od tej wskazanej w recepcie na lek medycznej marihuany. Ponadto, ilość posiadanej substancji sugerowała zapas na okres znacznie przekraczający 90 dni, co jest niezgodne z przepisami dotyczącymi recept na środki odurzające. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy orzeczenie o sprawstwie i winie, uznając je za wolne od uchybień. Jednakże, uwzględniono zarzut rażącej niewspółmierności kary. Sąd obniżył orzeczoną karę pozbawienia wolności z jednego roku do sześciu miesięcy, uznając, że kara ta, mimo wcześniejszej karalności oskarżonego, spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze, a także biorąc pod uwagę rodzaj posiadanej substancji (marihuana) oraz okoliczności łagodzące, takie jak uśmierzanie dolegliwości bólowych. Sąd zasądził również koszty nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu i zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli posiadana substancja nie spełnia kryteriów produktu leczniczego, zwłaszcza w zakresie zawartości substancji czynnej i ważności recepty.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że posiadana marihuana nie była marihuaną leczniczą, ponieważ zaświadczenie lekarskie straciło ważność, zawartość substancji czynnej była inna niż wskazana w recepcie, a ilość substancji sugerowała zapas na okres przekraczający dopuszczalne normy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku w części dotyczącej kary

Strona wygrywająca

oskarżony S. K.

Strony

NazwaTypRola
S. K.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratura Okręgowa w Jeleniej Górzeorgan_państwowyprokurator
adw. A. Ś.osoba_fizycznaobrońca z urzędu

Przepisy (12)

Główne

u.p.n. art. 62 § ust. 1

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

k.p.k. art. 438 § pkt 4

Kodeks postępowania karnego

rażąca niewspółmierność kary

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

zasady swobodnej oceny dowodów

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego

k.p.k. art. 92

Kodeks postępowania karnego

zasada swobodnej oceny dowodów

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

granice oceny dowodów

Rozporządzenie Ministra Zdrowia § § 7

ilość leku zawierającego środki odurzające grupy I-N nie może przekraczać zapotrzebowania na 90 dni stosowania

Pr. adw. art. 29 § ust. 1

Ustawa Prawo o adwokaturze

podstawa zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości § § 17 ust. 2 pkt. 4 i § 4 ust. 3

stawki wynagrodzenia adwokata z urzędu

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

zwolnienie od kosztów sądowych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rażąca niewspółmierność kary pozbawienia wolności.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania (art. 7, 5 § 2, 92, 410 k.p.k.) poprzez błędną ocenę dowodów, brak ustalenia medycznego charakteru marihuany, brak wiarygodności wyjaśnień oskarżonego, błędne przyjęcie, że marihuana nie jest medyczna z powodu braku oryginalnego opakowania, brak uwzględnienia opinii Instytutu (...) wskazującej na niemożność jednoznacznego stwierdzenia braku medycznego charakteru. Wniosek o uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Godne uwagi sformułowania

Okolicznością bezsporną jest to, że oskarżony posiadał zabezpieczoną u niego, opisaną w zarzucie substancję. Podnieść jednak należy, że wystawione zostało ono w dniu 12 stycznia 2022r. a po upływie 2 miesięcy straciło ważność co oznacza, że w dacie czynu S. K. już takim zaświadczeniem nie dysponował. Już tylko ten fakt, prawidłowo dostrzeżony przez Sąd Rejonowy wyklucza prawdziwość tezy o posiadaniu przez sprawcę substancji leczniczej, nabytej w oparciu o legalnie wystawioną receptę. Spostrzeżenie to pozostaje w rażącej sprzeczności z zasadami doświadczenia życiowego tym bardziej, że oskarżony powoływał się na nie najlepszą sytuacje finansową. Sąd Rejonowy nie tylko przeprowadził postepowanie dowodowe skrupulatnie, lecz także dokonał oceny zgromadzonych dowodów w sposób zgodny z art. 7 kpk i stanowisko swoje poprawnie uzasadnił. choć ustawodawca nie różnicuje narkotyków ,,twardych” i ,,miękkich”, to jednak kryterium jakościowe cechuje się znaczeniem w aspekcie społecznej szkodliwości, co ma także przełożenie na wymiar kary. kara taka spełni niezbędne cele tak zapobiegawcze, jak i wychowawcze.

Skład orzekający

Robert Bednarczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących posiadania marihuany medycznej, ocena rażącej niewspółmierności kary w sprawach narkotykowych, znaczenie rodzaju posiadanych środków odurzających dla wymiaru kary."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i interpretacji przepisów w kontekście posiadania marihuany na receptę.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy popularnego tematu marihuany medycznej i jej legalności, a także pokazuje, jak sąd ocenia dowody w takich przypadkach i jak można argumentować w kwestii wymiaru kary.

Czy marihuana z receptą to nadal narkotyk? Sąd Okręgowy obniża karę.

Sektor

medycyna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VI Ka 298/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 sierpnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Robert Bednarczyk Protokolant Joanna Szmel przy udziale prokurator Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Anny Surowiak po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2024r. sprawy S. K. ur. (...) w B. s. F. , J. z domu S. oskarżonego z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 k.k. z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 23 lutego 2024 r. sygn. akt II K 155/23 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego S. K. w punkcie I części rozstrzygającej w ten sposób, że wymierzoną karę pozbawienie wolności obniża do 6 (sześciu) miesięcy; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. Ś. kwotę 1008 zł tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz dalsze 231 zł 84 gr tytułem podatku od towarów i usług i 276 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu; IV. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 298/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 23 lutego 2024r. w sprawie II K 155/23 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☒ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść wyroku, a to art. 7 kpk , art. 5 § 2 kpk , 92 kpk oraz 410 kpk poprzez przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów na skutek: - braku ustalenia, że znaleziona w domu oskarżonego marihuana służyć miała do celów medycznych, pomimo że okoliczność ta została potwierdzona zaświadczeniem lekarskim wydanym oskarżonemu wraz z receptą na zakup medycznej marihuany co winno skutkować uniewinnieniem oskarżonego od zarzucanego mu czynu, - braku przydania wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie w jakim nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, - błędnego przyjęcia , że marihuana znaleziona w domu oskarżonego nie jest marihuaną medyczną dlatego, że nie posiadała oryginalnego opakowania z etykietą zawierającą informację o produkcie medycznym, - braku uwzględnienia , że z opinii Instytutu (...) z przeprowadzonych badań z zakresu chemii wynika , że nie jest możliwe jednoznaczne stwierdzenie, że marihuana znaleziona u oskarżonego nie jest marihuaną medyczną co należy rozumieć, że opinia tego nie wyklucza. 2 rażąca niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu kary w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności jako rażąco surowej. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja obrońcy oskarżonego zasadna jest jedynie w kwestii wymiaru kary. Okolicznością bezsporną jest to, że oskarżony posiadał zabezpieczoną u niego, opisaną w zarzucie substancję. Jak wynika z wiarygodnej i nie kwestionowanej w tym zakresie opinii biegłych z zakresu chemii ów susz roślinny to środek odurzający grupy I N. Faktem jest, że oskarżony z uwagi na niedowład spastyczny prawej kończyny dolnej używał tzw. marihuany w celach leczniczych, na którą to okoliczność przedłożył zaświadczenie lekarskie. Podnieść jednak należy, że wystawione zostało ono w dniu 12 stycznia 2022r. a po upływie 2 miesięcy straciło ważność co oznacza, że w dacie czynu S. K. już takim zaświadczeniem nie dysponował. Wbrew zawartym w apelacji twierdzeniom posiadany przez oskarżonego susz nie stanowił marihuany leczniczej. Rzecz sprowadza się nie tylko do tego, że przechowywany był on poza opakowaniem ze stosowna etykietą, co sugeruje obrońca w apelacji. Podnieść bowiem należy, co uszło uwadze skarżącej, że zawartość produktu leczniczego, na jaki S. K. faktycznie posiadał receptę jest inna, aniżeli zawartość substancji czynnej w posiadanym suszu, określona w opinii biegłych. Już tylko ten fakt, prawidłowo dostrzeżony przez Sąd Rejonowy wyklucza prawdziwość tezy o posiadaniu przez sprawcę substancji leczniczej, nabytej w oparciu o legalnie wystawioną receptę. Co więcej, z recepty tej wynika, że zapisany w niej lek należy waporyzować 3 x dziennie po 0,15 g. Jeśli zestawić z tym ilość posiadanego przez oskarżonego suszu to okazuje się, że dysponował on zapasem na niemal 130 dni a jednocześnie od stycznia 2022r. do lutego 2023r. w ogóle specyfiku tego nie używał. Spostrzeżenie to pozostaje w rażącej sprzeczności z zasadami doświadczenia życiowego tym bardziej, że oskarżony powoływał się na nie najlepszą sytuacje finansową. Dokonywanie w takim wypadku zakupów na zapas nie znajduje logicznego uzasadnienia. Co równie istotne, skoro lek o nazwie (...) był oskarżonemu niezbędny ze względu na sytuację zdrowotną, to brak jest wytłumaczenia przyczyn, z jakich nie był on przezeń w ogóle używany. Gdyby natomiast S. K. zaordynowanego leku rzeczywiście używał, to środek ten zostałby już do lutego 2023r. zużyty. Odwołać się należy również do treści rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 11 września 2006 r. w sprawie środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów kategorii 1 i preparatów zawierających te środki lub substancje . § 7 tego aktu stanowi, że recepta wystawiona na preparaty zawierające środki odurzające grupy I-N oraz substancje psychotropowe grupy II-P może dotyczyć takiej ilości środka lub substancji, która nie przekracza zapotrzebowania pacjenta na maksymalnie 90 dni stosowania. Nie jest zatem możliwe legalne zaopatrzenie się w taki lek na okres prawie 130 dni. Dotyczy to również sytuacji wystawienia kilku recept. Ust. 2 wskazanego przepisu stanowi bowiem, że na preparaty zawierające środki odurzające grupy I-N oraz substancje psychotropowe grupy II-P można wystawić do 3 recept na następujące po sobie okresy stosowania nieprzekraczające łącznie 90 dni stosowania. Sam oskarżony na rozprawie głównej wyjaśnił, że nabył w aptece jedynie część posiadanej substancji. Powtórzyć jednak należy, że jeśli nawet przedłożoną receptę zrealizował, to do dnia ujawnienia u niego marihuany zapisany lek zostałby zużyty w całości. Dodać należy, że w toku postepowania przygotowawczego S. K. swojego sprawstwa nie negował. Wprawdzie na rozprawie głównej częściowo się z tych twierdzeń wycofał, lecz taka jego zmiana postawy procesowej słusznie uznana została przez Sąd Rejonowy za bezzasadną próbę uniknięcia odpowiedzialności. S. K. był w przeszłości wielokrotnie karany a zatem podstawowe rygory procedury karnej nie są mu obce. Gdyby istotnie zabezpieczona u niego substancja pochodziła ze zrealizowanej legalnie recepty, to bez wątpienia oskarżony faktu tego by nie zatajał. to żadnych wątpliwości nie budzi fakt posiadania przez niego w dniu 3 lutego 2023r. wbrew przepisom ustawy środka odurzającego w postaci 58,24 g marihuany. Sąd Rejonowy nie tylko przeprowadził postepowanie dowodowe skrupulatnie, lecz także dokonał oceny zgromadzonych dowodów w sposób zgodny z art. 7 kpk i stanowisko swoje poprawnie uzasadnił. Czyni to zawarte w apelacji zarzuty bezzasadne. Wyjątkiem jest zawarte w niej stwierdzenie w zakresie tego, że posiadana przez oskarżonego marihuana miała służyć do celów medycznych. W tym zakresie istotnie brak jest dowodów, pozwalających na wykluczenie prawdziwości takiego twierdzenia. Sformułowanie takiego zarzutu wskazuje jednak, że obrońca – jak się wydaje-nie zapoznała się w sposób dostatecznie wnikliwy z pisemnym uzasadnieniem zaskarżonego wyroku. Sąd Rejonowy 4 formularza wyraźnie i wprost powołał jako okoliczność łagodzącą motywację S. K. , sprowadzającą się do uśmierzenia przy użyciu posiadanego narkotyku dolegliwości bólowych. Obrońca zasadnie natomiast podniosła zarzut rażącej niewspółmierności kary. Stwierdzić w tejże materii należy, że Sąd Rejonowy co prawda w sposób prawidłowy i komplementarny dostrzegł niemal wszystkie okoliczności o charakterze zarówno obciążającym, jak i łagodzącym, jednak tej ostatniej grupie elementów nie przydał odpowiedniego znaczenia. Była już mowa o celu, w jakim oskarżony posiadał narkotyk. Podnieść także należy, że choć ustawodawca nie różnicuje narkotyków ,,twardych” i ,,miękkich”, to jednak kryterium jakościowe cechuje się znaczeniem w aspekcie społecznej szkodliwości, co ma także przełożenie na wymiar kary. Nie należy zatem tracić z pola widzenia tego, że przedmiotem przestępstwa były w przedmiotowej sprawie środki odurzające, których zażywanie w niektórych państwach Europy nie jest zakazane. Słusznie również Sąd Najwyższy przydawał istotne znaczenie dla oceny wagi czynu ma rodzajowi posiadanych przez sprawce środków (por. post. SN z 10.12.2008 r., II KK 235/08, OSNwSK 2008/1, poz. 2540, (post. SN z 9.01.2019 r., IV KK 717/18). Elementy te skłoniły Sąd do obniżenia orzeczonej oskarżonemu kary do poziomu 6 miesięcy pozbawienia wolności, pomimo bowiem uprzedniej karalności S. K. kara taka spełni niezbędne cele tak zapobiegawcze, jak i wychowawcze. Wniosek uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego mu czynu ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I Instancji, ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Podniesione w apelacjach zarzuty co do sprawstwa oskarżonego nie okazały się zasadne a co za tym idzie również zawarte w nich, korelujące z zarzutami wnioski zasadne nie są. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.11. Przedmiot utrzymania w mocy 0.1Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w całości w zakresie sprawstwa i winy. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wyrok Sądu I instancji jest wolny w tym zakresie od uchybień, opisanych w apelacji i nie zawiera on również uchybień, o jakich mowa w art. 439 kpk i art. 440 kpk .. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.11. Przedmiot i zakres zmiany 0.0.1Zaskarżony wyrok został zmieniony w ten sposób, że wymierzona kara pozbawienia wolności obniżona została do 6 miesięcy. Zwięźle o powodach zmiany Przyczyny zmiany zaskarżonego wyroku podane zostały wyżej. 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III O kosztach nieopłaconej obrony oskarżonej z urzędu za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze w zw. z § 17 ust. 2 pkt. 4 i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Podstawę rozstrzygnięcia o wydatkach poniesionych w postępowaniu odwoławczym stanowi przepis art. 624 § 1 k.p.k. Oskarżony nie posiada majątku, ani dochodów, orzeczona została wobec niego kara pozbawienia wolności a co za tym idzie uiszczenie przez niego kosztów sądowych byłoby nadmiernie uciążliwe. Z tego powodu Sąd odstąpił od obciążania go tymi należnościami. 7. PODPIS 0.11.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI