VI Ka 227/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego uniewinniający oskarżonego od zarzutów związanych z nieudostępnieniem posesji do kontroli, uznając apelację prokuratora za bezzasadną.
Prokurator złożył apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku, który uniewinnił K. S. od zarzutów z ustawy Prawo Budowlane dotyczących nieudostępnienia posesji do kontroli. Sąd Okręgowy rozpoznał zarzuty obrazy prawa materialnego i błędu w ustaleniach faktycznych, uznając je za niezasadne. Sąd odwoławczy podkreślił, że jednorazowe nieudostępnienie posesji, zwłaszcza w kontekście problemów zdrowotnych oskarżonego i wadliwej korespondencji ze strony PINB, nie może być podstawą do przypisania winy umyślnej.
Sąd Okręgowy w Warszawie-Pradze rozpoznał apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku, który uniewinnił oskarżonego K. S. od zarzutów popełnienia przestępstw z art. 91 ust. 1 ustawy Prawo Budowlane. Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji obrazę prawa materialnego oraz błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że jednokrotne nieudostępnienie posesji do kontroli stanowiło wypełnienie znamion przestępstwa. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za niezasadne. W odniesieniu do zarzutu obrazy prawa materialnego, sąd wyjaśnił, że jednorazowe zaniechanie, zwłaszcza przy braku jednoznacznego zamiaru udaremnienia kontroli i uwzględniając stan zdrowia psychicznego oskarżonego (zaburzenia pamięci, lekkie upośledzenie umysłowe, nastawienia paranoiczne), nie może być podstawą do przypisania winy umyślnej. Sąd odwoławczy podkreślił, że oskarżony podejmował próby kontaktu z PINB i deklarował chęć udostępnienia posesji w dogodnym terminie. Odnosząc się do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, sąd wskazał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, iż oskarżony nie został właściwie powiadomiony o terminach kontroli zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, co wyłączało powstanie obowiązku udostępnienia posesji. Wadliwe doręczanie korespondencji, w tym kierowanie jej na adres, pod którym oskarżony nie mieszkał lub nie był uprawniony do jej odbioru, obciąża organ administracji, a nie oskarżonego. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądził koszty obrony z urzędu i obciążył Skarb Państwa wydatkami postępowania odwoławczego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jednorazowe nieudostępnienie posesji, zwłaszcza przy braku jednoznacznego zamiaru udaremnienia kontroli i uwzględniając stan zdrowia psychicznego oskarżonego oraz wadliwość procedury doręczania korespondencji przez organ, nie stanowi podstawy do przypisania winy umyślnej.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał zarzut obrazy prawa materialnego za niezasadny, wskazując, że kluczowe jest ustalenie zamiaru oskarżonego. W tym przypadku, problemy zdrowotne oskarżonego (zaburzenia pamięci, upośledzenie umysłowe, nastawienia paranoiczne) oraz nieprawidłowości w doręczaniu pism przez PINB wykluczyły możliwość przypisania winy umyślnej. Sąd podkreślił, że wadliwa korespondencja organu nie może obciążać oskarżonego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
oskarżony K. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| adw. K. K. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (9)
Główne
u.p.b. art. 91 § 1
Ustawa Prawo Budowlane
Przepis określający przestępstwo udaremnienia lub utrudnienia kontroli. Sąd odwoławczy analizował, czy jednorazowe działanie lub zaniechanie może wypełnić znamiona tego przestępstwa, zwłaszcza w kontekście zamiaru.
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zarzutu apelacji dotycząca obrazy przepisów prawa materialnego.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zarzutu apelacji dotycząca błędu w ustaleniach faktycznych.
k.p.k. art. 437 § 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa prawna do utrzymania w mocy lub zmiany zaskarżonego orzeczenia.
k.p.k. art. 454 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zakres rozpoznania apelacji.
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa prawna do obciążenia Skarbu Państwa wydatkami postępowania odwoławczego.
k.p.a. art. 79 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Wymóg bezwzględny zawiadomienia strony o terminie przeprowadzenia dowodu.
k.p.a. art. 42 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Sposób doręczania pism stronom będącym osobami fizycznymi.
k.k. art. 31 § 2
Kodeks karny
Okoliczności wyłączające lub ograniczające poczytalność.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Jednorazowe nieudostępnienie posesji, w kontekście stanu zdrowia psychicznego oskarżonego i wadliwej korespondencji organu, nie wypełnia znamion przestępstwa z art. 91 ust. 1 Prawa Budowlanego. Niewłaściwe doręczanie korespondencji przez PINB, niezgodne z przepisami K.p.a., wyłącza powstanie obowiązku udostępnienia posesji do kontroli. Brak dowodów na umyślne działanie oskarżonego w celu udaremnienia kontroli.
Odrzucone argumenty
Zarzut obrazy prawa materialnego przez sąd pierwszej instancji. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przez sąd pierwszej instancji.
Godne uwagi sformułowania
opatrznego zrozumienia przez skarżącego tej części pisemnego uzasadnienia wyroku nieprecyzyjny i faktycznie zdaje się sugerować Uważna lektura uzasadnienia pozwala jednak stwierdzić nie można uznać za zawinione zaniechanie będące emanacją choćby zamiaru wynikowego widoczne zaburzenia pamięci sięgające poziomu otępienia, objawy lekkiego upośledzenia umysłowego, a mało racjonalne pisma procesowe, nastawienia paranoiczne i poczucie krzywdy zarzut jest tyleż niezasadny co niezrozumiały wymóg ten ma charakter bezwzględny, zaś jego niedochowanie, niezależnie od wagi i treści przeprowadzonego dowodu, traktowane jest jako rażące naruszenie prawa strony nie dołożył minimalnej wręcz staranności w kierowaniu do strony postępowania korespondencji, nie może obciążać oskarżonego
Skład orzekający
Beata Tymoszów
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 91 ust. 1 Prawa Budowlanego w kontekście jednorazowego zaniechania, stanu zdrowia psychicznego sprawcy oraz wadliwości procedury administracyjnej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i stanu zdrowia oskarżonego, co może ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne są procedury administracyjne i jak stan zdrowia psychicznego może wpływać na odpowiedzialność karną. Pokazuje też, że nawet pozornie proste naruszenie przepisów może mieć złożone uzasadnienie prawne i faktyczne.
“Czy problemy ze zdrowiem psychicznym i błędy urzędników chronią przed karą za nieudostępnienie posesji do kontroli?”
Sektor
budowlane
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyWarszawa, dnia 5 sierpnia 2022 r. Sygn. akt VI Ka 227/21 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Beata Tymoszów protokolant: protokolant sądowy Natalia Wierzbicka 4.przy udziale prokuratora Mariusza Ejflera po rozpoznaniu dnia 5 sierpnia 2022 r. 5.sprawy K. S. , syna K. i L. , ur. (...) w K. 6.oskarżonego o przestępstwa z art. 91 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo Budowlane 7.na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora 8.od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku 9.z dnia 28 września 2020 r. sygn. akt II K 512/18 12.utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. K. kwotę 516,60 złotych obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT; wydatkami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 227/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 28 września 2020r., sygn. akt II K 512/18 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. K. S. Do daty wydania wyroku przez sąd odwoławczy Inspektorat Nadzoru Budowlanego nie podjął czynności zmierzających do dokonania oględzin przedmiotowej posesji Oświadczenie oskarżonego k. 263 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Oświadczenie oskarżonego Brak dowodów przeciwnych, podważających jego treść 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzuty 3.1 co do czynu z punktu II aktu oskarżenia - obraza prawa materialnego , to jest art. 91 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez uznanie, że czyn zarzucany oskarżonemu nie wypełnia znamion w/w przestępstwa z powodu jednokrotnego nieudostępnienia przez K. S. posesji przy ul. (...) w O. pracownikom Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w celu przeprowadzenia kontroli stanu technicznego budynku położonego na wskazanej nieruchomości, podczas gdy literalne brzmienie przepisu określającego w/w przestępstwo prowadzi do wniosku, iż jednorazowe działanie lub zaniechanie sprawcy stanowi udaremnienie określonych ustawa czynności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut jest niezasadny. Wynika on, jak się wydaje, z opatrznego zrozumienia przez skarżącego tej części pisemnego uzasadnienia wyroku, jaka odnosiła się do tego właśnie czynu. Przyznać przy tym trzeba, iż w omawianym zakresie ten dokument procesowy jest nieprecyzyjny i faktycznie zdaje się sugerować, że sąd meriti dokonując prawnokarnej oceny zachowania oskarżonego pod kątem znamiona z art. 91 ust. 1 pkt. 1 Prawa budowlanego skupił się na znamieniu czasownikowym uznając, że nie jest ono wypełnione przy „jednokrotnym zachowaniu oskarżonego” ( tak właśnie fragment ten odczytał autor apelacji). Uważna lektura uzasadnienia pozwala jednak stwierdzić, że przytoczone sformułowanie odnosi się do kwestii możliwości przypisania oskarżonemu winy umyślnej, to jest przyjęcia, że działając w ten sposób, choćby w zamiarze ewentualnym, chciał on „udaremnić czy utrudnić” działania kontrolne pracowników PINB. Pada on bowiem w kontekście odniesienia się również doi tego, że K. S. kontaktował się telefonicznie z tymi pracownikami, wykazywał zainteresowanie i deklarował chęć udostępnienia posesji w takich godzinach, w których w tamtym okresie nie świadczył pracy. Przy czym, przy takiej konstrukcji oskarżenia, na jaką zdecydował się prokurator i poddał ocenie Sąd Rejonowy ( co przecież nie zostało zakwestionowane w apelacji), zamiar o oskarżonego, jako świadczących o chęci udaremnienia kontroli oceniany być musi odrębnie w odniesieniu do każdego z zarzucanych mu czynów, nie zaś przez pryzmat całego okresu, w jakim faktycznie nie doszło do przeprowadzenia kontroli. W tym zaś kontekście istotnie, jednorazowego nie udostępnienia obiektu budowlanego lub terenu do kontroli, przy jednoczesnym podejmowaniu przez stronę kontaktów z PINB i deklaracją chęci wypełnienia obowiązków, ciążących na oskarżonym jako jednym ze współwłaścicieli posesji, nie można uznać za zawinione zaniechanie będące emanacją choćby zamiaru wynikowego. Dodać także należy, że choć prima facie postępowanie oskarżonego i postulaty zgłaszane przezeń pod adresem pracowników PINB w O. zdają się być nieracjonalne, ocena ta zmienia się po zapoznaniu się z opinią sądowo – psychiatryczną ( k. 147 0 150) . Biegli dostrzegli bowiem u oskarżonego widoczne zaburzenia pamięci sięgające poziomu otępienia, objawy lekkiego upośledzenia umysłowego, a mało racjonalne pisma procesowe, nastawienia paranoiczne i poczucie krzywdy, zaniedbywanie obowiązków, niepilnowanie terminów czy nieodbieranie pism wiązali z poważnym uszkodzeniem mózgu. Choć więc jednocześnie stwierdzili występowanie okoliczności opisanych w art. 31 § 2 k.p.k. rodzi się pytanie, na ile w ogóle można mówić o umyślnym działaniu oskarżonego, który wprawdzie zdaje sobie sprawę z tego, czego dotyczyć ma planowana kontrola posesji, ale z jednej strony jej się obawia ( nastawienie paranoiczne), a z drugiej próbuje ją zaplanować w dogodny dla siebie sposób, który jednak nie jest obiektywnie możliwy do wykonania. Nie dowodzi to jednak jego złej woli, chęci uniknięcia kontroli, ale właśnie nieumiejętności rozwiązania tego problemu, stąd też słusznie sąd meriti uznał, że brak podstaw do przypisania K. S. winy w tym zakresie. 3.2 co do czynów z punktów: I i III - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu, iż materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania nie pozwala na przypisanie oskarżonemu tychże czynów, podczas gdy zebrane dowody prowadzą do przeciwnego wniosku ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut jest tyleż niezasadny co niezrozumiały. Jak bowiem wprost wynika z uzasadnienia wyroku powodem wydania wyroku uniewinniającego w tym zakresie było ustalenie przez sąd meriti, iż oskarżony nie został prawidłowo – zgodnie z odnośnymi przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego – powiadomiony o terminach planowanych czynności, a zatem nie powstał w ogóle ustawowy obowiązek udostępnienia przez niego terenu czy obiektu budowlanego do kontroli. Skarżący nie kwestionował, jak to określił, przebiegu zdarzeń twierdząc, że ustalonym stanie faktycznym oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów. Przypomnieć należy więc, że zgodnie z art. 79 § 1 k.p.a. strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu ze świadków, biegłych lub oględzin przynajmniej na siedem dni przed terminem. Wymóg ten ma charakter bezwzględny, zaś jego niedochowanie, niezależnie od wagi i treści przeprowadzonego dowodu, traktowane jest jako rażące naruszenie prawa strony (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2019 r., sygn. II OSK 1602/17). Zgodnie natomiast z art. 42 § 1 k.p.a. stronie będącej osoba fizyczną pismo/przesyłkę doręcza się w jej mieszkaniu lub miejscu pracy, co nie zawsze zgodne jest z adresem jej zameldowania ( vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 sierpnia 2021 r. , sygn. II SA/Sz 379/21). Jeżeli zatem korespondencja wadliwie kierowana była jako jedna przesyłka dla U. i K. S. , to nie tylko prawem, ale wręcz obowiązkiem oskarżonego było zaniechania jej odbioru,. Nie pozostając w związku małżeńskim z U. S. (1) nie był on bowiem uprawniony do odbioru korespondencji do niej kierowanej ( nie mógł z góry zakładać, co zawiera przesyłka). U. S. (2) nie zamieszkiwała również pod adresem pobytu oskarżonego, a więc i z tego względu nie mógł K. S. odebrać kierowanej do niej korespondencji, albowiem nie był „innym dorosłym domownikiem”. Nawet w tych przypadkach oskarżony podjął próbę kontaktu z pracownikami PINB, a więc starał się – na miarę jego ówczesnych możliwości intelektualnych i psychicznych, związanych z postępującym schorzeniem – dowiedzieć się, czego dotyczyła korespondencja i ewentualnie udostępnić posesje. To, że organ postępowania administracyjnego nie dołożył minimalnej wręcz staranności w kierowaniu do strony postępowania korespondencji, nie może obciążać oskarżonego, a na pewno – świadczyć o jego winie umyślnej. NA marginesie zaznaczyć wypada, że rozważania skarżącego co do stawiania zarzutów U. S. (2) , są dalece nieprzekonujące. Niezależnie bowiem od możliwości wejścia przez nią na posesje w O. , przy ul. (...) formalnie ciążył na niej także obowiązek udostępnienia posesji do kontroli. Nie tylko, że tego nie uczyniła, ale nawet nie podjęła żadnych kroków, aby o aktualnej sytuacji faktycznej powiadomić PINB. Wniosek uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec bezzasadności postawionych zarzutów, a tym samym niemożności zastosowania art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 454 § 1 k.p.k. wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Rozstrzygnięcie co do winy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Skarżący wyrok na niekorzyść oskarżonego podmiot fachowy nie wykazał zasadności podniesionych uchybień 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Obciążanie wydatkami postępowania odwoławczego Skarbu Państwa Zgodnie z art. 636 § 1 k.p.k. 7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator, Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Uniewinnienie 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI