VI Ka 151/16

Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę z apelacji oskarżyciela posiłkowego T. D. wniesionej na niekorzyść oskarżonego W. Ś. Apelacja dotyczyła wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 24 listopada 2015 r. (sygn. akt II K 579/14), w części dotyczącej punktu 6, w którym zasądzono kwotę 4000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Oskarżyciel posiłkowy domagał się podwyższenia tej kwoty do 5107 zł. Sąd Okręgowy uznał apelację za w pełni uzasadnioną. Wskazał, że ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji co do winy i sprawstwa oskarżonego nie budzą wątpliwości, podobnie jak kwalifikacja prawna czynu z art. 224 § 2 i 3 k.k. Sąd Okręgowy podkreślił, że zasądzenie zadośćuczynienia za doznaną krzywdę (art. 445 k.c. w zw. z art. 46 § 1 k.p.k.) wymaga spełnienia przesłanek takich jak skazanie za przestępstwo wyrządzające krzywdę, związek przyczynowy, istnienie krzywdy i wniosek pokrzywdzonego. Wszystkie te przesłanki zostały spełnione. Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd Rejonowy niezasadnie pomniejszył żądaną przez pokrzywdzonego kwotę zadośćuczynienia, co raziło niewspółmiernością. Podkreślono, że zadośćuczynienie ma charakter niemajątkowy i służy złagodzeniu krzywdy, a nie wzbogaceniu. Sąd II instancji, biorąc pod uwagę rodzaj naruszonego dobra, rozmiar krzywdy, intensywność naruszenia, nieodwracalność skutków (m.in. uszkodzenie barku prawego, długotrwałe zwolnienie lekarskie, konieczność dalszej rehabilitacji i przyszłego zabiegu operacyjnego), uznał, że żądana przez skarżącego kwota 5107 zł jest odpowiednia i nie jest wygórowana. W związku z tym Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 6, podwyższając kwotę zadośćuczynienia do 5107 zł. W pozostałej części wyrok został utrzymany w mocy. Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł i wymierzono opłatę za II instancję w kwocie 30 zł.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający