VI Ka 1397/22

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w WarszawieWarszawa2023-06-02
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuNiskaokręgowy
medycynaodpowiedzialność karna lekarzapostępowanie karneapelacjaprawo karnenarażenie pacjentapoświadczenie nieprawdy

Podsumowanie

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, oddalając apelację obrońcy i oskarżonego w sprawie dotyczącej narażenia pacjenta na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu oraz poświadczenia nieprawdy.

Sąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońcy i oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego, który skazał oskarżonego za przestępstwa z art. 160 § 2 kk i art. 271 § 1 kk. Apelacje zarzucały m.in. naruszenie prawa do obrony, błędy w ustaleniach faktycznych oraz naruszenie przepisów postępowania. Sąd Okręgowy uznał zarzuty za niezasadne, szczegółowo analizując argumenty dotyczące odmowy wyznaczenia obrońcy z urzędu, oceny zeznań świadków oraz dowodów medycznych. W konsekwencji, sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy i oskarżonego J. M. od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ, który skazał oskarżonego za przestępstwa z art. 160 § 2 kk (narażenie pacjenta na niebezpieczeństwo) i art. 271 § 1 kk (poświadczenie nieprawdy). Apelujący podnosili szereg zarzutów, w tym naruszenie prawa do obrony poprzez odmowę wyznaczenia obrońcy z urzędu, mimo że sąd pierwszej instancji uznał, iż oskarżony, jako lekarz, dysponuje środkami finansowymi na obrońcę z wyboru, co potwierdzały jego wyjazdy zagraniczne. Sąd odwoławczy uznał, że oskarżony, będąc lekarzem medycyny ratunkowej, posiadał wiedzę niezbędną do obrony, a jego aktywność w postępowaniu przygotowawczym świadczyła o możliwości samodzielnej obrony. Oddalenie wniosków dowodowych złożonych przez obrońcę również nie naruszało prawa do obrony. Kolejne zarzuty dotyczyły obrazy przepisów postępowania (art. 7 i 4 kpk) oraz błędów w ustaleniach faktycznych, w tym oparcia się na rzekomo kłamliwych zeznaniach ratowników medycznych. Sąd Okręgowy stwierdził, że ustalenia faktyczne oparto na zeznaniach wielu świadków, w tym drugiego ratownika, analizie informatycznej oraz zeznaniach lekarza rodzinnego, a rozbieżności między zeznaniami zostały wyjaśnione. Sąd odwoławczy uznał zeznania ratowników za wiarygodne, potwierdzone dokumentacją medyczną i analizą informatyczną. Analizowano również zarzuty dotyczące oceny zeznań świadków, którzy nie byli bezpośrednimi świadkami udzielania pomocy przez oskarżonego, ale zeznawali o przebiegu leczenia pokrzywdzonego po przewiezieniu do szpitala. Sąd odwoławczy uznał, że te zeznania miały pośredni charakter, ale wpisywały się w ocenę działań oskarżonego i znajdowały potwierdzenie w innych dowodach. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również rażącej niewspółmierności kary ani środka karnego w postaci zakazu wykonywania zawodu lekarza. Wobec powyższego, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę za postępowanie odwoławcze.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, odmowa wyznaczenia obrońcy z urzędu nie narusza prawa do obrony, jeśli sąd uzna, że oskarżony dysponuje środkami na obrońcę z wyboru, a sam oskarżony, jako lekarz, posiada wiedzę niezbędną do obrony i był aktywny w postępowaniu.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że oskarżony, będąc lekarzem, miał wiedzę potrzebną do obrony, a jego aktywność w postępowaniu wskazywała na możliwość samodzielnej obrony. Dodatkowo, jego wyjazdy zagraniczne sugerowały posiadanie środków finansowych na obrońcę z wyboru.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
J. M.osoba_fizycznaoskarżony
Zbigniew Buszinneprokurator

Przepisy (8)

Główne

k.k. art. 160 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 271 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.

k.p.k. art. 6

Kodeks postępowania karnego

Prawo do obrony.

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Zasada swobodnej oceny dowodów.

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy.

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Koszty postępowania odwoławczego.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Naruszenie prawa do obrony poprzez odmowę wyznaczenia obrońcy z urzędu. Obraza przepisów postępowania (art. 7 i 4 kpk). Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. Oparcie ustaleń faktycznych o kłamliwe zeznania ratowników medycznych. Wybiórcze cytowanie ustaleń z opinii sądowo-lekarskiej. Niewłaściwa ocena zeznań świadków, którzy nie byli bezpośrednimi świadkami zdarzenia.

Godne uwagi sformułowania

nie potrzeba szczególnej wiedzy specjalnej, by na podstawie doświadczenia życiowego czy też ogólnie dostępnych informacji skonstatować, iż wycieczki do Indii choćby z uwagi na koszty przelotu samolotem mają znaczny koszt oskarżony taką wiedzę niezbędna do obrony posiada. Jest bowiem wszak sam lekarzem i to o specjalizacji medycyny ratunkowej obrońca zatem wybiórczo odnosi się do pierwszych zeznań P. P. (1) , nie zaś do całości materiału dowodowego oskarżony nie wskazuje z jakich powodów oboje z w/w ratowników mieli by jakikolwiek interes w nieprawdziwym pomawianiu jego osoby oskarżony sformułował apelację nie wskazując zarzutów w sposób formalny do czego miał oczywiście prawo będąc tzw. podmiotem niefachowym zawarta w apelacji oskarżonego argumentacja jest niezasadna i w żaden sposób nie podważa prawidłowych ustaleń sądu I instancji

Skład orzekający

Adam Bednarczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów i stosowania przepisów postępowania w sprawach karnych, w tym kwestii prawa do obrony i oceny zeznań świadków."

Ograniczenia: Sprawa ma charakter indywidualny, a jej rozstrzygnięcie opiera się na specyficznej ocenie materiału dowodowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy odpowiedzialności lekarza, co zawsze budzi zainteresowanie, ale argumentacja apelacyjna i jej odrzucenie są dość rutynowe z punktu widzenia prawa karnego procesowego.

Lekarz oskarżony o narażenie pacjenta i poświadczenie nieprawdy. Sąd odwoławczy podtrzymuje wyrok.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Warszawa, dnia 2 czerwca 2023 r. Sygn. akt VI Ka 1397/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk protokolant: protokolant sądowy stażysta Aneta Dygas przy udziale prokuratora Zbigniewa Busza po rozpoznaniu dnia 2 czerwca 2023 r. sprawy J. M. syna A. i N. , ur. (...) w L. oskarżonego o przestępstwo z art. 160 § 2 kk w zw. z art. 160 § 1 kk , art. 271 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 4 października 2022 r. sygn. akt III K 694/21 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty za II instancję i pozostałe koszty sądowe w instancji odwoławczej. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 1397/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ z dnia 4 października 2022 r. sygn. akt III K 694/21 Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny Granice zaskarżenia Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy Ustalenie faktów Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. J. M. Dochody oskarżonego oraz jego uprzednia karalność informacja e-PUAP informacja KRK 1715,1716 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. Ocena dowodów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. zarzuty z pkt.1 i 2 apelacji naruszenia prawa do obrony i obrazy art.6 kpk . ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Oba zarzuty są niezasadne. Odnosząc się do pierwszego z argumentów, a mianowicie faktu odmowy wyznaczenia oskarżonemu obrońcy z urzędu, to zauważyć trzeba iż żaden ze wskazanych w zarzucie argumentów mających zdaniem ich autora do wyznaczenia oskarżonemu obrońcy z urzędu nie nosi znamion kodeksowych, poza argumentem finansowym. Jednakże oskarżony składając swój wniosek w żaden sposób nie przedstawił swojej sytuacji finansowej, a słusznym i trafnym było założenie sądu, iż oskarżony pracując szereg lat jako lekarz zgromadził wystarczające środki finansowe dla ustanowienia obrońcy z wyboru. Nie można też nie zauważać, co wynika z akt postępowania przygotowawczego, iż w jego trakcie oskarżony dwukrotnie wyjeżdżał na wycieczki/wyjazdy do Indii , co zresztą znacznie przedłużyło postepowanie przygotowawcze, a co najmniej je utrudniało i stało się przyczyną reakcji prokuratora poprzez zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci zatrzymania oskarżonemu paszportu. Informacja ta ma o tyle znaczenie w omawianym wyżej kontekście, iż nie potrzeba szczególnej wiedzy specialnej , by na podstawie doświadczenia życiowego czy też ogólnie dostępnych informacji skonstatować, iż wycieczki do Indii choćby z uwagi na koszty przelotu samolotem mają znaczny koszt, co prowadzi do wniosku, iż oskarżony dysponował środkami finansowymi mogącymi pokryć koszty ustanowienia obrońcy z wyboru. W tej sytuacji wydaje się zbędnym analizowanie czy brak obrońcy na przeważającym etapie postępowania przygotowawczego i jurysdykcyjnego miał wpływ na zachowanie przez oskarżonego prawa do obrony. Zaznaczyć jednak trzeba, iż choć przeważająca część dowodów przeprowadzonych w tej sprawie ma charakter wiedzy specialistycznej z zakresu medycyny, to oskarżony taką wiedzę niezbędna do obrony posiada. Jest bowiem wszak sam lekarzem i to o specializacji medycyny ratunkowej, która to część wiedzy medycznej była w dużym stopniu istotą przedmiotowej sprawy. Wreszcie oskarżony na etapie zwłaszcza postępowania przygotowawczego był osobą aktywną, brał udział w przesłuchaniach biegłych także wyjazdowych, podejmował polemiki z opiniami, a to oznacza, iż pomimo braku obrońcy potrafił podjąć samodzielną obronę swojej osoby. Nie było również naruszeniem prawa do obrony oddalenie przez sąd orzekający wniosków dowodowych złożonych przez obrońcę oskarżonego w dniu 15 czerwca 2022 r. ( k105- (...) ). Zauważyć trzeba, iż obrońca w owym wniosku w istocie chciał powtórzenia dotychczas przeprowadzanych dowodów, argumentując to omawianym wyżej brakiem obrońcy, z drugiej strony wnioskował o dowody nie mające znaczenia w sprawie, zatem podzielić należy treść postanowienia sądu rejonowego z dnia 20 czerwca 2022 r. oddalającego owe wnioski. Zdaniem sądu odwoławczego również ta decyzja nie naruszała prawa do obrony oskarżonego, a fakt póżniejszego włączenia się obrońcy do sprawy wynikał tylko z tego, iż oskarżony takiego obrońcy nie ustanowił. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 3.2. zarzut obrazy przepisów postępowania tj. art.7 i 4 kpk . z pkt.3 apelacji. oraz zarzut ogólny apelacji osobistej oskarżonego oparcia ustaleń faktycznych o kłamliwe zeznania ratowników medycznych biorących udział w zdarzeniu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut ten koncentruje się na wadliwej zdaniem autora apelacji ocenie zeznań świadka P. P. (1) co do przebiegu zdarzenia z dnia 3 pażdziernika 2018 r. i zachowania oskarżonego. Na wstępie zauważyć trzeba, iż sąd orzekający ustalenia faktyczne co do przebiegu zdarzenia w mieszkaniu pokrzywdzonego w tym zwłaszcza zachowania oskarżonego wobec pacjenta P. P. (2) oparł nie wyłącznie na podstawie zeznań ratownika P. P. (1) lecz także drugiego ratownika M. B. , oraz analityka K. C. i częściowo J. B. lekarza rodzinnego rodziny P. obserwującego fragmentarycznie udzielanie pomocy P. P. (2) . Obrońca zatem wybiórczo odnosi się do pierwszych zeznań P. P. (1) , nie zaś do całości materiału dowodowego stanowiącego podstawę ustaleń faktycznych w tym zakresie. Sąd a wcześniej prokurator dostrzegł częściową rozbieżność pomiędzy pierwszymi zeznaniami P. P. (1) i M. B. , przeprowadzając jeszcze na etapie postępowania przygotowawczego konfrontację pomiędzy tymi ostatnimi świadkami w których rozbieżności te zostały wyjaśnione. Zatem słusznie sąd uznał zeznania świadka P. P. (1) za spójne i logiczne, a zwłaszcza za korespondujące z zeznaniami drugiego ratownika M. B. , analizą informatyczną wpisów na tablecie K. C. , oraz zeznaniami J. B. . Wyjaśnił też sąd logicznie kwestię wydania przez oskarżonego polecenia podania adrenaliny pacjentowi. Odnosząc się zaś do apelacji osobistej oskarżonego sąd słusznie uznał zeznania ratowników za wiarygodne, potwierdzone dokumentacją medyczną jak też wskazana wyżej analizą informatyczną. Zresztą oskarżony nie wskazuje z jakich powodów oboje z w/w ratowników mieli by jakikolwiek interes w nieprawdziwym pomawianiu jego osoby. Wskazał jedynie ogólnikowo, że był w konflikcie z P. P. (1) przy czym zauważyć trzeba, iż według zeznań P. P. (1) oskarżony był z nim pierwszy raz w załodze karetki. Nie jest zatem jasne kiedy miałoby dojść do jakiegokolwiek konfliktu między tymi osobami. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 3.3. zarzut obrazy przepisów postępowania mianowicie art. 7 i 4 kpk . wskazany w pkt.4 apelacji. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut jest niezasadny, a także częściowo niezrozumiały poprzez podkreślanie przez autora faktu , iż wymienione w nim osoby nie były bezpośrednimi świadkami udzielania pomocy medycznej przez oskarżonego. Rzecz w tym , iż sąd nie przyjął innej wersji i żadna inna wersja nie została przez sąd przyjęta. Świadkowie zeznawali o przebiegu leczenia pokrzywdzonego po przywiezieniu do Szpitala (...) kolejno na SOR i OIOM. Zeznania te miały w istocie pośredni charakter dla samego rozstrzygnięcia o winie oskarżonego w zakresie zarzucanych mu czynów, a z pewnością nie przesądzały o niej niemniej część z nich jak zeznania P. B. o braku kontaktu oskarżonego i braku przekazania pacjenta świadkowi nieobecność oskarżonego w czasie przyjmowania pacjenta na SOR wpisują się w ocenę działań oskarżonego. Wbrew twierdzeniom skarżącego zeznania świadka B. w tym zakresie znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadka J. G. i choćby P. P. (1) odwrotnie jak postulowana przez autora apelacji wersja wynikająca z wyjaśnień oskarżonego nie znajdująca żadnego wsparcia w innych dowodach osobowych. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 3.4. zarzut obrazy przepisów postępowania tj. art.4 i 7 kpk . z pkt.5 apelacji. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut całkowicie niezasadny. Przede wszystkim nie sposób zrozumieć jaki wpływ na rozstrzygnięcie o winie oskarżonego miały by mieć zeznania świadka B. , świadek ten przybył w czasie udzielania pomocy pokrzywdzonemu i w żaden sposób nie oceniał pracy oskarżonego ani reszty ekipy pogotowia ratunkowego. Jeśli zaś chodzi o rzekome wątpliwości co do zeznań E. P. i H. P. to niewątpliwie obie mogły być bardzo zdenerwowane w czasie gdy przybyła załoga pogotowia rzecz jednak w tym, że ich zeznania znajdują potwierdzenie w zeznaniach P. P. (1) i M. B. . Nie wiadomo też w jaki sposób na ustalenia faktyczne sądu miał by mieć wpływ fakt, iż E. P. zeznała iż wpierw zadzwoniła do matki pokrzywdzonej H. P. a póżniej na pogotowie, oraz że nie wie ile czasu pokrzywdzony był nieprzytomny. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 3.5. zarzut obrazy przepisów postępowania tj. art.4 i 7 kpk . z pkt.6 apelacji. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut ten choć szczegółowy w istocie polega na wybiórczym cytowaniu szeregu ustaleń zawartych w opinii sądowo lekarskiej (...) A. M. z pominięciem wniosków i konkluzji tejże opinii. Zresztą autor apelacji pomija jeśli chodzi o dowody w tym zakresie opinię biegłego kardiologa S. O. , a tylko kompleksowa a nie polegająca na wybiórczym cytowaniu oderwanych fragmentów analizy jednej z opinii pozwala na ocenę trafności poczynionych przez sąd ustaleń faktycznych. Dlatego nie sposób odnieść się szczegółowo do w/w zarzutu. Stwierdzić trzeba zatem , iż sąd trafnie przeanalizował obie wymienione wyżej opinie ( nie tylko jedną) trafnie zinterpretował ich konkluzje i wnioski. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 3.6. Zarzuty apelacji oskarżonego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Oskarżony sformułował apelację nie wskazując zarzutów w sposób formalny do czego miał oczywiście prawo będąc tzw. podmiotem niefachowym. Do zarzutu dania wiary ratownikom medycznym w tym zwłaszcza P. P. (1) odniesiono się w części 3.3. Jeśli chodzi o pozostałą część argumentacji, to choć ma ona szczegółowy charakter to w istocie jest polemiką z prawidłowymi ustaleniami faktycznymi sądu i w istocie polega na gołosłownym im zaprzeczaniu poprzez własną wizję oskarżonego przebiegu zdarzeń, w tym przerzucanie winy na inne osoby. Za przykład niech tu posłuży stwierdzenie oskarżonego, iż dziwnym zachowaniem E. P. zdaniem oskarżonego jest to , iż nie poinformowała ona lekarzy Szpitala (...) o wcześniejszym leczeniu u pokrzywdzonego infekcji płuc. Tymczasem to oskarżony udzielając pomocy winien poczynić wywiad o pacjencie i przekazać te informacje lekarzom SOR. Ja jednak ustalono oskarżony w ogóle nie nawiązał kontaktu z lekarzami SOR i formalnie nie przekazał pacjenta. Pozostając przy tej tematyce innym przykładem swego rodzaju imaginacji oskarżonego jest stwierdzenie, iż lekarz karetki nie ma obowiązku przekazywania pacjenta ordynatorowi SOR. Tymczasem nikt nie postawił oskarżonemu takiego zarzutu, ani też nikt nie twierdził że taki obowiązek istnieje. Istnieje natomiast obowiązek przekazania pacjenta lekarzowi dyżurnemu. Inną cechą charakterystyczną tejże apelacji jest zaprzeczanie samemu sobie za przykład niech posłuży tu twierdzenie oskarżonego iż pacjent został prawidłowo zaintubowany, czy też twierdzenie że wydał on polecenie podania adrenaliny by w innej części apelacji twierdzić , że pacjent nie wymagał żadnej pomocy medycznej, bowiem został uprzednio zreanimowany przez żonę ( E. P. ) i wymagał jedynie przewiezienia do szpitala celem diagnostyki. Zachodzi zatem zasadnicze pytanie w jaki sposób P. P. (2) został przyjęty na SOR w stanie nieprzytomności ze skrajnym niedotlenieniem mózgu. Nie sposób odnieść się do tak skonstruowanej apelacji, zawierającej jak wskazano wyżej własne wizje oskarżonego co do przebiegu zdarzeń często jak wskazano sprzeczne same w sobie lub zaprzeczenia oczywistym faktom. W takim wypadku stwierdzić należy iż zawarta w apelacji oskarżonego argumentacja jest niezasadna i w żaden sposób nie podważa prawidłowych ustaleń sądu I instancji oraz subsumbcji owego stanu faktycznego pod odpowiednie przepisy ustawy karnej. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Obie apelacje nie odnoszą się do kary wymierzonej oskarżonemu stwierdzić zatem należy iż zaskarżony wyrok i w tej części nie budzi zastrzeżeń, orzeczone kary zarówno cząstkowe jaki i kara łączna nie noszą cech rażącej niewspółmierności w rozumieniu art.438 pkt.4 kpk . Także środek karny zakazu wykonywania zawodu lekarza nie budzi wątpliwości zarówno jego orzeczenie jak też wymiar choć maksymalny również w okolicznościach tej sprawy i postawy samego oskarżonego nie razi niewspółmiernością w rozumieniu w/w przepisu. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie z dnia 4 pażdziernika 2022 r. sygn. akt III K 694/21 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Zarzuty jak i wywody obu apelacji nie mogły spowodować zmiany zaskarżonego wyroku w kierunku przez nie postulowanym. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności o kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 636§1 kpk . PODPIS Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację oskarżony i jego obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie z dnia 4 pażdziernika 2022 r. sygn. akt III K694/21 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację oskarżony i jego obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie z dnia 4 pażdziernika 2022 r.sygn. akt III K 694/21 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☐ zmiana

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę