VI Ka 13/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał apelację prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach, który uniewinnił oskarżonych M. K., J. S. i S. T. od zarzutów popełnienia przestępstw z art. 158 § 1 kk i art. 50 ustawy o ochronie osób i mienia. Prokurator zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że dowody pozwalają na uznanie oskarżonych za winnych. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną jedynie w części dotyczącej oskarżonego M. K., pracownika ochrony, uchylając wyrok w jego sprawie i przekazując ją do ponownego rozpoznania. Uzasadniono to błędną oceną sądu pierwszej instancji co do legalności użycia przez M. K. gazu łzawiącego wobec pokrzywdzonego. Sąd Okręgowy stwierdził, że użycie gazu nie było uzasadnione ani konieczne w kontekście art. 243 § 1 k.p.k. ani przepisów ustawy o ochronie osób i mienia. W pozostałej części, dotyczącej oskarżonych J. S. i S. T., którzy mieli przytrzymywać pokrzywdzonego, sąd odwoławczy utrzymał wyrok uniewinniający w mocy, podzielając ocenę sądu pierwszej instancji, że materiał dowodowy nie potwierdził ich winy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaOcena legalności użycia środków przymusu bezpośredniego przez pracowników ochrony, w szczególności gazu łzawiącego, w sytuacjach wykraczających poza bezpośrednie zagrożenie lub konieczność ustalenia tożsamości w trybie natychmiastowym.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i interpretacji przepisów w odniesieniu do działań pracownika ochrony muzeum. Może wymagać uwzględnienia specyfiki innych miejsc i sytuacji.
Zagadnienia prawne (2)
Czy pracownik ochrony, używając gazu łzawiącego wobec osoby, która weszła na teren muzeum bez okazania dokumentu tożsamości, działał w granicach uprawnień wynikających z ustawy o ochronie osób i mienia oraz ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, użycie gazu łzawiącego przez pracownika ochrony M. K. wobec pokrzywdzonego K. B. było nieuzasadnione i nieproporcjonalne, a sąd pierwszej instancji błędnie ocenił to działanie jako zgodne z prawem na podstawie art. 243 § 1 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że sąd pierwszej instancji nieprawidłowo zastosował art. 243 § 1 k.p.k. do oceny działania pracownika ochrony. Podkreślono, że interwencja miała miejsce długo po incydencie z wejściem na teren muzeum, a ustalenie danych pokrzywdzonego było możliwe bez użycia środków przymusu. Sąd odwoławczy wskazał na konieczność oceny działania z punktu widzenia przepisów ustawy o ochronie osób i mienia oraz ustawy o środkach przymusu bezpośredniego, co nie zostało uczynione przez sąd pierwszej instancji.
Czy zebrane dowody pozwalają na uznanie oskarżonych J. S. i S. T. za winnych przytrzymywania pokrzywdzonego K. B. w celu umożliwienia pracownikowi ochrony M. K. jego pobicia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zebrane dowody nie pozwalają na uznanie oskarżonych J. S. i S. T. za winnych zarzucanego im czynu.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podzielił ocenę sądu pierwszej instancji, że materiał dowodowy, w tym zeznania świadków i pokrzywdzonego, nie potwierdził, aby J. S. i S. T. przytrzymywali pokrzywdzonego. Wskazano, że zeznania pokrzywdzonego o kopaniu go nie znalazły potwierdzenia w innych dowodach, a stwierdzone obrażenia mogły wynikać z jego własnego zachowania podczas przepychanki.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. K. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. S. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| S. T. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| K. B. (1) | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Elżbieta Ziębińska | inne | Prokurator Prokuratury Okręgowej |
| Justyna Rudnicka | inne | Protokolant |
| M. P. | inne | inne |
| A. F. | inne | świadek |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 158 § 1
Kodeks karny
ustawa o ochronie osób i mienia art. 50
Ustawa o ochronie osób i mienia
k.p.k. art. 437
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 243 § 1
Kodeks postępowania karnego
Sąd Okręgowy uznał, że sąd pierwszej instancji błędnie zastosował ten przepis do oceny działania pracownika ochrony, gdyż nie było podstaw do użycia środków przymusu w celu ustalenia danych osobowych w sytuacji, gdy było to możliwe w inny sposób.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędna ocena sądu pierwszej instancji co do legalności użycia gazu łzawiącego przez pracownika ochrony M. K. w kontekście przepisów prawa. • Brak wystarczających dowodów na winę oskarżonych J. S. i S. T. w zakresie przytrzymywania pokrzywdzonego.
Odrzucone argumenty
Zarzut prokuratora o błędnym ustaleniu stanu faktycznego w zakresie winy oskarżonych J. S. i S. T. (uznany za niezasadny w tej części).
Godne uwagi sformułowania
nie sposób uznać, że świadek... mogłaby nie zwrócić uwagi na takie zachowanie pracowników ochrony i pozostać wobec nich całkowicie obojętną. • Twierdzenia K. B. o kopaniu go stanowiły zatem relację odosobnioną, nie popartą żadnym innym dowodem. • nie sposób, jak uczynił to sąd meriti, uznawać zachowanie oskarżonego za zgodne z prawem przez powołanie się na uregulowanie z art. 243 § 1 kpk. • środki przymusu bezpośredniego mogą być używane tylko w razie takiej konieczności i z zachowaniem zasady proporcjonalności
Skład orzekający
Ewa Trzeja-Wagner
przewodniczący
Bożena Żywioł
sędzia
Marcin Schoenborn
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ocena legalności użycia środków przymusu bezpośredniego przez pracowników ochrony, w szczególności gazu łzawiącego, w sytuacjach wykraczających poza bezpośrednie zagrożenie lub konieczność ustalenia tożsamości w trybie natychmiastowym."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i interpretacji przepisów w odniesieniu do działań pracownika ochrony muzeum. Może wymagać uwzględnienia specyfiki innych miejsc i sytuacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy nadużycia uprawnień przez pracownika ochrony i błędnej oceny sądu pierwszej instancji, co jest interesujące z perspektywy prawnej i praktycznej dla osób związanych z bezpieczeństwem.
“Pracownik ochrony przekroczył uprawnienia? Sąd odwoławczy uchyla wyrok uniewinniający w głośnej sprawie użycia gazu łzawiącego.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.