VI Ka 182/19

Sąd Okręgowy w GliwicachGliwice2019-04-09
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko wierzycielomŚredniaokręgowy
art. 300 kkzbycie mieniazaspokojenie wierzycielapostępowanie egzekucyjneapelacjakara pozbawienia wolnościobrona z urzędu

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący za występek z art. 300 § 2 kk, uznając, że zbycie zajętego lub zagrożonego zajęciem mienia przez oskarżonego uszczupliło zaspokojenie wierzyciela.

Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego A. B., skazanego za występek z art. 300 § 2 kk na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem. Głównym zarzutem apelacji było błędne ustalenie, że skutkiem zbycia przez oskarżonego samochodu było uszczuplenie zaspokojenia wierzyciela. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną, stwierdzając, że zbycie samochodu faktycznie uniemożliwiło egzekucję i dług nadal istnieje, co potwierdza popełnienie przestępstwa.

Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach, którym oskarżony A. B. został skazany za występek z art. 300 § 2 Kodeksu karnego na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na dwuletni okres próby. Sąd Rejonowy zobowiązał również oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby. Apelacja obrońcy oskarżonego zarzucała błąd w ustaleniach faktycznych, kwestionując, czy doszło do skutku w postaci uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za bezzasadny, podkreślając, że zbycie przez oskarżonego samochodu, który był zagrożony zajęciem egzekucyjnym, uniemożliwiło zaspokojenie wierzyciela, a dług nadal istnieje. Sąd nie znalazł podstaw do zmiany orzeczenia w zakresie kary, środków probacyjnych ani kosztów postępowania, zasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki i opłatę za postępowanie odwoławcze.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, zbycie takiego mienia, które uniemożliwia lub utrudnia zaspokojenie wierzyciela, stanowi wypełnienie znamion czynu zabronionego z art. 300 § 2 kk.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zbycie przez oskarżonego samochodu, który był składnikiem majątku zagrożonym zajęciem egzekucyjnym, faktycznie uszczupliło zaspokojenie wierzyciela, ponieważ dług nadal istnieje, a egzekucja z tego składnika majątku stała się niemożliwa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
A. B.osoba_fizycznaoskarżony
Skarb Państwaorgan_państwowystrona
(...) w T.instytucjawierzyciel
adw. O. S.inneobrońca z urzędu

Przepisy (4)

Główne

kk art. 300 § § 2

Kodeks karny

Pomocnicze

kpk art. 437 § § 1

Kodeks postępowania karnego

kpk art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

kk art. 72 § § 1 pkt 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zbycie przez oskarżonego samochodu zagrożonego zajęciem egzekucyjnym uszczupliło zaspokojenie wierzyciela.

Odrzucone argumenty

Brak skutku w postaci uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela. Dowolna ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji.

Godne uwagi sformułowania

zachowanie dłużnika polegające na zbyciu jakiejś rzeczy ruchomej, zajętej, czy choćby tylko zagrożonej zajęciem, tylko wtedy będzie mogło być rozpatrywane jako czyn zabroniony przez ustawę pod groźbą kary, gdy skutkiem tego zbycia należność wierzyciela nie zostanie zaspokojona choćby w części. Zachowanie oskarżonego uniemożliwiło egzekucję z tego składnika majątku oskarżonego a dług nadal istnieje. nie zawierają one cech rażącej surowości, czyli surowości nie dającej się zaakceptować.

Skład orzekający

Dariusz Prażmowski

przewodniczący

Kazimierz Cieślikowski

sprawozdawca

Piotr Pawlik

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion czynu z art. 300 § 2 kk, w szczególności wymogu uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela w kontekście zbycia mienia zagrożonego egzekucją."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, gdzie istniał dług i postępowanie egzekucyjne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje praktyczne konsekwencje prób uniknięcia egzekucji poprzez zbycie majątku, co jest częstym problemem w obrocie prawnym.

Zbyłeś samochód, bo groziła mu egzekucja? Możesz trafić do więzienia!

Dane finansowe

zwrot kosztów obrony z urzędu: 516,6 PLN

wydatki postępowania odwoławczego: 536,6 PLN

opłata za II instancję: 180 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygnatura akt VI Ka 182/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 kwietnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Dariusz Prażmowski. Sędziowie SO Kazimierz Cieślikowski (spr.) SR del. Piotr Pawlik Protokolant Dominika Koza przy udziale Dagmary Świerk Prokuratora Prokuratury Rejonowej w T. po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2019 r. sprawy A. B. ur. (...) w M. syna A. i G. oskarżonego z art. 300 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 16 listopada 2018 r. sygnatura akt II K 182/18 na mocy art. 437 § 1 kpk , art. 636 § 1 kpk 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; 2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. O. S. kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym; 3. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 536,60 zł (pięćset trzydzieści sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) i wymierza mu opłatę za II instancję w kwocie 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych). Sygn. akt VI Ka 182/19 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 16 listopada 2018 r. sygn. akt II K 182/18 Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach uznał oskarżonego A. B. za winnego występku z art. 300 § 2 kk i skazał go za ten występek na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Wykonanie tej kary warunkowo zawiesił na dwuletni okres próby. Na mocy art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązał oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby pisemnie co 3 miesiące. Orzekł o kosztach obrony z urzędu. Zasądził też Sąd od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę i wydatki. Wyrok w całości został zaskarżony apelacją obrońcy oskarżonego. Zarzuciła ona błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. Domagała się zmiany wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacje jako bezzasadna, nie zasługiwała na uwzględnienie. Obydwa zarzuty odwoławcze dotyczą tej samej okoliczności a mianowicie tego, czy nastąpił skutek w postaci uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela. Tę okoliczność apelująca uznała nie tylko za niedowiedziona ale wręcz zarzuciła sądowi dowolna ocenę materiału dowodowego. Na wstępie wypada się zgodzić z obrońcą oskarżonego. Zachowanie dłużnika polegające na zbyciu jakiejś rzeczy ruchomej, zajętej, czy choćby tylko zagrożonej zajęciem, tylko wtedy będzie mogło być rozpatrywane jako czyn zabroniony przez ustawę pod groźbą kary, gdy skutkiem tego zbycia należność wierzyciela nie zostanie zaspokojona choćby w części. W niniejszej sprawie poza sporem jest to, że istniało szereg długów B. B. względem wierzyciela, którym był (...) w T. , wynikających z zawieranych przez te podmioty umów kredytowych. Oskarżony był poręczycielem zadłużenia B. B. . Klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu także wobec A. B. nadał Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach postanowieniem z dnia 13 listopada 2014 r. Dokumentacja nadesłana przez Komornika T. A. dowodzi, że postępowania egzekucyjne toczą się nadal. W ramach postępowania egzekucyjnego Komornik miał prawo i obowiązek zająć i zlicytować samochód osobowy, który oskarżony zbył 19 sierpnia 2016 r. Zachowanie oskarżonego uniemożliwiło egzekucję z tego składnika majątku oskarżonego a dług nadal istnieje. Zatem nie ma żadnych wątpliwości, że zbycie samochodu V. (...) przez oskarżonego uszczupliło zaspokojenie wierzyciela- (...) w T. . Z tych względów obydwa zarzuty odwoławcze są bezzasadne. Innych argumentów w środku odwoławczym nie podniesiono. Jeśli chodzi o rozstrzygnięcie o karze, środku probacyjnym i obowiązku probacyjnym, to nie zawierają one cech rażącej surowości, czyli surowości nie dającej się zaakceptować. Wprawdzie wymiar kary pozbawienia wolności jest stosunkowo surowy, ale nie w takim stopniu, by mówić o rażącej (nieakceptowalnej) surowości. Dlatego zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. Nie widział Sąd Okręgowy możliwości zwolnienia oskarżonego z kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI