VI Ka 247/22

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sprawę z apelacji prokuratora i obrońcy oskarżonego S. O., dotyczącej wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe z dnia 9 grudnia 2021 r. (sygn. akt III K 818/21), którym oskarżony został skazany za przestępstwo z art. 177 § 1 kk w zb. z art. 178a § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Apelacja prokuratora zarzucała błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący zachowania szczególnej ostrożności przez oskarżonego podczas cofania, co miało wpływ na uniewinnienie go od zarzutu z art. 177 § 1 kk. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za niezasadny, podkreślając, że piesza wtargnęła na jezdnię w miejscu niedozwolonym i w sposób nieprzewidywalny dla kierującego, a oskarżony zachował szczególną ostrożność, na ile było to możliwe w zaistniałych okolicznościach. Apelacja obrońcy podnosiła zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 5 § 2, art. 410, art. 166 § 1 k.p.k.) oraz błędu w ustaleniach faktycznych, argumentując, że oskarżony dopuścił się wykroczenia z art. 87 § 1 k.w., a nie przestępstwa z art. 178a § 1 kk, ze względu na niepewność pomiaru urządzenia alkomatycznego. Sąd Okręgowy przyznał, że zarzuty proceduralne były częściowo zasadne, jednakże po uzupełnieniu postępowania dowodowego o opinię biegłego toksykologa, która jednoznacznie wykazała stan nietrzeźwości oskarżonego w chwili kierowania pojazdem (0,27-0,29 mg/l), zarzuty te nie mogły skutkować zmianą wyroku. Biegła uwzględniła czas prowadzenia pojazdu i potencjalną eliminację alkoholu z organizmu, co potwierdziło, że stężenie alkoholu było wyższe niż wskazane przez urządzenie w momencie badania. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądził od oskarżonego opłatę za II instancję w kwocie 60 zł i obciążył go pozostałymi kosztami postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający