VI Ka 135/17

Sąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając apelację prokuratora, uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 19 października 2016 r. (sygn. akt III K 1128/14) i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd odwoławczy stwierdził, że Sąd Rejonowy nie ocenił w sposób należyty i wystarczający materiału dowodowego, co doprowadziło do błędów w ustaleniach faktycznych i ocenie prawnej. Wskazano na naruszenie art. 410 kpk, które mogło mieć wpływ na treść wyroku. Sąd Rejonowy oparł swoje ustalenia głównie na wyjaśnieniach oskarżonej L. L., która twierdziła, że nie wiedziała, iż ojcem jej dzieci nie jest osoba wskazana w dokumentach, lecz jej kuzyn M. B. posługujący się fałszywym nazwiskiem M. Sąd Rejonowy uznał za niewiarygodne zeznania świadka A. W., która przedstawiała odmienną wersję wydarzeń. Sąd Okręgowy uznał jednak, że ocena Sądu Rejonowego była błędna. Zeznania A. W. oraz samego M. M. (B.) wskazywały, że oskarżona L. L. posiadała wiedzę o nieprawdziwej tożsamości jej partnera już od 2003 roku, a nawet wcześniej. Sąd odwoławczy podkreślił, że Sąd Rejonowy nie rozważył wystarczająco zeznań A. W., które były logiczne i racjonalne, a także nie uwzględnił w pełni zeznań M. M. (B.). Sąd Okręgowy wskazał, że kluczowe było ustalenie stanu wiedzy i świadomości oskarżonej w momencie nawiązania kontaktu z nią oraz informacji przekazanych jej przez partnera i jego kuzynkę. Sąd Rejonowy oparł się na niewystarczających przesłankach, takich jak sposób traktowania dzieci przez partnera. Ponadto, Sąd Okręgowy zwrócił uwagę na potrzebę ustalenia pomysłodawcy całej procedury i motywacji stron. W związku z powyższym, Sąd Okręgowy zobowiązał Sąd I instancji do ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego i wszechstronnej analizy zgromadzonego materiału.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający