VI KA 156/24

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego V.S., syna I. i M., skazanego przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ wyrokiem z dnia 15 września 2023 r. (sygn. akt IV K 924/21) za przestępstwo z art. 158 § 1 Kodeksu karnego. Obrońca zaskarżył wyrok w całości, co do winy i kary, podnosząc zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.) oraz błędu w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.). Zarzuty te sprowadzały się do kwestionowania oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji, w szczególności niewiarygodności wyjaśnień oskarżonego i zeznań jego ówczesnej partnerki E.P., a także błędnej interpretacji zeznań świadka R.S. Sąd Okręgowy uznał wszystkie zarzuty apelacji za niezasadne. Wskazał, że teza o obecności E.P. na miejscu zdarzenia pojawiła się późno i była wynikiem ustalenia wersji zdarzeń po widzeniu z oskarżonym w areszcie. Podkreślono, że wyjaśnienia oskarżonego i zeznania E.P. są zgodne jedynie ze sobą, a nie z pozostałym materiałem dowodowym, w tym zeznaniami pokrzywdzonego i świadków R.S. oraz K.B., a także opinią sądowo-lekarską. Sąd odwoławczy stwierdził, że pokrzywdzony konsekwentnie opisywał przebieg zdarzenia i wskazywał na rolę oskarżonego, a zeznania świadka R.S. również potwierdzają udział dwóch mężczyzn w pobiciu. Sąd Okręgowy ocenił, że sąd pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe i dokonał jego oceny zgodnie z art. 7 k.p.k. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając, że kara orzeczona przez sąd pierwszej instancji nie jest rażąco niewspółmierna. Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę za II instancję i pozostałe koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający