VI Ka 218/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący oskarżonego za kierowanie pojazdem bez uprawnień, uznając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za uzasadnioną ze względu na recydywę i postawę oskarżonego.
Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał apelację oskarżonego i jego obrońcy od wyroku skazującego za przestępstwo z art. 180a kk. Sąd uznał obie apelacje za bezzasadne, utrzymując w mocy zaskarżony wyrok. Podkreślono prawidłowość postępowania dowodowego, ocenę dowodów, kwalifikację prawną czynu oraz przyjęcie konstrukcji ciągu przestępstw. Sąd Okręgowy uzasadnił wybór bezwzględnej kary pozbawienia wolności ze względu na wielokrotną karalność oskarżonego za podobne przestępstwa i jego negatywną prognozę kryminologiczną.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę A. S. oskarżonego z art. 180a kk, wniesioną na skutek apelacji oskarżonego i jego obrońcy od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej. Sąd Okręgowy stwierdził, że żadna z wywiedzionych apelacji nie była zasadna i utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Uzasadnienie wskazuje na prawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego przez Sąd I instancji, prawidłową analizę i ocenę dowodów, a także na niebudzące wątpliwości sprawstwo i winę oskarżonego. Sąd Okręgowy potwierdził również prawidłowość przyjętej kwalifikacji prawnej czynu oraz zastosowanie konstrukcji ciągu przestępstw (art. 91 § 1 kk). Kluczowym elementem uzasadnienia jest ocena kary orzeczonej przez Sąd Rejonowy – 6 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy uznał tę karę za w pełni zasłużoną i nie wykazującą cech rażącej surowości, biorąc pod uwagę postawę oskarżonego, okoliczności popełnienia czynów, jego dotychczasowy sposób życia, wielokrotną karalność za identyczne przestępstwa (czterokrotnie z art. 180a kk na moment popełnienia pierwszych czynów, a następnie kolejne skazania), zupełną nieskuteczność kar wolnościowych oraz krańcową niepoprawność oskarżonego. Sąd szczegółowo opisał kolejne przestępstwa popełnione przez A. S., podkreślając jego upór w łamaniu prawa, nawet w dniu, w którym zapadał wyrok skazujący go po raz piąty za podobne przestępstwo. Sąd odrzucił argumenty obrońcy dotyczące braku zagrożenia dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, wskazując, że samo kierowanie pojazdem bez uprawnień tworzy zagrożenie i godzi w system prawny. Ze względu na negatywną prognozę przestrzegania prawa w przyszłości, sąd uznał, że jedynie kara izolacyjna może skłonić oskarżonego do zmiany postawy. Na koniec orzeczono o kosztach obrony z urzędu oraz zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, kara jest uzasadniona.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał karę za w pełni zasłużoną ze względu na wielokrotną karalność oskarżonego za identyczne przestępstwa, nieskuteczność kar wolnościowych oraz negatywną prognozę kryminologiczną, wskazującą na potrzebę kary izolacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w kontekście utrzymania wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (4)
Główne
k.k. art. 180a
Kodeks karny
k.k. art. 91 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wielokrotna karalność oskarżonego za identyczne przestępstwa. Nieskuteczność kar wolnościowych wobec oskarżonego. Negatywna prognoza kryminologiczna. Konieczność zastosowania kary izolacyjnej. Prawidłowość postępowania dowodowego i oceny dowodów przez Sąd I instancji. Prawidłowość kwalifikacji prawnej i zastosowania konstrukcji ciągu przestępstw.
Odrzucone argumenty
Apelacja oskarżonego (domagająca się poprawy). Apelacja obrońcy (kwestionująca wysokość kary, podnosząca kwestie zagrożenia dla bezpieczeństwa ruchu, wiedzy i umiejętności oskarżonego).
Godne uwagi sformułowania
krańcowa niepoprawność oskarżonego zupełna nieskuteczność kar typu wolnościowego skrajna niepoprawność i upór w łamaniu porządku prawnego tylko przypadek i zbieg okoliczności sprawił, że zatrzymany został ponownie przez inny patrol policyjny zachowania A. S. nacechowane były wyjątkowo wysokim stopniem zawinienia oraz społecznej szkodliwości jedynie kara izolacyjna podlegająca efektywnemu wykonaniu może potencjalnie skłonić wymienionego do zmiany postawy życiowej
Skład orzekający
Arkadiusz Łata
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania bezwzględnej kary pozbawienia wolności w przypadku recydywy w przestępstwach z art. 180a kk oraz ocena postawy sprawcy."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i wysokiego stopnia recydywy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje problem recydywy w przestępstwach drogowych i pokazuje, jak sąd ocenia postawę sprawcy, który wielokrotnie łamał prawo, co prowadzi do surowszej kary.
“Recydywa drogowa: dlaczego 6 miesięcy więzienia to nie 'za dużo' dla notorycznego kierowcy bez prawa jazdy?”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt VI Ka 218/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 maja 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Arkadiusz Łata Protokolant Anna Badura przy udziale Agaty Górskiej Prokuratora Prokuratury Rejonowej w R. po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2018 r. sprawy A. S. / S. / ur. (...) w P. syna S. i H. , oskarżonego z art. 180a kk na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 8 listopada 2017 r. sygnatura akt VI K 408/17 na mocy art. 437§1 kpk , 624§1 kpk 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; 2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego M. N. kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym; 3. zwalnia oskarżonego w całości od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 218/18 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy stwierdził, co następuje. Żadna z wywiedzionych apelacji nie okazała się zasadna, toteż żadna z nich nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd I instancji w prawidłowy sposób przeprowadził postępowanie dowodowe i w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku dokonał prawidłowej analizy oraz oceny przeprowadzonych na rozprawie głównej dowodów. W świetle niekwestionowanych przez apelujących ustaleń faktycznych okoliczności czynów przypisanych oskarżonemu, a także sprawstwo i wina A. S. nie budziły najmniejszych wątpliwości. Również przyjęta przez Sąd Rejonowy kwalifikacja prawna występków oskarżonego jest prawidłowa, podobnie jak i spięcie ich węzłem konstrukcji ciągu przestępstw w rozumieniu przepisu art. 91 § 1 kk . Sąd jurysdykcyjny ze wszech miar trafnie ustalił, wskazał oraz ocenił wszystkie okoliczności mające wpływ na wybór rodzaju i rozmiaru kary, a nadto na stwierdzenie negatywnej względem A. S. prognozy społeczno-kryminologicznej wykluczającej wszelką możliwość zastosowania dobrodziejstwa w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Orzeczona bezwzględna kara 6 miesięcy pozbawienia wolności – jakkolwiek dotkliwa dla oskarżonego – oceniona została jako w pełni zasłużona i nie wykazująca cech rażącej i niewspółmiernej surowości. Sąd Rejonowy postąpił słusznie sięgając spośród katalogu kar przewidzianych w sankcji przepisu art. 180a kk – po karę rodzajowo najsurowszą i nadając jej bezwzględny charakter. Za powyższym rozwiązaniem zdecydowanie przemawiała bowiem postawa A. S. i okoliczności w jakich dopuścił się on aktualnych czynów, a zarazem jego dotychczasowy sposób życia, wielokrotna wcześniejsza karalność za dosłownie identyczne przestępstwa, zupełna nieskuteczność kar typu wolnościowego, a co za tym idzie – krańcowa niepoprawność oskarżonego. Dość powiedzieć, iż na moment popełnienia dwóch pierwszych z przypisanych wymienionemu obecnie czynów – tj. na dzień 2 czerwca 2017 r., był on już czterokrotnie karany z art. 180a kk , co nie stanowiło dla oskarżonego żadnego czynnika powstrzymującego od dokonania dalszych tego rodzaju występków. Dwóch kolejnych przestępstw z art. 180a kk A. S. dopuścił się w jednym i tym samym dniu, w warunkach wyjątkowo go obciążających. Oto bowiem, gdy zatrzymany został do kontroli drogowej i gdy po stwierdzeniu, że nie posiada on uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, funkcjonariusze policji nakazali odstawienie wozu na parking, oskarżony odczekał, aż się oddalą, po czym samowolnie kontynuował jazdę. Tylko przypadek i zbieg okoliczności sprawił, że zatrzymany został ponownie przez inny patrol policyjny. Trudno zatem o bardziej wymowny przykład skrajnej niepoprawności i uporu w łamaniu porządku prawnego. Tymczasem, jeśli oskarżony „miał do załatwienia coś ważnego”, jak przykładowo wizyta lekarska nic nie stało na przeszkodzie, by skorzystać ze środków komunikacji publicznej, czy nawet z taksówki. Następne przestępstwo popełnione zostało po upływie zaledwie czterech dni, czyli w dacie 6 czerwca 2017 r. Co istotne, w tym właśnie dniu w Sądzie Rejonowym w Rudzie Śląskiej zapadł w sprawie o sygnaturze akt VI K 97/17 wyrok skazujący A. S. po raz piąty za wcześniejsze przestępstwo z art. 180a kk . Dokonanie jeszcze tego samego dnia kolejnego identycznego czynu stawiało oskarżonego w jak najgorszym świetle w kontekście prognozy przestrzegania przezeń prawa na przyszłość. Dalszy przebieg wypadków sprowadzał się do kolejnego – szóstego już skazania z art. 180a kk – wyrokiem Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 20 czerwca 2017 r. – sygn. akt VI K 154/17 oraz kolejnego czynu o powyższej kwalifikacji prawnej mającego miejsce 23 sierpnia 2017 r. Jak już wspomniano, oskarżony wykazał skrajną niepoprawność i nieposłuszeństwo względem porządku prawnego. W żadnej mierze nie przekonuje zatem „obietnica poprawy” zawarta w jego osobistej apelacji. Nie ma również nic do rzeczy, czy i jakiego rodzaju zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym spowodował oskarżony, jak i zakres jego wiedzy w sferze przepisów regulujących ów ruch, czy wreszcie praktyczne umiejętności w kierowaniu pojazdami mechanicznymi – o czym pisze obrońca. Kierowanie takim pojazdem bez uprawnień samo w sobie tworzy zagrożenie dla ruchu i dodatkowo godzi także w system prawny. Zachowania A. S. nacechowane były wyjątkowo wysokim stopniem zawinienia oraz społecznej szkodliwości. Tym samym – na tle jego sylwetki, niepoprawności i karalności – nie wchodził w rachubę wybór kary łagodniejszego rodzaju, zwłaszcza w obliczu zupełnej nieskuteczności takich kar wymierzanych wcześniej. Prognoza przestrzegania przez oskarżonego prawa w przyszłości również kształtuje się ujemnie. W konsekwencji jedynie kara izolacyjna podlegająca efektywnemu wykonaniu może potencjalnie skłonić wymienionego do zmiany postawy życiowej. Sąd Okręgowy uznał przeto zaskarżony wyrok za trafny i dlatego utrzymał go w mocy. O należnościach obrońcy z urzędu oraz o kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono jak w punktach: 2 i 3 wyroku niniejszego.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI