VI Ka 146/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uniewinnił obwinionego od zarzutu prowadzenia pojazdu w stanie po użyciu alkoholu z powodu nieprawidłowo przeprowadzonych badań na zawartość alkoholu.
Sąd Rejonowy uznał P.M. winnym prowadzenia pojazdu w stanie po użyciu alkoholu, stwierdzając 0,15 mg/l alkoholu w pierwszym pomiarze. Obwiniony wniósł apelację, domagając się uniewinnienia. Sąd Okręgowy, analizując wyniki badań, stwierdził, że nie przeprowadzono trzeciego, wymaganego pomiaru, który wykazałby 0,00 mg/l. Zaniechanie to, w świetle przepisów, uniemożliwiło uznanie obwinionego za winnego, co skutkowało jego uniewinnieniem.
Sprawa dotyczyła obwinionego P.M., który został uznany przez Sąd Rejonowy w Legionowie winnym popełnienia wykroczenia z art. 87 § 1 Kodeksu wykroczeń, polegającego na kierowaniu pojazdem w stanie po użyciu alkoholu. W trakcie kontroli drogowej stwierdzono u niego 0,15 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Obwiniony wniósł apelację od wyroku, domagając się uniewinnienia. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, rozpoznając apelację, zwrócił uwagę na nieprawidłowości w przeprowadzeniu badań na zawartość alkoholu. Stwierdzono, że po pierwszym pomiarze (0,15 mg/l) i drugim (0,00 mg/l) nie wykonano wymaganego trzeciego pomiaru, który zgodnie z przepisami Zarządzenia nr 496 Komendanta Głównego Policji powinien zostać przeprowadzony w przypadku rozbieżności wyników. Zgodnie z tymi przepisami, wynik 0,00 mg/l w trzecim pomiarze oznaczałby brak uzasadnionego podejrzenia stanu po użyciu alkoholu. Sąd Okręgowy uznał, że zaniechanie przeprowadzenia trzeciego pomiaru stanowiło naruszenie procedury, które uniemożliwiło prawidłowe ustalenie stanu faktycznego. W związku z tym, kierując się zasadą z art. 5 § 2 Kodeksu postępowania karnego (który nakazuje rozstrzygać wątpliwości na korzyść oskarżonego), Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok, uniewinniając obwinionego od zarzucanego mu czynu. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, zaniechanie przeprowadzenia wymaganego trzeciego pomiaru, zwłaszcza gdy wyniki poprzednich pomiarów są rozbieżne, uniemożliwia uznanie kierowcy za winnego wykroczenia z art. 87 § 1 kw.
Uzasadnienie
Przepisy Zarządzenia nr 496 Komendanta Głównego Policji nakazują przeprowadzenie trzeciego pomiaru w przypadku rozbieżności wyników. Jeśli trzeci pomiar wykaże 0,00 mg/l, nie można przyjąć stanu po użyciu alkoholu. Zaniechanie tego pomiaru stanowi naruszenie procedury, co skutkuje koniecznością uniewinnienia obwinionego na podstawie zasady rozstrzygania wątpliwości na jego korzyść.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku przez uniewinnienie
Strona wygrywająca
P. M.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. M. | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (3)
Główne
kw art. 87 § § 1
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Nakazuje rozstrzyganie wątpliwości na korzyść obwinionego.
Zarządzenie nr 496 Komendanta Głównego Policji z dnia 25 maja 2004r. art. 3 § ust. 3
Określa zasady przeprowadzania badań na zawartość alkoholu, w tym wymóg trzeciego pomiaru w przypadku rozbieżności wyników.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie procedury przeprowadzania badań na zawartość alkoholu poprzez zaniechanie wykonania trzeciego pomiaru.
Godne uwagi sformułowania
W takiej sytuacji obowiązkiem organu kontroli ruchu drogowego było niezwłoczne dokonanie trzeciego pomiaru... Niczym nie uzasadnione zaniechania owego pomiaru... doprowadziło do sytuacji procesowej, w której obowiązkiem Sądu orzekającego, wynikającym z imperatywu art. 5§2 kpk, jest uniewinnienie obwinionego od czynu mu zarzuconego.
Skład orzekający
Zenon Stankiewicz
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Naruszenie procedury badań na zawartość alkoholu i jego konsekwencje procesowe."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów dotyczących badań na zawartość alkoholu i sytuacji, gdy wyniki są rozbieżne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne są procedury i jak błędy formalne mogą prowadzić do uniewinnienia, nawet jeśli istniały pewne dowody wskazujące na popełnienie czynu.
“Błąd w alkomacie i procedurze: jak formalność uratowała kierowcę przed karą?”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VI Ka 146/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz (spr.) Protokolant p.o. protokolant sądowy M. S. po rozpoznaniu dnia 8 kwietnia 2016 r. sprawy P. M. syna D. i A. ur. (...) w W. obwinionego o wykroczenie z art.87§1 kw na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 1 grudnia 2015 r. sygn. akt II W 967/15 zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że uniewinnia obwinionego od stawianego mu zarzutu; kosztami sądowymi w sprawie obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 146/16 UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 1 grudnia 2015 r. P. M. uznany został winnym tego, że w dniu 6 sierpnia 2015r. o godz. 21.30 w miejscowości S. ul. (...) będąc w stanie po użyciu alkoholu I-0,15 mg/l, II-0,00 mg/l kierował pojazdem marki T. (...) nr rej. (...) po drodze publicznej, tj. wykroczenia z art. 87§1 kw. Od orzeczenia apelację wniósł obwiniony, wnosząc o uniewinnienie. Sad Okręgowy zważył co następuje. Apelacja jest zasadna. Bezsporne w sprawie jest, że w trakcie pierwszego pomiaru na zawartość alkoholu w organizmie zatrzymanego kierowcy o godz. 21.32 ujawniono 0,15 mg/l, zaś 13 minut później – 0,00 mg/l (k. 5 akt sprawy). W takiej sytuacji obowiązkiem organu kontroli ruchu drogowego było niezwłoczne dokonanie trzeciego pomiaru tym samym urządzeniem, co wynika z treści § 3 ust. 3 przywoływanego już przez obwinionego w postępowaniu przed Sądem I instancji Zarządzenia nr 496 Komendanta Głównego Policji z dnia 25 maja 2004r. w sprawie badań na zawartość w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu (Dz. Urz. KGP z dnia 15 czerwca 2004r.). Zgodnie z ustalonymi tam zasadami, w przypadku gdy wynik trzeciego pomiaru wyniesie 0,00 mg/l, należy przyjąć, że nie zachodzi uzasadnione podejrzenie, iż kierujący znajduje się w stanie po użyciu alkoholu. Niczym nie uzasadnione zaniechania owego pomiaru wobec kierowcy, który konsekwentnie przecież negował użycie alkoholu, doprowadziło do sytuacji procesowej, w której obowiązkiem Sądu orzekającego, wynikającym z imperatywu art. 5§2 kpk , jest uniewinnienie obwinionego od czynu mu zarzuconego. Należało zatem orzec jak w wyroku, obciążając kosztami sądowymi w sprawie Skarb Państwa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI