VI Ka 192/13

Sąd Okręgowy w ElbląguElbląg2013-06-20
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaokręgowy
pobiciepowrót do przestępstwaart. 158 kkart. 64 kkapelacjasąd okręgowysąd rejonowyobrażenia ciała

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej opisu powrotu do przestępstwa, uznając apelację oskarżonego za bezzasadną i utrzymując wyrok w pozostałej części, zwalniając jednocześnie oskarżonego z kosztów postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy w Elblągu rozpoznał apelację oskarżonego P. P. od wyroku Sądu Rejonowego w Iławie, który uznał go winnym udziału w pobiciu. Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w punkcie dotyczącym opisu czynu w warunkach powrotu do przestępstwa (art. 64 § 1 kk), wskazując na inne, właściwe orzeczenie skazujące i okres odbywania kary. Apelacja oskarżonego została uznana za oczywiście bezzasadną, a wyrok w pozostałej części utrzymano w mocy. Oskarżonego zwolniono z kosztów postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy w Elblągu, rozpoznając sprawę VI Ka 192/13, zajął się apelacją wniesioną przez oskarżonego P. P. od wyroku Sądu Rejonowego w Iławie (VII Zamiejscowy Wydział Karny), który uznał go winnym popełnienia czynu z art. 158 § 1 kk, polegającego na udziale w pobiciu P. R. i spowodowaniu u niego obrażeń ciała kwalifikowanych jako naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni. Sąd Rejonowy uznał również, że czynu tego dopuszczono się w warunkach powrotu do przestępstwa (art. 64 § 1 kk), powołując się na wyrok łączny Sądu Rejonowego w Nowym Mieście Lubawskim z dnia 15 stycznia 2010 r. (sygn. akt II K 411/09) i okres odbywania kary. Sąd Okręgowy, analizując apelację oskarżonego, stwierdził błędy w ustaleniach faktycznych dotyczących powrotu do przestępstwa. W szczególności, sąd odwoławczy wskazał, że wyrok łączny z dnia 15 stycznia 2010 r. (II K 411/09) obejmował kary za różne przestępstwa, a okres odbywania kary wskazany przez Sąd Rejonowy nie był zgodny z danymi z akt sprawy. Sąd Okręgowy uznał, że właściwym orzeczeniem do wykazania powrotu do przestępstwa jest wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Mieście Lubawskim z dnia 3 października 2008 r. (sygn. akt II K 260/08), którym oskarżony został skazany za przestępstwo podobne z zastosowaniem przemocy (art. 197 § 1 kk) na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w określonych okresach. W związku z tym, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w punkcie I, precyzując opis czynu w warunkach powrotu do przestępstwa. Apelację oskarżonego uznano za oczywiście bezzasadną, a wyrok Sądu Rejonowego w pozostałej części utrzymano w mocy. Na mocy art. 457 § 2 kpk, odstąpiono od sporządzenia uzasadnienia w zakresie ustosunkowania się do zarzutów apelacji, skupiając się na zmianie dokonanej z urzędu. Oskarżonego zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wskazany wyrok łączny i okres odbywania kary nie były właściwe do stwierdzenia powrotu do przestępstwa. Właściwym było odwołanie się do innego wyroku skazującego za przestępstwo podobne.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że wyrok łączny Sądu Rejonowego w Nowym Mieście Lubawskim z dnia 15 stycznia 2010 r. (II K 411/09) obejmował kary za różne przestępstwa, a okres odbywania kary wskazany przez Sąd Rejonowy był niezgodny z danymi z akt. Sąd odwoławczy wskazał na inny wyrok (II K 260/08) jako właściwy do oceny powrotu do przestępstwa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku w części dotyczącej opisu powrotu do przestępstwa, utrzymanie w mocy w pozostałej części

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w zakresie utrzymania wyroku)

Strony

NazwaTypRola
P. P.osoba_fizycznaoskarżony
P. R.osoba_fizycznapokrzywdzony
Prokuratura Okręgowaorgan_państwowyprokurator

Przepisy (10)

Główne

k.k. art. 158 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

Dotyczy powrotu do przestępstwa w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za przestępstwo podobne. Sąd odwoławczy skorygował podstawę prawną powrotu do przestępstwa, wskazując na inne orzeczenie i okres odbywania kary.

Pomocnicze

k.p.k. art. 438

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 457 § 2

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do odstąpienia od sporządzenia uzasadnienia w zakresie ustosunkowania się do zarzutów apelacji, gdy apelacja została uznana za oczywiście bezzasadną, a wyrok utrzymano w mocy.

k.p.k. art. 437

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do zmiany zaskarżonego wyroku.

k.k. art. 197 § 1

Kodeks karny

Przywołany jako przestępstwo podobne w kontekście wcześniejszego skazania.

u.p.n. art. 62 § 1 i 3

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Przywołany w kontekście wyroku łącznego II K 411/09, który nie był właściwą podstawą do oceny powrotu do przestępstwa.

k.k. art. 282

Kodeks karny

k.k. art. 283

Kodeks karny

k.k. art. 278 § 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nieprawidłowe ustalenie podstawy prawnej powrotu do przestępstwa przez Sąd I instancji (nieodpowiedni wyrok łączny i okres odbywania kary).

Odrzucone argumenty

Udział oskarżonego w pobiciu. Spowodowanie obrażeń ciała pokrzywdzonego. Naruszenie art. 4 i 5 kpk poprzez pominięcie istotnych okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego. Rażąca niewspółmierność kary pozbawienia wolności.

Godne uwagi sformułowania

apelację oskarżonego jako oczywiście bezzasadną przywołanie akurat tego wyroku łącznego, dla wykazania działania oskarżonego w warunkach art. 64§1kk , nie było trafne trudno w tej sytuacji stwierdzić by odbycie kary z pkt. II wyroku łącznego tj. 6 miesięcy pozbawienia wolności było w pełni odbyciem kary tylko za przestępstwo podobne z art. 158§1kk przywołany w zaskarżonym wyroku okres odbycia kary od 05.06.2009r. do 27.05.2011r. dotyczył właśnie odbycia kary z wyroku w sprawie II K 260/08, a nie z wyroku łącznego w sprawie II K 411/09.

Skład orzekający

Irena Linkiewicz

przewodnicząca

Elżbieta Kosecka - Sobczak

sędzia sprawozdawca

Irena Śmietana

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja warunków powrotu do przestępstwa (art. 64 § 1 kk), w szczególności prawidłowego wskazania podstawy skazania i okresu odbywania kary."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z powrotem do przestępstwa i wyrokami łącznymi.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy istotnego zagadnienia powrotu do przestępstwa i prawidłowego stosowania art. 64 § 1 kk, co jest ważne dla praktyków prawa karnego. Korekta sądu odwoławczego pokazuje znaczenie precyzji w opisie czynu.

Powrót do przestępstwa: Jak sąd koryguje błędy w ocenie recydywy?

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VI Ka 192/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodnicząca: SSO Irena Linkiewicz Sędziowie: SO Elżbieta Kosecka - Sobczak (spr.) SO Irena Śmietana Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Klinowska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Krzysztofa Piwowarczyka po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013r., sprawy P. P. oskarżonego z art. 158 § 1 kk i inne na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Iławie VII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w (...) z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt VII K 137/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w pkt. I w ten sposób, że przyjmuje, iż oskarżony P. P. przypisanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazany za podobne przestępstwo z zastosowaniem przemocy, wyrokiem Sądu Rejonowego w Nowym Mieście Lubawskim z dnia 03.10.2008r. w sprawie II K 260/08 za czyn z art. 197§1kk i inne na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał od 12.05.2008r. do 03.10.2008r., od 03.04.2009r. do 21.05.2009r. i od 05.06.2009r. do 27.05.2011r., II. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części, uznając apelację oskarżonego za oczywiście bezzasadną, III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt VI Ka 192/13 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Iławie w VII Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w (...) wyrokiem z dnia 15 marca 2013 r. sygn. akt VII K 137/13 uznał oskarżonego P. P. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu polegającego na tym, że w dniu 07 lipca 2012 roku w (...) , woj. (...) , działając wspólnie z innymi nieustalonymi osobami brał udział w pobiciu P. R. w ten sposób, że uderzał go rękoma i kopał narażając na bezpośrednie niebezpieczeństwo skutku określonego w art. 157 § 1 kk , przy czym w wyniku pobicia pokrzywdzony doznał obrażeń głowy z powstaniem rany tłuczonej lewego łuku brwiowego oraz tylnego zwichnięcia stawu łokciowego prawej kończyny górnej, co naruszyło prawidłowe czynności narządu ciała (prawej kończyny górnej) na okres powyżej siedmiu dni, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art. 64 § 1 kk w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Nowym Mieście Lubawskim z dnia 15 stycznia 2010 roku, sygn. akt II K 411/09 za przestępstwo podobne, którą odbył w okresie od 05 czerwca 2009 r. do 27 maja 2011 roku; z tym uzupełnieniem, że odbył on karę pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym między innymi za przestępstwo podobne z art. 158 § 1 kk , to jest przestępstwa z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to, na podstawie art. 158 § 1 kk wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności. Ponadto zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych. Od powyższego wyroku apelację wniósł oskarżony, zaskarżając ten wyrok w całości, przy czym wyrokowi temu zarzucił na mocy art. 438 pkt.1-4 kpk : 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść przez ustalenie, że oskarżony brał udział w pobiciu poszkodowanego P. R. , przez co spowodował obrażenia ciała pokrzywdzonego; 2. naruszenie art. 4 i art. 5 kpk poprzez pominięcie przez Sąd I Instancji istotnych okoliczności w sprawie przemawiających na korzyści oskarżonego; 3. rażącą niewspółmierność kary pozbawienia wolności orzeczonej w rozmiarze 1 roku pozbawienia wolności, jako nieadekwatną do celów kary i pozostałych zasad określonych w art. 53kk . Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o: - zmianę zaskarżonego wyroku w przedmiocie rodzaju i wysokości orzeczonej kary pozbawienia wolności, ewentualnie, - uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania S. R. w. I. W. Z. w. N. M. L. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 20 czerwca 2013r. w sprawie VI Ka 192/13: I. zmieniono zaskarżony wyrok w pkt. I w ten sposób, że przyjęto, iż oskarżony P. P. przypisanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazany za podobne przestępstwo z zastosowaniem przemocy, wyrokiem S. R. w. N. M. L. z dnia 03.10.2008r. w sprawie II K 260/08 za czyn z art. 197§1kk i inne na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał od 12.05.2008r. do 03.10.2008r., od 03.04.2009r. do 21.05.2009r. i od 05.06.2009r. do 27.05.2011r., II. utrzymano w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części, uznając apelację oskarżonego za oczywiście bezzasadną, III. zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja oskarżonego jako oczywiście bezzasadna nie zasługiwała na uwzględnienie. Mając zaś na uwadze to, to że sąd II instancji utrzymał zaskarżony wyrok w mocy w zakresie zaskarżonym apelacją, która została uznana za oczywiście bezzasadną, i że strona nie wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, to na zasadzie art. 457§2 kpk odstąpiono od sporządzenia uzasadnienia w zakresie dot. ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w apelacji. Sąd Okręgowy sporządził więc uzasadnienie tylko w odniesieniu do kwestii dot. zmiany w zaskarżonym wyroku poczynionej z urzędu, a sprowadzającej się do poprawnego opisania działania oskarżonego w warunkach powrotu do przestępstwa. Zaskarżonym wyrokiem Sądu Rejonowego przyjęto bowiem, że P. P. brał udział w popełnieniu czynu z art. 158§1kk , przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art. 64 § 1 kk w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym S. R. w. N. M. L. z dnia 15 stycznia 2010 roku, sygn. akt II K 411/09 za przestępstwo podobne, którą odbył w okresie od 05 czerwca 2009 r. do 27 maja 2011 roku; z tym uzupełnieniem, że odbył on karę pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym między innymi za przestępstwo podobne z art. 158 § 1 kk . Jednak zdaniem sądu odwoławczego przywołanie akurat tego wyroku łącznego, dla wykazania działania oskarżonego w warunkach art. 64§1kk , nie było trafne. Z treści dołączonego do akt wyroku łącznego z dnia 15 stycznia 2010r. w sprawie II K 411/09, na który powołano się w treści zaskarżonego wyroku (k.64-66) wynika bowiem, że połączono tym wyrokiem łącznym kary jednostkowe wymierzone za różne przestępstwa tj. w pkt. I wyroku łącznego za czyny z art. 282kk , art. 283kk i z art. 62 ust. 1 i3 ustawy z 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i wymierzono karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, a w pkt. II wyroku łącznego za czyny z art. 278§1kk i z art. 158§1kk i wymierzono karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności. Z treści tego wyroku łącznego wynika więc, że kara łączna 6 miesięcy pozbawienia wolności z pkt. II zawiera w sobie nie tylko karę za przestępstwo podobne z art. 158§1kk , ale i za inne przestępstwo z art. 278§1kk , tak więc trudno w tej sytuacji stwierdzić by odbycie kary z pkt. II wyroku łącznego tj. 6 miesięcy pozbawienia wolności było w pełni odbyciem kary tylko za przestępstwo podobne z art. 158§1kk , jak to przyjął sąd I instancji w zaskarżonym wyroku. Ponadto z adnotacji na wyroku łącznym w sprawie II K 411/09 wynika, że karę pozbawienia wolności z tego wyroku łącznego P. P. odbył od 26.07.2011r. do 09.03.2012r.(przy czym został warunkowo przedterminowo zwolniony z odbycia reszty kary), a nie w okresie od 05.06.2009r. do 27.05.2011r. jak to wskazał sąd I instancji w zaskarżonym wyroku. Tym samym wyrok Sądu Rejonowego co do przyjętego opisu działania P. P. w warunkach powrotu do przestępstwa nie mógł zostać w pełni uznany za prawidłowy i zgodny zarówno z treścią art. 64§1kk , jak i z faktyczna treścią przywołanego wyroku łącznego z dnia 15 stycznia 2010r. w sprawie II K 411/09, szczególnie w zakresie dot. okresu odbycia kary/kar z tego wyroku. Mając jednak na uwadze to, że w aktach sprawy znajdują się inne wyroki dot. oskarżonego, w tym wyrok w sprawie II K 260/08 którym przypisano oskarżonemu m.in. czyn z art. 197§1kk dokonany z użyciem przemocy, to można było dokonać korekty zaskarżonego wyroku w zakresie dot. prawidłowego przywołania warunków z art. 64§1kk , zmienić zaskarżony wyrok w pkt. I i przyjąć, iż oskarżony P. P. przypisanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazany za podobne przestępstwo z zastosowaniem przemocy, wyrokiem S. R. w. N. M. L. z dnia 03.10.2008r. w sprawie II K 260/08 za czyn z art. 197§1kk i inne na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał od 12.05.2008r. do 03.10.2008r., od 03.04.2009r. do 21.05.2009r. i od 05.06.2009r. do 27.05.2011r. (k.64) . Ponadto należy zaznaczyć, że przywołany w zaskarżonym wyroku okres odbycia kary od 05.06.2009r. do 27.05.2011r. dotyczył właśnie odbycia kary z wyroku w sprawie II K 260/08, a nie z wyroku łącznego w sprawie II K 411/09. Z przedstawionych więc wyżej względów Sąd Okręgowy na mocy art. 437 kpk , zmienił zaskarżony wyrok tylko w zakresie dot. właściwego opisu działania oskarżonego w warunkach powrotu do przestępstwa, a w pozostałej części, uznając apelację oskarżonego za oczywiście bezzasadną, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok jako w pełni słuszny i trafny. Ponadto Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI