VI Ka 296/17

Warszawa, dnia 11 lipca 2017 r. Sygn. akt VI Ka 296/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda Protokolant: sekretarz sądowy Monika Suwalska przy udziale prokuratora Jerzego Kopcia po rozpoznaniu dnia 11 lipca 2017 r. sprawy M. S. syna Z. i H. ur. (...) w W. oskarżonego o czyn z art. 178a § 4 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 28 grudnia 2016 r. sygn. akt V K 818/16 utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; zwalnia M. S. od uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. VI Ka 296/17 UZASADNIENIE M. S. został oskarżony o to, że w dniu 30 sierpnia 2016 roku w W. przy ul. (...) , woj. (...) , na drodze publicznej, kierował pojazdem marki O. (...) , nr rej. (...) , w ruchu lądowym, będąc w stanie nietrzeźwości, co potwierdziło badanie urządzeniem kontrolno-pomiarowym typu (...) nr (...) , na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, wskazując przy I badaniu: 0,58 mg/l, przy II badaniu: 0,59 mg/l, przy III badaniu 0,56 mg/l, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem przez Sąd Rejonowy w Wołominie, sygn. akt V K 844/11, za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, tj. o czyn z art. 178a § 4 k.k. Wyrokiem z 28 grudnia 2016 roku w sprawie o sygn. akt V K 818/16 Sąd Rejonowy w Wołominie uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto orzekł wobec M. S. dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych. Od powyższego wyroku apelację wniósł oskarżony i zarzucił w niej obrazę prawa materialnego w postaci art. 69 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 4 k.k. poprzez jego błędną wykładnię, przyjmującą brak możliwości zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary w stosunku do sprawcy przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. , co doprowadziło do niezastosowania art. 69 § 4 k.k. będącego normą szczególną względem art. 69 § 1 k.k. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania lub o jego zmianę poprzez zastosowanie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec M. S. . Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja oskarżonego nie zasługuje na uwzględnienie, nie zawiera bowiem argumentów zdolnych podważyć prawidłowe stanowisko Sądu I instancji. Interpretacja przepisów art. 69 § 1 i 4 k.k. dokonana przez skarżącego oraz wywnioskowana na jej podstawie możliwość zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, są oczywiście błędne. Zgodnie z art. 69 § 1 k.k. sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. § 4 tego artykułu faktycznie jest przepisem szczególnym w stosunku do § 1 , lecz wprowadza on dalsze rygory dla sprawcy występku o charakterze chuligańskim oraz sprawcy przestępstwa określonego w art. 178a § 4 ustalając, że sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Oznacza to, że aby zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności wobec sprawcy przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. muszą być spełnione przesłanki z art. 69 § 1 k.k. , tj. między innymi wymóg uprzedniej niekaralności na karę pozbawienia wolności, a nadto trzeba stwierdzić, iż zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek, który uzasadniałby warunkowe zawieszenie wykonania kary, o którym mowa w art. 69 § 4 k.k. M. S. był uprzednio wielokrotnie skazywany na kary pozbawienia wolności, co wynika z danych o jego karalności (k. 38-39). Już ten fakt zamknął drogę Sądowi Rejonowemu w niniejszej sprawie do zastosowania dobrodziejstwa art. 69 § 1 k.k. Nie było zatem potrzeby rozważania, czy zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek, o którym mowa w art. 69 § 4 k.k. , skoro w sytuacji oskarżonego nie zostały spełnione podstawowe przesłanki warunkujące możliwość warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności wskazane przez ustawodawcę w §1 tego przepisu. W kontekście wywodów apelacji sprowadzających się do twierdzenia, że przestępstwo z art. 178 § 4 k.k. w swej naturze nie może być popełnione bez uprzedniego prawomocnego skazania za inne przestępstwo w nim wskazane podnieść trzeba, że w art. 69 § 1 k.k. nie chodzi o samo skazanie, ale skazanie na karę pozbawienia wolności. Wymierzona oskarżonemu kara 6 miesięcy pozbawienia wolności jest karą stosunkowo łagodną, zbliża się do dolnej granicy wymiary kary za zarzucone oskarżonemu przestępstwo. Sąd Odwoławczy w pełni podziela motywy, którymi kierował się Sąd I instancji, zawarte w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Orzeczenie dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych jest obligatoryjne wobec sprawcy przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. , co wynika z art. 42 § 3 k.k. Z kolei art. 43a § 2 k.k. określa minimalne kwoty świadczenia na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Sąd Rejonowy zasądził od oskarżonego kwotę 10.000 złotych, a więc najmniejszą możliwą na podstawie tego przepisu. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym. Biorąc powyższe pod uwagę, orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.