VI Ka 241/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, wyrokiem z dnia 12 maja 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2016 r. (sygn. akt III K 1194/13), którym oskarżona B. K. została uznana za winną popełnienia szeregu przestępstw, w tym oszustw (art. 286 § 1 kk) i przywłaszczeń (art. 284 § 1 kk) na szkodę J. L. Oskarżona wykorzystywała niezdolność pokrzywdzonej do należytego pojmowania przedsiębranego działania z uwagi na zespół otępienny znacznego stopnia, doprowadzając ją do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na kwoty 15 000 zł (pożyczka), 20 000 zł (kredyt), 1650 zł (przywłaszczenie z ZFŚS), 2679 zł (usługi telekomunikacyjne i laptop) oraz 6098,02 zł (renta rodzinna). Sąd Rejonowy orzekł karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszoną na 4 lata, oraz obowiązek naprawienia szkody w kwocie 45 427,08 zł. Obrońca oskarżonej zaskarżył wyrok w całości, zarzucając obrazę przepisów postępowania (art. 7, 4, 5 kpk) oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za bezzasadne, szczegółowo analizując przepisy kpk dotyczące oceny dowodów i zasady in dubio pro reo. Podkreślono, że materiał dowodowy, w tym opinie sądowo-psychiatryczne i psychologiczne, jednoznacznie wskazywał na znaczną niezdolność pokrzywdzonej do podejmowania świadomych decyzji finansowych. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również rażącej niewspółmierności kary, uznając ją za adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów. Zasądzono od oskarżonej koszty postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących oszustwa i przywłaszczenia w kontekście wykorzystania nieporadności osoby starszej i chorej (zespół otępienny). Potwierdzenie zasad oceny dowodów i stosowania zasady in dubio pro reo w sprawach karnych.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego (wyzysk osoby z zespołem otępiennym) i konkretnych przepisów kodeksu karnego. Orzeczenie Sądu Okręgowego, nie Sądu Najwyższego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd prawidłowo ustalił stan faktyczny i ocenił dowody, zarzucając oskarżonej popełnienie przestępstw oszustwa i przywłaszczenia na szkodę osoby nieporadnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd prawidłowo ustalił stan faktyczny i ocenił dowody, uznając oskarżoną za winną.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że materiał dowodowy, w tym opinie biegłych, jednoznacznie potwierdza niezdolność pokrzywdzonej do należytego pojmowania przedsiębranego działania z powodu zespołu otępiennego, co uzasadnia przypisanie oskarżonej winy za oszustwa i przywłaszczenia.
Czy apelacja obrońcy podnosząca zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 7, 4, 5 kpk) i błędu w ustaleniach faktycznych jest zasadna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował zarzuty apelacji, uznając je za bezzasadne. Wskazał, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego, a zasada in dubio pro reo nie została naruszona.
Czy orzeczona kara jest rażąco niewspółmierna do popełnionych czynów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara nie jest rażąco niewspółmierna.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że wymiar kary jest adekwatny do intensywności działania oskarżonej, jej złej woli i braku zahamowań, a brak uprzedniej karalności nie stanowi wystarczającej podstawy do złagodzenia kary.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. K. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| J. L. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Dariusz Piasecki | osoba_fizyczna | prokurator |
Przepisy (15)
Główne
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 284 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 12
Kodeks karny
Czyn popełniony w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru.
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
Zastosowanie do ciągu przestępstw.
k.k. art. 4
Kodeks karny
Zasada intertemporalna (brzmienie do 30.06.2015r.).
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary.
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
Okres próby przy warunkowym zawieszeniu kary.
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
Obowiązek naprawienia szkody.
kpk art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku.
kpk art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Koszty postępowania odwoławczego.
kpk art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
kpk art. 4
Kodeks postępowania karnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego.
kpk art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada in dubio pro reo.
kpk art. 627
Kodeks postępowania karnego
Koszty procesu.
u.o.p.k. art. 2 § 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Opłaty w sprawach karnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niezdolność pokrzywdzonej do należytego pojmowania przedsiębranego działania z uwagi na zespół otępienny znacznego stopnia. • Materiały dowodowe (opinie biegłych, zeznania świadków) potwierdzające stan pokrzywdzonej i sposób działania oskarżonej. • Prawidłowa ocena dowodów przez Sąd I instancji. • Brak podstaw do zastosowania zasady in dubio pro reo. • Adekwatność orzeczonej kary.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7, 4, 5 kpk). • Błąd w ustaleniach faktycznych. • Niewyjaśnienie co stało się ze środkami pieniężnymi. • Rażąca niewspółmierność kary.
Godne uwagi sformułowania
wyzyskując niezdolność J. L. do należytego pojmowania przedsiębranego przez nią działania z uwagi na zespół otępienny znacznego stopnia • nie można zasadnie stawiać zarzutu obrazy powołanego przepisu, podnosząc wątpliwości strony, co do treści ustaleń faktycznych • przekonanie sądu o wiarygodności lub niewiarygodności określonych dowodów pozostaje pod ochroną zasady wyrażonej w art. 7 k.p.k. wtedy tylko, kiedy spełnione są warunki: ujawnienia całokształtu okoliczności sprawy • nie znała nawet wartości pieniądza i stwierdzono u niej, już w okresie zachowań oskarżonej- zespół otępienny znacznego stopnia • brak uprzedniej karalności traci na znaczeniu, a innych okoliczności łagodzących nie sposób się doszukać
Skład orzekający
Grażyna Tokarczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oszustwa i przywłaszczenia w kontekście wykorzystania nieporadności osoby starszej i chorej (zespół otępienny). Potwierdzenie zasad oceny dowodów i stosowania zasady in dubio pro reo w sprawach karnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego (wyzysk osoby z zespołem otępiennym) i konkretnych przepisów kodeksu karnego. Orzeczenie Sądu Okręgowego, nie Sądu Najwyższego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa porusza ważny społecznie problem wyzysku osób starszych i nieporadnych przez osoby bliskie, co budzi emocje i jest istotne dla szerokiego grona odbiorców.
“Jak wykorzystano nieporadność starszej pani i odebrano jej oszczędności? Sąd potwierdza winę.”
Dane finansowe
naprawienie_szkody: 45 427,08 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.