VI Ka 242/25

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego J. L., syna M. i V., ur. w Z., skazanego wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ za przestępstwa z art. 178b kk (nieustąpienie z miejsca wypadku, prowadzenie pojazdu mechanicznego pod wpływem środka odurzającego lub po użyciu środka odurzającego) oraz art. 244 kk (niestosowanie się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych). Obrońca zaskarżył wyrok w części dotyczącej kary, zarzucając jej rażącą niewspółmierność, a konkretnie brak zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za niezasadny. W uzasadnieniu podkreślono, że rażąca niewspółmierność kary zachodzi jedynie w przypadkach znaczącej dysproporcji między wymierzoną karą a karą sprawiedliwą społecznie. Sąd odwoławczy wskazał na dotychczasową karalność oskarżonego (czterokrotnie karanego, w tym za podobne przestępstwa), fakt niewykorzystania wcześniejszych szans resocjalizacyjnych (warunkowe zawieszenie kary, dozór elektroniczny) oraz popełnienie nowych czynów zabronionych, w tym naruszenie dwóch zakazów prowadzenia pojazdów mechanicznych i ucieczkę przed kontrolą. Sąd stwierdził, że podstawową przesłanką warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności, określoną w art. 69 § 1 kk, nie jest spełniona, gdyż oskarżony był już wcześniej skazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a skazanie to nie uległo zatarciu. W związku z tym, kara łączna 10 miesięcy pozbawienia wolności została uznana za sprawiedliwą i zasłużoną. Sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w całości, zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 180 złotych opłaty i obciążył go wydatkami postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający