IV Ka 506/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w sprawie wydania wyroku łącznego z powodu błędów formalnych i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu rozpoznał apelację obrońcy skazanego M. B. od wyroku Sądu Rejonowego w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Zidentyfikowano istotne uchybienia formalne w sposobie redakcji części wstępnej wyroku łącznego, które czyniły go nieczytelnym i narażały wymiar sprawiedliwości na ośmieszenie. W związku z tym, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, wskazując na konieczność poprawnego ujęcia skazań w komparycji wyroku.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu, rozpoznając apelację obrońcy skazanego M. B. od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 18 lutego 2013 roku w sprawie o sygn. akt V K 803/12, dotyczącego wydania wyroku łącznego, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Główną przyczyną uchylenia były rażące uchybienia formalne w sposobie redakcji części wstępnej (komparycji) wyroku łącznego. Sąd Okręgowy wskazał, że komparycja powinna zawierać jedynie istotne treści wyroków podlegających łączeniu, a nie wszystkie orzeczenia dotyczące zarządzenia wykonania kar, wyroki łączne, które straciły moc, ani nawet treść części dyspozytywnej innego wyroku łącznego. Takie "kuriozalne" zredagowanie części wstępnej, obejmujące dziewięć skazań, podczas gdy wyrok miał dotyczyć tylko pięciu, czyniło orzeczenie nieczytelnym, niezrozumiałym i narażało wymiar sprawiedliwości na ośmieszenie. Sąd Okręgowy podkreślił, że wyrok łączny powinien być samoistną całością, a jego treść nie może być odczytywana poprzez uzasadnienie czy akta sprawy. Nakazano Sądowi Rejonowemu ponowne rozpoznanie sprawy, eliminując wskazane uchybienia i ograniczając się do analizy skazań opisanych w punktach 1, 2, 3, 4 i 9 części wstępnej pierwotnego wyroku łącznego. Sąd Odwoławczy zaznaczył również, że uzasadnienie przyszłego wyroku powinno być klarowne i precyzyjne, a nie jedynie "naszpikowane" orzeczeniami Sądu Najwyższego i Sądów Apelacyjnych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sposób redakcji części wstępnej wyroku łącznego był wadliwy, nieczytelny i narażał wymiar sprawiedliwości na ośmieszenie.
Uzasadnienie
Część wstępna wyroku łącznego zawierała nie tylko istotne treści wyroków skazujących, ale także inne orzeczenia, wyroki łączne, które straciły moc, a nawet treść części dyspozytywnej innego wyroku łącznego, co czyniło ją niezrozumiałą.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. B. | osoba_fizyczna | skazany |
| B. M. | inne | Prokurator Prokuratury Okręgowej |
| adw. J. B. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (16)
Główne
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.k. art. 86
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 413 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 574
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 278 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 278 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 279 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 14 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 443
Kodeks postępowania karnego
u.p.a. art. 29 § 1
Ustawa Prawo o adwokaturze
Dz.U. 2002 nr 173 poz. 1419 § 14 ust. 5
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Dz.U. 2002 nr 173 poz. 1419 § 16
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rażące uchybienia formalne w redakcji części wstępnej wyroku łącznego, czyniące go nieczytelnym i niezrozumiałym.
Godne uwagi sformułowania
tak kuriozalne zredagowanie części wstępnej wyroku łącznego nie tylko utrudnia zrozumienie jego treści, ale wręcz naraża wymiar sprawiedliwości na ośmieszenie. wyrok stanowi samoistną całość i nie może być odszyfrowywany poprzez treść uzasadnienia wyroku, czy też studiowanie akt sprawy.
Skład orzekający
Alojzy Zawadzki
przewodniczący
Małgorzata Szyszko
sprawozdawca
Anna Bałazińska – Goliszewska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wymogi formalne dotyczące redakcji wyroku łącznego, w szczególności jego części wstępnej (komparycji). Konieczność zapewnienia czytelności i zrozumiałości orzeczeń sądowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z wydaniem wyroku łącznego i błędami formalnymi sądu pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne są błędy formalne w orzeczeniach sądowych i jak mogą one wpłynąć na przebieg postępowania. Kuriozalny sposób redakcji wyroku jest wart uwagi.
“Wyrok, który ośmiesza wymiar sprawiedliwości? Sąd Okręgowy uchyla kuriozalne orzeczenie.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt. IV Ka 506/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 lipca 2013r . Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Alojzy Zawadzki Sędziowie SSO Małgorzata Szyszko (spr.) SSO Anna Bałazińska – Goliszewska Protokolant Jowita Sierańska przy udziale B. M. Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2013r. sprawy M. B. w przedmiocie wydania wyroku łącznego na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 18 lutego 2013 roku sygn. akt V K 803/12 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia – Śródmieścia do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 506/13 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia po ponownym rozpoznaniu sprawy skazanego M. B. wydał w dniu18 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. akt V K 803/12 wyrok łączny, w którym w części wstępnej wskazał, że M. B. został skazany prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej z dnia 03 lipca 2007 roku, sygn. akt XII K 189/07 ⚫ za czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk ⚫ popełniony w dniu 27 grudnia 2006 roku, ⚫ na podstawie art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby oraz na podstawie art. 33 § 2 kk - 30 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu wysokości jednej stawki w kwocie 10 zł, z jednoczesnym zaliczeniem na poczet orzeczonej kary grzywny okresu zatrzymania od dnia 27 grudnia 2006 roku do dnia 28 grudnia 2006 roku; Postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 26 września 2008 roku sygn. akt II Ko 1454/08 zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności. Analogiczne postanowienie wydane zostało przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia w dniu 30 marca 2009 roku sygn. akt II Ko 319/09. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 18 czerwca 2009 roku w sprawie IV Kzw 295/09. 2. Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 02 października 2007 roku, sygn. akt II K 25/07 ⚫ za czyn z art. 278 § 3 kk w zw. z art. 64 § 1 kk ⚫ popełniony w dniu 29 września 2006 roku, ⚫ na podstawie art. 278 § 3 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na poczet orzeczonej kary okresu zatrzymania od dnia 29 września 2006 roku do dnia 30 września 2006 roku; Wyrok ten objęty został następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieście z dnia 8 października 2008 roku, sygn. akt II K 385/08, którym wymierzono skazanemu karę łączną obejmującą powyższe skazanie w wysokości 10 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresów rzeczywistego pozbawienia wolności. Następnie wyrok ten objęty został wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków z dnia 27 października 2009 roku sygn. akt II K 536/09, którym wymierzono skazanemu karę łączną obejmującą powyższe skazanie w wysokości 1 roku pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresów rzeczywistego pozbawienia wolności. 3. Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków z dnia 28 lutego 2008 roku, sygn. akt II1K 311/07 ⚫ za czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk ⚫ popełniony w dniu 29 listopada 2006 roku, ⚫ na podstawie art. 14 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby, z jednoczesnym zaliczeniem na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okresu zatrzymania w dniu 29 listopada 2006 roku; 4. Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 21 marca 2008 roku, sygn. akt II K 1306/07 ⚫ za czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk ⚫ popełniony w dniu 24 maja 2007 roku, ⚫ na podstawie art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na poczet orzeczonej kary okresu zatrzymania od dnia 24 maja 2007 roku do dnia 25 maja 2007 roku; Wyrok ten objęty został następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieście z dnia 8 października 2008 roku, sygn. akt II K 385/08, którym wymierzono skazanemu karę łączną obejmującą powyższe skazanie w wysokości 10 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresów rzeczywistego pozbawienia wolności. Wyrok ten objęty został następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków z dnia 27 października 2009 roku sygn. akt II K 536/09, którym wymierzono skazanemu karę łączną 1 roku pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresów rzeczywistego pozbawienia wolności. 5. Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej z dnia 10 czerwca 2008 roku sygn. akt XII K 1054/07 ⚫ za czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk ⚫ popełniony w dniu 26 sierpnia 2007 roku, ⚫ na podstawie art. 278 § 1 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu zatrzymania od dnia 26 sierpnia 2007 roku do dnia 27 sierpnia 2007 roku; Wyrok ten objęty został następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków z dnia 27 października 2009 roku sygn. akt II K 536/09, którym wymierzono skazanemu karę łączną 1 roku pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresów rzeczywistego pozbawienia wolności. 6. Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 18 lipca 2008 roku sygn. akt V K 506/08 ⚫ za czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk ⚫ popełniony w dniu 14 listopada 2007 roku, ⚫ na podstawie art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu zatrzymania od dnia 14 listopada 2007 roku do dnia 15 listopada 2007 roku; Wyrok ten objęty został następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 08 października 2008 roku sygn. akt II K 385/08, którym wymierzono skazanemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. 7. Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 06 sierpnia 2008 roku sygn. akt II K 470/08 ⚫ za czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk ⚫ popełniony w dniu 08 listopada 2007 roku, ⚫ na podstawie art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu zatrzymania od dnia 15 listopada 2007 roku do dnia 16 listopada 2007 roku; Wyrok ten objęty został następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 08 października 2008 roku sygn. akt II K 385/08, którym wymierzono skazanemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. 8. Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków z dnia 09 grudnia 2008 roku sygn. akt II K 1389/07 ⚫ za czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk ⚫ popełniony w dniu 06 września 2007 roku, ⚫ na podstawie art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu zatrzymania w dniu 06 października 2007 roku; Wyrok ten objęty został następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków z dnia 27 października 2009 roku sygn. akt II K 536/09, którym wymierzono skazanemu karę łączną 1 roku pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresów rzeczywistego pozbawienia wolności. 9. Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 25 lutego 2009 roku, sygn. akt V K 2536/07 ⚫ za czyn z art. 278 § 3 kk w zw. z art. 64 § 1 kk ⚫ popełniony w dniu 04 czerwca 2007 roku, ⚫ na podstawie art. 278 § 3 kk na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby oraz zaliczeniem na poczet orzeczonej kary okresu zatrzymania od dnia 04 czerwca 2007 roku do dnia 05 czerwca 2007 roku; W dniu 15 lipca 2011 roku zapadł w przedmiotowej sprawie wyrok łączny, w którym Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieście: -. - rozwiązał węzły kar łącznych orzeczonych wobec M. B. wyrokami łącznymi: Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 08 października 2008 roku sygn. akt II K 385/08 oraz Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków z dnia 27 października 2009 roku sygn. akt II K 536/09; - na podstawie art. 85 kk i art. 86 kk jednostkowe kary pozbawienia wolności wymierzone skazanemu wyrokami opisanymi w pkt 1, 2, 3, 4 i 9 części wstępnej wyroku łącznego połączył i wymierzył M. B. łączną karę 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; - na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył skazanemu na poczet orzeczonej tej kary łącznej okresy zatrzymania od dnia 27 grudnia 2006 roku do dnia 28 grudnia 2006 roku, od dnia 29 września 2006 roku do dnia 30 września 2006 roku, w dniu 29 listopada 2006 roku, od dnia 24 maja 2007 roku do dnia 25 maja 2007 roku, od dnia 04 czerwca 2007 roku do dnia 05 czerwca 2007 roku oraz karę dotychczas odbytą; - na podstawie art. 85 kk i art. 86 kk jednostkowe kary pozbawienia wolności wymierzone skazanemu wyrokami opisanymi w pkt 5, 6, 7 i 8 części wstępnej wyroku łącznego połączył i wymierzył mu łączną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; - na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył skazanemu na poczet orzeczonej kary łącznej okresy zatrzymania od dnia 26 sierpnia 2007 roku do dnia 27 sierpnia 2007 roku, od dnia 14 listopada 2007 roku do dnia 15 listopada 2007 roku, od dnia 15 listopada 2007 roku do dnia 16 listopada 2007 roku, w dniu 06 października 2007 roku oraz karę dotychczas odbytą; - pozostałe nie podlegające łączeniu rozstrzygnięcia zawarte w połączonych wyrokach pozostawił do odrębnego wykonania; - zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z wydaniem wyroku łącznego; - na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 kpk i § 14 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. B. kwotę 147,60 zł (w tym 23% podatku VAT) tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu. Po apelacji obrońcy oskarżonego Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 15 maja 2012 roku zmienił wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieście z dnia 15 lipca 2011 roku w ten sposób, że uchylił orzeczenie zawarte w pkt II i III części dyspozytywnej wyroku (a więc dotyczących skazań wymienionych w pkt 1, 2, 3, 4 i 9 części wstępnej wyroku łącznego), zaś w pozostałym zakresie utrzymał wyrok w mocy i zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu kwotę 197,12 zł, w tym podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził. Przy tak sformułowanej części wstępnej wyroku łącznego Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia w części dyspozytywnej orzeczenia: I. rozwiązał kary łączne pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 8 października 2008 r. sygn. akt IIK 385/08 oraz Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Krzyków z dnia 27 października 2009 r. sygn. akt IIK 536/09 ; II. na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności wymierzone skazanemu wyrokami opisanymi w pkt 1, 2 i 4 części wstępnej wyroku łącznego i wymierzył mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył skazanemu na poczet orzeczonej w pkt II części dyspozytywnej wyroku łącznego kary łącznej pozbawienia wolności okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach od dnia 29 września 2006 r. do dnia 30 września 2006 r. i od dnia 24 maja 2007 r. do dnia 25 maja 2007 r. oraz okresy kary dotychczas odbytej, pozostawiając jej wyliczenie Dyrektorowi Zakładu Karnego; IV. pozostałe nie podlegające łączeniu rozstrzygnięcia zawarte w połączonych wyrokach pozostawił do odrębnego wykonania; V. umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego w stosunku do wyroków opisanych w pkt 3 i 9 części wstępnej wyroku łącznego; VI. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze i § 14 ust. 5 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. B. kwotę 206,64 zł (dwieście sześć złotych 64/10) obejmującą należny podatek VAT tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu; VII. zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z wydaniem wyroku łącznego. Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca skazanego w części dotyczącej punktu II rozstrzygnięcia zarzucając: I. rażącą niewspółmierność orzeczonej kary łącznej oraz niesłuszne niezastosowanie wobec skazanego M. B. instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary, poprzez przyjęcie, że za czyny wskazane wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Fabrycznej z dnia 3 lipca 2007 r., sygn. akt: XII K 189/07, wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt: II K 25/07 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 21 marca 208 r., sygn. akt: II K 1306/07 należy wymierzyć łączną karę w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności, podczas gdy karą tak słuszną jak i celową byłaby kara w wymiarze niższym niż 2 lata pozbawienia wolności oraz warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat ; II. błąd w ustalenia faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku, polegający na uznaniu, że kara łączna w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, jest karą właściwą dla zapewnienia prawidłowego przebiegu procesu resocjalizacji oraz zapewnienia prewencyjnego oddziaływania na skazanego, podczas gdy dla zapewnienia powyższych celów postępowania karnego, wystarczającym jest orzeczenie wyrokiem łącznym za czyny wskazane wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Fabrycznej z dnia 3 lipca 2007 r., sygn. akt: XII K 189/07, wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt: II K 25/07 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 21 marca 208 r., sygn. akt: II K 1306/07, kary w wymiarze poniżej 2 lata pozbawienia wolności oraz warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat; Podnosząc tak sformułowane zarzuty obrońca skazanego wniósł o : 1. zmianę wyroku łącznego w jego pkt II przez orzeczenie wobec skazanego łącznej kary z zastosowaniem zasady asperacji w stopniu umiarkowanym, tj. poniżej 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat; 2. ewentualnie uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Apelacja okazała się skuteczna, bowiem w wyniku jej rozpoznania koniecznym stało się uchylenie zaskarżonego wyroku łącznego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia – Śródmieścia. Wyrok stanowi orzeczenie sądu, rozstrzygające merytorycznie o kwestii będącej przedmiotem postępowania sądowego. Treść wyroku składa się z części wstępnej ( komparycji, rubrum ) oraz tenoru ( formuły ) rozstrzygnięcia. Przedmiotowy zakres wyroku łącznego określa część wstępna ( komparycja wyroku łącznego ), zaś w części dyspozytywnej wyroku łącznego sąd winien rozstrzygnąć w takim zakresie, jaki określa jego komparycja. Każdy wyrok powinien przy tym spełniać postulat jasności, jednoznaczności i czytelności. Zaskarżony wyrok tych wymogów ewidentnie nie spełnia. K. wyroku łącznego winna zawierać wyłącznie wskazanie istotnych treści wyroków ulegających łączeniu . Tymczasem w komparycji zaskarżonego wyroku łącznego wskazano nie tylko treść wyroków skazujących M. B. , ale także wszystkie orzeczenia, dotyczące zarządzenia wykonania zawieszonej kary pozbawienia wolności ( pkt.1 części wstępnej ), wyroki łączne, które straciły moc ( pkt.2 i 4 części wstępnej ), a nadto w pkt.9 części wstępnej w całości opisano treść części dyspozytywnej wyroku łącznego Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 15 lipca 2011 r., przy czym wskazano także, iż „po apelacji obrońcy oskarżonego Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 15 maja 2012 roku zmienił wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieście z dnia 15 lipca 2011 roku w ten sposób, że uchylił orzeczenie zawarte w pkt II i III części dyspozytywnej wyroku (a więc dotyczących skazań wymienionych w pkt 1, 2, 3, 4 i 9 części wstępnej wyroku łącznego), zaś w pozostałym zakresie utrzymał wyrok w mocy i zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu kwotę 197,12 zł, w tym podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził”. Stwierdzić zatem należy, iż tak kuriozalne zredagowanie części wstępnej wyroku łącznego nie tylko utrudnia zrozumienie jego treści, ale wręcz naraża wymiar sprawiedliwości na ośmieszenie. Ponadto, przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy zobligowany był wydać wyrok łączny wyłącznie w zakresie pięciu skazań M. B. , tj. opisanych w punktach 1, 2, 3, 4 i 9 części wstępnej. Wprawdzie do tych skazań odnosi się część dyspozytywna wyroku, jednakże część wstępna wyroku zawiera opis dziewięciu skazań M. B. . Powoduje to praktyczną nieczytelność i niezrozumiałość wyroku, który stanowi samoistną całość i nie może być odszyfrowywany poprzez treść uzasadnienia wyroku, czy też studiowanie akt sprawy. Zasada wynikająca z treści art.413§1 pkt 4 kpk w zw. z art.574 kpk nakazuje zredagowanie wyroku w taki sposób, aby z niego wynikało nie tylko, jakie jednostkowe kary sąd połączył, lecz także - jakie wyroki skazujące były przedmiotem rozpoznania. Sąd Rejonowy tak zredagował swoje orzeczenie, że z jego treści wynika, iż przedmiotem rozpoznania były także orzeczenia, co do których zapadło już prawomocne rozstrzygnięcie. Jak już o tym była mowa, komparycja wyroku łącznego ( jego część wstępna) opisuje wyroki badane w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego i skoro w tej części ujęto wszystkie skazania M. B. , to jako logiczny jawi się wniosek, iż wszystkie te skazania były przedmiotem rozpoznania. Wprawdzie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Rejonowy podał, iż w związku z zaleceniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego z dnia 15 maja 2012 r. oraz uprawomocnieniem wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia z dnia 15 lipca 2011 r. w zakresie wymierzenia kary łącznej po połączeniu kar wymierzonych M. B. w wyrokach opisanych w pkt 5, 6, 7 i 8 części wstępnej wyroku łącznego, Sąd zobowiązany był rozpoznać sprawę w zakresie wydania wyroku łącznego jedynie w zakresie kar wymierzonych wyrokami opisanymi w pkt 1, 2, 3, 4 i 9 części wstępnej wyroku łącznego i w tym tylko zakresie sprawę rozpoznał, jednakże redakcja zaskarżonego wyroku nie pozwala na jednoznaczne odczytanie jego treści. Z powyższych powodów - bez wdawania się w merytoryczną ocenę zasadności wniesionej apelacji - koniecznym stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Ponownie rozpoznając spraw Sąd Rejonowy wyeliminuje zaistniałe w tej sprawie uchybienia, po czym podejmie odpowiednie rozstrzygnięcie, nie przekraczając jednocześnie granic, o których mowa w art.443 kpk . Sąd Odwoławczy wyraźnie przy tym zaznacza, iż obowiązkiem Sądu Rejonowego jest ujęcie w komparycji wyroku łącznego i ponowne przeanalizowanie pod katem przesłanek do wydania wyroku łącznego wyłącznie tych skazań M. B. , które zostały opisane w pkt 1, 2, 3, 4 i 9 części wstępnej wyroku łącznego Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieście z dnia 15 lipca 2011 r. Sąd Rejonowy będzie miał przy tym na uwadze, iż ewentualne uzasadnienie wydanego wyroku nie może się sprowadzać do jego „naszpikowania” orzeczeniami Sądu Najwyższego i Sądów Apelacyjnych, lecz winno w sposób klarowny i precyzyjny odnosić się do kwestii, objętych rozstrzygnięciem.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI