VI Ka 22/22

Sygn. akt VI Ka 22/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 marca 2022 r. Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Elżbieta Kosecka - Sobczak Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Popławska przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Elblągu Beaty Iskrzyńskiej po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2022 r. w Elblągu sprawy J. M. (1) s. J. i G. ur. (...) w E. oskarżonego o czyn z art. 244 kk w zb. z art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 4 października 2021 r. sygn. akt VIII K 702/21 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie przed sądem II instancji, przy czym zwalnia go od opłaty. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 22/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 04 października 2021r. w spr. VIII K 702/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. J. M. (1) Karalność oskarżonego. Czyn z art. 244kk i art. 180a kk . Informacja z KRK k.82-84 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Informacja z KRK Informacja z KRK została sporządzona przez podmiot do tego uprawiony, jej treść nie była kwestionowana przez strony, stąd dowód ten zasługuje na wiarygodność, a w świetle tego dowodu karalność oskarżonego nie budzi wątpliwości. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. Wymierzenia kary pozbawienia wolności zamiast kary grzywny lub ograniczenia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Oskarżony nie zgodził się z wyrokiem sądu I instancji w zakresie orzeczonej kary pozbawienia wolności. Podał, że: - wie, iż popełnił przestępstwo, ale żałuje tego i postanawia poprawę, - na utrzymaniu ma 3-letniego syna i chorą na nowotwór złośliwy narzeczoną, - musi pomagać narzeczonej w codziennym funkcjonowaniu, zapewnić rodzinie normalne funkcjonowanie, - osadzenie go ograniczy poczucie bezpieczeństwa jego rodzinie, narazi ją na długotrwały stres (a taki stres może spowodować u narzeczonej zaostrzenie choroby), zachwieje bezpieczeństwem finansowym i stabilizacją. Jednak przytoczone w apelacji argumenty nie mogą doprowadzić do postulowanej przez skarżącego zmiany kary. Celem kary jest sprawiedliwa odpłata za popełnione przestępstwo, z zastosowaniem adekwatnej reakcji karnej, w postaci wymierzenia optymalnej sankcji, stanowiącej zasłużoną dolegliwość dla sprawcy, z uwzględnieniem wszelkich okoliczności występujących w konkretnej sprawie, które ustawodawca karze brać pod uwagę przy wymiarze kary, a wymienionych w art. 53 kk . Sąd zobowiązany jest więc uwzględnić stopień społecznej szkodliwości czynu oraz brać pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do sprawcy, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, uwzględnić motywację i sposób zachowania sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, sposób życia oskarżonego przed i po popełnieniu przestępstwa. Przenosząc te uwagi w realia niniejszej sprawy, to trudno uwierzyć w zapewnienie oskarżonego, iż postanawia poprawę. Bowiem z informacji z KRK i ewidencji wykroczeń wynika, że jest on sprawca niepoprawnym, który popełnił wiele wykroczeń a także wiele przestępstw - polegających na niestosowaniu się do orzeczonych zakazów prowadzenia pojazdów. Z informacji z KRK wynika, że sądy za przestępstwa prowadzenia pojazdów pomimo cofnięcia uprawnień lub niestosowania się do orzeczonych zakazów, to początkowo orzekały wobec oskarżonego kary wolnościowe: grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Kary te nie odniosły jednak żadnego skutku wychowawczo-poprawczego wobec oskarżonego, skoro oskarżony dalej łamał orzeczone wobec niego zakazy prowadzenia pojazdów. Ponadto przypisanego mu czynu z 17 lutego 2021r. dopuścił się naruszając aż trzy sądowe zakazy prowadzenia pojazdów i dodatkowo naruszając decyzję, którą cofnięto mu uprawnienia do kierowania pojazdami. Okoliczności te wskazują więc na to, że stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu kolejnego przestępstwa jest wysoki, że J. M. świadomie lekceważy dotychczasowe orzeczenia sądów i kieruje pojazdem pomimo orzekanych zakazów, a wobec tego nie można zaufać jego zapewnieniom o poprawie i zasadnie przyjąć, że z pewnością oskarżony nie powróci na drogę przestępstwa. A wobec tego nie można oskarżonemu pobłażać i liczyć na to, że wreszcie zrozumie naganność swojego zachowania i się zmieni i że wobec tego wystarczające – dla osiągniecia tego celu- będzie orzeczenie postulowanej w apelacji kary wolnościowej. W tych okolicznościach sprawy, to właśnie odpowiednio wymierzona kara izolacyjna spełni nie tylko rolę odwetu za popełnione przestępstwo, ale może wreszcie będzie też czynnikiem wychowawczym, pozwalającym na realne uzmysłowienie sprawcy nie tylko faktu nieopłacalności łamania prawa, ale i związanych z tym konsekwencji. Kara ma oddziaływać również na społeczeństwo, szczególnie na tych, którzy gotowi są iść w ślady oskarżonego. Mimo bowiem zapewnień oskarżonego, że się poprawi nie można mówić o pozytywnej prognozie penitencjarnej w sytuacji, gdy oskarżony, mając świadomość naganności swojego postępowania (co jest oczywiste w świetle jego uprzedniej karalności) i orzeczonych zakazów oraz cofnięcia uprawnień, zdecydował się na kolejne, podobne naruszenie porządku prawnego, dokonane z pełną premedytacją. A wobec tego nie można było też stwierdzić warunków do warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Natomiast samo przyznanie się oskarżonego zostało już dostatecznie uwzględnione przy wymiarze kary, skoro za przestępstwo z art. 244 kk grozi kara do 5 lat pozbawienia wolności, a sąd I instancji orzekł karę znacznie niższą niż maksymalna. Dlatego orzeczona kara 1 roku pozbawienia nie może być uznana za karę rażąco surową. Wręcz przeciwnie, to postulowana kara wolnościowa byłaby karą rażąco łagodną w sposób nie przystający do dyrektyw z art. 53 kk i w realiach niniejszej sprawy nie dająca się zaakceptować. Natomiast same okoliczności dotyczące sytuacji rodzinnej oskarżonego, w tym choroby konkubiny, będą miały znaczenie głównie na etapie wykonania kary. Należy jedynie zaznaczyć, że to przecież oskarżony swoim niepoprawnym zachowaniem i popełnieniem kolejnego przestępstwa z art. 244 kk doprowadził do tego, że będzie musiał odbyć karę, co w konsekwencji pociągnie za sobą niedogodności w życiu jego rodziny. Wniosek o zmianę wyroku co do kary i w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczenie kary grzywny lub ograniczenia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z powodów dla których zarzut i argumenty przytoczone przez oskarżonego na jego poparcie nie zasługiwały na uwzględnienie. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Cały zaskarżony wyrok Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Z powodów dla których zarzut i argumenty przytoczone przez oskarżonego na jego poparcie nie zasługiwały na uwzględnienie. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności pkt. II apelacja oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie, stąd zachodziły podstawy z art. 636§1kpk do obciążenia oskarżonego kosztami za postępowanie odwoławcze, przy czym z uwagi na niskie zarobki to zwolniono go od opłaty ( art. 624§1 kpk w zw. z art. 17 ustawy z 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych ). 7. PODPIS