VI Ka 28/20

Sygn. akt VI Ka 28/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 września 2020 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Sylwia Piliszewska przy udziale prokurator Prokuratury Rejonowej w J. : J. Ł. po rozpoznaniu w dniu 18 września 2020 r. sprawy A. S. ur. (...) w K. s. Z. , J. z domu C. oskarżonej z art. 157 § 2 k.k. i inne z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 27 listopada 2019 r. sygn. akt II K 1929/18 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonej A. S. ; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. G. L. kwotę 516,60 złotych w tym 96,60 złotych podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 28/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z 27 listopada 2019r., sygn. akt II K 1929/18 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca oskarżonego ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------------ ---------------------------------------------------- ------------ ------------ 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------------ ---------------------------------------------------- ------------ ------------ 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------- ------------------------------ -------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --------------- ------------------------------ -------------------------------------------------------------- ​ 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. Obraza przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, tj. art. 7 k.p.k. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci: a. zeznań świadków w osobach I. W. , W. W. oraz E. T. poprzez przyjęcie, że z zeznań powyższych osób wynikało, że oskarżona uderzyła córkę I. S. powodując u niej krwiak uda lewego o średnicy 1cm w sytuacji, gdy świadkowie nie widzieli bezpośrednio zdarzenia, a wiedzę o nim czerpali z relacji B. S. i G. S. ; b. zeznań świadków w osobach B. S. i G. S. poprzez przyznanie im waloru wiarygodności w zakresie w jakim twierdzili, że oskarżona uderzyła córkę I. S. powodując u niej krwiak uda lewego średnicy 1 cm, podczas gdy świadkowie ci pozostawali w silnym konflikcie z oskarżoną, toteż ich zeznania nie stanowiły wiarygodnego dowodu; c. zeznań świadka I. S. w zakresie w jakim małoletnia twierdziła, że oskarżona spowodowała u niej krwiak uda lewego średnicy 1 cm, w sytuacji gdy z opinii sądowo-psychologicznych dotyczących małoletniej wynikało, iż jej zeznania należy traktować z dużą ostrożnością, albowiem posiada ona skłonność do konfabulacji i powielania twierdzeń osób, które stanowią dla niej autorytet, tj. ojca i babci, a w konsekwencji 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na jego treść poprzez uznanie, że oskarżona swoim zachowaniem wypełniła znamiona czynu z art. 157 § 2 k.k. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 3. Obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonej poprzez uznanie, że swoim zachowaniem wypełniła znamiona czynu z art. 157 § 2 k.k. , tj. spowodowała u pokrzywdzonej małoletniej I. S. lekki uszczerbek na zdrowiu, podczas gdy zachowanie oskarżonej polegające na uderzeniu pokrzywdzonej, stanowiło ścigany z oskarżenia prywatnego czyn z art. 217 § 1 k.k. , tj. naruszenie nietykalności cielesnej. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 i 2 Sąd Odwoławczy podziela stanowisko Sądu I instancji zawarte w pisemnych motywach wydanego orzeczenia w którym wyczerpująco dokonuje on oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym wiarygodności zeznań świadków, które z jednej strony nie pozwoliły na przypisanie oskarżonej zarzucanego jej czynu z art. 207 § 1 k.k. , z drugiej zaś strony dawały powody do przyjęcia, iż oskarżona dopuściła się wobec córki I. S. występku z art. 157 § 2 k.k. Chociaż istotnie I. W. , W. W. oraz E. T. nie były bezpośrednimi świadkami uderzenia pokrzywdzonej przez A. S. , to zeznania ich w korelacji z pozostałymi wskazanymi przez Sąd Rejonowy dowodami, tj. opinią biegłego z zakresu chirurgii oraz zeznaniami dzielnicowego P. W. pozwalają na przyjęcie, iż oskarżona dopuściła się przypisanego jej czynu z art. 157 § 2 k.k. Samo zaś negatywne nastawienie B. S. i G. S. do osoby oskarżonej – wobec treści powołanych wyżej dowodów – nie jest wystarczające, aby kwestionować wiarygodność złożonych przez nich zeznań w zakresie, w jakim twierdzili oni, iż to oskarżona uderzyła I. S. , powodując u niej powstanie krwiaka o średnicy 1 cm na lewym udzie. Podkreślić bowiem należy, iż Sąd I instancji miał na względzie konflikt pomiędzy A. S. a jej mężem i teściową, co znajduje swój wyraz w uzasadnieniu wyroku chociażby w rozważaniach dotyczących zarzucanego oskarżonej znęcania się nad córkami czy wydzielania im jedzenia. Podobnie oceniając zeznania I. S. Sąd I instancji miał na względzie treść wydanej w stosunku do pokrzywdzonej opinii sądowo-psychiatrycznej, mając świadomość wpływu, jaki wywierają na dziewczynkę jej ojciec i babcia. Mimo to za wiarygodne uznać należy twierdzenia pokrzywdzonej, iż obrażenia na jej lewym udzie w postaci krwiaka o średnicy 1 cm powstały w wyniku uderzenia przez jej matkę. W ocenie Sądu Odwoławczego Sąd I instancji dokonał bardzo dokładnej i wnikliwej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, oceniając go zgodnie z dyrektywami art. 7 k.p.k. z uwzględnieniem zasad wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. Szczególnie Sąd Rejonowy miał na względzie konflikt pomiędzy A. S. i B. S. , mając na uwadze toczącą się pomiędzy nimi sprawę rozwodową i walkę o przyznanie wyłącznej opieki nad dziećmi. Dzięki tej dokładnej i swobodnej (a nie dowolnej, jak zarzucał skarżący) oraz całościowej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd Rejonowy zmodyfikował opis i kwalifikację prawną przypisanego A. S. czynu w stosunku do zarzutu zawartego w akcie oskarżenia prawidłowo ustalając, iż swoim zachowaniem wyczerpała ona znamiona czynu z art. 157 § 2 k.k. Ad. 3 Jako że oskarżona swoim zachowaniem spowodowała u pokrzywdzonej I. S. obrażenia w postaci krwiaka o średnicy 1cm na lewym udzie, co skutkowało rozstrojem jej zdrowia na okres poniżej 7 dni, Sąd I instancji prawidłowo zakwalifikował przypisany oskarżonej czyn jako występek z art. 157 § 2 k.k. Powoływane przez skarżącego stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia 9 września 1969r., sygn. akt V KRN 106/69 , którym to Sąd Najwyższy dokonuje rozróżnienia, kiedy dany czyn może być zakwalifikowany jako naruszenie nietykalności cielesnej, a kiedy jako spowodowanie lekkiego uszkodzenia ciała, w ocenie Sądu Odwoławczego potwierdza prawidłową kwalifikację prawną tego czynu przyjętą przez Sąd Rejonowy. Wbrew stanowisku skarżącego, krwiak na lewym udzie pokrzywdzonej który biegły określił na ślad 2-3 dniowy (k. 19), a który nadal miał średnicę 1 cm (początkowo zatem mógł być większy) nie może być uznany za „nieznaczny i przemijający ślad np. w postaci niewielkiego i krótkotrwałego zasinienia”. Wniosek 1. Uniewinnienie oskarżonej od popełnienia zarzucanego jej czynu z art. 157 § 2 k.k. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 2. Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uznanie, iż oskarżona swoim zachowaniem wypełniła znamiona czynu z art. 217 § 1 k.k. oraz umorzenie postępowania wobec braku skargi uprawnionego oskarżyciela. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Ad. 1. Odnosząc się do powyższych rozważań dotyczących dokonanej przez Sąd I instancji prawidłowej i zgodnej z wymogami art. 7 k.p.k. oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, którą to ocenę Sąd Odwoławczy aprobuje stwierdzić należy, iż w badanej sprawie brak jest podstaw do uniewinnienia A. S. od popełnienia przypisanego jej czynu z art. 157 § 2 k.k. Ad. 2. W realiach przedmiotowej sprawy Sąd Odwoławczy nie znalazł podstaw, aby zmienić kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonej A. S. zaskarżonym wyrokiem. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Odwoławczy w całości utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie II K 1929/18. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Sąd Odwoławczy nie uwzględnił zarzutów podniesionych w apelacji wywiedzionej przez obrońcę oskarżonej i podzielił stanowisko Sądu I instancji, nie było również konieczności ingerowania w wydane orzeczenie z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------------------------------------------------------------------------------- 1. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II III Sąd Odwoławczy na podstawie art. art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. G. L. kwotę po 516,60 złotych, w tym 96,60 złotych tytułem podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Wysokość zasądzonej kwoty Sąd ustalił na podstawie § 17 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Powołane przepisy określają stawkę minimalną za obronę przed sądem okręgowym jako drugą instancją, która wynosi 420 zł, którą to kwotę uzupełniono o 96,60 zł tytułem podatku od towarów i usług. Ponadto na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Odwoławczy zwolnił oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. 6. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca oskarżonej A. S. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja przypisanie oskarżonej sprawstwa w zakresie czynu z art. 157 § 2 k.k. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana