VI Ka 1608/16

Warszawa, dnia 28 sierpnia 2017 r. Sygn. akt VI Ka 1608/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda Sędziowie: SO Aleksandra Mazurek SO Jacek Matusik (spr.) Protokolant: sekr. sądowy Robert Wójcik przy udziale prokuratora Jerzego Kopcia po rozpoznaniu dnia 28 sierpnia 2017 r. w Warszawie sprawy K. B. syna G. i K. , ur. (...) w W. A. E. syna M. i K. , ur. (...) w W. R. W. syna Z. i E. , ur. (...) w W. oskarżonych o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 29 września 2016 r. sygn. akt III K 449/13 utrzymuje w mocy wyrok w zaskarżonej części; wydatkami za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. B. i adw. A. M. kwoty po 619,92 zł obejmujące wynagrodzenia za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT. SSO Aleksandra Mazurek SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda SSO Jacek Matusik Sygn. akt VI Ka 1608/16 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja prokuratora nie zasługiwała na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniu autora apelacji, Sąd Rejonowy nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie uniewinnienia oskarżonych od zarzucanego im czynu z art. 13§ 1 k.k. w zw. z art. 278§ 1 k.k. W ocenie Sądu Odwoławczego, słusznie uznał Sąd I instancji, że okoliczności faktyczne sprawy z całą stanowczością przemawiają za uznaniem, iż pojazd marki V. (...) o nr rej. (...) w dniu 28 sierpnia 2012 roku był już rzecz porzuconą. Zachowanie właściciela przedmiotowego pojazdu nie sposób zakwalifikować inaczej niż jako wyzbycia się samochodu poprzez jego porzucenie. Okoliczności porzucenia pojazdu - pozostawienie go w miejscu ogólnodostępnym, na trasie szybkiego ruchu, gdzie długotrwały postój jest zabroniony, oraz mając na względzie jego warunki wskazujące, że uczestniczył w kolizji i bez uprzedniej naprawy nie jest w stanie „samodzielnie” włączyć się do ruchu panującego na trasie, jednoznacznie wskazują, że właściciel wyzbył się jego własności. Sądowi Odwoławczemu znane jest stanowisko judykatury, stanowiące, że sam brak zainteresowania rzeczą ruchomą pozostawioną w dowolnym miejscu nie stanowi o braku zamiaru wyzbycia się własności, niemniej jednak pojazd stojący od czterech dni na poboczu trasy szybkiego ruchu o niczym innym niż o chęci się jego wyzbycia świadczyć nie może. Dalsze zachowanie właściciela samochodu, który do dnia dzisiejszego nie zgłosił się do organów państwowych celem uzyskania informacji o pojeździe, potwierdza jedynie fakt wyzbycia się przez właściciela pojazdu, jego własności, a tym samym również prawidłowość ustalenia przez Sąd Rejonowy, iż przedmiotowy samochód był w dacie czynu, rzeczą porzuconą. Stanowisko prokuratora odnośnie do uznania, że w sprawie można mówić o nieudolnym usiłowaniu kradzieży pojazdu również jest błędne. Zachowanie oskarżonych było ukierunkowane na popełnienie czynu zabronionego- chęci kradzieży kół, niemniej jednak oskarżeni nie zdawali sobie sprawy, że nie dokonają zaboru rzeczy cudzej, bowiem pojazd z którego chcieli dokonać kradzieży został porzucony, a zatem nie miał właściciela. Trudno w takim przypadku mówić o nieudolnym usiłowaniu kradzieży, skoro nie istniała ochrona własności przedmiotowego pojazdu. Reasumując, Sąd Okręgowy nie przychylił się do stanowiska prokuratora, uznając tym samym orzeczenie Sądu Rejonowego w zakresie uniewinnienia oskarżonych od zarzucanego im czynu z art. 13§ 1 k.k. w zw. z art. 278§ 1 k.k. za prawidłowe. Z tych wszystkich względów, Sąd orzekł jak w wyroku. SSO Aleksandra Mazurek SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda SSO Jacek Matusik