VI Ka 179/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, uznając apelację prokuratora dotyczącą podstawy prawnej kary łącznej za bezzasadną.
Prokurator złożył apelację od wyroku Sądu Rejonowego, kwestionując zastosowanie art. 85 k.k. przy orzekaniu kary łącznej za ciąg przestępstw. Sąd Okręgowy uznał apelację za oczywiście bezzasadną, wskazując na jednolite orzecznictwo dopuszczające powoływanie art. 85 k.k. obok art. 91 par. 2 k.k. przy orzekaniu kary łącznej, nawet jeśli jest to zbędne, ale nie stanowi błędu.
Sąd Okręgowy w Elblągu rozpoznał apelację Prokuratora Rejonowego w Elblągu, który zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej orzeczenia kary łącznej. Prokurator zarzucił obrazę prawa materialnego, twierdząc, że przy orzekaniu kary łącznej za ciąg przestępstw (pkt I-IV) oraz innego przestępstwa (pkt VII) niezasadnie zastosowano art. 85 k.k., a powinna być stosowana jedynie podstawa z art. 91 par. 2 k.k. Sąd Okręgowy uznał apelację za oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że orzecznictwo w tej kwestii nie jest jednolite, a przywołano wyroki sądów apelacyjnych i Sądu Najwyższego wskazujące, że powoływanie art. 85 k.k. obok art. 91 par. 2 k.k. przy orzekaniu kary łącznej nie stanowi błędu, który mógłby wpłynąć na treść orzeczenia. W związku z tym, sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania odwoławczego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, dopuszczalne jest powołanie art. 85 k.k. obok art. 91 par. 2 k.k. przy orzekaniu kary łącznej, nawet jeśli wskazanie obu przepisów jest zbędne, nie stanowi to błędu, który mógłby wpłynąć na treść orzeczenia.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy powołał się na orzecznictwo sądów apelacyjnych i Sądu Najwyższego, które dopuszcza takie rozwiązanie, wskazując, że art. 91 par. 2 k.k. odwołuje się do art. 85 k.k., a wskazanie obu przepisów nie jest rażącym naruszeniem prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
oskarżony D. W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. W. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator Rejonowy w Elblągu | organ_państwowy | apelujący |
| B. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| S. W. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| J. U. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| K. Ż. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Z. Z. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Zakład (...) z siedzibą w B. | instytucja | pokrzywdzony |
| F. O. | osoba_fizyczna | reprezentujący pokrzywdzonego |
| Z. G. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (13)
Główne
k.k. art. 279 § 1
Kodeks karny
Dotyczy kradzieży z włamaniem.
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
Dotyczy ciągu przestępstw.
k.k. art. 278 § 1
Kodeks karny
Dotyczy kradzieży.
k.k. art. 85
Kodeks karny
Dotyczy zasad orzekania kary łącznej.
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
Dotyczy zasad orzekania kary łącznej.
k.k. art. 91 § 2
Kodeks karny
Dotyczy łączenia kar za ciąg przestępstw z innymi przestępstwami.
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
Dotyczy warunkowego zawieszenia wykonania kary.
k.k. art. 69 § 2
Kodeks karny
Dotyczy warunkowego zawieszenia wykonania kary.
k.k. art. 70 § 2
Kodeks karny
Dotyczy okresu próby przy warunkowo zawieszonej karze.
k.k. art. 72 § 2
Kodeks karny
Dotyczy zobowiązania do naprawienia szkody.
Pomocnicze
k.p.k. art. 427 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 427 § 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Powoływanie art. 85 k.k. obok art. 91 par. 2 k.k. przy orzekaniu kary łącznej nie stanowi błędu mogącego wpłynąć na treść orzeczenia.
Odrzucone argumenty
Zastosowanie art. 85 k.k. przy orzekaniu kary łącznej za ciąg przestępstw było niezasadne i stanowiło obrazę prawa materialnego.
Godne uwagi sformułowania
apelacja Prokuratora Rejonowego w Elblągu jako oczywiście bezzasadna na uwzględnienie zasługiwać nie mogła orzecznictwo w przedmiotowym zakresie nie jest tak jednolite i kategoryczne powoływanie przy rozstrzygnięciu o karze łącznej art. 85 kk obok art. 91 par. 2 kk jest zbędne. Nie jest jednakże żadnym błędem wskazując w podstawie prawnej kary łącznej obu tych przepisów
Skład orzekający
Małgorzata Kowalczyk-Przedpełska
przewodnicząca
Elżbieta Kosecka - Sobczak
sędzia
Irena Śmietana
sędzia (sprawozdawca)
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących orzekania kary łącznej w przypadku zbiegu przepisów o ciągu przestępstw i innych przestępstw."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i interpretacji przepisów karnych materialnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii interpretacji przepisów karnych dotyczących kary łącznej, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Kara łączna za kradzieże paliwa: czy sąd dobrze zastosował przepisy?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VI Ka 179/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 maja 2013 r. Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodnicząca: SSO Małgorzata Kowalczyk-Przedpełska Sędziowie: SO Elżbieta Kosecka - Sobczak SO Irena Śmietana (spr.) Protokolant sekr.sądowy Kamila Kuniewicz przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Barbary Marszyckiej po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2013r., sprawy D. W. oskarżonego z art. 279 § 1 kk i inne na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Elblągu od wyroku Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt VIII K 84/13 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację Prokuratora Rejonowego w Elblągu za oczywiście bezzasadną, II. kosztami procesu za II instancję obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka. 179/13 UZASADNIENIE D. W. został oskarżony o to, że: I. w okresie od 5 stycznia 2013r. do 6 stycznia 2013r. w miejscowości G. przy ul. (...) na terenie niestrzeżonego parkingu osiedlowego dokonał włamania do wnętrza zbiornika z paliwem w samochodzie osobowym marki V. (...) o numerze rej. (...) , po uprzednim wywierceniu otworu w dolnej części tego zbiornika, skąd następnie zabrał w celu przywłaszczenia paliwo płynne w ilości 40 litrów oleju napędowego, w wyniku czego powstały straty w łącznej kwocie 500 zł na szkodę B. B. , tj. o czyn z art. 279 par. 1 kk , II. w okresie od 20 grudnia 2012r. do 21 grudnia 2012r. w miejscowości G. przy ul. (...) na terenie niestrzeżonego parkingu osiedlowego dokonał włamania do wnętrza zbiornika z paliwem w samochodzie osobowym marki S. (...) o numerze rej. (...) po uprzednim wywierceniu dwóch otworów w dolnej części tego zbiornika, skąd następnie zabrał w celu przywłaszczenia paliwo płynne w ilości nie mniejszej niż 30 litrów, w wyniku czego powstały straty w kwocie 368 zł na szkodę S. W. , tj. o czyn z art. 279 par. 1 kk , III. w okresie od 25 grudnia 2012r. do 2 stycznia 2013r. w miejscowości G. przy ul. (...) na terenie niestrzeżonego parkingu osiedlowego dokonał włamania do wnętrza zbiornika z paliwem w samochodzie osobowym marki D. (...) o numerze rej. (...) , po uprzednim wywierceniu otworu w dolnej części tego zbiornika, skąd następnie zabrał w celu przywłaszczenia paliwo płynne w ilości nie mniejszej niż 13 litrów benzyny, w wyniku czego powstały straty w łącznej kwocie 172zł na szkodę J. U. , tj. o czyn z art. 279 par. 1 kk , IV. w okresie od 30 grudnia 2012r. do 31 grudnia 2012r. w miejscowości G. przy ul. (...) na terenie niestrzeżonego parkingu osiedlowego dokonał włamania do wnętrza zbiornika z paliwem w samochodzie osobowym marki F. (...) o numerze rej. (...) , po uprzednim mechanicznym przecięciu plastikowego przewodu mającego zastosowanie do wlewania paliwa, począwszy od korka wlewu paliwa do zbiornika, skąd następnie zabrał w celu przywłaszczenia paliwo płynne w ilości nie mniejszej niż 10 litrów benzyny, w wyniku czego powstały straty w łącznej kwocie 96 zł na szkodę K. Ż. , tj. o czym z art. 279 par. 1 kk , V. w dniu 27 kwietnia 2012r. w miejscowości Ż. na terenie posesji przy ul. (...) poprzez wyrwanie korka wlewu paliwa zamykanego na klucz dokona włamania do zbiornika z paliwem w pojeździe marki I. o numerze rej. (...) , skąd następnie dokonał zaboru paliwa płynnego w postaci 300 litrów oleju napędowego o łącznej wartości 1800 zł na szkodę Z. Z. , tj. o czyn z art. 279 par. 1 kk , VI. w okresie od 29 sierpnia 2012r. do 30 sierpnia 2012r. w miejscowości K. na terenie znajdującego się tam odwiertu ujęcia wody, dokonał włamania do zbiornika z paliwem samochodu dostawczego marki V. (...) o numerze rej. (...) , po uprzednim wyłamaniu zamka patentowego zabezpieczającego korek wlewu paliwa, skąd następnie dokonał zaboru paliwa płynnego w postaci 50 litrów oleju napędowego o łącznej wartości 400 zł na szkodę Zakładu (...) z siedzibą w B. reprezentowanego przez F. O. , tj. o czyn z art. 279n par. 2 kk , VII. w okresie od 27 września 2012r. do 28 września 2012r. w miejscowości (...) gmina G. z terenu ogrodzonej i niedozorowanej posesji dokonał kradzieży 400 litrów paliwa płynnego w postaci oleju napędowego, w wyniku czego powstały straty w łącznej kwocie 22280 zł na szkodę Z. G. , tj. o czyn z art. 279 pr. 1 kk . Sąd Rejonowy w Elblągu wyrokiem z dnia 12 marca 2013r. w sprawie VIII K. 84/13 uznał oskarżonego D. W. : I. za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia w pkt I – IV ustalając, że zostały one popełnione w warunkach ciągu przestępstw kwalifikowanych z art. 279 par. 1 kk i za to na mocy art. 279 par. 1 kk w zw. z art. 91 par. 1 kk skaza go na karę 1 roku pozbawienia wolności, II. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt VII , czyn ten zakwalifikował z art. 278 par. 1 kk i za to na mocy art. 278 par. 1 kk skazał go na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, III. na mocy art. 85 kk , art. 86 par. 1 kk i art. 91 par. 2 kk połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności i orzekł karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, IV. na mocy art. 69 par. 1 i 2 kk w zw. z art. 70 par. 2 kk wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 4 lat, V. na mocy art. 72 par. 2 kk zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w całości w kwocie 500 zł na rzecz B. B. , w kwocie 368 zł na rzecz S. W. , w kwocie 172 zł na rzecz J. U. , w kwocie 96 zł na rzecz K. Ż. , w kwocie 2280 zł na rzecz Z. G. – w terminie 3 lat od uprawomocnienia się wyroku. Apelację od powyższego wyroku wywiódł Prokurator Rejonowy w Elblągu, zaskarżając go w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze na korzyść oskarżonego. Na podstawie art. 427 par. 2 i 438 pkt 1 kpk wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, mianowicie art. 85 kk poprzez niezasadne jego zastosowanie przy orzekaniu o karze łącznej obejmującej ciąg przestępstw z pkt I – VI i czyn z pkt VII, podczas gdy prawidłową podstawą prawną rozstrzygnięcia o karze łącznej winien stanowić w tym przypadku jedynie przepis art. 91 par. 2 kk . Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o wyeliminowanie w pkt III wyroku z podstawy prawnej rozstrzygnięcia o karze łącznej przepisu art. 85 kk i utrzymanie wyroku w mocy w pozostałym zakresie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja Prokuratora Rejonowego w Elblągu jako oczywiście bezzasadna na uwzględnienie zasługiwać nie mogła. Nie można bowiem podzielić stanowiska skarżącego, iż w omawianej sprawie podstawą prawną rozstrzygnięcia o karze łącznej winien być jedynie przepis 91 par. 2 kk . Z treści uzasadnienia wywiedzionego środka odwoławczego wynika, iż skarżący oparł się jedynie na wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 18 lipca 2002r. Tymczasem zauważyć należy, iż orzecznictwo w przedmiotowym zakresie nie jest tak jednolite i kategoryczne. Przykładowo przytoczyć można wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 25 września 2012r. w sprawie II AKa. 157/12, w którym wskazano, że „ art. 91 par. 2 kk odwołuje się wprost do art. 85 kk i warunkiem zastosowania tego pierwszego jest wystąpienie wszystkich przesłanek określonych w tym drugim. Tym samym wskazanie w podstawie prawnej kary łącznej art. 91 par. 2 kk stanowi stwierdzenie istnienia przesłanek, o jakich mowa w art. 85 kk . Stąd też można uznać, że powoływanie przy rozstrzygnięciu o karze łącznej art. 85 kk obok art. 91 par. 2 kk jest zbędne. Nie jest jednakże żadnym błędem wskazywanie w podstawie prawnej kary łącznej obu tych przepisów”. Podobne stanowisko prezentuje Sąd Najwyższy wskazując w wyroku z dnia 1 października 2008r. w sprawie VKK 215/08, że – co prawda – łączenie kar orzeczonych za ciąg przestępstw oraz za inne przestępstwo następuje w oparciu o art. 91 par. 2 kk , a nie na podstawie art. 85 kk , jednakże przywołanie w podstawie prawnej art. 85 i 86 kk , zamiast art. 91 par. 2 kk nie stanowi rażącego naruszenia prawa, które w istotny sposób mogło wpłynąć na samą treść orzeczenia. Z tych względów Sąd Okręgowy w pełni aprobując przytoczone powyżej orzeczenia, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację Prokuratora Rejonowego za oczywiście bezzasadną, tym bardziej, że skarżący w ogóle nie uzasadnił swego stanowiska.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI