VI Ka 216/23

Sąd Okręgowy w Jeleniej GórzeJelenia Góra2023-04-18
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
kradzież z włamaniempostępowanie odwoławczezasada in dubio pro reoocena dowodówniekorzyść oskarżonegouniewinnienie

Podsumowanie

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, eliminując z podstawy prawnej uniewinnienia przepis o zasadzie "nullum crimen sine culpa", ale utrzymał w mocy uniewinnienie oskarżonego od zarzutu kradzieży z włamaniem z powodu braku wystarczających dowodów.

Prokurator złożył apelację od wyroku Sądu Rejonowego uniewinniającego oskarżonego P.P. od zarzutu kradzieży z włamaniem. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną, stwierdzając, że zebrany materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie ponad wszelką wątpliwość, że oskarżony dopuścił się zarzucanego czynu. Sąd utrzymał w mocy uniewinnienie, ale zmienił podstawę prawną, eliminując odwołanie do zasady "nullum crimen sine culpa", gdyż nie była ona podstawą faktyczną uniewinnienia.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonego P.P., który został uniewinniony przez Sąd Rejonowy od zarzutów kradzieży z włamaniem (art. 279 § 1 kk) i nielegalnego posiadania materiałów wybuchowych (art. 263 § 2 kk). Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że dowody pozwalały na skazanie. Sąd Okręgowy nie podzielił tego stanowiska. Analizując zebrany materiał dowodowy, w tym zeznania świadka D.C. dotyczące samochodu oskarżonego i znalezionych w nim przedmiotów, a także kluczyków do kajdanek znalezionych na posesji, sąd odwoławczy stwierdził, że dowody te nie pozwalają na ustalenie ponad wszelką wątpliwość, iż oskarżony wszedł do budynku, dokonał włamania, ani że cokolwiek z niego zabrał. Sąd podkreślił, że w sytuacji braku możliwości usunięcia wątpliwości, należy stosować zasadę in dubio pro reo (art. 5 § 2 k.p.k.). W związku z tym apelacja prokuratora została uznana za niezasadną, a wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej uniewinnienia został utrzymany w mocy. Jednocześnie sąd odwoławczy zmienił wyrok w punkcie I części dyspozytywnej, eliminując zwrot „na podstawie art. 1 § 3 kk”, ponieważ przepis ten (zasada nullum crimen sine culpa) nie stanowił faktycznej podstawy uniewinnienia w tej konkretnej sprawie. Koszty postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zebrany materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie ponad wszelką wątpliwość, że oskarżony P. P. dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu kradzieży z włamaniem do budynku mieszkalnego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że dowody (zeznania świadka, znalezione przedmioty) nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, że oskarżony przebywał wewnątrz budynku, dokonał włamania ani niczego nie zabrał. Wobec istniejących wątpliwości, zastosowano zasadę in dubio pro reo.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku i utrzymanie w mocy w części

Strona wygrywająca

oskarżony P.P.

Strony

NazwaTypRola
P. P.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratura Rejonowa w Lwówku Śląskimorgan_państwowyprokurator
A. P.osoba_fizycznapokrzywdzona

Przepisy (7)

Główne

k.k. art. 279 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 263 § 2

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 5 § 2

Kodeks postępowania karnego

Zasada in dubio pro reo ma zastosowanie, gdy nie można wyjaśnić występujących w sprawie wątpliwości, które mają obiektywne uwarunkowania i zostały stwierdzone przez sąd rozstrzygający sprawę.

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 1 § 3

Kodeks karny

Przepis wyeliminowany z podstawy prawnej wyroku jako nie mający zastosowania w konkretnej sytuacji faktycznej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wystarczających dowodów pozwalających na ustalenie ponad wszelką wątpliwość popełnienia czynu przez oskarżonego. Zastosowanie zasady in dubio pro reo.

Odrzucone argumenty

Zarzut prokuratora o błędnych ustaleniach faktycznych sądu pierwszej instancji.

Godne uwagi sformułowania

zebrane w sprawie dowody nie pozwalają na ustalenie ponad wszelka wątpliwość, że oskarżony P. P. dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu trafnie Sąd I instancji stwierdza, że będzie miała zastosowanie zasada in dubio pro reo wynikająca z art. 5§2 k.p.k. żądane przez przepis art.5§2k.p.k. wątpliwości muszą mieć obiektywne uwarunkowania i muszą być stwierdzone przez sąd rozstrzygający sprawę.

Skład orzekający

Tomasz Skowron

przewodniczący-sprawozdawca

Robert Bednarczyk

sędzia

Andrzej Żuk

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Stosowanie zasady in dubio pro reo w sprawach karnych, ocena dowodów w kontekście kradzieży z włamaniem, prawidłowe formułowanie podstawy prawnej orzeczenia."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów w tej sprawie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje kluczową zasadę prawa karnego procesowego - in dubio pro reo - oraz pokazuje, jak sąd odwoławczy weryfikuje ustalenia faktyczne sądu niższej instancji w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy.

Czy dowody wystarczą do skazania? Sąd Okręgowy analizuje sprawę kradzieży z włamaniem.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt VI Ka 216/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 kwietnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Tomasz Skowron (spr.) Sędzia Robert Bednarczyk Sędzia Andrzej Żuk Protokolant Agnieszka Telega przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lwówku Śląskim Dariusza Skowrona po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2023r. sprawy P. P. ur. (...) w K. s. H. , W. z domu D. oskarżonego z art. 279 § 1 kk i art. 263 § 2 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 26 stycznia 2023 r. sygn. akt II K 907/21 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. P. w pkt. I części dyspozytywnej w ten sposób, że eliminuje zwrot „na podstawie art. 1 § 3 kk ” ; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 216/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śl. z dnia 26 stycznia 2023r. sygn. II K 907/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1 Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, a polegający na błędnym uznaniu przez Sąd I instancji, że zgromadzony w postępowaniu materiał dowodowy nie pozwala na uznanie ponad wszelką wątpliwość, że oskarżony P. P. dopuścił się czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, podczas gdy analiza dowodów zgromadzonych w sprawie prowadzi do wniosku przeciwnego, co w konsekwencji doprowadziło również do błędnego zwrotu oskarżonemu w pkt V dowodu rzeczowego w postaci grzejnika panelowego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Trafnie sąd I instancji wywiódł, że zebrane w sprawie dowody nie pozwalają na ustalenie ponad wszelka wątpliwość, że oskarżony P. P. dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu kradzieży z włamaniem do budynku mieszkalnego w C. pod nr (...) . Zdaniem Sądu Okręgowego dowody te nie pozwalają nawet na ustalenia, że oskarżony przebywał na terenie wspomnianej posesji ( co uczynił Sąd Rejonowy ). Świadek D. C. , która zamieszkuje w sąsiedztwie budynku nr (...) zeznała, że w dniu 5 lipca 2021r. od wczesnych godzin rannych w pobliżu stał zaparkowany samochód marki M. , którym przyjechał oskarżony. We wnętrzu tego samochodu dostrzegła przedmioty, które mogły służyć do dokonania przestępstwa: „dziwne rzeczy do wyłamywania drzwi”, duże nożyce do cięcia metali. Ok godz. 9 zaś zauważyła jak oskarżony szedł do samochodu z dużym górskim plecakiem od strony wspomnianej posesji, mając na głowie latarkę górniczą. Później zaś kiedy przyjechali policjanci samochód ten stał zaparkowany w pobliżu gazociągu. Zauważyła wydeptaną trawę oraz uchylone drzwi balkonowe w domu nr (...) . Nie zauważyła jak oskarżony wchodził , bądź wychodził ze wspomnianej posesji. W toku przeszukania posesji nr (...) w Chmieleniu znaleziono kluczyki do kajdanek, które znaleziono w samochodzie należącym do oskarżonego. Stwierdzono również wybicie okna w pomieszczeniu piwnicznym. W miejscu zamieszkania ojca oskarżonego zabezpieczono zaś grzejnik panelowy. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach twierdził, że wspomniany kluczyk znalazł w pobliżu ogrodzenia posesji nr (...) w C. , a grzejnik został zakupiony przez jego ojca i był w opakowaniu. Jakkolwiek prawdziwość wyjaśnień oskarżonego w części, gdzie mówi on o powodach przyjazdu i pobytu w miejscowości C. ( spotkanie z bliżej nieustaloną kobietą w celu uprawiania seksu ) wydaje się mało prawdopodobna to jednak nie można takiej sytuacji z całą pewnością wykluczyć. Świadek D. C. nie widziała co prawda w jego towarzystwie żadnej kobiety, jednakże z jej zeznań nie wynika aby obserwowała ona sąsiednią posesje przez cały czas. W części zaś gdzie oskarżony mówi o sposobie wejścia w posiadanie kajdanek i zakupienia grzejnika przez jego ojca wyjaśnienia te w ogóle trudno podważyć. Warto zauważyć, że w niniejszej sprawie pomimo podjętych przez sąd meriti starań nie zdołano przesłuchać w charakterze świadka pokrzywdzonej A. P. . Z tego tez powodu nie sposób jest ustalić jakie elementy instalacji i kiedy zostały faktycznie zdemontowane i skradzione. Tak zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do ustalenia ponad wszelką w wątpliwość, że po pierwsze oskarżony był we wnętrzu domu pod nr (...) w C. , po drugie, że dokonał włamania do tego domu, po trzecie zaś, że cokolwiek zabrał z jego wnętrza. W tej sytuacji trafnie Sąd I instancji stwierdza, że będzie miała zastosowanie zasada in dubio pro reo wynikająca z art. 5§2 k.p.k. Przypomnieć trzeba, że zasada wyrażona w przepisie art.5§2k.p.k. ma zastosowanie wówczas, gdy nie można było wyjaśnić występujących w sprawie wątpliwości. Podkreślenia wymaga nadto, że żądane przez przepis art.5§2k.p.k. wątpliwości muszą mieć obiektywne uwarunkowania i muszą być stwierdzone przez sąd rozstrzygający sprawę. Innymi słowy, stosowanie art.5§2k.p.k. znajduje zastosowanie wtedy, gdy możliwość pewnych ustaleń za pomocą swobodnej oceny dowodów zostaje wyczerpana. Sytuacja równoznaczna z „ nie dającymi się usunąć wątpliwościami” jest kategorią obiektywną w tym sensie, że zasady logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego lub wiedzy nie pozwalają ustalić określonego faktu. Nie ma to zatem nic wspólnego z subiektywnymi ocenami strony procesowej ( zob.: wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 31.01.2012r. sygn. akt II AKa 403/11 ). W niniejszej sprawie mamy do czynienia właśnie z taką sytuacją. Przeprowadzone przez Sąd Rejonowy postępowanie dowodowe i dokonana przez ten sąd ocena zebranych dowodów nie pozwalają na rozstrzygniecie wątpliwości co do tego, że oskarżony P. P. rzeczywiście po pokonaniu przeszkody dostał się do wnętrza domu pod nr (...) w C. i dokonał z jego wnętrza zaboru elementów miedzianej instalacji CO. Przepisy art. 5 § 2 i art. 7 k.p.k. mają charakter rozłączny. W sytuacji, gdy sąd przeprowadzi postępowanie w sposób pełny, kompletny i podda zebrane dowody ocenie spełniającej rygory art. 7 k.p.k. , to zastosowanie zasady z art. 5 § 2 k.p.k. może nastąpić, gdy tak przeprowadzona ocena dowodów potwierdzi istnienie wciąż niedających się - w oparciu o nią - usunąć wątpliwości. ( zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2022 r. sygn. IV KK 497/22, opublik. LEX nr 3458431 ). Wniosek O uchylenie wyroku w części uniewinniającej oskarżonego od popełnienia czynu z art. 279§1 k.k. i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Powyżej już wskazano dlaczego Sąd Odwoławczy nie uwzględnił zarzutu apelacji. Tym samym zawarty w niej wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 279§1 k.k. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Apelacja wywiedziona przez prokuratora okazała się nieskuteczna. Sąd Okręgowy uznał sformułowany w niej zarzut za niezasadny. W tej sytuacji uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu przestępstwa kradzieży z włamaniem okazało się prawidłowe. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Podstawa prawna uniewinnienia oskarżonego Zwięźle o powodach zmiany Powołany przez sąd I instancji przepis jest wyrazem zasady nullum crimen sine culpa. Wynika z niej, że tylko czyn zawiniony może stanowić przestępstwo. W efekcie nie popełnia przestępstwa ten, komu nie można przypisać winy w czasie czynu. Winę wyłączają np. stan wyższej konieczności ( art.26§2 k.k. ), nieletność ( art. 10 k.k. ), niepoczytalność ( art. 31 k.k. ), usprawiedliwiony błąd ( art. 29,30 k.k. ). Żadna z tych okoliczności nie była podstawa uniewinnienia oskarżonego w niniejszej sprawie. Stąd też przepis ten z podstawy prawnej należało wyeliminować. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III W związku z nieuwzględnieniem apelacji wywiedzionej przez prokuratora kosztami postepowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa – art. 636§1 k.p.k. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu kradzieży z włamaniem 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę