VI KA 16/22

Sąd Okręgowy w Elblągu, VI Wydział Karny Odwoławczy, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 22 października 2021 r. (sygn. akt VIII K 415/21), którym R. P. został skazany za czyn z art. 178a § 1 Kodeksu karnego. Apelację wniósł obrońca oskarżonego, podnosząc zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 4, 5 § 2, 7 k.p.k.), błędu w ustaleniach faktycznych oraz obrazy prawa materialnego (art. 1 § 2 k.k. w zw. z art. 115 § 2 k.k.) przez uznanie czynu za przestępstwo mimo znikomej społecznej szkodliwości. Sąd Okręgowy uznał wszystkie zarzuty apelacji za niezasadne. W odniesieniu do zarzutów procesowych, sąd odwoławczy stwierdził, że nie doszło do naruszenia swobodnej oceny dowodów ani zasady in dubio pro reo. Podkreślono, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji, w tym zeznań świadków M. Ż. i K. W. oraz policjanta B. W., była prawidłowa i znalazła potwierdzenie w wyjaśnieniach samego oskarżonego. Sąd odrzucił argumentację obrońcy dotyczącą niewiarygodności świadka M. Ż. z uwagi na jego karalność czy hipotetyczny konflikt z oskarżonym. Odnosząc się do zarzutu znikomej społecznej szkodliwości, sąd wskazał, że przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. ma charakter formalny, a brak szkody nie jest decydujący. Podkreślono znaczenie wysokiego stężenia alkoholu (0,72 mg/l), wykonywanego przez oskarżonego zawodu taksówkarza oraz umyślności działania, co wykluczało przyjęcie znikomej społecznej szkodliwości. Sąd utrzymał wyrok w mocy, zasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania odwoławczego, w tym opłatę w wysokości 200 zł.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający