VI KA 256/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację oskarżyciela posiłkowego wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 22 grudnia 2021 r., sygn. akt III K 1109/20, w sprawie o przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. (groźba karalna). Apelacja zarzucała obrazę przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu. Sąd Okręgowy uznał zarzut apelacji za niezasadny. W uzasadnieniu wskazano, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, iż pokrzywdzony nie obawiał się spełnienia gróźb ze strony oskarżonego. Argumentowano, że obecność policji na miejscu zdarzenia oraz fakt, iż pokrzywdzony zgłosił przestępstwo z opóźnieniem (po blisko 3 tygodniach), świadczą o braku realnej obawy. Dodatkowo, sąd odwoławczy podkreślił trwający od dłuższego czasu konflikt między stronami, co mogło wpływać na percepcję groźby. Sąd Okręgowy podzielił stanowisko sądu rejonowego, że zgłoszenie mogło być próbą wyprzedzenia ewentualnego oskarżenia o podpalenie. W konsekwencji, sąd odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, obciążył Skarb Państwa kosztami postępowania odwoławczego i zasądził wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaInterpretacja przesłanek przestępstwa groźby karalnej (art. 190 § 1 k.k.), w szczególności ocena obiektywnego charakteru obawy pokrzywdzonego i znaczenia okoliczności towarzyszących zdarzeniu oraz zgłoszeniu.
Sprawa dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych i oceny dowodów, co ogranicza jej uniwersalne zastosowanie jako precedensu.
Zagadnienia prawne (2)
Czy obawa spełnienia groźby karalnej ma charakter obiektywny, a pokrzywdzony musi obawiać się spełnienia groźby w sposób dosłowny?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, obawa spełnienia groźby ma charakter obiektywny, ale warunkiem koniecznym jest, aby pokrzywdzony w ogóle obawiał się spełnienia groźby w jakiejkolwiek formie. Nie musi to być obawa spełnienia groźby w sposób dosłowny.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił brak obaw pokrzywdzonego, co potwierdzały okoliczności zdarzenia (obecność policji) oraz opóźnione zgłoszenie. Dodatkowo, długotrwały konflikt między stronami i brak wcześniejszej agresji fizycznej ze strony oskarżonego sugerowały, że pokrzywdzony nie obawiał się fizycznej agresji.
Czy opóźnione zgłoszenie przestępstwa i obecność służb na miejscu zdarzenia mogą świadczyć o braku obawy spełnienia groźby?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, opóźnione zgłoszenie (po blisko 3 tygodniach) oraz obecność policji i innych służb na miejscu zdarzenia mogą być istotnymi okolicznościami przemawiającymi za brakiem realnej obawy spełnienia groźby przez pokrzywdzonego.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy podzielił argumentację sądu rejonowego, że brak natychmiastowego powiadomienia służb o obawach oraz długi okres do złożenia zawiadomienia, w kontekście konfliktu między stronami, wskazują na brak rzeczywistej obawy spełnienia groźby. Sąd sugerował, że zgłoszenie mogło być próbą wyprzedzenia ewentualnego oskarżenia o podpalenie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. Z. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Maria Jaskuła | organ_państwowy | prokurator |
| P. G. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 190 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do obciążenia Skarbu Państwa kosztami postępowania odwoławczego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił brak obaw pokrzywdzonego co do spełnienia groźby. • Opóźnione zgłoszenie przestępstwa i obecność służb na miejscu zdarzenia świadczą o braku realnej obawy. • Długotrwały konflikt między stronami i brak wcześniejszej agresji fizycznej ze strony oskarżonego. • Możliwość, że zgłoszenie było próbą wyprzedzenia oskarżenia o podpalenie.
Odrzucone argumenty
Zarzut obrazy przepisów prawa materialnego (art. 190 § 1 k.k.) wniesiony przez oskarżyciela posiłkowego.
Godne uwagi sformułowania
skarżący niejako nie rozumie argumentacji jak sposobu rozumowania sądu • obawa spełnienia gróźb ma charakter obiektywny, a sam pokrzywdzony nie musi bać się spełnienia groźby w sposób dosłowny • warunkiem koniecznym jest aby w ogóle spełnienia w jakiejkolwiek formie tych gróźb się obawiał • prawdziwym powodem złożenia zawiadomienia przez oskarżonego była nie obawa przed spełnieniem gróźb, lecz obawa , iż zostanie oskarżony o podpalenie i tym samym niejako tego rodzaju możliwe oskarżenie wyprzedził.
Skład orzekający
Adam Bednarczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przestępstwa groźby karalnej (art. 190 § 1 k.k.), w szczególności ocena obiektywnego charakteru obawy pokrzywdzonego i znaczenia okoliczności towarzyszących zdarzeniu oraz zgłoszeniu."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych i oceny dowodów, co ogranicza jej uniwersalne zastosowanie jako precedensu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy interpretacji znamion przestępstwa groźby karalnej, co jest istotne dla praktyków prawa karnego. Jednakże, brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia obniża jej atrakcyjność dla szerszej publiczności.
“Czy groźba karalna zawsze musi budzić strach? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.