II Ka 315/22

Sąd Okręgowy w SiedlcachSiedlce2022-06-23
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacjiŚredniaokręgowy
prawo karnejazda po pijanemuart. 178a kkapelacjakara pozbawienia wolnościkara grzywnyterapia uzależnieńkoszty sądowe

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, uznając apelację obrońcy oskarżonego za bezzasadną i zasądzając od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego R. K. od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach, który skazał go za czyn z art. 178a § 4 kk. Obrońca zarzucił rażącą niewspółmierność kary i wniósł o jej zmianę na grzywnę. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną, podkreślając, że kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości stwarza realne zagrożenie, a podjęcie terapii uzależnień, choć zasługuje na aprobatę, nie jest podstawą do złagodzenia kary. Utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej instancji i zasądzono koszty postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy w Siedlcach, II Wydział Karny, rozpoznał sprawę R. K. oskarżonego o czyn z art. 178a § 4 Kodeksu karnego, na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 21 marca 2022 r. sygn. akt II K 1838/21. Apelacja dotyczyła głównie zarzutu rażącej niewspółmierności orzeczonej kary pozbawienia wolności w wymiarze 5 miesięcy z warunkowym zawieszeniem na okres próby 2 lat oraz kary grzywny. Obrońca argumentował, że sąd pierwszej instancji pominął istotne okoliczności łagodzące, takie jak kierowanie pojazdem na prośbę kolegi, w terenie o małym natężeniu ruchu, oraz fakt uczęszczania przez oskarżonego na terapię uzależnień. Sąd Okręgowy uznał te argumenty za niezasadne. Podkreślono, że kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości, niezależnie od motywacji czy warunków, stwarza realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu. Terapia uzależnień została doceniona, ale nie uznana za podstawę do złagodzenia kary, zgodnie z dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 kk. Sąd odwoławczy stwierdził, że kara orzeczona przez sąd rejonowy jest sprawiedliwa i spełnia cele zapobiegawcze i wychowawcze. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w całości i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 440 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że oskarżony nie spełnia przesłanek do zwolnienia od ponoszenia tych kosztów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, te okoliczności nie uzasadniają rażącej niewspółmierności kary.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości, niezależnie od motywacji czy warunków, stwarza realne zagrożenie. Terapia uzależnień, choć zasługuje na aprobatę, nie jest podstawą do złagodzenia kary w stopniu uzasadniającym zmianę orzeczenia sądu pierwszej instancji, który wziął pod uwagę inne okoliczności łagodzące.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie wyroku

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
R. K.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (7)

Główne

k.k. art. 178a § § 4

Kodeks karny

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zasada obciążenia skazanych kosztami postępowania odwoławczego.

Pomocnicze

k.k. art. 71 § § 1

Kodeks karny

Podstawa do orzeczenia grzywny obok kary pozbawienia wolności.

k.k. art. 53 § § 2

Kodeks karny

Okoliczności podjęte przez oskarżonego (terapia) zostały uwzględnione na etapie wymierzania kary.

k.p.k. art. 438 § pkt 4

Kodeks postępowania karnego

Podstawa zarzutu apelacji dotycząca rażącej niewspółmierności kary.

u.o.p.k. art. 2 § ust. 1 pkt 2

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym art. 1

Argumenty

Odrzucone argumenty

Kierowanie pojazdem w celu pomocy koledze. Kierowanie pojazdem w terenie o małym natężeniu ruchu. Uczestnictwo w terapii uzależnień jako podstawa do złagodzenia kary.

Godne uwagi sformułowania

kierowanie ciągnikiem w tak znacznym stanie nietrzeźwości, bez względu na to czy oskarżony chciał pomóc koledze, bez względu na porę dnia czy natężenie ruchu drogowego, stwarzało realne zagrożenie dla życia i zdrowia innych uczestników ruchu drogowego podjęcie przez oskarżonego konsultacji prowadzonych przez terapeutę uzależnień zasługuje na aprobatę, lecz nie należy tej okoliczności uznawać za podstawę do zmniejszenia kary czy zmiany jej rodzaju kara w żadnym razie nie nosi cech rażącej niewspółmierności, a tylko takiego rodzaju niewspółmierność mogłaby powodować wydanie orzeczenia reformatoryjnego Niewspółmierność rażąca to znaczna, zasadnicza, „bijąca w oczy " różnica między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą.

Skład orzekający

Paweł Mądry

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie stanowiska sądu odwoławczego w kwestii oceny zarzutu rażącej niewspółmierności kary w sprawach o prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, zwłaszcza w kontekście okoliczności łagodzących takich jak terapia."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zastosowanych przepisów Kodeksu karnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie dotyczy powszechnego przestępstwa prowadzenia pojazdu pod wpływem alkoholu i wyjaśnia, jakie okoliczności nie są wystarczające do uznania kary za rażąco niewspółmierną, co jest istotne dla praktyki prawniczej.

Czy pomoc koledze i terapia usprawiedliwiają jazdę po pijanemu? Sąd Okręgowy odpowiada.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II Ka 315/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 czerwca 2022r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia (del.) Paweł Mądry Protokolant: p.o. sekr. sąd. Kinga Ambroziak vel Mrozowicz przy udziale prokuratora Andrzeja Boruty po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2022 r. sprawy R. K. oskarżonego o czyn z art. 178a § 4 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 21 marca 2022 r. sygn. akt II K 1838/21 I. w zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 440 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 315/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 21 marca 2022 roku w sprawie II K 1838/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. R. K. od 21 września 2021 roku oskarżony R. K. zgłasza się co dwa tygodnie na konsultacje indywidualne do terapeuty uzależnień w Stowarzyszeniu na rzecz osób dotkniętych chorobą alkoholową, narkomanią i hazardem „SZANSA” kopia zaświadczenia wystawionego przez Stowarzyszenie „SZANSA” w S. 129 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- ---------------------- ---------------------------------------------------------- ---------------------- --------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 kopia zaświadczenia zaświadczenie uznano za wiarygodne, gdyż zostało sporządzone przez instytucję zajmującą się terapią uzależnień. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------------- ------------------- ------------------------------------------------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności w wymiarze 5 miesięcy z warunkowym jej zawieszeniem na okres próby 2 lat oraz dodatkowe orzeczenie obok kary pozbawienia wolności kary grzywny przy wymiarze których Sąd pominął istotne okoliczności łagodzące, takie jak: kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości na prośbę kolegi celem pomocy w wywiezieniu szamba, kierowanie pojazdem mechanicznym we wsi, w godzinach późno popołudniowych w czasie weekendu, przy małym natężeniu ruchu, poruszanie się pojazdem mechanicznym przez krótki odcinek drogi, uczęszczanie przez oskarżonego na terapię uzależnienia od alkoholu, co świadczy, iż adekwatną karą wymierzoną oskarżanemu powinna być kara grzywny. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - odnosząc się do zasadności zarzutu należy na wstępie stwierdzić, iż analiza treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku prowadzi do wniosku, że Sąd Rejonowy, przy wymiarze kary, nie odwołał się do okoliczności zawartych w zarzucie skarżącego. Niemniej jednak, w ocenie Sądu Okręgowego, okolicznościom wskazanym przez apelującego, nie należy nadawać zbytniej wagi, w sytuacji kiedy Sąd Rejonowy wziął pod uwagę przy ustalaniu wymiaru kary oskarżonemu R. K. jego uprzednią niekaralność, przyznanie się do popełnienia zarzucanego mu czynu, a także wyrażenie skruchy, co znajduje odpowiednie odzwierciedlenie w rozstrzygnięciu tegoż sądu i jego pisemnym uzasadnieniu. Ustalenia Sądu pierwszoinstancyjnego są słuszne, a podnoszone przez obrońcę okoliczności nie wpływają na treść orzeczenia jakie zapadło względem oskarżonego, albowiem nie wykazują na tyle istotnych faktów, aby wyrok znacząco wobec oskarżonego złagodzić. Kierowanie ciągnikiem w tak znacznym stanie nietrzeźwości, bez względu na to czy oskarżony chciał pomóc koledze, bez względu na porę dnia czy natężenie ruchu drogowego, stwarzało realne zagrożenie dla życia i zdrowia innych uczestników ruchu drogowego, zwłaszcza że oskarżony kierował pojazdem gabarytowo większym niż standardowy samochód osobowy. W zakresie okoliczności uczęszczania oskarżonego na terapię uzależnień od alkoholu, należy stwierdzić, że podjęcie przez oskarżonego konsultacji prowadzonych przez terapeutę uzależnień zasługuje na aprobatę, lecz nie należy tej okoliczności uznawać za podstawę do zmniejszenia kary czy zmiany jej rodzaju. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 115 § 2 kk , stopień szkodliwości społecznej czynu zależy m.in. od okoliczności czynu, postaci zamiaru czy motywacji, a nie zależy natomiast od zachowania oskarżonego w toku procesu. Natomiast podjęte przez oskarżonego działania zostały uwzględnione przez Sąd Rejonowy, zgodnie z art. 53 § 2 kk , na etapie wymierzania kary. - zdaniem Sądu Okręgowego, wbrew odmiennym wywodom apelującego, orzeczona względem oskarżonego R. K. kara w żadnym razie nie nosi cech rażącej niewspółmierności, a tylko takiego rodzaju niewspółmierność mogłaby powodować wydanie orzeczenia reformatoryjnego. Niewspółmierność rażąca to znaczna, zasadnicza, „ bijąca w oczy " różnica między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą. Zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen można zasadnie podnosić tylko wówczas, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy (wyrok SN z 16.11.2021 r., II DOW 15/21, LEX nr 3261440). Odnosząc się sensu stricto do podniesionego zarzutu, w ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy wymierzając R. K. karę wziął pod uwagę wszystkie ogólne dyrektywy wymiaru kary, wskazane w art. 53 kk , odpowiednio baczył na okoliczności dotyczące jego osoby, zarówno łagodzące i obciążające, wskazując należycie argumentację na ich poparcie w stosownej części pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, przy czym karę dostosował do stopnia jego winy, jak i społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu. - w literaturze wskazuje się, że wypicie 0,5 l piwa o zawartości 5,5% alkoholu powoduje stężenie alkoholu we krwi w wysokości 0,3 ‰ (W. Kotowski, Ustawa..., s. 489). Podnosi się, że dorosły człowiek o wadze od 70 do 75 kg osiąga stan po użyciu alkoholu (od 0,2 do 0,5‰) po wypiciu kieliszka wódki, lampki wina lub dużego kufla (0,5 l) piwa, a poziom około 0,6‰ alkoholu we krwi osiąga się po wypiciu trzech takich porcji (A. Święcicki, Podstawowe wiadomości o alkoholu i alkoholizmie, Warszawa 1977, s. 12). Wobec powyższego, zawartość alkoholu oskarżonego w wydychanym powietrzu, tj. 1,227 mg/l należy ocenić jako znaczną, gdyż stanowiła prawie pięciokrotność progu stanu nietrzeźwości. - kara wymierzona oskarżonemu, tj. 5 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz integralnie związana z nią kara grzywny, orzeczona na podstawie art. 71 § 1 kk jest w przekonaniu Sądu Odwoławczego karą sprawiedliwą, która spełnia cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do R. K. , a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Dodatkowe orzeczenie grzywny przy karze pozbawienia wolności, jako rozstrzygnięcie stanowiące realną dolegliwość dla oskarżonego, ma jeszcze bardziej utwierdzić go w przekonaniu o naganności jego zachowania, a także o braku bezkarności dla takiego typu zachowań w przyszłości. Wniosek 1) o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu zamiast kary pozbawienia wolności w wymiarze 5 miesięcy z warunkowym jej zawieszeniem na okres próby 2 lat, kary grzywny w rozmiarze 150 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł, 2) orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w wymiarze 3 lat ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutu warunkowała niezasadność wniosku, z którym wystąpił skarżący. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy całość wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 21 marca 2022 roku, sygn. akt II K 1838/21 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy wobec bezzasadności zarzutu apelacji obrońcy oskarżonego i braku okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. - apelacja obrońcy oskarżonego okazała się w całości bezzasadna, zatem zgodnie z art. 636 § 1 kpk oskarżony ponosi koszty sądowe postępowania odwoławczego w całości. Warto podkreślić, że z przepisu art. 636 kpk wynika zasada obciążenia osób skazanych kosztami sądowymi, zaś odstępstwo od niej winno mieć wyjątkowy charakter, uwarunkowany istnieniem przesłanek z art. 624 § 1 kpk (wyrok SA we Wrocławiu z 18.06.2019 r., II AKa 92/19, LEX nr 2718331). Oskarżony jest osobą stosunkowo młodą, niemającą nikogo na utrzymaniu, z dużymi perspektywami zatrudnienia z racji swego wykształcenia. W tej sytuacji niezasadnym byłoby zwolnienie oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 636 § 1 kpk i art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) oraz § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 663) zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 440 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wymiar kary 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI