VI KA 289/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 11 stycznia 2017 roku, T.M. został uznany winnym prowadzenia pojazdu mechanicznego pod wpływem środka odurzającego (delta 9 – tetrahydrokannabinolu), będąc uprzednio prawomocnie skazanym za podobne przestępstwo. Sąd Rejonowy orzekł karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Obrońca oskarżonego wniósł apelację, zarzucając naruszenie przepisów procedury karnej (m.in. art. 4, 7, 410, 391, 5 § 2, 201 k.p.k.) oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Argumentował, że opinie biegłych były niepełne i niejasne, a sąd I instancji nieprawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy. Sąd Okręgowy w Zabrzu, rozpoznając apelację, uznał ją za bezzasadną. Sąd odwoławczy szczegółowo odniósł się do zarzutów apelacji, wskazując na ogólnikowość ich uzasadnienia i brak wykazania konkretnych naruszeń. Podkreślono, że dowód z opinii biegłych został przeprowadzony prawidłowo, a wnioski dowodowe obrony zostały cofnięte lub nie zostały złożone. Sąd Okręgowy podzielił stanowisko biegłych, że stwierdzone stężenie środka odurzającego we krwi oskarżonego przesądza o jego stanie pod wpływem środka odurzającego, nawet bez konieczności osobniczej oceny wpływu na funkcje psychomotoryczne, powołując się na poglądy Sądu Najwyższego. Sąd odwoławczy odrzucił zarzut naruszenia art. 391 k.p.k. oraz art. 5 § 2 k.p.k., stwierdzając brak nieusuwalnych wątpliwości. Uznano, że przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. ma charakter abstrakcyjnego zagrożenia, a samo wprowadzenie substancji psychoaktywnych do organizmu kierowcy w ilościach przekraczających określone progi stanowi podstawę do odpowiedzialności. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, obciążając oskarżonego kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 178a § 1 k.k. w kontekście prowadzenia pojazdu pod wpływem środków odurzających, gdzie kluczowe jest stężenie substancji we krwi jako abstrakcyjne zagrożenie, niezależnie od indywidualnego wpływu na psychomotorykę.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z prowadzeniem pojazdu pod wpływem środków odurzających i może być stosowane w sprawach o podobnym charakterze. Interpretacja opiera się na specyfice przestępstwa jako abstrakcyjnego zagrożenia.
Zagadnienia prawne (3)
Czy stężenie środka odurzającego we krwi kierowcy, przekraczające określony próg, samo w sobie przesądza o stanie "pod wpływem środka odurzającego" w rozumieniu art. 178a § 1 k.k., nawet jeśli nie stwierdzono bezpośredniego wpływu na funkcje psychomotoryczne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, samo wprowadzenie do organizmu kierowcy substancji psychoaktywnych w ilościach prowadzących do uzyskania poziomu określonego przez ustawę lub zgodnie z wiedzą fachową co do zasady upośledzającego funkcje psychomotoryczne, musi zostać uznane za stwarzające stan abstrakcyjnego zagrożenia, o którym mowa w art. 178a § 1 k.k.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. jest typowym przestępstwem abstrakcyjnego zagrożenia. Prawodawca określa okoliczności, które mimo braku bezpośredniego naruszenia lub zagrożenia dobra chronionego, są uznawane za społecznie szkodliwe ze względu na możliwość przerodzenia się w zdarzenie naruszające to dobro. Kwestia tolerancji na substancje psychoaktywne jest indywidualna, dlatego samo stwierdzenie obecności substancji w ilościach przekraczających progi uznawane za upośledzające funkcje psychomotoryczne stanowi podstawę do odpowiedzialności.
Czy odczytanie w całości zeznań świadka z postępowania przygotowawczego, który powołuje się na niepamięć, stanowi naruszenie art. 391 k.p.k. i czy miało wpływ na treść wyroku?
Odpowiedź sądu
Nie, odczytanie zeznań nie było w całości, a nawet jeśli byłoby, skarżący nie wykazał, że miało to wpływ na treść wyroku lub doprowadziło do podania nieprawdziwych okoliczności.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że zakres odczytanych zeznań nie był pełny, a nawet gdyby był, obrońca nie podjął próby uzasadnienia, w jaki sposób taki sposób odczytania zeznań wpłynął na treść zaskarżonego wyroku lub doprowadził do podania przez świadka okoliczności niezgodnych z prawdą.
Czy opinia biegłego toksykologa, wskazująca, że stwierdzone stężenie środka odurzającego we krwi przesądza o stanie pod wpływem środka odurzającego, jest wystarczająca do skazania, nawet jeśli obrona podnosi, że poziom ten nie musi prowadzić do znacznego upośledzenia funkcji psychomotorycznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, opinia biegłych jest wystarczająca, a poglądy obrony, choć oparte na literaturze fachowej, nie mogą podważyć stanowiska sądu opartego na opinii biegłych i charakterze przestępstwa jako abstrakcyjnego zagrożenia.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że opinia biegłych była jasna i rzetelna, a poziom stężenia środka odurzającego we krwi przesądza o stanie pod wpływem środka odurzającego. Odwołano się do poglądu, że nawet jeśli istnieją indywidualne uwarunkowania, to samo wprowadzenie substancji psychoaktywnych w ilościach przekraczających progi uznawane za upośledzające funkcje psychomotoryczne stanowi stan abstrakcyjnego zagrożenia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| obrońca oskarżonego | inne | obrońca |
Przepisy (16)
Główne
k.k. art. 178a § 4
Kodeks karny
k.k. art. 178a § 1
Kodeks karny
k.k. art. 42 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 43a § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 63 § 4
Kodeks karny
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 391
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.w. art. 87 § 1
Kodeks wykroczeń
k.k. art. 115 § 16
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Stężenie środka odurzającego we krwi kierowcy, przekraczające określony próg, samo w sobie stanowi podstawę do odpowiedzialności karnej za prowadzenie pojazdu pod wpływem środka odurzającego, jako przestępstwo abstrakcyjnego zagrożenia. • Opinie biegłych toksykologów są wystarczające do ustalenia stanu pod wpływem środka odurzającego, nawet jeśli obrona kwestionuje ich wpływ na funkcje psychomotoryczne. • Naruszenia procedury karnej zarzucane przez obronę nie zostały wykazane lub nie miały wpływu na treść wyroku.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 4 i 7 k.p.k. poprzez błędną ocenę materiału dowodowego. • Naruszenie art. 410 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. poprzez brak wyjaśnienia w uzasadnieniu odmowy wiary dowodom opozycyjnym. • Naruszenie art. 391 k.p.k. poprzez odczytanie w całości zeznań funkcjonariuszy z postępowania przygotowawczego. • Naruszenie art. 5 § 2 k.p.k. poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego. • Naruszenie art. 201 k.p.k. poprzez niezastosowanie i niepowołanie nowych biegłych. • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia.
Godne uwagi sformułowania
samo ustalone w czasie badań stężenie we krwi oskarżonego delta 9 – tetrahydrokannabinolu przesądza kwestię działania oskarżonego pod wpływem środka odurzającego bez konieczności osobniczej oceny wpływu tego środka na funkcje psychomotoryczne oskarżonego • przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. , tj. typowego przestępstwa abstrakcyjnego a nie realnego (konkretnego) zagrożenia • już samo wprowadzenie do organizmu kierowcy substancji psychoaktywnych w ilościach prowadzących do uzyskania poziomu tych substancji we krwi określonego przez ustawę bądź też poziomu, który zgodnie z wiedzą fachową co do zasady upośledza w sposób istotny funkcje psychomotoryczne kierowców, musi zostać uznane za stwarzające stan abstrakcyjnego zagrożenia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 178a § 1 k.k. w kontekście prowadzenia pojazdu pod wpływem środków odurzających, gdzie kluczowe jest stężenie substancji we krwi jako abstrakcyjne zagrożenie, niezależnie od indywidualnego wpływu na psychomotorykę."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z prowadzeniem pojazdu pod wpływem środków odurzających i może być stosowane w sprawach o podobnym charakterze. Interpretacja opiera się na specyfice przestępstwa jako abstrakcyjnego zagrożenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu bezpieczeństwa ruchu drogowego i interpretacji przepisów dotyczących prowadzenia pojazdów pod wpływem środków odurzających. Wyjaśnia, dlaczego samo stężenie substancji we krwi jest wystarczające do odpowiedzialności.
“Czy stężenie narkotyków we krwi wystarczy do wyroku? Sąd Okręgowy wyjaśnia kluczową kwestię prowadzenia pojazdów pod wpływem środków odurzających.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.