VI Ka 228/25

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego O. K., skazanego przez Sąd Rejonowy za przestępstwo z art. 178a § 1 i 4 kk (jazda pod wpływem alkoholu). Obrońca zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego (art. 1 kk w zw. z art. 95 § 1 kk, brak zamiaru bezpośredniego), obrazę przepisów postępowania (art. 7, 4, 424, 410 k.p.k.), błąd w ustaleniach faktycznych oraz rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Stwierdzono, że uzasadnienie apelacji nie koreluje z postawionymi zarzutami, a argumentacja jest ogólnikowa. Zarzuty naruszenia art. 7 i 4 k.p.k. nie zostały należycie uzasadnione. Obraza art. 424 k.p.k. nie mogła mieć wpływu na treść wyroku, a naruszenie art. 410 k.p.k. nie zostało wykazane. Zarzuty dotyczące prawa materialnego uznano za zupełnie bezzasadne. Sąd odwoławczy odniósł się również do okoliczności podanych w uzasadnieniu apelacji, wskazujących na poprawę sytuacji osobistej oskarżonego, jednak uznał, że nie mogą one spowodować zmiany rozstrzygnięcia. Podkreślono, że oskarżony jest osobą dwukrotnie karaną za to samo przestępstwo, a wymierzone wcześniej kary wolnościowe nie powstrzymały go od popełnienia kolejnego czynu. W związku z tym, tylko kara izolacyjna może spełnić cele kary i zapobiec recydywie. Sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, a oskarżonego zwolnił od kosztów postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający