VI Ka 297/22

Sąd Okręgowy w ElbląguElbląg2022-08-18
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
kara łącznaapelacjaobraza prawa materialnegosąd okręgowysąd rejonowykodeks karnykradzieżwłamaniepostępowanie odwoławcze

Sąd Okręgowy podwyższył karę łączną pozbawienia wolności dla oskarżonego G. G. (1) z 10 miesięcy do 1 roku i 1 miesiąca, uchylając jednocześnie możliwość warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Sąd Okręgowy w Elblągu rozpoznał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonego G. G. (1) od wyroku Sądu Rejonowego w Elblągu. Apelacja dotyczyła kary łącznej wymierzonej za czyny z art. 278 § 1 kk i art. 279 § 1 kk. Sąd Okręgowy uznał zarzut obrazy prawa materialnego (art. 86 § 1 kk) za zasadny, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji zastosował nieprawidłowe brzmienie przepisu przy wymiarze kary łącznej. W konsekwencji podwyższono karę łączną do 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności, co uniemożliwiło jej warunkowe zawieszenie.

Sąd Okręgowy w Elblągu, VI Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę G. G. (1) oskarżonego o czyny z art. 278 § 1 kk i art. 279 § 1 kk. Apelację na niekorzyść oskarżonego wniósł prokurator, zarzucając obrazę prawa materialnego, w szczególności art. 86 § 1 kk, poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie przy wymiarze kary łącznej. Sąd Okręgowy przychylił się do tego zarzutu, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji zastosował nieaktualne brzmienie przepisu, które pozwalało na wymierzenie kary łącznej w wysokości najwyższej z kar jednostkowych, zamiast kary w granicach powyżej najwyższej kary do ich sumy. W związku z tym, sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok, podwyższając karę łączną do 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności. Podwyższenie kary do wymiaru, który nie pozwala na warunkowe zawieszenie jej wykonania, zgodnie z art. 69 § 1 kk, było konsekwencją prawidłowego zastosowania art. 86 § 1 kk. Sąd odwoławczy odrzucił wnioski obrońcy oskarżonego dotyczące zastosowania art. 60 kk (niezastosowanie dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary), uznając je za instrumentalne i nieuzasadnione w świetle całokształtu okoliczności sprawy, w tym liczby popełnionych przestępstw i braku inicjatywy ze strony oskarżonego w naprawieniu szkody. Rozstrzygnięcia dotyczące kosztów postępowania odwoławczego zostały uchylone, a oskarżony został zwolniony od ich ponoszenia z uwagi na zasady słuszności, gdyż naruszenie przepisów było błędem sądu pierwszej instancji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji zastosował nieprawidłowe brzmienie art. 86 § 1 k.k., co skutkowało wymierzeniem kary łącznej w niższej wysokości niż przewiduje obowiązujące prawo.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy stwierdził, że sąd pierwszej instancji zastosował art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu sprzed nowelizacji, które pozwalało na wymierzenie kary łącznej w wysokości najwyższej z kar jednostkowych, zamiast w granicach powyżej najwyższej z kar do ich sumy, co jest wymagane przez aktualne brzmienie przepisu. Ta obraza prawa materialnego wymagała korekty wyroku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

prokurator

Strony

NazwaTypRola
G. G. (1)osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (7)

Główne

k.k. art. 278 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 279 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

Sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy.

Pomocnicze

k.k. art. 69 § § 1

Kodeks karny

Kara pozbawienia wolności orzeczona w wymiarze przekraczającym 1 rok nie może być warunkowo zawieszona.

k.k. art. 60

Kodeks karny

k.p.k. art. 438 § pkt. 1a

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obraza prawa materialnego przez sąd pierwszej instancji poprzez zastosowanie nieprawidłowego brzmienia art. 86 § 1 k.k. przy wymiarze kary łącznej. Wniosek prokuratora o podwyższenie kary łącznej do 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności.

Odrzucone argumenty

Wniosek obrońcy o zastosowanie art. 60 k.k. i obniżenie kary jednostkowej w celu umożliwienia warunkowego zawieszenia kary łącznej. Argumenty obrońcy dotyczące rzekomego zamiaru sądu pierwszej instancji zastosowania art. 60 k.k.

Godne uwagi sformułowania

należało stwierdzić pełną zasadność takiego zarzutu nie pozwalało na wymierzenie – jak to uczynił sąd I instancji [...] - kary łącznej w wysokości najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa taki wymiar kary łącznej [...] nie pozwala na warunkowe zawieszenie jej wykonania świadczy o instrumentalnym potraktowaniu art. 60 kk nie było zaś podstaw by wyrok w niezaskarżonej części wzruszać w sposób postulowany przez obrońcę nie mogło doprowadzić do zastosowania dobrodziejstwa z art. 60 kk

Skład orzekający

Elżbieta Kosecka - Sobczak

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Prawidłowa interpretacja i stosowanie art. 86 § 1 k.k. przy wymiarze kary łącznej, w tym konsekwencje braku możliwości warunkowego zawieszenia kary."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zastosowania art. 86 § 1 k.k. w jego aktualnym brzmieniu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy istotnej kwestii wymiaru kary łącznej i prawidłowego stosowania przepisów Kodeksu karnego, co jest interesujące dla praktyków prawa karnego.

Kara łączna podwyższona: Sąd Okręgowy koryguje błąd Sądu Rejonowego i uniemożliwia zawieszenie wyroku.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VI Ka 297/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 sierpnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Elżbieta Kosecka - Sobczak Protokolant: sekr. sąd. Anna Pikulska przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Elblągu Edyty Ewertowskiej po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2022 r. w Elblągu sprawy G. G. (1) s. J. i Z. ur. (...) w E. oskarżonego o czyny z art. 278 § 1 kk i z art. 279 § 1 kk z powodu apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 10 maja 2022 r. sygn. akt VIII K 207/22 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: a) podwyższa karę łączną wymierzoną G. G. (1) w pkt. VI do 1 (jednego) roku i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności, b) uchyla rozstrzygnięcia z pkt. VII i VIII, II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 297/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 10 maja 2022r. w spr. VIII K 207/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. G. G. (1) Karalność oskarżonego Czyny przypisane z art. 278§1kk i z art. 279§1kk Informacja z KRK k.226-228 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Informacja z KRK Informacja została sporządzona przez podmiot do tego uprawniony, jej treść nie była kwestionowana przez strony, stąd dowód ten zasługuje na wiarygodność. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. Obrazy prawa materialnego tj. art. 86§1kk poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Prokurator zaskarżył wyrok dot. G. G. (1) co do kary, na jego niekorzyść, i w oparciu o art. 438 pkt. 1a kpk zarzucił wyrokowi w tym zakresie obrazę prawa materialnego tj. art. 86§1kk poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie. Odnosząc zaś ten zarzut do dat czynów przypisanych oskarżonemu w zaskarżonym wyroku i daty wydania tego wyroku, to należało stwierdzić pełną zasadność takiego zarzutu. Bowiem w ww czasie obowiązywał już art. 86§1kk w brzmieniu, które nakazywało (o czym świadczy użyte w nim sformułowanie „sąd wymierza”) wymierzyć karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, a nie pozwalało na wymierzenie – jak to uczynił sąd I instancji w pkt. VI zaskarżonego wyroku- kary łącznej w wysokości najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa (na co pozwalał art. 86§1kk ale w brzmieniu poprzednim). Stwierdzenie zaś nieprawidłowego odkodowania przez sąd I instancji i zastosowania obowiązku z art. 86§1kk , przy wymiarze kary łącznej z pkt. VI, doprowadziło do przyjęcia, że kara łaczna w pkt. VI wyroku została wymierzona z obrazą prawa materialnego w postaci art. 286§1kk i to taką obrazą, która wymagała korekty zaskarżonego wyroku co do wymiaru kary łącznej, by wyrok w tym zakresie odpowiadał prawu z czasu popełnienia czynów i wyrokowania. Wniosek O zmianę wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego kary łącznej 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania (i zobowiązania z tym związanego) oraz o utrzymanie wyroku w pozostałym zakresie w mocy. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z przyczyn dla których zarzut obrazy prawa materialnego w postaci art. 86§1kk i argumenty przytoczone w apelacji zasługiwały na uwzględnienie, to wniosek końcowy z apelacji należało uznać za zasadny. Bowiem w sytuacji wymierzenia G. G. dwóch kar jednostkowych pozbawienia wolności tj. 6 miesięcy i 1 roku, to najniższą karą łączną powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa w realiach tej sprawy jest kara 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności, zaś taki wymiar kary łącznej, co wynika z treści art. 69§1kk , nie pozwala na warunkowe zawieszenie jej wykonania. Natomiast nie podlegał uwzględnieniu wniosek przedstawiony na rozprawie apelacyjnej przez obrońcę oskarżonego. Ponieważ wyrok został zaskarżony tylko w części, przez prokuratora, co do wymiaru kary łącznej i konsekwencji z tym związanych, to wyrok w pozostałym zakresie, w tym co do wymiaru kar jednostkowych stał się prawomocny. Nie było zaś podstaw by wyrok w niezaskarżonej części wzruszać w sposób postulowany przez obrońcę, gdy po wydaniu wyroku nie podnoszono zarzutu na tle braku zastosowania wobec G. G. dobrodziejstwa z art. 60 kk i nieprzyjęcia warunków do tego, a nadto gdy faktycznie w realiach sprawy i tak przesłanki do zastosowania art. 60 kk nie zachodziły. Sam obrońca postuluje o zastosowanie art. 60 kk i dokonanie korekty kary jednostkowej tylko za czyn dot. ciągu przestępstw z art. 279§1kk poprzez obniżenie kary do 11 miesięcy pozbawienia wolności, po to by wymierzona kara łączna zgodnie z treścią art. 86§1kk mogła wynieść 1 rok pozbawienia wolności, co pozwoliłoby na zachowanie w mocy rozstrzygnięć o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności w mocy. Taki wniosek świadczy o instrumentalnym potraktowaniu art. 60 kk , skoro obrońca nie chce by przepis ten zastosować do ciągu przestępstw z art. 278§1kk , gdy przecież według niego powodem do zastosowania dobrodziejstwa z art. 60 kk miałaby być okoliczność pojednania się oskarżonego z pokrzywdzonym i pewnego naprawienia szkody, co dotyczy i przestępstw kradzieży i kradzieży z włamaniem. Ponadto obrońca sugeruje, że wydaje mu się, że już sąd I instancji chciał zastosować instytucję z art. 60 kk z uwagi na wystąpienie podniesionych okoliczności pojednania się oskarżonego z pokrzywdzonym czy pewnego naprawienia szkody, co jest sprzeczne z treścią zaskarżonego wyroku, który zastosowania tego dobrodziejstwa nie zawiera. Również pisemne uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie zawiera rozważań wskazujących na to, że sąd I instancji zamierzał skorzystać z tej instytucji. Przywołane w uzasadnieniu porozumienie oskarżonego z pokrzywdzonym, odzyskanie rzeczy, wartość skradzionych przedmiotów zostały potraktowane jako okoliczności łagodzące, które pozwoliły na wymiar kar jednostkowych co prawda w dolnych granicach, ale wynikających z ustawowego zagrożenia, a nie z zastosowania art. 60 kk . Ponadto w sytuacji gdy oskarżony dopuścił się nie jednego przestępstwa na szkodę pokrzywdzonego, ale pięciu przestępstw popełnianych od przełomu czerwca/lipca do 1 października 2021r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, przy motywacji zasługującej na potępienie, a do odzyskania części mienia skradzionego na szkodę pokrzywdzonego nie doszło z inicjatywy oskarżonego, ale w wyniku działań podjętych przez policję, to nawet pojednanie się oskarżonego z pokrzywdzonym, nie mogło doprowadzić do zastosowania dobrodziejstwa z art. 60 kk . Wystąpienie szczególnego wypadku do stosowania art. 60 kk powinno znajdować wsparcie w okolicznościach nietypowych samego zdarzenia albo takich cechach sprawcy, które charakteryzują go w sposób wyjątkowo pozytywny i powodują, że zasługuje on na wymierzenie kary poniżej minimum ustawowego. To zaś w stosunku do osoby G. G. nie nastąpiło, tym bardziej, że aktualnie jest on karany. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zmieniono zaskarżony wyrok w ten sposób, że podwyższono karę łączną wymierzoną G. G. (1) w pkt. VI do 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności, uchylono rozstrzygnięcia z pkt. VII i VIII, a w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymano w mocy. Zwięźle o powodach zmiany Z przyczyn dla których zarzut obrazy prawa materialnego w postaci art. 86§1kk i argumenty przytoczone w apelacji zasługiwały na uwzględnienie, a w konsekwencji wniosek końcowy z apelacji należało uznać za zasadny. Z przyczyn dla których nie podlegały uwzględnieniu argumenty i wnioski z wystąpienia obrońcy oskarżonego w trakcie rozprawy apelacyjnej. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Pkt. III Apelacja prokuratora w pełni zasługiwała na uwzględnienie, stąd oskarżony winien być obciążony kosztami postępowania, od czego jednak na podstawie art. 624§1kpk odstąpiono, z uwagi na zasady słuszności, skoro naruszenie art. 86§1kk było błędem sądu I instancji, na który oskarżony nie miał wpływu. 7. PODPIS

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI