VI Ka 1484/25Uchylenie decyzji VAT sankcje
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie rozpoznał apelację wniesioną przez oskarżonego C. Z. od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2025 r., sygn. akt III K 89/24, którym został skazany za przestępstwa z art. 190 § 1 kk (groźba karalna) i art. 157 § 2 kk (naruszenie czynności narządu ciała lub spowodowanie rozstroju zdrowia). Oskarżony w swojej apelacji podniósł szereg zarzutów, w tym obrazę przepisów postępowania (m.in. art. 7, 167, 193 § 1, 201, 410 k.p.k.), błąd w ustaleniach faktycznych, naruszenie zasady obiektywizmu i równości stron, a także rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy po analizie akt sprawy uznał wszystkie zarzuty apelacji za bezzasadne. Sąd odwoławczy podkreślił, że Sąd Rejonowy przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób pełny i wyczerpujący, a ocena materiału dowodowego została dokonana zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. W szczególności odrzucono zarzut dotyczący konieczności dopuszczenia dowodu z opinii biegłego psychiatry wobec pokrzywdzonej, wskazując, że kodeks postępowania karnego nie przewiduje takiej instytucji dla oceny wiarygodności świadka, a zastosowano właściwy mechanizm w postaci opinii biegłej psycholog. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się również dowolności w ocenie dowodów ani naruszenia prawa do obrony. Zarzut obrazy art. 5 § 2 k.p.k. uznano za wadliwie skonstruowany. Również zarzut rażącej niewspółmierności kary został oddalony, wskazując, że Sąd Rejonowy prawidłowo uwzględnił okoliczności obciążające i łagodzące, a wymierzona kara grzywny była adekwatna do popełnionych czynów. W konsekwencji Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądzając od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej W. R. kwotę 1500 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz obciążając go kosztami sądowymi postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących dopuszczania dowodów z opinii biegłych w sprawach karnych, oceny wiarygodności zeznań pokrzywdzonego, stosowania zasady in dubio pro reo oraz wymiaru kary.
Dotyczy specyfiki postępowania karnego i oceny dowodów w kontekście konkretnych zarzutów apelacyjnych.
Zagadnienia prawne (4)
Czy zasadne jest niedopuszczenie dowodu z opinii biegłego psychiatry wobec pokrzywdzonej w celu oceny jej stanu psychicznego i wiarygodności zeznań?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie było podstaw do dopuszczenia dowodu z opinii biegłego psychiatry wobec pokrzywdzonej, gdyż kodeks postępowania karnego nie przewiduje takiej instytucji dla oceny wiarygodności świadka, a zastosowano właściwy mechanizm w postaci opinii biegłej psycholog.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że materiał dowodowy nie dawał podstaw do wątpliwości co do stanu psychicznego pokrzywdzonej. Podkreślono, że kodeks postępowania karnego nie przewiduje opinii psychiatrycznej dla oceny wiarygodności pokrzywdzonego/świadka, a jedynie dla oceny stanu psychicznego oskarżonego. Zastosowano mechanizm z art. 192 § 2 k.p.k. poprzez dopuszczenie opinii biegłej psycholog, która potwierdziła wiarygodność zeznań pokrzywdzonej.
Czy ocena materiału dowodowego przez Sąd Rejonowy była dowolna i jednostronna, naruszając zasady z art. 7 k.p.k. i art. 4 k.p.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ocena materiału dowodowego przez Sąd Rejonowy była wszechstronna i nie nosiła znamion dowolności.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd Rejonowy przeprowadził analizę wszystkich dowodów, szczegółowo uzasadniając, dlaczego uznał zeznania pokrzywdzonej i świadków za wiarygodne, a wyjaśnienia oskarżonego za niewiarygodne. Wskazano, że ewentualne drobne rozbieżności w zeznaniach pokrzywdzonej dotyczyły kwestii pobocznych i zostały przekonująco wyjaśnione.
Czy doszło do naruszenia prawa do obrony i zasady kontradyktoryjności poprzez nieujawnienie dokumentacji psychiatrycznej pokrzywdzonej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sposób procedowania Sądu I instancji nie doprowadził do rzeczywistego ograniczenia możliwości realizacji prawa do obrony.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że dokumentacja dotycząca zdrowia psychicznego pokrzywdzonej, podlegająca ochronie prywatności, nie zawierała informacji mogących podważać jej zdolności poznawcze, a sąd odniósł się do niej w uzasadnieniu. Nie stwierdzono naruszenia prawa do obrony ani zasady kontradyktoryjności.
Czy kara grzywny orzeczona przez Sąd Rejonowy jest rażąco niewspółmierna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i warunków osobistych oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara grzywny nie jest rażąco niewspółmierna.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo uwzględnił okoliczności obciążające (agresywny sposób działania, stosowanie przemocy) i łagodzące (niekaralność, deklaracja przeproszenia). Wymierzenie kary wolnościowej (grzywny) świadczy o wyważonym podejściu, a kara nie przekracza stopnia winy ani nie pozostaje niewspółmierna do okoliczności sprawy.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| C. Z. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| W. R. | osoba_fizyczna | oskarżycielka posiłkowa |
| Gabriel Żuławski | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (14)
Główne
k.p.k. art. 190 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 157 § 2
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
zasada swobodnej oceny dowodów
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
obowiązek ujawnienia dowodów
k.p.k. art. 193 § 1
Kodeks postępowania karnego
obowiązek dopuszczenia dowodu z opinii biegłego
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
obowiązek uzupełnienia postępowania dowodowego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
obowiązek oparcia rozstrzygnięcia na całokształcie materiału dowodowego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
zasada obiektywizmu
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
zasada in dubio pro reo
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
obraza przepisów postępowania
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
rażąca niewspółmierność kary
k.p.k. art. 192 § 2
Kodeks postępowania karnego
badanie świadka
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
zwrot kosztów zastępstwa procesowego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów postępowania (art. 7, 167, 193 § 1, 201, 410 k.p.k.) poprzez zaniechanie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego psychiatry wobec pokrzywdzonej. • Błędna i dowolna ocena materiału dowodowego. • Naruszenie zasady obiektywizmu i równości stron. • Naruszenie art. 410 k.p.k. w zw. z art. 6 ust. 3 lit. b EKPC poprzez nieujawnienie dokumentacji psychiatrycznej pokrzywdzonej. • Naruszenie art. 5 § 2 k.p.k. przez niezastosowanie zasady in dubio pro reo. • Rażąca niewspółmierność kary.
Godne uwagi sformułowania
Apelacja oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem podniesionej w niej zarzuty okazały się bezzasadne i sprowadzały się zasadniczo do polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu Rejonowego. • Sama okoliczność korzystania przez pokrzywdzoną z pomocy psychiatrycznej czy psychologicznej nie może automatycznie skutkować koniecznością przeprowadzenia badań psychiatrycznych. • Kodeks postępowania karnego nie przewiduje natomiast analogicznej instytucji badania psychiatrycznego pokrzywdzonego lub świadka dla potrzeb oceny jego wiarygodności. • Ocena ta nie ma charakteru dowolnej, lecz znajduje oparcie w całokształcie ujawnionych okoliczności. • Trzeba podkreślić, że zmiana zaskarżonego wyroku z powodu rażącej niewspółmierności orzeczonej kary może mieć miejsce dopiero, gdy wskazana zostanie wyraźna dysproporcja między karą wymierzoną przez sąd I instancji, a karą jaką należałoby wymierzyć w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary.
Skład orzekający
Agnieszka Wojciechowska-Langda
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dopuszczania dowodów z opinii biegłych w sprawach karnych, oceny wiarygodności zeznań pokrzywdzonego, stosowania zasady in dubio pro reo oraz wymiaru kary."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania karnego i oceny dowodów w kontekście konkretnych zarzutów apelacyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowych zagadnień procesowych w sprawach karnych, takich jak ocena dowodów i dopuszczanie opinii biegłych. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji, ale jest istotna dla praktyków prawa karnego.
“Apelacja oddalona: Sąd Okręgowy potwierdza prawidłowość oceny dowodów i wymiaru kary w sprawie o groźby i uszkodzenie ciała.”
Dane finansowe
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 1500 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.